بیانیه حمایت شخصیتهای جهانی از دولت موقت
بیانیه حمایت شخصیتهای جهانی از دولت موقت، سندی مهم و گسترده بود که در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ (۱۸ مارس ۲۰۲۶) منتشر شد. این بیانیه توسط بیش از ۱۰۰۰ شخصیت برجسته جهان شامل رهبران پیشین، نخستوزیران، وزرا، پارلمانترها، حقوقدانان، شهرداران، مقامات سازمان ملل و ارگانهای حقوق بشری امضا گردید و از اعلام دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و تأسیس جمهوری دموکراتیک بر اساس برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی حمایت کرد.[۱]
امضاکنندگان تأکید کردند که مردم ایران در قیامهای خود نشان دادهاند که به دنبال آیندهای مبتنی بر جمهوری دموکراتیک هستند و هم دیکتاتوری دینی و هم حکومت اقتدارگرای شاه را رد میکنند. بیانیه اعلام داشت که تغییر رژیم در ایران، که پیامدهای مهمی برای صلح و امنیت جهانی بهویژه در خاورمیانه خواهد داشت، تنها به دست مردم و مقاومت سازمانیافته آنان امکانپذیر است. حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت و مریم رجوی را گامی ضروری برای استقرار دموکراسی، ثبات در ایران و صلح در منطقه و جهان دانستند.[۱]
زمینه انتشار بیانیه
بیانیه در شرایطی منتشر شد که رژیم ولایت فقیه با بحرانهای عمیق داخلی، قیامهای سراسری، جنگ خارجی و انزوای بینالمللی روبرو بود. مرگ خامنهای و انتصاب مجتبی خامنهای بهعنوان جانشین، رژیم را در آستانه فروپاشی قرار داده بود. مردم ایران در قیامهای خود نشان داده بودند که به دنبال آیندهای مبتنی بر جمهوری دموکراتیک هستند و هم دیکتاتوری دینی و هم حکومت اقتدارگرای شاه را رد میکنند. امضاکنندگان بیانیه، تغییر رژیم در ایران را که پیامدهای مهمی برای صلح و امنیت جهانی بهویژه در خاورمیانه خواهد داشت، تنها به دست مردم و مقاومت سازمانیافته آنان امکانپذیر دانستند.[۱]
محتوای اصلی بیانیه
بیانیه اعلام داشت:
«مردم ایران در قیامهای خود نشان دادهاند بهدنبال آیندهای مبتنی بر جمهوری دموکراتیک هستند و هم دیکتاتوری دینی و هم حکومت اقتدارگرای شاه را رد میکنند.»
امضاکنندگان تأکید کردند:
«تغییر رژیم در ایران که پیامدهای مهمی برای صلح و امنیت جهانی بهویژه در خاورمیانه، خواهد داشت، بهدست مردم و مقاومت آنان امکانپذیر است.»
آنها افزودند:
«همچنانکه تعیین آینده سیاسی کشور منحصراً وظیفه مردم ایران است در این راستا ما از اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم و تأسیس جمهوری دموکراتیک بر اساس طرح ده مادهای خانم مریم رجوی استقبال میکنیم.»
بیانیه ادامه داد:
«حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت و خانم مریم رجوی و جنبش مقاومت تحت رهبری ایشان یک گام ضروری در راستای استقرار دموکراسی و ثبات در ایران و صلح و همزیستی در منطقه و جهان است.»
امضاکنندگان برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی را شایسته حمایت دانستند و آن را مبنای جمهوری دموکراتیک بر اساس آزادی بیان و اجتماعات، جدایی دین و دولت، برابری جنسیتی، لغو اعدام، بهرسمیت شناختن خودمختاری برای ملیتهای تحت ستم و ایران غیراتمی توصیف کردند. این طرح تاکنون توسط بیش از ۴۰۰۰ قانونگذار در هر دو سوی اقیانوس اطلس تأیید شده است.[۱]
امضاکنندگان و تنوع جغرافیایی و سیاسی
امضاکنندگان از طیف وسیعی از کشورها و احزاب سیاسی بودند و شامل:
رهبران پیشین جهان، نخستوزیران و وزرا
پارلمانترها از احزاب مختلف
سیاستمداران، مقامات سازمان ملل و سایر ارگانهای بینالمللی
حقوقدانان، وکلا و ارگانهای مختلف حقوق بشری
شهرداران و اعضای شوراهای شهر
این تنوع نشاندهنده اجماع رو به رشد در محافل سیاسی و حقوق بشری جهان بر حمایت از تغییر دموکراتیک در ایران و رد هر دو شکل دیکتاتوری بود.[۱]
اهمیت استراتژیک بیانیه
بیانیه بیش از ۱۰۰۰ شخصیت بینالمللی، فشار بر دولتهای غربی را برای تغییر سیاست مماشات با رژیم افزایش داد. این سند، دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران را بهعنوان آلترناتیو معتبر و سازمانیافته معرفی کرد و بر ضرورت بهرسمیت شناختن مقاومت سازمانیافته ایران تأکید نمود. بیانیه همچنین فراخوان به تشکیل جبهه همبستگی ملی در میان تمامی نیروهای سیاسی متعهد به سرنگونی رژیم و برپایی جمهوری بر اساس جدایی دین و دولت داد.[۱]
جمعبندی
بیانیه بیش از ۱۰۰۰ شخصیت بینالمللی در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، نقطه عطفی در حمایت جهانی از دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران بود. این سند با استقبال از برنامه ۱۰مادهای مریم رجوی، بر حاکمیت مردم ایران، رد دیکتاتوری دینی و سلطنتی، و ضرورت سرنگونی رژیم به دست مردم و مقاومت سازمانیافته تأکید کرد. امضاکنندگان از جامعه جهانی خواستند تا از این ابتکار حمایت کند و روابط با رژیم را قطع نماید. این بیانیه، امید به پیروزی قیام مردم ایران و استقرار جمهوری دموکراتیک، سکولار و کثرتگرا را تقویت کرد و نشان داد که جهان دموکراتیک در کنار مردم ایران ایستاده است.
