ایرانپدیا دانشنامهی اپوزیسیون ایران است؛ دانشنامهای مستند برای ایرانیانی که میخواهند روایت بدون سانسور و دقیق تاریخ صدسالهی ایران -بهویژه چهل سال اخیر- را بدانند.
ایرانپدیا در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ فعالیت خود را آغاز کرد و هماکنون (۱۱ فروردین ۱۴۰۵ خورشیدی) ۲٬۵۱۴ نوشتار دارد.
مقالههای این دانشنامه باید بیطرفانه و با استناد به منابع معتبر و بدون لحن تبلیغی و بدون پایمال کردن حق نشر دیگران باشند. مطالب ایرانپدیا همواره در حال تکمیل و بازتکمیل، ویرایش و بازویرایش است.
حمله مشترک اسرائیل و ایالات متحده به ایران - ۹اسفند ۱۴۰۴، عملیات نظامی گستردهای است که در ساعات اولیه بامداد ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ (۹ اسفند ۱۴۰۴)، آغاز شد. این عملیات با نام آمریکایی «Epic Fury» و اسرائیلی «Roaring Lion» (خشم حماسی)، با حملات گسترده هوایی و موشکی به تأسیسات هستهای، موشکی، نظامی و مراکز فرماندهی ایران شروع گردید. اهداف اصلی، نابودی برنامه هستهای و موشکی ایران، تضعیف سپاه پاسداران و ایجاد شرایط برای تغییر رژیم اعلام شد. در ساعات اولیه، انفجارهای مهیب در تهران، اصفهان، قم و شهرهای دیگر گزارش شد و دود غلیظ بر فراز پایتخت مشاهده گردید. اسرائیل عملیات را «پیشگیرانه» و آمریکا آن را «دفاع از منافع ملی» توصیف کرد.
ایران بلافاصله با شلیک صدها موشک بالستیک و پهپاد به پایگاههای آمریکایی در قطر (العدید)، بحرین، امارات، کویت، عربستان و اردن و همچنین به اسرائیل (تلآویو و حیفا) پاسخ داد. انفجارهایی در این کشورها رخ داد و آژیرهای هشدار در اسرائیل به صدا درآمد. در موج اول، علی خامنهای، کشته شد و چندین فرمانده ارشد سپاه و مقامات سیاسی کشته شدند. اینترنت در ایران قطع گسترده شد، حریم هوایی بسته گردید و مدارس تعطیل اعلام شدند.
در روزهای اولیه (تا ۵ مارس)، حملات مشترک ادامه یافت و ایران به پایگاههای آمریکایی و اسرائیلی در منطقه حمله کرد. شورای امنیت سازمان ملل قطعنامهای برای محکومیت حملات ایران به کشورهای خلیج فارس تصویب کرد. پسر خامنهای، مجتبی خامنهای، به عنوان رهبر جدید انتخاب شد و پیام اول خود را صادر کرد و خواستار ادامه مقاومت و مسدودسازی تنگه هرمز شد.
تا روز چهاردهم (۱۴ مارس ۲۰۲۶)، آمریکا به جزیره خارک (مرکز صادرات نفت ایران) حمله کرد و تأسیسات نظامی را نابود نمود، اما زیرساختهای نفتی را حفظ کرد. ترامپ هشدار داد در صورت ادامه مسدودسازی تنگه هرمز، زیرساختهای نفتی هدف بعدی خواهند بود. اسرائیل حملات گسترده به تهران (همزمان با راهپیمایی روز قدس) انجام داد و انفجارهایی در مرکز شهر رخ داد که منجر به کشته شدن غیرنظامیان شد. توان موشکی و پهپادی ایران به شدت کاهش یافته (۹۰–۹۵ درصد) و قیمت نفت به دلیل اختلال در تنگه هرمز جهش کرد.
تاکنون جنگ وارد سومین هفته شده است. ترامپ تأکید دارد جنگ تا نابودی کامل تهدید هستهای ادامه خواهد یافت و از مردم ایران برای قیام دعوت کرده است. وضعیت همچنان پرتنش و در حال تشدید است.
اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران، یکی از مهمترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ مادهای مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را بهعنوان پلی برای گذار مسالمتآمیز به دموکراسی معرفی کرد.
