همه برای آزادی: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) نوشتن یک مقاله جدید |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
}} | }} | ||
'''همه برای | '''همه برای آزادی،''' کتابی شامل متن سخنرانی [[مریم رجوی]] در گردهمایی بزرگ [[مقاومت ایران]] در ۶ تیر ۱۳۹۳، برابر با ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴، در پاریس است. عنوان فرعی اثر «هزار اشرف میسازیم» است و بخش پایانی آن به گزارش تصویری گردهمایی و هیئتهای بینالمللی حاضر در برنامه اختصاص دارد.<ref name="کتاب">مریم رجوی، [https://www.maryam-rajavi.com/wp-content/uploads/2023/04/all4azadi_.pdf ''همه برای آزادی؛ هزار اشرف میسازیم'']، پاریس، ۶ تیر ۱۳۹۳، صفحهٔ عنوان و صص. ۵–۷.</ref> | ||
سخنرانی اصلی کتاب به وضعیت سیاسی ایران و خاورمیانه در سال ۲۰۱۴، نفوذ جمهوری اسلامی در عراق، بحران برنامهٔ هستهای، جنگ سوریه، وضعیت اعضای [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] در [[کمپ لیبرتی]]، سرکوب زندانیان سیاسی و اهداف شورای ملی مقاومت برای آیندهٔ ایران میپردازد. رجوی در این سخنرانی، جمهوری اسلامی را در مرحلهٔ پایانی حیات خود توصیف میکند و مردم ایران را به مقاومت برای برقراری جمهوری مبتنی بر حاکمیت مردم، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان، لغو مجازات اعدام و ایرانی غیراتمی فرا میخواند.<ref name="پایان">همان، صص. ۱۷–۲۲.</ref> | سخنرانی اصلی کتاب به وضعیت سیاسی ایران و خاورمیانه در سال ۲۰۱۴، نفوذ جمهوری اسلامی در عراق، بحران برنامهٔ هستهای، جنگ سوریه، وضعیت اعضای [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] در [[کمپ لیبرتی]]، سرکوب زندانیان سیاسی و اهداف شورای ملی مقاومت برای آیندهٔ ایران میپردازد. رجوی در این سخنرانی، جمهوری اسلامی را در مرحلهٔ پایانی حیات خود توصیف میکند و مردم ایران را به مقاومت برای برقراری جمهوری مبتنی بر حاکمیت مردم، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان، لغو مجازات اعدام و ایرانی غیراتمی فرا میخواند.<ref name="پایان">همان، صص. ۱۷–۲۲.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۱۸
| همه برای آزادی | |
|---|---|
روی جلد کتاب «همه برای آزادی» | |
| نویسنده | مریم رجوی |
| تاریخ نشر | ۶ تیر ۱۳۹۳ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ |
| موضوع | آزادی ایران، مقاومت ایران، تحولات عراق، برنامه هستهای جمهوری اسلامی، حقوق بشر و زندانیان سیاسی |
| سبک | غیرداستانی، سیاسی ـ خطابی، متن سخنرانی و گزارش تصویری |
| زبان | فارسی؛ ترجمه به عربی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، ایتالیایی و سوئدی |
| نوع رسانه | چاپی و الکترونیکی |
همه برای آزادی، کتابی شامل متن سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در ۶ تیر ۱۳۹۳، برابر با ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴، در پاریس است. عنوان فرعی اثر «هزار اشرف میسازیم» است و بخش پایانی آن به گزارش تصویری گردهمایی و هیئتهای بینالمللی حاضر در برنامه اختصاص دارد.[۱]
سخنرانی اصلی کتاب به وضعیت سیاسی ایران و خاورمیانه در سال ۲۰۱۴، نفوذ جمهوری اسلامی در عراق، بحران برنامهٔ هستهای، جنگ سوریه، وضعیت اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در کمپ لیبرتی، سرکوب زندانیان سیاسی و اهداف شورای ملی مقاومت برای آیندهٔ ایران میپردازد. رجوی در این سخنرانی، جمهوری اسلامی را در مرحلهٔ پایانی حیات خود توصیف میکند و مردم ایران را به مقاومت برای برقراری جمهوری مبتنی بر حاکمیت مردم، جدایی دین از دولت، برابری زنان و مردان، لغو مجازات اعدام و ایرانی غیراتمی فرا میخواند.[۲]
کتاب بازتابدهندهٔ تحلیل و مواضع سیاسی مریم رجوی و شورای ملی مقاومت ایران در مقطع خرداد و تیر ۱۳۹۳ است. منابع تاریخی، آماری و سیاسی آن، از جمله ارزیابی تحولات عراق، وضعیت اقتصادی ایران و مرحلهٔ سیاسی جمهوری اسلامی، باید با دیگر اسناد مربوط به همان دوره مقایسه شوند.
