پریسا کمالی

پریسا کمالی اردکانی
زادروز	۱۳۶۵ آبادان
وضعیت	زندانی سیاسی در زندان مرکزی یزد
محل زندگی	یزد، ایران
ملیت	ایرانی
تابعیت	ایران
تحصیلات	دانشجوی رشته جغرافیا
شناخته‌شده برای	فعالیت سیاسی، اعتراض به جمهوری اسلامی، هواداری از سازمان مجاهدین خلق
جنبش	مخالفان جمهوری اسلامی
اتهام‌ها	تبلیغ علیه نظام، تخریب اموال عمومی، عضویت در سازمان مجاهدین خلق
مجازات‌ها	حبس تعزیری (احکام متعدد، کاهش‌یافته به حدود سه سال و نیم تا هشت سال و نیم)
همسر	متأهل

پریسا کمالی اردکانی (زادهٔ ۱۳۶۵ در آبادان) زندانی سیاسی ایرانی، دانشجوی رشته جغرافیا و متأهل است که به دلیل فعالیت‌های اعتراضی و اتهامات مرتبط با هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران بازداشت و محکوم شده است. او در اردیبهشت ۱۴۰۳ در اصفهان بازداشت شد و پس از محاکمه به احکام سنگین حبس مواجه گردید که بخشی از آن‌ها پس از تسلیم به رأی کاهش یافت. وی هم‌اکنون در زندان مرکزی یزد محبوس است و در طول دوره محکومیت با محرومیت از درمان، اعتصاب غذا و فشارهای متعدد روبرو بوده است.

زندگی اولیه

پریسا کمالی اردکانی در سال ۱۳۶۵ در آبادان متولد شد. او متأهل است و پیش از بازداشت به عنوان دانشجوی رشته جغرافیا فعالیت می‌کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که وی پیش‌تر نیز در شهریور ۱۴۰۲، همزمان با سالگرد کشته‌شدن مهسا امینی، بازداشت شده بود و پس از دو ماه آزاد شده است.

بازداشت و احکام قضایی

پریسا کمالی اردکانی در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ در اصفهان بازداشت و ابتدا به زندان دولت‌آباد منتقل شد. او در سه پرونده قضایی جداگانه در اصفهان و اردکان با اتهامات امنیتی مواجه گردید:

پرونده اول (اردکان): اتهام «تخریب و تحریق» با حکم دو سال تبعید به شهرستان سرباز.

پرونده دوم (اردکان): اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در گروه‌های مخالف» با حکم چهار سال حبس تعزیری.

پرونده سوم (اصفهان): اتهامات مشابه با حکم سه سال و نه ماه حبس تعزیری.

قاضی توکلی او را به اتهام «اقدام به تخریب اموال عمومی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» به شش سال زندان محکوم کرد که پس از تسلیم به رأی به سه سال و نیم کاهش یافت. با وجود درخواست رسمی برای تجمیع احکام، مقامات قضایی هیچ اقدامی انجام نداده‌اند. وی در سال ۱۴۰۴ از زندان دولت‌آباد اصفهان به زندان مرکزی یزد منتقل شد.

اتهامات پریسا کمالی

اتهامات اصلی وارد شده به پریسا کمالی شامل «تبلیغ علیه نظام»، «تخریب اموال عمومی»، «توهین به رهبری» و «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» بوده است. این اتهامات در دادگاه‌های انقلاب بدون رعایت کامل اصول دادرسی عادلانه صادر شده‌اند.

اعتصاب غذا و وخامت وضعیت جسمانی

پریسا کمالی از سوم آذرماه ۱۴۰۴ در اعتراض به بی‌پاسخ ماندن مطالبات قانونی و ادعای «گم شدن پرونده»‌اش در زندان مرکزی یزد دست به اعتصاب غذا و دارو زده است. هم‌زمان با آغاز این اعتصاب، تماس‌های او با خانواده کاملاً قطع و به بخش قرنطینه زندان منتقل شد. او به بیماری تیروئید سمی مبتلا است و محرومیت از داروهای ضروری باعث تشدید علائم شامل ضعف شدید جسمانی و مشکلات بینایی شده است. اعتصاب غذا وارد هشتمین روز و روزهای بعد شد و نگرانی‌ها نسبت به وضعیت جسمانی او به شدت افزایش یافت. مسئولان زندان ابتدا او را به سلول انفرادی منتقل کردند و سپس به بند عمومی بازگرداندند. در اردیبهشت ۱۴۰۵ گزارش شد که به بهانه «شرایط جنگی» داروهای او قطع شده و تهدید به تبعید به زندان خاش شده است که با توجه به بیماری‌اش می‌تواند خطر جانی جدی ایجاد کند.

پیام‌های اعتراضی از زندان

پریسا کمالی علی‌رغم محدودیت‌های شدید، چندین پیام از زندان منتشر کرده است.

پیام به مناسبت سالگرد بنیان‌گذاران مجاهدین

در ۸ خرداد ۱۴۰۵، او با انتشار یک پیام صوتی، سالگرد شهادت محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان را گرامی داشت و گفت: «با مرگ جسمانی، تفکر از بین نمی‌رود.» او افزود: «سوگند تا زمانی ديكتاتور و ظالم وجود دارد و تا زمان تحقق آرمان‌هایمان دست در دست برادر مسعود و خواهر مريم راهتان را ادامه می‌دهم.» کمالی در این پیام صوتی دیکتاتوری شاه و رژیم جمهوری اسلامی را مقایسه کرد و تأکید نمود «دیکتاتور هر کسی و در هر لباسی که باشد، با حذف و اعدام برای بقا تلاش می‌کند.»

پیام چهلم شهیدان قیام دی‌ماه ۱۴۰۴

در ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، پریسا کمالی در پیامی نوشت:

«درود بر شهدای راه آزادی و خانواده هایشان... هرگز نمی‌گذاریم این پرچم تا روز آزادی میهنمان ایران بر زمین بیفتد. ایمان داریم این مسیر پرخون به پیروزی ختم می‌شود. ما خودمان دقیقاً کسانی هستیم که منتظرشان بودیم؛ ما تغییری هستیم که دنبال آن هستیم.»

این پیام در شرایطی منتشر شد که او با محدودیت‌های متعدد در زندان یزد مواجه بود.

شرایط زندانیان سیاسی در زندان مرکزی یزد

زندان مرکزی یزد میزبان تعدادی از زنان زندانی سیاسی، از جمله بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ است. این زندانیان اغلب در شرایط نامناسب، همراه با زندانیان جرائم عمومی و مواد مخدر نگهداری می‌شوند. افزایش جمعیت بند زنان، نبود امکانات کافی و بلاتکلیفی پرونده‌ها از مشکلات اصلی گزارش‌شده است. برخی زندانیان سیاسی برای مدت طولانی در قرنطینه نگه داشته شده‌اند و از دسترسی به حداقل امکانات محروم بوده‌اند. گزارش‌هایی نیز از فساد مالی در زندان، از جمله عدم مصرف صحیح کمک‌های جمع‌آوری‌شده در مراسم گلریزان وجود دارد.