بیژن کاظمی

بیژن کاظمی
زادروز	۱۳۶۰ کوهدشت، استان لرستان
ملیت	ایرانی
شناخته‌شده برای	زندانی سیاسی هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران
مجازات‌ها	مجموع ۳۷ سال و ۶ ماه حبس، بر اساس گزارش‌های منتشرشده در خرداد ۱۴۰۵
والدین	شهناز خسروی، مادر

بیژن کاظمی، زادهٔ ۱۳۶۰ در کوهدشت، زندانی سیاسی ایرانی هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران است که سابقهٔ بازداشت و بیش از دو سال حبس در خرم‌آباد را دارد. او در اواخر دی یا نخستین روز بهمن ۱۴۰۳ بار دیگر بازداشت شد و به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت. منابع دربارهٔ روز دقیق این بازداشت اختلاف دارند: برخی ۳۰ دی و اطلاعیه‌های شورای ملی مقاومت اول بهمن را ذکر کرده‌اند.

در خرداد ۱۴۰۵، خبر محکومیت کاظمی به مجموع ۳۷ سال و ۶ ماه حبس در شعبهٔ ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی منتشر شد. شورای ملی مقاومت در اطلاعیه‌ای، این حکم را محکوم کرد و از بازجویی، شکنجه و نگهداری طولانی‌مدت او در بندهای امنیتی و مکان‌های نامعلوم خبر داد.

زندگی و خانواده

بر اساس اطلاعیهٔ اول خرداد ۱۴۰۴ شورای ملی مقاومت ایران، بیژن کاظمی در سال ۱۳۶۰ در کوهدشت، از شهرستان‌های استان لرستان، متولد شده است.

مادر او، شهناز خسروی، در دورهٔ بازداشت فرزندش از طریق انتشار پیام‌ها و پیگیری نزد مراجع قضایی، دربارهٔ وضعیت او اطلاع‌رسانی کرده است. خسروی در اسفند ۱۴۰۳ از بی‌خبری خانواده، محرومیت فرزندش از ملاقات و تماس منظم و نبود دسترسی وکلا به پرونده انتقاد کرد.

ایران‌وایر در گزارشی تکمیلی، به نقل از یک منبع مطلع، پدر و مادر کاظمی را از فرهنگیانی معرفی کرده است که در جریان انقلاب فرهنگی از کار اخراج شدند. همین منبع از بازداشت پدر او در سال ۱۳۶۲ و حدود ده ماه زندانی‌بودنش خبر داده است.

بازداشت و حبس در سال ۱۳۹۹

شورای ملی مقاومت ایران در اطلاعیهٔ اول خرداد ۱۴۰۴ نوشته است که کاظمی در فروردین ۱۳۹۹ به‌دست مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و بیش از دو سال در زندان خرم‌آباد به سر برد. بر اساس همین اطلاعیه، او پس از خروج از زندان، یک سال و نیم تحت نظارت با پابند الکترونیکی قرار داشت.

مادر کاظمی در اسفند ۱۴۰۳ گفته است که فرزندش از بیماری‌هایی رنج می‌برد که از دوران حبس پیشین باقی مانده‌اند. در گزارش منتشرشده از سخنان او، نوع این بیماری‌ها مشخص نشده است.

بازداشت مجدد در زمستان ۱۴۰۳

بازداشت مجدد کاظمی در کوهدشت انجام شد. شهناز خسروی تاریخ بازداشت را ۳۰ دی ۱۴۰۳ اعلام کرده و گفته است که مأموران وزارت اطلاعات بدون احضار یا ابلاغ قبلی او را بازداشت کردند. در مقابل، شورای ملی مقاومت در اطلاعیه‌های خرداد ۱۴۰۴ و خرداد ۱۴۰۵، تاریخ بازداشت را اول بهمن ۱۴۰۳ ذکر کرده است.

پس از بازداشت، کاظمی به بند ۲۰۹ اوین منتقل شد. مادر او در ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ اعلام کرد که عنوان اتهامی به خانواده و وکلا اطلاع داده نشده و فرزندش تنها در روزهای نخست بازداشت یک تماس کوتاه داشته است.

