مهدی رسولی

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۴۵ توسط Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه| اندازه جعبه = | عنوان =مهدی رسولی | نام = | تصویر =مهدی رسولی،اعدام.jpg | اندازه تصویر = ۲۴۰px | عنوان تصویر =مهدی رسولی | زادروز =حدوداً سال ۱۳۸۰ | زادگاه =مشهد | تاریخ مرگ =۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مهدی رسولی
مهدی رسولی
زادروزحدوداً سال ۱۳۸۰
مشهد
درگذشت۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
زندان مرکزی مشهد
محل زندگیمشهد
شناخته‌شده برایفعالان سیاسی و مردم ایران
مخالفانحکومت جمهوری اسلامی
دیناسلام
اتهام‌هااقدام علیه امنیت کشور، تخریب اموال عمومی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم، ایجاد رعب و وحشت عمومی، استفاده از سلاح‌های سرد و گرم و…
مجازات‌هامحکوم به اعدام

مهدی رسولی، (متولد حدوداً سال ۱۳۸۰، مشهد - اعدام‌شده ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان مرکزی مشهد) جوان ۲۵ ساله، فرزند علیرضا، یکی از زندانیان سیاسی مرتبط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر مشهد بود. وی به عنوان کارگر در جریان این اعتراضات که از تاریخ ۷ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد و به سرعت به سایر شهرها از جمله مشهد گسترش یافت، بازداشت گردید. اطلاعات مربوط به جزئیات دقیق زمان و نحوه بازداشت او در گزارش‌های موجود محدود است و پیش از انتشار اخبار اعدام، پرونده این زندانی برای گروه‌های حقوق بشری نیز تا حد زیادی ناشناخته مانده بود.

اتهامات و روند قضایی

قوه قضائیه جمهوری اسلامی مهدی رسولی را به همراه محمدرضا میری از عناصر مرتبط با موساد در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ مشهد معرفی کرد و آن‌ها را به مشارکت مستقیم در کشته شدن حمیدرضا یوسفی‌نژاد، از نیروهای حکومتی، متهم نمود. اتهامات منتسب به محمدرضا میری شامل اقدام علیه امنیت کشور، تخریب اموال عمومی، غارت، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم، ایجاد رعب و وحشت عمومی، استفاده از سلاح‌های سرد و گرم نظیر شمشیر دست‌ساز، کوکتل مولوتف و چاقو، و همکاری با رژیم صهیونیستی و دولت‌های متخاصم بود.

بر اساس ادعاهای نهادهای امنیتی، ویدئویی از ضرب و شتم یک بسیجی در تلفن همراه مهدی رسولی کشف شد و آن‌ها مدعی شدند که ضارب اصلی وی و فرد دیگری بوده‌اند و این ضرب و شتم منجر به کشته شدن بسیجی شده است. مهدی رسولی صحت این اظهارات را زیر سؤال برده بود اما طبق گزارش‌ها، به دلیل ضرب و شتم شدید و شکنجه‌های ناچار به پذیرش اتهامات شده و اعترافات اجباری به عنوان مهم‌ترین سند علیه او در پرونده قضایی مورد استناد قرار گرفت.

دادگاه انقلاب مشهد در شعبه اول مهدی رسولی را به اعدام محکوم کرد. قوه قضائیه اعلام داشت که دادگاه با استناد به گزارش‌های امنیتی، تصاویر و ویدیوهای موجود، اظهارات متهمان و نظر قضات، اتهامات را احراز کرده است. حکم صادره پس از بررسی در شعبه نهم دیوان عالی کشور تأیید گردید. با این حال، گزارش‌ها تأکید دارند که روند دادرسی فاقد شفافیت کافی بوده، متهمان از دسترسی مؤثر به وکلای مستقل محروم مانده‌اند و اعترافات تحت فشار و شکنجه اخذ شده است.

انتقال به سلول انفرادی و اجرای حکم اعدام

روز شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، مهدی رسولی طی تماس تلفنی با خانواده خود اعلام کرد که در حال انتقال به سلول انفرادی است. خانواده و نزدیکان وی تحت فشار نهادهای امنیتی قرار گرفته بودند و با وعده بررسی پرونده در کمیسیون عفو و احتمال تغییر حکم، به سکوت و عدم اطلاع‌رسانی عمومی واداشته شده بودند. این وعده‌ها در نهایت محقق نشد.

سحرگاه یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، حکم اعدام مهدی رسولی در زندان وکیل‌آباد مشهد بدون اطلاع قبلی به خانواده اجرا شد. پیکر او حوالی ساعت ۱۰ صبح همان روز به خانواده تحویل گردید. عصر همان روز، پیکر مهدی رسولی تحت تدابیر شدید امنیتی در یکی از روستاهای کاشمر به خاک سپرده شد. مرضیه محبی، وکیل مدافع مهدی رسولی و محمدرضا میری، تأیید کرد که دادگاه انقلاب خانواده‌ها را فریب داده و با وعده عفو آن‌ها را به سکوت واداشته بود.