انتشار و مشخصات اثر
نسخهٔ الکترونیکی «همه برای آزادی» ۵۹ صفحه دارد. روی جلد کتاب تصویری از مریم رجوی در برابر دیواری پوشیده از گلهای سرخ دیده میشود. زیر تصویر، این دیوار بهعنوان یادبودی با «۱۲۰ هزار نام گلبارانشده یا شقایق، از میان ۱۲۰ هزار شهید راه آزادی ایران» معرفی شده است.[۳]
در پایین جلد، عنوان «سخنرانی مریم رجوی در گردهمایی بزرگ مقاومت، پاریس ـ تیر ۱۳۹۳» آمده است. همچنین نوشته شده که اثر با ترجمه به زبانهای عربی، انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، ایتالیایی و سوئدی همراه است.[۳]
فهرست کتاب بخشهای زیر را ذکر میکند:
- سخنرانی به زبان فارسی؛
- سخنرانی به زبان عربی؛
- گردهمایی بزرگ مقاومت از زبان تصاویر؛
- سخنرانی به زبان سوئدی؛
- سخنرانی به زبان ایتالیایی؛
- سخنرانی به زبان آلمانی؛
- سخنرانی به زبان اسپانیایی؛
- سخنرانی به زبان فرانسوی؛
- سخنرانی به زبان انگلیسی.[۴]
در نسخهٔ PDF مورد بررسی، متن فارسی سخنرانی در صفحات ۱۰ تا ۲۲ قرار دارد و صفحات بعدی عمدتاً گزارش تصویری گردهمایی هستند.
گردهمایی «همه برای آزادی»
گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در ۶ تیر ۱۳۹۳ در پاریس برگزار شد. بر اساس مقدمهٔ کتاب، بیش از ۶۰۰ شخصیت سیاسی، قانونگذار و حقوقدان از ۶۹ کشور، با گرایشهای سیاسی گوناگون، در این برنامه حضور داشتند.[۵]
نمایندگان بیش از ۳۰۰ انجمن و تشکل ایرانی نیز در گردهمایی شرکت کردند. شماری از شخصیتهای سیاسی بینالمللی سخنرانی کردند یا پیامهایی در حمایت از گردهمایی فرستادند و پیامهایی از زندانیان سیاسی داخل ایران نیز در برنامه خوانده شد.[۵]
این گردهمایی یکی از برنامههای سالانهٔ شورای ملی مقاومت ایران بود که با حضور هواداران این شورا، اعضای جوامع ایرانی خارج از کشور و هیئتهایی از اروپا، آمریکا، کانادا، خاورمیانه و دیگر مناطق برگزار میشد.
عنوان «همه برای آزادی» بر گردآوردن افراد و جریانهای گوناگون حول هدف آزادی ایران تأکید داشت. شعار «هزار اشرف میسازیم» نیز به تلاش برای تبدیل تجربهٔ قرارگاه اشرف به نمادی گستردهتر از مقاومت در داخل و خارج ایران اشاره میکرد.
