درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
<!-- نوشتار 1 --> | <!-- نوشتار 1 --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:شیرکو بیکس.jpg|جایگزین=شیرکو بیکس|بندانگشتی|160x160پیکسل|شیرکو بیکس]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''شیرکو بیکس'''، (به کردی: Şêrko Bêkes یا شێرکۆ بێکهس) (زادهٔ دوم ماه مه ۱۹۴۰ در سلیمانیه – درگذشته در چهارم اوت ۲۰۱۳ در سوئد) شاعر معاصر کرد مشهور به [[پابلو نرودا]]ی کردستان، دوست و همفکر [[احمد شاملو]] بود که برخی اشعار او نیز توسط وی به فارسی ترجمه شده است. اشعار شیرکو بیکس مضامینی مبارزاتی و انسانی و شکلی داستانگونه در عین حال بسیار شاعرانه دارد. پدر وی فایق بیکس از شاعران مبارز و شناخته شده کردستان است. | ||
در سال ۱۹۸۸ انجمن قلم سوئد، جایزه کورت توخولسکی را به وی اعطا کرد. شیرکو بیکس حدود ۳۸ دفتر شعر منتشر کرده است که برخی از آنان به زبان فارسی ترجمه شدهاند. شیرکو بیکس در سلیمانیه و همچنین در استکهلم سوئد زندگی کرد و در سال ۲۰۱۳ در سن ۷۳ سالگی در سوئد درگذشت. وی وصیت کرده بود در شهر سلیمانیه در پارکی به خاک سپرده شود. | |||
[[شیرکو بیکس|بیشتر بخوانید...]] | |||
| خط ۲۰: | خط ۱۸: | ||
<!-- نوشتار ۲ --> | <!-- نوشتار ۲ --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:جلیل گادانی.JPG|جایگزین=جلیل گادانی|بندانگشتی|165x165پیکسل|جلیل گادانی]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''جلیل گادانی''' معروف به کاک جلیل گادانی، (زادهی ۱۳۱۳ در مهاباد، درگذشتهی ۱۶ مرداد ۱۳۹۹در سلیمانیه)،از مبارزان قدیمی و رهبران سیاسی در کردستان ایران و زندانی سیاسی در زمان [[محمدرضا پهلوی|شاه]] بود. کاک جلیل گادانی از مبارزان دیرین و رهبران سیاسی در کردستان ایران و زندانی سیاسی در زمان شاه درگذشت - سایت مجاهد]</ref> جلیل گادانی تحصیلات ابتدایی را تا پایان دبیرستان در شهر مهاباد طی کرد و در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲میلادی) لیسانس زبان فرانسه را از دانشگاه تهران گرفت. وی از سال ۱۳۲۷ (۱۹۴۸میلادی) به صفوف [[حزب دموکرات کردستان ایران|حزب دموکرات کردستان]] پیوست. | ||
جلیل گادانی در زمان جمهوری کردستان نوجوان بود و از همان زمان در مبارزات سیاسی شرکت کر. او بعدها چندین سال در سطح رهبران بلندمرتبه حزب دمکرات کردستان قرار داشت. جلیل گادانی همزمان با مبارزات سیاسی به کار نوشتن و ترجمه نیز میپرداخت و چندین اثر به قلم او چاپ و منتشر شده است. | |||
جلیل گادانی در زمان شاه به مدت ۱۳ سال در زندان بود. او پس از آزادی از زندان به تهران تبعید شد و هنگام پیروزی [[انقلاب ضد سلطنتی]] در تهران بود. پس از آغاز ماجرای کردستان در سال ۱۳۵۸ به مهاباد رفت. جلیل گادانی عضو رهبری [[حزب دموکرات کردستان ایران]] بود و در زمان عضویت حزب دموکرات در [[شورای ملی مقاومت ایران]] مدتی نمایندهی حزب دموکرات در این شورا بود و اسناد و التزامات شورا را از طرف حزب امضا میکرد. | |||