اجرای این حکم بخشی از موج گسترده و تازه اعدام‌های زندانیان سیاسی و معترضان است که از ابتدای جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران به اعدام دست‌کم ۳۰ نفر انجامیده است. این اعدام‌ها در فضای «آرایش جنگی» قوه قضائیه و تشدید تنش‌های منطقه‌ای انجام گرفته و نهادهای حقوق بشری آن را تلاش حکومت برای ایجاد رعب و وحشت عمومی توصیف کرده‌اند.[۱][۲][۳]

اطلاعیه شورای ملی مقاومت

شورای ملی مقاومت ایران با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد که اعدام زندانیان سیاسی پایمال کردن ارزش‌های جهان‌شمول حقوق‌بشر است و رژیم ایران را در ادامه سرکوب و شکنجه و اعدام تشجیع می‌کند. در متن این اطلاعیه آمده است:

دژخیمان رژیم آخوندی در ادامه جنایت‌های روزانه و مستمر خود، ۳شورشگر دلیر از فرزندان مردم مشهد، مهدی رسولی، محمدرضا میری و ابراهیم دولت‌آبادی را در زندان وکیل‌آباد این شهر اعدام کردند.

قضاییه جلادان که روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت خبر این جنایت سبعانه را اعلام کرد اتهامات آنها را «لیدری و هدایت اغتشاشگران با هدف مقابله با نظام»، مشارکت در مجازات شماری از بسیجیان با «استفاده از کوکتل مولوتف و چاقو»، «تهییج مردم در فضای مجازی برای شرکت در اغتشاشات» و «ساخت و همراه داشتن شمشیر دست‌ساز» ردیف کرده است.

مهدی رسولی کارگر ۲۵ساله و محمدرضا میری کارگر ۲۱ساله، بنا بر اطلاعیه قضاییه جلادان در جریان قیام دی‌ماه «اقدامات خشونت‌آمیزی انجام داده» و در هلاکت «نیروی حافظ امنیت حمیدرضا یوسفی‌نژاد، نقش مستقیم داشتند». «ابراهیم دولت‌آبادی از لیدرهای اصلی اغتشاشات منطقه طبرسی بود که منجر» به کشته شدن «تعدادی از نیروهای حافظ امنیت شد».

اطلاعیه می‌افزاید «رسولی با استفاده از شمشیر دست‌سازش که خود در همان روز ساخته بود، ساعت‌ها در اغتشاشات و در میان جمعیت حضور داشته و اقدام به تهییج جمعیت می‌کرده است. آنها پیش از حضور در اغتشاشات اقدام به انتشار فراخوان و تشویق دیگران برای حضور در آن کرده» بودند.

قضاییه جلادان تأکید می‌کند «ابراهیم دولت‌آبادی ضمن حضور در بلوار طبرسی مشهد، اقدام به لیدری و هدایت اغتشاشگران به سمت استانداری و صدا و سیما جهت اقدامات مخربانه کرده است. وی در صفحه شخصی خود در فضای مجازی دعوت به شرکت به اغتشاشات کرده و مردم را به آشوب و اغتشاش تحریک کرده است. وی حدود ۲۵۰ تا ۳۰۰اغتشاشگر قمه به دست را با خود همراه کرده که منتهی به درگیری با مأموران تأمین امنیت» و کشته شدن «تعدادی از حافظان امنیت، تخریب پایگاه بسیج و بانک شده است».

خانم مریم رجوی اعدام‌های شقاوت‌بار جوانان برومند ایران‌زمین در مناطق مختلف کشور را از ترس قیام و زهرچشم گرفتن از مردمی دانست که در دی‌ماه برای سرنگونی فاشیسم دینی و رسیدن به آزادی بپاخاستند. خیزش بزرگ مردم تهران و مشهد و اصفهان که ساعاتی به آزادی مناطقی از این شهرها منجر شد، آخوندهای حاکم را دچار چنان کابوسی کرده است که با این جنایت‌ها مذبوحانه تلاش می‌کنند از تکرار آن قیام‌ها جلوگیری شود. اما هیچ جنایتی نمی‌تواند این رژیم را از آتشفشان خشم خلق و سرنگونی محتوم در امان نگهدارد.

خانم رجوی با درود به جوانان شورشگر و رزم‌آور در سراسر ایران به‌ویژه در مشهد قهرمان بار دیگر خاطرنشان کرد: تردیدی نیست که این جنایت‌ها بی‌پاسخ نخواهد ماند و روز آزادای ایران و قرار گرفتن آمران و عاملان این جنایت‌ها در برابر عدالت نزدیک است.

وی افزود: بی‌عملی و سکوت در برابر اعدام‌های سبعانه و زنجیره‌یی پایمال کردن ارزش‌های جهان‌شمول حقوق‌بشر است و رژیم ایران را در ادامه سرکوب و شکنجه و اعدام تشجیع می‌کند.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۴ می‌۲۰۲۶).»[۴]

منابع