ساختار کتاب
محتوای کتاب را میتوان به سه بخش کلی تقسیم کرد:
| بخش | صفحات | محتوا |
|---|---|---|
| معرفی گردهمایی | ۵–۷ | فهرست، تاریخ برگزاری، معرفی شرکتکنندگان و زبانهای انتشار سخنرانی |
| متن فارسی سخنرانی | ۸–۲۲ | تحلیل وضعیت ایران و منطقه، برنامهٔ هستهای، حقوق بشر، اشرف و لیبرتی و اهداف مقاومت |
| گزارش تصویری | ۲۳–۵۹ | تصاویر گردهمایی، شخصیتها، هیئتهای بینالمللی و شرکتکنندگان |
محتوای سخنرانی
آغاز سخنرانی
مریم رجوی سخنرانی را با «به نام خدا، به نام ایران، به نام آزادی، به نام مقاومت و ارتش آزادی» آغاز میکند. او به شرکتکنندگان و نمایندگان ۶۹ کشور درود میفرستد و از کشتهشدگان و زندانیان سیاسی ایران و مخالفان حکومتهای ایران، عراق و سوریه یاد میکند.[۶]
رجوی شرایط ایران و خاورمیانه را «لحظهای حساس» و «نقطهٔ عطف» توصیف میکند. تز اصلی سخنرانی این است که نظام ولایت فقیه به مرحلهٔ پایانی حیات سیاسی خود رسیده و بحرانهای داخلی و خارجی آن همزمان فعال شدهاند.[۶]
این ارزیابی در سراسر کتاب به چشم میخورد و رویدادهای عراق، مذاکرات هستهای، شکافهای درونی حاکمیت، مشکلات اقتصادی و آمادگی مقاومت سازمانیافته بهعنوان نشانههای آن معرفی میشوند.
تحولات عراق
بخش نخست و مفصل سخنرانی به عراق اختصاص دارد. متن در دورهای ارائه شد که داعش موصل و بخشهایی از شمال و غرب عراق را تصرف کرده بود و حکومت نوری مالکی با بحران سیاسی و نظامی گستردهای روبهرو شده بود.
رجوی عراق را بهدلیل موقعیت ژئوپولیتیک آن، یکی از مهمترین اهداف جمهوری اسلامی برای گسترش نفوذ منطقهای معرفی میکند. او میان سیاست جنگی روحالله خمینی در دههٔ ۱۳۶۰ و نفوذ حکومت ایران در عراق پس از حملهٔ آمریکا در سال ۲۰۰۳ پیوند برقرار میکند.[۷]
بر اساس تحلیل کتاب، سقوط حکومت صدام حسین و خطاهای سیاست آمریکا، زمینه را برای افزایش نفوذ نیروی قدس سپاه پاسداران در ساختار سیاسی و امنیتی عراق فراهم کرد. رجوی دولت نوری مالکی را حکومتی وابسته به جمهوری اسلامی و متکی به سیاست حذف و سرکوب مخالفان، بهویژه اهل سنت، توصیف میکند.[۷]
نویسنده از حضور قاسم سلیمانی و فرماندهان سپاه در عراق، نفوذ گروههای وابسته به تهران و حملات به قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بهعنوان شواهد این مداخله یاد میکند.
اعتراضهای عراق و ظهور داعش
در کتاب، اعتراضهای مردم استانهای سنینشین عراق در سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ واکنشی به انحصارطلبی و سرکوب دولت مالکی معرفی میشوند. رجوی تأکید میکند که این اعتراضها را نباید یکسره با داعش یا القاعده یکسان دانست.[۸]
او میگوید رهبران عشایر و معترضان عراق بارها تروریسم و حمله به غیرنظامیان را محکوم کرده و آمادگی خود را برای مقابله با القاعده و دیگر جریانهای افراطی اعلام کرده بودند. از دید او، سیاست حذف اهل سنت مانع شکلگیری یک مقاومت فراگیر علیه داعش شد.
راهحل پیشنهادی کتاب برای بحران عراق، کناررفتن نوری مالکی، پایاندادن به نفوذ جمهوری اسلامی و تشکیل دولتی دموکراتیک، فراگیر و برخوردار از مشارکت واقعی همهٔ گروههای قومی و مذهبی است.[۸]
مریم رجوی مذاکره با جمهوری اسلامی و کمکگرفتن از آن برای مهار بحران عراق را مردود میداند. در تحلیل او، استفاده از حکومت ایران برای مقابله با داعش موجب گسترش جنگ مذهبی و تقویت بنیادگرایی میشود.
