درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده
شهرام صادقی، (اعدامشده ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، سحرگاه یکشنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج اعدام شد. شهرام صادقی از سوی دادگاه انقلاب کرج به اتهام «اقدام عملیاتی به نفع رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروههای متخاصم موضوع ماده یک قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم شده بود.
حکم صادرشده پس از فرجامخواهی در دیوان عالی کشور تأیید و اجرا گردید. بر اساس روایت رسمی، وی شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در چهارراه گلزار کرج با خودرو به سمت مأموران انتظامی حرکت کرده و هفت تن از آنان را مصدوم نموده است. گزارشها حاکی از ابهام در روند دادرسی، نحوه دسترسی به وکیل و احتمال اخذ اعترافات تحت شکنجه و فشار است. اعدام شهرام صادقی در حالی انجام شد که جزئیات شفاف از روند رسیدگی قضایی منتشر نشده است.
سیمین بهبهانی، با نام اصلی سیمین خلیلی (زادهی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزلسرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامهنگار معروف دوره رضاشاه و اوایل دوره محمدرضا شاه و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجستهترین چهرههای ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشتهی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی بهجا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سهتار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصهی غزل معاصر است. او بهخاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه، به نیمای غزل معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی همچون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر میگیرند. او شعر معروف دوباره میسازمت وطن را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان انقلاب ضدسلطنتی اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاههای کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شورانگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان قتل عام ۶۷ سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت.[۱] هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامهی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپردهشد.
آتشسوزی سینما رکس آبادان، در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷، که بین ۳۷۷ تا بیش از ۶۰۰ نفر در آن جان باختند، یکی از هولناکترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران است. این حادثه، در بحبوحه اعتراضات علیه رژیم پهلوی، به نقطه عطفی در انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷ تبدیل شد. رژیم پهلوی این فاجعه را به گروههای شبهنظامی مذهبی نسبت داد، درحالیکه هواداران روحالله خمینی، ساواک را متهم کردند. شواهد بعدی، بهویژه اعترافات حسین تکبعلیزاده، نشان داد که این جنایت توسط افرادی با انگیزههای مذهبی افراطی و تحتتأثیر روحانیون هوادار خمینی انجام شده است. این مقاله، با تکیه بر منابع معتبر، کتاب «سینما جهنم» نوشته کریم نیکونظر، و منابع مکمل کتابی، نقش نیروهای بنیادگرا، تحریفهای تاریخی پس از انقلاب ضدسلطنتی، و پیامدهای این فاجعه را بررسی میکند. هدف، روشن ساختن حقیقت پنهانشده در پروپاگاندا و بازخوانی این جنایت بهعنوان نمونهای از بنیادگرایی دینی است.
