بیانیه ۳۰۰۰ شخصیت بینالمللی
بیانیه ۳۰۰۰ شخصیت بینالمللی، به سند گفته میشود در ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ منتشر شد. این سند، بیانیهای سرگشاده است که به امضای ۳۰۰۰ شخصیت سیاسی، حقوقی، قضایی و مدافع حقوقبشر از ۵ قاره و ۵۵ کشور جهان رسیده است. بیانیه با ابراز نگرانی عمیق از موج جدید اعدامهای سیاسی در ایران، از اعلام دولت موقت شورای ملی مقاومت ایران برای انتقال حاکمیت به مردم و برگزاری انتخابات آزاد حمایت کرد. در میان امضاکنندگان رؤسای جمهور و نخستوزیران پیشین چندین کشور، بیش از ۱۵۰۰ پارلمانتر، ۸۰ برنده جایزه نوبل و مقامات ارشد سابق سازمان ملل حضور داشتند.
این بیانیه اعدامهای هدفمند زندانیان سیاسی و معترضان را محکوم کرده و آن را ادامه فرهنگ مصونیت از مجازات ریشهدار در قتلعام ۱۹۸۸ دانست. امضاکنندگان تأکید کردند که تغییر رژیم در ایران تنها به دست مردم و مقاومت سازمانیافته امکانپذیر است و از طرح ۱۰مادهای مریم رجوی بهعنوان نقشه راه جمهوری دموکراتیک، سکولار و غیراتمی حمایت کردند. این بیانیه یکی از گستردهترین فراخوانهای جهانی برای بهرسمیت شناختن دولت موقت شورای ملی مقاومت و توقف فوری اعدامها به شمار میرود.
زمینه و محتوای بیانیه
بیانیه در شرایطی صادر شد که رژیم ولایت فقیه با تشدید اعدامهای سیاسی، بهویژه اعدام زندانیان سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران و معترضان قیام دیماه، تلاش میکرد قیام سراسری را سرکوب کند. امضاکنندگان با اشاره به موج جدید اعدامها و دستگیریهای گسترده، سکوت جامعه جهانی را غیرقابل توجیه خواندند.
بیانیه تأکید دارد که مردم ایران در قیامهای خود نشان دادهاند که هم دیکتاتوری دینی و هم حکومت اقتدارگرای شاه را رد میکنند و بهدنبال آیندهای مبتنی بر جمهوری دموکراتیک هستند. امضاکنندگان اعلام کردند که حذف علی خامنهای تحول مهمی است، اما تغییر اساسی رژیم تنها به دست مردم و مقاومت سازمانیافته امکانپذیر است.[۱]
حمایت از دولت موقت شورای ملی مقاومت
یکی از محورهای اصلی بیانیه، استقبال صریح از اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران بر اساس طرح ۱۰مادهای مریم رجوی است. امضاکنندگان این دولت موقت را سازوکار قانونی برای انتقال حاکمیت به مردم و برگزاری انتخابات آزاد ظرف حداکثر شش ماه دانستند. طرح ۱۰مادهای مریم رجوی شامل آزادی بیان و اجتماعات، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، لغو اعدام، بهرسمیت شناختن خودمختاری ملیتها و ایران غیرهستهای است. بیانیه این طرح را شایسته حمایت جهانی خواند و یادآور شد که تاکنون بیش از ۴۰۰۰ قانونگذار از دو سوی اقیانوس اطلس آن را تأیید کردهاند.[۱]
ترکیب امضاکنندگان
بیانیه با حمایت گستردهای از شخصیتهای برجسته جهانی همراه بود. در میان امضاکنندگان:
رؤسای جمهور سابق استونی، اسلواکی، اکوادر، کاستاریکا، تونس و یمن، نخستوزیران پیشین ایتالیا، لهستان، رومانی، مالت، ایسلند، کاستاریکا، لیتوانی، کوزوو، اسلوونی و استونی، بیش از ۱۵۰۰ پارلمانتر، ۸۰ برنده جایزه نوبل، سفرا و مقامات ارشد سابق سازمان ملل
(از ۵ قاره و ۵۵ کشور) به چشم میخورند.[۱]
فراخوانها و مطالبات
امضاکنندگان از سازمان ملل متحد و کشورهای عضو خواستند:
فوراً اعدامها را متوقف کنند.
همه زندانیان سیاسی را بدون قیدوشرط آزاد نمایند.
دسترسی به اینترنت را در ایران برقرار سازند.
حقوقبشر، آزادی زندانیان و پاسخگویی به قربانیان را شرط اصلی هر تعامل با رژیم قرار دهند.
آنها همچنین از تشکیل جبهه همبستگی همه نیروهای متعهد به سرنگونی رژیم و برقراری جمهوری دموکراتیک بر اساس جدایی دین از دولت استقبال کردند.[۱]