جنگ ایران و عراق و ارتش آزادیبخش
در بخش مربوط به عراق، کتاب به جنگ ایران و عراق و نقش ارتش آزادیبخش ملی ایران نیز میپردازد. رجوی سیاست ادامهٔ جنگ پس از آزادسازی مناطق اشغالشدهٔ ایران را نتیجهٔ تصمیم خمینی برای صدور انقلاب و گسترش نفوذ در عراق میداند.[۹]
او عملیاتهای ارتش آزادیبخش ملی، از جمله تصرف موقت شهر مهران، را از عوامل فشار نظامی بر حکومت ایران برای پذیرش قطعنامهٔ ۵۹۸ و آتشبس معرفی میکند. این روایت، دیدگاه رسمی سازمان مجاهدین دربارهٔ نقش ارتش آزادیبخش در پایان جنگ است.
اشرف و لیبرتی
وضعیت اعضای سازمان مجاهدین در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی یکی از موضوعات مرکزی کتاب است. رجوی حملات انجامشده علیه این دو محل را نتیجهٔ هماهنگی میان حکومت عراق و جمهوری اسلامی میداند و آمریکا و سازمان ملل متحد را در قبال حفاظت از ساکنان مسئول معرفی میکند.[۱۰]
مطالبات مطرحشده در این بخش عبارتاند از:
- انتقال موقت ساکنان لیبرتی به آمریکا یا یکی از کشورهای اروپایی؛
- تضمین امنیت کمپ از سوی ایالات متحده؛
- آزادی هفت گروگان اشرفی؛
- پایاندادن به محاصره و محدودیتهای کمپ؛
- رعایت حقوق پناهندگی ساکنان؛
- استقرار یک واحد کلاهآبی سازمان ملل متحد در لیبرتی.[۱۰]
کتاب از کشتهشدگان حملهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ به قرارگاه اشرف با عنوان «۵۲ فاتح حماسهٔ اشرف» یاد میکند و نام شماری از زنان کشتهشده، از جمله زهره قائمی، گیتی گیوهچیان، میترا باقرزاده، ژیلا طلوع، مریم حسینی و فاطمه رحیمی را برجسته میسازد.[۱۱]
پنج نشانهٔ مرحلهٔ پایانی حکومت
مریم رجوی پنج عامل را نشانههای آنچه «مرحلهٔ پایانی رژیم ولایت فقیه» مینامد، معرفی میکند:
- آمادگی اجتماعی مردم برای قیام و آزادی؛
- گسترش شکافها در رأس حکومت؛
- عقبنشینی جمهوری اسلامی در برنامهٔ هستهای؛
- گرفتارشدن حکومت در جنگهای عراق و سوریه؛
- آمادگی مقاومت سازمانیافته برای هدایت تحولات بهسوی تغییر حکومت.[۱۲]
رجوی نتیجهٔ انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۹۲ و رویکارآمدن حسن روحانی را نشانهٔ اقتدار حکومت نمیداند. در تحلیل او، علی خامنهای نتوانست نامزد مطلوب خود را بر حاکمیت تحمیل کند و از بیم بروز اعتراضهای عمومی ناچار به پذیرش نامزد جناح دیگر شد.
این ارزیابی یک پیشبینی سیاسی متعلق به سال ۱۳۹۳ است و عنوان «مرحلهٔ پایانی» بیانگر تحلیل مقاومت ایران از موقعیت جمهوری اسلامی در آن مقطع است.
ارزیابی دولت حسن روحانی
کتاب وعدهٔ اعتدال حسن روحانی را فاقد نتیجه در زمینهٔ آزادی، حقوق بشر، رفاه اقتصادی و ثبات سیاسی میداند. رجوی مدعی است که در ماههای نخست دولت روحانی، اعدام و سرکوب افزایش یافت و بخش بزرگی از منابع عمومی به نهادهای نظامی، امنیتی و سیاستهای منطقهای اختصاص داده شد.[۱۳]
او دولت روحانی را تکرار سریعتر تجربهٔ دولت محمد خاتمی توصیف میکند و جناحهای حکومت را در حفظ اصل ولایت فقیه، ادامهٔ سرکوب و برنامهٔ هستهای همسو میداند.