جلیل گادانی و شماری از همراهانش در سال ۱۳۶۶،هنگامی که حزب دموکرات قصد مذاکره با رژیم ایران را داشت، از حزب بیرون آمدند و حزب دموکرات کردستان ایران رهبری انقلابی را در سال ۱۳۶۷ تأسیس کردند که هرگونه مذاکره با جمهوری اسلامی را ممنوع میشناخت. حزب دموکرات کردستان ایران رهبری انقلابی در سال ۱۳۷۵ به فعالیتهای خود خاتمه داد و کاک جلیل گادانی در سالهای اخیر به حزب دموکرات کردستان بازگشت. | |||
جلیل گادانی سه بار از طرف جمهوری اسلامی هدف ترور قرار گرفته که از هر سه سوء قصد جان سالم به در برد. کاک جلیل گادانی سرانجام روز پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ در سلیمانیه عراق بر اثر ابتلا به ویروس [[ویروس کرونا در ایران|کرونا]] در سن ۸۶ سالگی درگذشت. | |||
[[ | [[جلیل گادانی|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | <div> | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۸: | ||
<!-- نوشتار 3 --> | <!-- نوشتار 3 --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:رابیندرانات تاگور؛5.JPG|جایگزین=رابیندرانات تاگور|بندانگشتی|180x180پیکسل|رابیندرانات تاگور]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''رابیندرانات تاگور'''، (۷ مه ۱۸۶۱، کلکته – ۷ اوت ۱۹۴۱، کلکته)، شاعر، نویسنده، فیلسوف، موسیقیدان و نقاش برجسته هندی، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فرهنگی و ادبی قرن بیستم است. او نخستین آسیایی بود که در سال ۱۹۱۳ جایزه نوبل ادبیات را برای مجموعه شعر معنوی «گیتانجالی» دریافت کرد. آثار تاگور شامل بیش از ۲۰۰۰ اثر متنوع در قالبهای شعر، داستان کوتاه، نمایشنامه، موسیقی و نقاشی است که هر یک به نوبه خود تأثیر عمیقی بر ادبیات و هنر هند و جهان گذاشتهاند. | ||
زندگی تاگور سرشار از سفرهای فرهنگی و تعامل با ملتها و فرهنگهای مختلف بود. از جمله مهمترین سفرهای او، دو سفر به ایران بود که در آنها با بزرگان فرهنگی و ادبی ایران دیدار کرد و علاقه عمیق خود به ادبیات و فرهنگ فارسی را نشان داد. این علاقه ریشه در خانواده او داشت؛ پدرش دیندارانات تاگور حافظ را برایش میخواند و خود او نیز با ترجمهها و متون فارسی آشنا بود. سفرهای تاگور به ایران باعث تقویت روابط فرهنگی میان هند و ایران شد و تأثیرات آن در آثار و فلسفه او مشهود است. | |||
آثار ادبی تاگور با مضامین عمیق انسانی، عشق، آزادی، عدالت اجتماعی، وحدت انسان و طبیعت، فلسفه زندگی و معنویت، الهامبخش میلیونها نفر در سراسر جهان بودهاند. مجموعه موسیقی او، معروف به «تاگور سانگ»، شامل بیش از ۲۳۰۰ آهنگ است که بخش مهمی از فرهنگ موسیقی هند و بنگلادش را تشکیل میدهد. همچنین نقاشیهای انتزاعی و نمادین او نمونهای برجسته از هنر مدرن هند بهشمار میروند. | |||
علاوه بر فعالیتهای هنری، تاگور بنیانگذار مدرسه شانتینیکِتان و دانشگاه ویسوا باراتی بود که فلسفه آموزشی آنها بر پایه آزادی، خلاقیت، احترام به طبیعت و پرورش انسانی جامع استوار بود. این مراکز آموزشی تأثیرات ماندگاری در نظام آموزش هند داشته و تا امروز به عنوان مراکز برجسته فرهنگی و آموزشی شناخته میشوند. | |||