بازجویی و ادعای ارتباط با کشته‌شدن دو قاضی

در گزارش‌های مربوط به پروندهٔ کاظمی، ادعای تهیهٔ سلاح برای فردی که علی رازینی و محمد مقیسه را در دیوان عالی کشور کشت، مطرح شده است. شورای ملی مقاومت در اطلاعیهٔ خرداد ۱۴۰۵، این موضوع را به‌عنوان ادعای بازجویان نقل کرده است؛ بنابراین، این ادعا را نمی‌توان به‌عنوان واقعیتی اثبات‌شده دربارهٔ کاظمی بیان کرد.

ایران‌وایر نیز در اردیبهشت ۱۴۰۴، به نقل از منابع مطلع، از فشار بر کاظمی برای اعتراف به تهیهٔ سلاح خبر داده است. منابع این رسانه، اتهام مطرح‌شده را رد کرده و گفته‌اند که او در دورهٔ مورد بحث از کوهدشت خارج نشده بود.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو در گزارش خرداد ۱۴۰۵ خود نوشته است که اتهام مربوط به تهیهٔ سلاح رد شده و کاظمی در خرداد ۱۴۰۴ از آن تبرئه شده بود. این اطلاعات، روایت هه‌نگاو از روند پرونده است و باید با همین نسبت‌دادن نقل شود.

وضعیت بازداشت و انتقال میان زندان‌ها

در اطلاعیهٔ اول خرداد ۱۴۰۴ شورای ملی مقاومت، با اشاره به پیگیری‌های مادر کاظمی، آمده است که او پس از حدود ۱۲۰ روز هنوز موفق به ملاقات فرزندش نشده بود و تنها تماس بسیار کوتاهی با او داشت. شورا خواستار بررسی فوری وضعیت و سلامت کاظمی شد.

سیمای آزادی در ۱۹ تیر ۱۴۰۴ گزارش داد که کاظمی پس از تخلیهٔ اوین به زندان فشافویه منتقل شده بود و در دهم تیر از سلول انفرادی این زندان به مکانی نامعلوم انتقال یافت. بر اساس این گزارش، او در تماسی کوتاه به خانواده اطلاع داده بود که در یک «خانهٔ امن» نگهداری می‌شود.

اطلاعیهٔ ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ شورای ملی مقاومت نیز از نگهداری او در بندهای ۲۰۹ و ۲۴۱ و یک خانهٔ امن در قم، همراه با محدودیت شدید تماس و ممنوعیت ملاقات، خبر داده است.

طبق اطلاعیهٔ خرداد ۱۴۰۵ شورا، کاظمی در مهر ۱۴۰۴ دوباره به اوین منتقل شد.

صدور وثیقه و ادامهٔ بازداشت

شورای ملی مقاومت در اطلاعیهٔ ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ اعلام کرد که شعبهٔ پنجم دادسرای عمومی در ۱۵ مرداد برای کاظمی قرار وثیقهٔ چهار میلیارد تومانی صادر کرده بود. به نوشتهٔ این اطلاعیه، با وجود تأمین وثیقه توسط بستگان، او آزاد نشد و بازداشتش ادامه یافت. شورا ممانعت از آزادی او را به دستور وزارت اطلاعات نسبت داده است.

محکومیت به حبس در سال ۱۴۰۵

شورای ملی مقاومت ایران در ۵ خرداد ۱۴۰۵ اعلام کرد که کاظمی پس از حدود شانزده ماه بازداشت و بلاتکلیفی، در شعبهٔ ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، به مجموع ۳۷ سال و ۶ ماه زندان محکوم شده است.

هه‌نگاو نیز در ۳ خرداد ۱۴۰۵، صدور همین میزان محکومیت را گزارش کرد. رقم اعلام‌شده در این منابع، مجموع محکومیت‌هاست؛ در اطلاعیهٔ شورای ملی مقاومت، تفکیک عناوین اتهامی، سهم هر اتهام از حکم و مدت حبس قابل اجرا ذکر نشده است.

واکنش‌ها و پیگیری‌های حقوق بشری

شورای ملی مقاومت در اول خرداد ۱۴۰۴ از مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران، و سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر خواست برای دیدار با کاظمی و اطلاع از وضعیت سلامت او اقدام کنند.

این شورا در مرداد ۱۴۰۴، در واکنش به ادامهٔ بازداشت و محدودیت ارتباط او با خانواده، بار دیگر خواستار بازدید هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی از زندان‌های ایران شد. پس از انتشار خبر محکومیت کاظمی در خرداد ۱۴۰۵ نیز شورا درخواست بازدید از زندان‌ها و دیدار با زندانیان سیاسی را تکرار کرد.