در کتاب میان تغییر جناحهای حکومتی و تغییر بنیادی نظام تمایز گذاشته میشود. نویسنده استدلال میکند که بحرانهای ساختاری جمهوری اسلامی با جابهجایی رئیسجمهور یا تغییر لحن سیاست خارجی حل نخواهند شد.
وضعیت اقتصادی ایران
سخنرانی تصویری بحرانی از اقتصاد ایران ارائه میکند و از تعطیلی واحدهای صنعتی، کاهش ارزش پول، مشکلات نظام بانکی و کشاورزی، کمآبی، تخریب محیط زیست، فقر و وابستگی بخش بزرگی از جامعه به یارانههای نقدی سخن میگوید.[۱۴]
رجوی علت اصلی بحران اقتصادی را ساختار ولایت فقیه و اختصاص منابع به سرکوب داخلی، برنامهٔ هستهای، جنگافروزی و مداخلات خارجی میداند. از نظر او، این بحرانها با سیاستهای کوتاهمدت رفاهی یا توزیع کالا برطرف نمیشوند و راهحل آنها تغییر نظام سیاسی است.
ارقام اقتصادی آمده در کتاب به سخنرانی سال ۱۳۹۳ تعلق دارند و برای کاربرد آماری مستقل باید با دادههای رسمی و گزارشهای اقتصادی همان دوره تطبیق داده شوند.
برنامهٔ هستهای جمهوری اسلامی
بخش دیگری از کتاب به برنامه هستهای جمهوری اسلامی ایران اختصاص دارد. مریم رجوی این برنامه را ابزاری برای تضمین بقای حکومت و گسترش نفوذ آن معرفی میکند و بر موضع شورای ملی مقاومت در حمایت از یک ایران غیراتمی تأکید میگذارد.[۱۵]
او افشاگریهای مقاومت ایران دربارهٔ تأسیسات هستهای را یکی از عوامل افزایش فشار بینالمللی بر جمهوری اسلامی میداند و از کشورهای گروه ۱+۵ میخواهد حقوق بشر مردم ایران را در مذاکرات هستهای معامله نکنند.
خواستههای مطرحشده در کتاب عبارتاند از:
- برچیدن برنامهٔ ساخت جنگافزار هستهای؛
- توقف غنیسازی و فعالیتهای آب سنگین؛
- اجرای قطعنامههای شورای امنیت و شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی؛
- پذیرش پروتکل الحاقی؛
- دسترسی بازرسان بینالمللی به مراکز مشکوک هستهای و نظامی.[۱۵]
این سخنرانی حدود یک سال پیش از امضای برنامه جامع اقدام مشترک ایراد شده است و موضع مقاومت ایران در مرحلهٔ مذاکرات پیش از برجام را منعکس میکند.
جنگ سوریه
مریم رجوی مداخلهٔ جمهوری اسلامی در سوریه را یکی دیگر از بحرانهای حکومت میداند. او علی خامنهای و سپاه پاسداران را در حفظ حکومت بشار اسد و ادامهٔ جنگ مسئول معرفی میکند.[۱۶]
در تحلیل کتاب، سوریه، عراق و لبنان «عمق استراتژیک» حکومت ایران محسوب میشوند و جمهوری اسلامی برای دورنگهداشتن بحران از داخل کشور، در این مناطق هزینه میکند. رجوی معتقد است تضعیف این جبههها فشار سیاسی بر حکومت را در داخل ایران افزایش میدهد.
کتاب جامعهٔ جهانی را به حمایت از انقلاب سوریه، ارتش آزاد سوریه و ائتلاف نیروهای مخالف بشار اسد فرامیخواند. این موضع به آرایش سیاسی و نظامی نیروهای سوری در سال ۲۰۱۴ مربوط است.
نبرد اصلی مردم و حکومت
یکی از تزهای مرکزی سخنرانی این است که عامل اصلی تعیینکنندهٔ آیندهٔ ایران، نه مذاکرات هستهای میان جمهوری اسلامی و آمریکا و نه رقابت جناحهای درونی حاکمیت، بلکه نبرد میان مردم و مقاومت ایران با نظام ولایت فقیه است.[۱۷]
رجوی مقاومت ایران را نیرویی معرفی میکند که در داخل زندانها، در جوامع ایرانی خارج از کشور، در عراق و در عرصهٔ بینالمللی با جمهوری اسلامی مقابله کرده است. او این مقاومت را «آنتیتز تروریسم و صدور بنیادگرایی» مینامد.