تاگور با ترکیب سنتهای کهن هندی و نوآوریهای مدرن، پلی میان فرهنگها و ملتها ایجاد کرد و با زبان هنر و ادبیات پیامهایی جهانی درباره عشق، آزادی، عدالت و انسانیت منتقل نمود. آثار و فلسفه او نه تنها در هند بلکه در سطح جهانی مورد توجه و احترام قرار گرفته و الهامبخش هنرمندان، نویسندگان و اندیشمندان بسیاری شده است. | |||
[[ | [[رابیندرانات تاگور|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | <div> | ||
نسخهٔ ۳ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۰
نوشتارهای جدید هفته
شیرکو بیکس، (به کردی: Şêrko Bêkes یا شێرکۆ بێکهس) (زادهٔ دوم ماه مه ۱۹۴۰ در سلیمانیه – درگذشته در چهارم اوت ۲۰۱۳ در سوئد) شاعر معاصر کرد مشهور به پابلو نرودای کردستان، دوست و همفکر احمد شاملو بود که برخی اشعار او نیز توسط وی به فارسی ترجمه شده است. اشعار شیرکو بیکس مضامینی مبارزاتی و انسانی و شکلی داستانگونه در عین حال بسیار شاعرانه دارد. پدر وی فایق بیکس از شاعران مبارز و شناخته شده کردستان است.
در سال ۱۹۸۸ انجمن قلم سوئد، جایزه کورت توخولسکی را به وی اعطا کرد. شیرکو بیکس حدود ۳۸ دفتر شعر منتشر کرده است که برخی از آنان به زبان فارسی ترجمه شدهاند. شیرکو بیکس در سلیمانیه و همچنین در استکهلم سوئد زندگی کرد و در سال ۲۰۱۳ در سن ۷۳ سالگی در سوئد درگذشت. وی وصیت کرده بود در شهر سلیمانیه در پارکی به خاک سپرده شود.
جلیل گادانی معروف به کاک جلیل گادانی، (زادهی ۱۳۱۳ در مهاباد، درگذشتهی ۱۶ مرداد ۱۳۹۹در سلیمانیه)،از مبارزان قدیمی و رهبران سیاسی در کردستان ایران و زندانی سیاسی در زمان شاه بود. کاک جلیل گادانی از مبارزان دیرین و رهبران سیاسی در کردستان ایران و زندانی سیاسی در زمان شاه درگذشت - سایت مجاهد]</ref> جلیل گادانی تحصیلات ابتدایی را تا پایان دبیرستان در شهر مهاباد طی کرد و در سال ۱۳۵۱ (۱۹۷۲میلادی) لیسانس زبان فرانسه را از دانشگاه تهران گرفت. وی از سال ۱۳۲۷ (۱۹۴۸میلادی) به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست.
جلیل گادانی در زمان جمهوری کردستان نوجوان بود و از همان زمان در مبارزات سیاسی شرکت کر. او بعدها چندین سال در سطح رهبران بلندمرتبه حزب دمکرات کردستان قرار داشت. جلیل گادانی همزمان با مبارزات سیاسی به کار نوشتن و ترجمه نیز میپرداخت و چندین اثر به قلم او چاپ و منتشر شده است.
جلیل گادانی در زمان شاه به مدت ۱۳ سال در زندان بود. او پس از آزادی از زندان به تهران تبعید شد و هنگام پیروزی انقلاب ضد سلطنتی در تهران بود. پس از آغاز ماجرای کردستان در سال ۱۳۵۸ به مهاباد رفت. جلیل گادانی عضو رهبری حزب دموکرات کردستان ایران بود و در زمان عضویت حزب دموکرات در شورای ملی مقاومت ایران مدتی نمایندهی حزب دموکرات در این شورا بود و اسناد و التزامات شورا را از طرف حزب امضا میکرد.
