درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵: خط ۵:
<!-- نوشتار 1 -->
<!-- نوشتار 1 -->
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:آرم حزب دموکرات کردستان ایران.jpg|جایگزین=حزب دموکرات کردستان ایران|بندانگشتی|160x160پیکسل|حزب دموکرات کردستان ایران]]</div>
<div>[[پرونده:شهرام صادقی،کرج،اعدام.jpg|جایگزین=شهرام صادقی|بندانگشتی|175x175پیکسل|شهرام صادقی]]</div>
   <div>
   <div>
'''حزب دموکرات کردستان ایران'''، یک حزب سیاسی کردی است که به نسبت تعداد اعضا و هواداران از سایر احزاب و گروه‌های کردی در ایران بزرگ‌تر است. این حزب خواهان یک جمهوری دمکراتیک و فدرال است که در آن حقوق ملیت‌های گوناگون، از طریق این سیستم حکومتی در چهارچوب کشور ایران تأمین شود. این حزب جدایی طلبی را نفی می‌کند.
'''شهرام صادقی'''، (اعدام‌شده ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴]]، سحرگاه یکشنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ در [[زندان قزلحصار|زندان قزلحصار کرج]] اعدام شد. شهرام صادقی از سوی دادگاه انقلاب کرج به اتهام «اقدام عملیاتی به نفع رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروه‌های متخاصم موضوع ماده یک قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم شده بود.  


این حزب در مقدمه‌ی برنامه و اساسنامه‌ای که منتشر کرده است، مبانی فکری خود را به این شکل عرضه می‌کند:
حکم صادرشده پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید و اجرا گردید. بر اساس روایت رسمی، وی شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در چهارراه گلزار کرج با خودرو به سمت مأموران انتظامی حرکت کرده و هفت تن از آنان را مصدوم نموده است. گزارش‌ها حاکی از ابهام در روند دادرسی، نحوه دسترسی به وکیل و احتمال اخذ اعترافات تحت شکنجه و فشار است. اعدام شهرام صادقی در حالی انجام شد که جزئیات شفاف از روند رسیدگی قضایی منتشر نشده است.


«كردستان، سرزمين كرد در آن بخش از پهنه‌ی جغرافیایی واقع شده که خاورميانه نامیده می‌شود، منطقه ای به لحاظ منابع طبیعی ثروتمند. اين منطقه، محل ظهور چند تمدن تاریخی و اديان مختلف است كه هر يك دارای مذاهب گوناگونی هستند که دارای پیروان خود می‌باشند. خاورمیانه به لحاظ فرهنگی و ملی نیز منطقه‌ای متنوع می‌باشد که چندین ملت در آن ساكن هستند و هرکدام از این فرهنگ‌ها دارای ارزش، موقعیت و هویت ویژه خود می‌باشند. اين ساختار گوناگون، از بدو تأسيس دول مدرن در اوايل قرن بيستم، به دليل محروم كردن بخشي از ملت‌هاي اين منطقه از حق تعيين سرنوشت خود و نهادينه نشدن دمكراسي، به عرصه تخاصمات و درگيری‌ها تبديل شده است. كرد، بزرگترين ملت فاقد دولت درجهان است. سرزمين كردستان متعاقب جنگ چالدران به سال ٨٩٣ هجری، ١٥١٤ ميلادي، که ميان دو امپراتوری عثمانی و صفوی روی داد عملاً تقسيم شد و اين تقسيم در سال ١٠١٨ خورشیدی، ١٦٣٩ ميلادي، با امضاي پيمان ذهاب في مابين حکومت صفوی و حکومت عثمانی، به طور رسمی اعلام شد. پس از جنگ جهانی اول و تجزیه امپراتوری عثمانی، سرزمین و مردم كردستان یك بار دیگر با تقسیم جدیدی روبرو شدند و سرانجام میان چهار كشور منطقه یعنی ایران، عراق، ترکیه و سوریه تقسیم شدند. ملت کرد در همه‌ی بخش‌های کردستان، از سوی حکومت‌های هر چهار کشور، حقوق ملی‌اش نقض گردید و روند محرومیت ملت كرد از حقوقش، جنبه قانونی به خود گرفت.»
[[شهرام صادقی|بیشتر بخوانید...]]
 