سخنرانی از اعتصاب غذای ۱۰۸روزه پس از حملهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ به قرارگاه اشرف، تحصن در ژنو و تجمعهای هواداران مقاومت در کشورهای مختلف بهعنوان نمونههای ظرفیت سازماندهی این جنبش یاد میکند.[۱۷]
سیاست حکومت علیه مجاهدین
رجوی حجم گستردهٔ کتابها، فیلمها، مجموعههای تلویزیونی، نمایشگاهها و تبلیغات حکومتی علیه سازمان مجاهدین را نشانهٔ نگرانی جمهوری اسلامی از تأثیر این سازمان میداند.[۱۸]
او در پاسخ به ادعای حکومت دربارهٔ نداشتن پایگاه اجتماعی مقاومت، خواهان تأمین آزادی و امنیت اعضا و هواداران مجاهدین برای برگزاری راهپیمایی در تهران میشود. همچنین میگوید توقف اعدام و شکنجه، امکان آشکارشدن میزان نارضایتی جامعه و ضعف حکومت را فراهم خواهد کرد.
جایگاه مسعود رجوی
در سخنرانی، نقش مسعود رجوی در بنیانگذاری شورای ملی مقاومت، ارتش آزادیبخش ملی و تدوین راهبرد مقابله با جمهوری اسلامی برجسته شده است.[۱۹]
مریم رجوی از سنت سیاسی منسوب به او با مفاهیمی چون تسلیمناپذیری، فدا، صداقت و وفای به عهد یاد میکند. حمله به قرارگاه اشرف نیز در کتاب بخشی از تلاش حکومت برای ضربهزدن به رهبری و ساختار مقاومت معرفی میشود.
عنوان فرعی «هزار اشرف میسازیم» به همین بخش از روایت کتاب مربوط است: اشرف نه فقط یک مکان در عراق، بلکه الگویی از ایستادگی سازمانیافته دانسته میشود که میتواند در مکانها و شکلهای دیگر تکثیر شود.
زندانیان سیاسی
کتاب بخشی را به زندانیان سیاسی و خانوادههای آنان اختصاص میدهد. حمله به بند ۳۵۰ زندان اوین در فروردین ۱۳۹۳ اقدامی برای ارعاب زندانیان و جامعه توصیف شده است.[۲۰]
مریم رجوی از غلامرضا خسروی، هوادار سازمان مجاهدین که در خرداد ۱۳۹۳ اعدام شد، یاد میکند و ایستادگی او بر وابستگی سیاسی خود را برجسته میسازد. زندانیان کُرد، عرب، بلوچ و اهل سنت نیز در شمار زندانیان در معرض اعدام نام برده میشوند.[۲۰]
فراخوان پایانی
مریم رجوی در پایان سخنرانی، مردم ایران را به مقاومت و قیام علیه نظام ولایت فقیه فرامیخواند. تصویری که او از ایران آینده ارائه میکند، دارای این ویژگیهاست:
- جمهوری مبتنی بر رأی و خواست مردم؛
- جدایی دین از دولت؛
- برابری زنان و مردان؛
- لغو مجازات اعدام؛
- ممنوعیت شکنجه و شلاق؛
- آزادیهای فردی و اجتماعی؛
- ایرانی غیراتمی و عاری از سلاح هستهای.[۲۱]
در پایان سخنرانی شعری دکلمه میشود که در آن، ایران آینده سرزمینی توصیف میشود که چوبهٔ دار به خاطرهای فراموششده تبدیل شده، قانون بالاتر از خواست مردم وجود ندارد و «حق مفروض و مسلم» همگان آزادی است.[۲۱]
عبارت «نام این میهن آزادشده ایران است» دو بار در پایان متن تکرار میشود و نقش جمعبندی خطابی سخنرانی را دارد.
مفهوم «هزار اشرف»
شعار «هزار اشرف میسازیم» از مفاهیم اصلی اثر است. «اشرف» در این عبارت افزون بر اشاره به قرارگاه اشرف، نماد یک جمع سازمانیافته، مقاوم و پایبند به هدف آزادی معرفی میشود.
