ایرانپدیا:نوشتار پیشنهادی هفته/۲۰۲۶/۳۱
مطلب برگزیده
شیخ فضلالله نوری، (زاده ۳ دی ۱۲۲۲- درگذشته ۹ مرداد ۱۲۸۸) پسر ملاعباس نوری مازندرانی از آخوندهای صاحب نفوذ شیعه و مخالف جنبش آزادیخواهان مشروطه در ایران بود. شیخ فضلالله نوری درسهای مقدماتی آخوندی را در تهران تمام کرد، سپس راهی نجف در عراق شد و در کلاس شیخ رازی نجفی شرکت کرد. شیخ فضلالله نوری در سامرا به همراه داییاش محدث نوری چند سالی نیز در کلاس درس میرزای شیرازی شرکت کرد.
شیخ فضلالله نوری در سال ۱۳۰۰ به تهران بازگشت و مشغول تدریس دروس آخوندی در ایران شد. پس از درگذشت میرزای شیرازی و درگذشت میرزای آشتیانی، علیرغم مخالفتهای بسیار با اعلام مرجعیت او، مجتهد اول تهران شد.
شیخ فضلالله نوری از جمله کسانی بود که با انقلاب مشروطه که محصول مبارزه انقلابیون برای آزادی بود، مخالفت میکرد و میگفت خواسته مردم بجای آزادی و مشروطه باید «مشروعه» یعنی (دینی و شرعی) باشد. با وجود تفرقهافکنی و مخالفت شیخ فضلالله نوری و همدستی او با محمدعلی شاه، انقلابیون توانستند سرانجام پیروز شوند و سرانجام بعد از فتح تهران، توسط مشروطهخواهان، شیخ فضلالله نوری به اتهام مفسدهانگیزی در بین مردم و سوء استفاده از نام اسلام توسط مشروطهخواهان به اعدام محکوم شد. او در ۹ مرداد ۱۲۸۸ به جرم صدور فتواهای بسیار در قتل و شکنجه و مثله کردن مشروطهخواهان، در میدان توپخانه تهران به دار آویخته شد.