فارص (محسن) آقامحمدی

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۴ توسط Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) (ایجاد صفحه جدید و انتشار مقاله)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارز آقامحمدی
شهید قیام سراسری، فارز آقامحمدی
درگذشت۱۳ دی ۱۴۰۴
ملکشاهی، ایلام
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به سر

فارص (محسن) آقامحمدی، اهل شهرستان ملکشاهی از توابع استان ایلام، در روز یکشنبه ۱۳ دی‌ماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، توسط شلیک ماموران حکومتی به شدت مجروح شد و به بیمارستان خمینی ایلام منتقل و در بخش مراقبت‌های ویژه بستری گردید. فارص آقامحمدی پس از سه روز بستری شدن، به دلیل جراحات وارده جان خود را از دست داد. مراسم خاکسپاری او در روز سه‌شنبه ۱۶ دی‌ماه در آرامستان شهرستان ملکشاهی برگزار خواهد شد. برادر او (مصطفی آقامحمدی) نیز در بیمارستان بستری است و وضعیت وخیمی دارد.

اعتراضات مردمی در ملکشاهی با تیراندازی نیروهای سپاه پاسداران در پایگاه بسیج ناحیه‌ی این شهر به خشونت و درگیری کشیده شد. در جریان سرکوب خونین مردم معترض ملکشاهی علاوه بر فارص آقامحمدی، سه شهروند دیگر به نام‌های رضا عظیم‌زاده، مهدی امامی‌پور و لطیف کریمی جان باختند و بیش ۳۰ نفر مجروح شدند. مراسم خاکسپاری این سه تن در روز یکشنبه ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، در آرامستان شهرستان ملکشاهی با حضور گسترده‌ی مردم و با شعارهای ضدحکومتی برگزار شد.[۱][۲]

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است. مردم معترض شهرستان ... نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.[۳]

منابع