در منطق کتاب، انتقال اجباری اعضای سازمان مجاهدین از قرارگاه اشرف یا حملات نظامی به این محل نمیتواند تجربه و فرهنگ سیاسی آن را از میان ببرد. «هزار اشرف» به معنای گسترش کانونهای مقاومت در ایران، زندانها، جوامع ایرانی خارج از کشور و عرصهٔ بینالمللی است.
این مفهوم در سخنرانی با یادبود کشتهشدگان حملهٔ سال ۱۳۹۲ به اشرف و تأکید بر ادامهٔ فعالیت ساکنان لیبرتی پیوند خورده است. عنوان فرعی کتاب، شکستناپذیری مقاومت را از طریق تکثیر نمادین اشرف بیان میکند.
«همه برای آزادی» بهعنوان شعار سیاسی
عنوان اصلی کتاب بر فراگیری هدف آزادی و امکان همکاری نیروهای گوناگون تأکید دارد. حضور هیئتهایی با گرایشهای متفاوت سیاسی در گردهمایی نیز در مقدمه و گزارش تصویری کتاب بهعنوان نمود این رویکرد عرضه شده است.
واژهٔ «همه» در عنوان، دربرگیرندهٔ ایرانیان داخل و خارج کشور، زندانیان سیاسی، اقوام و ملیتهای ایران، زنان، جوانان و حامیان بینالمللی مقاومت تلقی میشود. هدف مشترک این گروهها در روایت اثر، پایاندادن به حکومت ولایت فقیه و برقراری جمهوری دموکراتیک است.
گزارش تصویری گردهمایی
از صفحهٔ ۲۳ کتاب، بخشی با عنوان «گردهمایی بزرگ مقاومت از زبان تصاویر» آغاز میشود. این قسمت شامل تصاویر سخنرانی مریم رجوی، شرکتکنندگان، مراسم ادای احترام به کشتهشدگان مقاومت و هیئتهای سیاسی و پارلمانی کشورهای مختلف است.[۲۲]
در زیرنویس تصاویر از شماری از چهرههای سیاسی و نظامی پیشین، از جمله نیوت گینگریچ، هوارد دین، مایکل موکیزی، جوزف لیبرمن، وسلی کلارک، هیو شلتون، دنیس هسترت، جان بولتون، رودی جولیانی، بیل ریچاردسون و آلخو ویدال کوادراس نام برده شده است.[۲۲]
تصاویری از هیئتهای آلبانی، کنگرهٔ آمریکا، ایتالیا، بریتانیا، کانادا، اسپانیا، آلمان، کشورهای اسکاندیناوی، اردن و فلسطین نیز در این بخش آمده است.
گزارش تصویری، فضای سالن، نمادهای سازمان مجاهدین، پرچمهای ایران، تصاویر اعضای کشتهشده و حضور گستردهٔ شرکتکنندگان را نمایش میدهد. این بخش از نظر حجم، بیش از نیمی از نسخهٔ PDF را تشکیل میدهد.
زبان و شیوهٔ نگارش
«همه برای آزادی» در قالب یک سخنرانی سیاسی برای اجتماع هواداران نوشته شده است. زبان آن خطابی، بسیجکننده و در مواردی شاعرانه است. تکرار عبارتها، خطاب مستقیم به «هموطنان»، یادکرد از کشتهشدگان و زندانیان و استفاده از استعارههایی مانند «جام زهر»، «هفتخان» و «فطر آزادی» از ویژگیهای سبکی آن هستند.
کتاب پژوهشی دانشگاهی دربارهٔ تحولات ایران یا عراق نیست و هدف آن ارائهٔ گزارش بیطرفانه از تمام دیدگاههای موجود نیست. نویسنده رویدادها را در چارچوب راهبرد و گفتمان شورای ملی مقاومت تفسیر میکند و از آنها برای فراخوان سیاسی به تغییر حکومت بهره میگیرد.
کارکرد اثر را میتوان در سه سطح خلاصه کرد:
- تحلیل وضعیت جمهوری اسلامی و منطقه در سال ۱۳۹۳؛
- بازنمایی مقاومت ایران بهعنوان نیروی جایگزین حکومت؛
- بسیج حامیان حول هدف آزادی و برنامهٔ سیاسی ایران آینده.