[[حزب دموکرات کردستان ایران|بیشتر بخوانید...]]




<!-- نوشتار ۲ -->
<!-- نوشتار ۲ -->
  <div class="box-content">
  <div class="box-content">
<div>[[پرونده:میرزا رضا ۵.JPG|جایگزین=میرزا رضا کرمانی|بندانگشتی|170x170پیکسل|میرزا رضا کرمانی]]</div>
<div>[[پرونده:سیمین اصلی.JPG|جایگزین=سیمین بهبهانی|بندانگشتی|160x160پیکسل|سیمین بهبهانی]]</div>
   <div>
   <div>
'''میرزا رضا کرمانی'''، (متولد ۱۲۲۶ خورشیدی کرمان – ۲۱ مرداد ۱۲۷۵ خورشیدی تهران) از شاگردان سید جمال‌الدین اسدآبادی بود که در روز ۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵ با کشتن [[ناصرالدین شاه|ناصر‌الدین شاه]] به ظلم و ستم دربار قاجار پایان داد. او ناصر‌الدین شاه را عامل ویرانی، عقب‌افتادگی و فقر و فلاکت ایران می‌دانست.
'''سیمین بهبهانی'''، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای [[کانون نو|کانون نویسندگان]] بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره [[رضاشاه پهلوی|رضاشاه]] و اوایل دوره [[محمدرضا پهلوی|محمدرضا شاه]] و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود.
از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به ''نیمای غزل'' معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف  ''دوباره می‌سازمت وطن'' را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی]] اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد.
سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شور‌انگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان [[قتل عام ۶۷]] سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت.<ref>[https://www.radiofarda.com/a/276351.html زنان و جامعه: شعر سیمین بهبهانی در باره ضرب و شتم در تجمع جهانی زن]</ref> هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده‌شد.


میرزا رضای کرمانی پیش از مرگ هنگامی که از او پرسیده شد به چه دلیل شاه را کشتی پاسخ داد: در کشورم این همه ظلم و جور و فساد می‌دیدم، با خودم گفتم اگر شاه خبر ندارد که وای به حال مملکتی که شاه آن ایشان باشد و اگر شاه خبر دارد پس باید ایران را از دست او رها کرد و من از این اقدام خرسندم.
[[سیمین بهبهانی|بیشتر بخوانید...]]
 
هنگامی که به میرزا رضاکرمانی گفتند الان سیدجمال‌الدین اسدآبادی در ترکیه نشسته و به ریش تو می‌خندد، در پاسخ گفت: حکما ریش ما خنده‌دار است که او به آن می‌خندد! میرزا رضا کرمانی تا لحظه‌ی مرگ از کار خود اظهار پشیمانی نکرد و عمل خود را عملی میهن‌پرستانه می‌دانست.
 
[[میرزا رضا کرمانی|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۳۴: خط ۳۰:
<!-- نوشتار 3 -->
<!-- نوشتار 3 -->
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:عیسی چاری،گلستان.jpg|جایگزین=عیسی چاری|بندانگشتی|175x175پیکسل|عیسی چاری]]</div>
<div>[[پرونده:فاجعه‌ی سینما رکس آبادان.JPG|جایگزین=آتش‌سوزی سینما رکس آبادان|بندانگشتی|175x175پیکسل|آتش‌سوزی سینما رکس آبادان]]</div>
   <div>
   <div>
'''عیسی چاری'''، (متولد سال ۱۳۶۸، آق‌قلا استان گلستان) کارگر ۳۷ ساله بلوچ و پدر دو فرزند خردسال، روز ۱۶ آذرماه ۱۴۰۴ در ورامین توسط نیروهای اطلاعات [[سپاه پاسداران]] بازداشت شد. وی اهل شهرستان آق‌قلا در استان گلستان بود و برای تأمین معیشت خانواده به‌عنوان کارگر مرغداری در ورامین اشتغال داشت.
'''آتش‌سوزی سینما رکس آبادان'''، در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷، که بین ۳۷۷ تا بیش از ۶۰۰ نفر در آن جان باختند، یکی از هولناک‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران است. این حادثه، در بحبوحه اعتراضات علیه [[سلطنت پهلوی|رژیم پهلوی]]، به نقطه عطفی در [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷]] تبدیل شد. رژیم پهلوی این فاجعه را به گروه‌های شبه‌نظامی مذهبی نسبت داد، درحالی‌که هواداران [[روح‌الله خمینی]]'''،''' [[ساواک]] را متهم کردند. شواهد بعدی، به‌ویژه اعترافات حسین تکبعلی‌زاده، نشان داد که این جنایت توسط افرادی با انگیزه‌های مذهبی افراطی و تحت‌تأثیر روحانیون هوادار خمینی انجام شده است. این مقاله، با تکیه بر منابع معتبر، کتاب «سینما جهنم» نوشته کریم نیکونظر، و منابع مکمل کتابی، نقش نیروهای بنیادگرا، تحریف‌های تاریخی پس از انقلاب ضدسلطنتی، و پیامدهای این فاجعه را بررسی می‌کند. هدف، روشن ساختن حقیقت پنهان‌شده در پروپاگاندا و بازخوانی این جنایت به‌عنوان نمونه‌ای از بنیادگرایی دینی است.
 