این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاحهای خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند.
مریم رجوی به جامعه بینالمللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آیندهای برای ایران از بیرون تحقق نمییابد و تنها توسط مردم ایران ساخته میشود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰مادهای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیتها و آزادیهای اساسی را تضمین میکند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است.
سید محمد تقوی سنگدهی، (متولد ۱۳۴۶، آمل) زندانی سیاسی که توسط قوه قضاییه جمهوری اسلامی به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده است. محمد تقوی تحصیلات خود را در رشته هنر به پایان رساند. پیش از بازداشت، بهعنوان معلم هنر در مدارس رشت فعالیت میکرد و در فعالیتهای مدنی مانند حمایت از حقوق کارگران و کشاورزان شرکت داشت. اولین دستگیری او در سال ۱۴۰۱ به دلیل شرکت در تجمعات اعتراضی بود که به شش ماه حبس تعلیقی منجر شد.
با این حال، در ۱۳ دی ۱۴۰۲، در جریان اعتراضات چهلم محسن شکاری، توسط نیروهای امنیتی دستگیر و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. در این بند، او به مدت ۱۶۸ روز در سلول انفرادی نگه داشته شد و تحت شکنجههای جسمی و روانی، از جمله ضرب و شتم، محرومیت از خواب، و تهدید خانواده، قرار گرفت.
پس از پایان انفرادی، سید محمد تقوی به بند ۴ زندان اوین منتقل شد. او در آنجا از تماس تلفنی با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بود. او در اعتراض به این شرایط، چندین بار دست به اعتصاب غذا زد که وضعیت جسمیاش را به شدت وخیم کرد.
اتهامات او شامل «بغی» (قیام مسلحانه علیه نظام)، «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، و «تشکیل گروههای غیرقانونی» بود که در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری بررسی شد. محاکمه تنها ۱۰ دقیقه طول کشید و بر اساس اعترافات اجباری تحت شکنجه به اعدام و ۱۵ سال حبس منجر شد.
محمد تقوی سرانجام در صبح دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط نظام جمهوری اسلامی اعدام شد.
اکبر (شاهرخ) دانشورکار، (متولد ۱۳ شهریور ۱۳۴۵، تهران) زندانی سیاسی است که در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ دستگیر و زندانی شد. اکبر دانشورکار در خانوادهای مذهبی و سنتی به دنیا آمد. او در سال ۱۳۶۸ از رشته مهندسی عمران فارغالتحصیل شد و در سال ۱۳۷۰ با رتبه ۳۷۸ در کنکور سراسری وارد رشته مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی شد. از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸ به عنوان مهندس عمران در پروژههای ساختمانی و نیروگاهی مشغول به کار بود و دو بار به دلیل مقاومت در برابر فساد (عدم حمایت از اختلاس و انتقاد از بستگان وزیر نیرو) اخراج شد. شاهرخ دانشورکار متأهل و دارای یک فرزند است.
شاهرخ در جریان اعتراضات سراسری و در مراسم چهلم محسن شکاری مورد حمله نیروهای سرکوبگر قرار گرفت و دندانهایش شکسته و دستگیر شد. در پاییز ۱۴۰۲، او به همراه پنج نفر دیگر (وحید بنی عامریان، بابک علیپور، محمد تقوی سنگدهی، پویا قبادی بیستونی و ابوالحسن منتظر) دستگیر و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. در بند ۲۰۹، تحت شکنجههای شدید، از جمله شلاق، ضرب و شتم مکرر، حبس انفرادی طولانی مدت و تهدید به مرگ با اسلحه قرار گرفت.
اکبر دانشورکار به اتهام بغی (قیام مسلحانه) و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران محاکمه شد. دادگاه در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد و در ۱ دسامبر ۱۴۰۳ به اعدام محکوم شد. این دادگاه تنها ۱۰ دقیقه طول کشید و بر اساس هیچ مدرک معتبری، تنها اعترافات اجباری تحت فشار، بود. او همچنین به ۵ سال زندان به اتهام «توطئه علیه امنیت ملی» و ۱۰ سال زندان به اتهام «تشکیل گروههای غیرقانونی» محکوم شد.
اکبر دانشورکار سرانجام در صبح دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ توسط نظام جمهوری اسلامی اعدام شد.