جایگاه در آثار مریم رجوی
این کتاب بخشی از مجموعهٔ سخنرانیهای سالانهٔ مریم رجوی در گردهماییهای مقاومت ایران است. مضمونهای آن در آثار دیگر وی، از جمله ایران بدون اعدام، رژیم آخوندها در ایران کانون بنیادگرایی و تروریسم، بهسوی ایران آزاد و نوشتههای مربوط به طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران، ادامه یافتهاند.
در مقایسه با آثاری که بر یک موضوع مشخص مانند لغو اعدام، اسلام دموکراتیک یا برابری زنان تمرکز دارند، «همه برای آزادی» دامنهای گستردهتر دارد و تحولات عراق، جنگ سوریه، بحران هستهای، اقتصاد ایران، وضعیت زندانیان سیاسی و چشمانداز مقاومت را در یک سخنرانی واحد به هم پیوند میدهد.
اثر همچنین سندی از مواضع شورای ملی مقاومت در دورهای است که اعضای سازمان مجاهدین از قرارگاه اشرف به کمپ لیبرتی منتقل شده بودند و آیندهٔ آنان در عراق یکی از محورهای اصلی فعالیتهای بینالمللی مقاومت بود.
گزیدهای از دیدگاههای کتاب
«نبرد اصلی، میان مردم و مقاومت ایران با رژیم ولایت فقیه بوده، هست و خواهد بود.»[۱۷]
«آزادی و امنیت اعضا و هواداران این مقاومت را تأمین کنید تا یک راهپیمایی در خیابانهای تهران برگزار کنند.»[۱۸]
«میهنی میسازیم که در آن قانونی برتر از خواستهٔ مردم نیست.»[۲۱]
«حق مفروض و مسلم تنها، همهجا آزادی است.»[۲۱]
جستارهای وابسته
- مریم رجوی
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- ارتش آزادیبخش ملی ایران
- قرارگاه اشرف
- حمله ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ به قرارگاه اشرف
- کمپ لیبرتی
- زهره قائمی
- غلامرضا خسروی
- بند ۳۵۰ زندان اوین
- اعتراضات سال ۱۳۸۸
- جنگ ایران و عراق
- عملیات چلچراغ
- برنامه هستهای جمهوری اسلامی ایران
- برنامه جامع اقدام مشترک
- دخالت جمهوری اسلامی ایران در عراق
- دخالت جمهوری اسلامی ایران در سوریه
- طرح دهمادهای مریم رجوی برای آینده ایران
- ایران بدون اعدام
- رژیم آخوندها در ایران کانون بنیادگرایی و تروریسم
پیوند به بیرون
منابع
- ↑ مریم رجوی، همه برای آزادی؛ هزار اشرف میسازیم، پاریس، ۶ تیر ۱۳۹۳، صفحهٔ عنوان و صص. ۵–۷.
- ↑ همان، صص. ۱۷–۲۲.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ همان، روی جلد.
- ↑ همان، ص. ۵.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ همان، صص. ۶–۷.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ همان، صص. ۱۰–۱۱.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ همان، صص. ۱۱–۱۳.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ همان، صص. ۱۲–۱۴.
- ↑ همان، ص. ۱۱.
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ همان، صص. ۱۳–۱۴.
- ↑ همان، صص. ۱۳ و ۱۹–۲۰.
- ↑ همان، صص. ۱۴–۱۵.
- ↑ همان، صص. ۱۴–۱۶.
- ↑ همان، صص. ۱۵–۱۶.
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ همان، صص. ۱۵–۱۷.
- ↑ همان، صص. ۱۶–۱۷.
- ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ همان، صص. ۱۷–۱۹.
- ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ همان، صص. ۱۸–۱۹.
- ↑ همان، صص. ۱۹–۲۰.
- ↑ ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ همان، صص. ۲۰–۲۱.
- ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ ۲۱٫۲ ۲۱٫۳ همان، صص. ۲۱–۲۲.
- ↑ ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ همان، صص. ۲۳–۵۹.