جلیل گادانی و شماری از همراهانش در سال ۱۳۶۶،هنگامی که حزب دموکرات قصد مذاکره با رژیم ایران را داشت، از حزب بیرون آمدند و حزب دموکرات کردستان ایران رهبری انقلابی را در سال ۱۳۶۷ تأسیس کردند که هرگونه مذاکره با جمهوری اسلامی را ممنوع میشناخت. حزب دموکرات کردستان ایران رهبری انقلابی در سال ۱۳۷۵ به فعالیتهای خود خاتمه داد و کاک جلیل گادانی در سالهای اخیر به حزب دموکرات کردستان بازگشت.
جلیل گادانی سه بار از طرف جمهوری اسلامی هدف ترور قرار گرفته که از هر سه سوء قصد جان سالم به در برد. کاک جلیل گادانی سرانجام روز پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ در سلیمانیه عراق بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
رابیندرانات تاگور، (۷ مه ۱۸۶۱، کلکته – ۷ اوت ۱۹۴۱، کلکته)، شاعر، نویسنده، فیلسوف، موسیقیدان و نقاش برجسته هندی، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فرهنگی و ادبی قرن بیستم است. او نخستین آسیایی بود که در سال ۱۹۱۳ جایزه نوبل ادبیات را برای مجموعه شعر معنوی «گیتانجالی» دریافت کرد. آثار تاگور شامل بیش از ۲۰۰۰ اثر متنوع در قالبهای شعر، داستان کوتاه، نمایشنامه، موسیقی و نقاشی است که هر یک به نوبه خود تأثیر عمیقی بر ادبیات و هنر هند و جهان گذاشتهاند.
زندگی تاگور سرشار از سفرهای فرهنگی و تعامل با ملتها و فرهنگهای مختلف بود. از جمله مهمترین سفرهای او، دو سفر به ایران بود که در آنها با بزرگان فرهنگی و ادبی ایران دیدار کرد و علاقه عمیق خود به ادبیات و فرهنگ فارسی را نشان داد. این علاقه ریشه در خانواده او داشت؛ پدرش دیندارانات تاگور حافظ را برایش میخواند و خود او نیز با ترجمهها و متون فارسی آشنا بود. سفرهای تاگور به ایران باعث تقویت روابط فرهنگی میان هند و ایران شد و تأثیرات آن در آثار و فلسفه او مشهود است. آثار ادبی تاگور با مضامین عمیق انسانی، عشق، آزادی، عدالت اجتماعی، وحدت انسان و طبیعت، فلسفه زندگی و معنویت، الهامبخش میلیونها نفر در سراسر جهان بودهاند. مجموعه موسیقی او، معروف به «تاگور سانگ»، شامل بیش از ۲۳۰۰ آهنگ است که بخش مهمی از فرهنگ موسیقی هند و بنگلادش را تشکیل میدهد. همچنین نقاشیهای انتزاعی و نمادین او نمونهای برجسته از هنر مدرن هند بهشمار میروند.
علاوه بر فعالیتهای هنری، تاگور بنیانگذار مدرسه شانتینیکِتان و دانشگاه ویسوا باراتی بود که فلسفه آموزشی آنها بر پایه آزادی، خلاقیت، احترام به طبیعت و پرورش انسانی جامع استوار بود. این مراکز آموزشی تأثیرات ماندگاری در نظام آموزش هند داشته و تا امروز به عنوان مراکز برجسته فرهنگی و آموزشی شناخته میشوند.
تاگور با ترکیب سنتهای کهن هندی و نوآوریهای مدرن، پلی میان فرهنگها و ملتها ایجاد کرد و با زبان هنر و ادبیات پیامهایی جهانی درباره عشق، آزادی، عدالت و انسانیت منتقل نمود. آثار و فلسفه او نه تنها در هند بلکه در سطح جهانی مورد توجه و احترام قرار گرفته و الهامبخش هنرمندان، نویسندگان و اندیشمندان بسیاری شده است.