پس از حدود هفت ماه نگهداری در بی‌خبری مطلق و محرومیت از تماس با خانواده، شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدمهدی شهمیرزادی او را به اتهام «عضویت در [[سازمان مجاهدین خلق ایران]]» و «اقدامات ضدامنیتی» به اعدام محکوم کرد.
 
در اوایل مردادماه ۱۴۰۵ عیسی چاری به‌صورت ناگهانی به سلول انفرادی سالن ۳۵ [[زندان قزلحصار]] کرج منتقل شده است؛ اقدامی که نگرانی‌ها درباره خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام وی را افزایش داده است. جزئیات روند دادرسی، دسترسی به وکیل منتخب و مستندات پرونده به‌صورت رسمی منتشر نشده است.


[[عیسی چاری|بیشتر بخوانید...]]
[[آتش‌سوزی سینما رکس آبادان|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>

نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۲

نوشتارهای جدید هفته
شهرام صادقی
شهرام صادقی

شهرام صادقی، (اعدام‌شده ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، زندان قزلحصار کرج) از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سحرگاه یکشنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار کرج اعدام شد. شهرام صادقی از سوی دادگاه انقلاب کرج به اتهام «اقدام عملیاتی به نفع رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروه‌های متخاصم موضوع ماده یک قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم شده بود.

حکم صادرشده پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید و اجرا گردید. بر اساس روایت رسمی، وی شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در چهارراه گلزار کرج با خودرو به سمت مأموران انتظامی حرکت کرده و هفت تن از آنان را مصدوم نموده است. گزارش‌ها حاکی از ابهام در روند دادرسی، نحوه دسترسی به وکیل و احتمال اخذ اعترافات تحت شکنجه و فشار است. اعدام شهرام صادقی در حالی انجام شد که جزئیات شفاف از روند رسیدگی قضایی منتشر نشده است.

بیشتر بخوانید...


سیمین بهبهانی
سیمین بهبهانی

سیمین بهبهانی، با نام اصلی سیمین خلیلی (زاده‌ی۲۸ تیرماه ۱۳۰۶، تهران ــ درگذشت ۲۸ مردادماه ۱۳۹۳، تهران)، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایران و از اعضای کانون نویسندگان بود، پدر سیمین بهبهانی عباس خلیلی، نویسنده و مترجم و روزنامه‌نگار معروف دوره رضاشاه و اوایل دوره محمدرضا شاه و مادرش فخر عظمی ارغون، بانویی اهل فرهنگ و قلم بود. سیمین بهبهانی از برجسته‌ترین چهره‌های ادبیات ایران است. او دارای مدرک لیسانس رشته‌ی حقوق در دانشگاه ایران بود. از سیمین بهبهانی آثار زیادی به‌جا مانده است که برخی از این آثار عبارتند از: سه‌تار شکسته، جای پا، رستاخیز، دشت ارژنگ. سیمین بهبهانی از مؤثرترین و مبتکرترین شاعران عرصه‌ی غزل معاصر است. او به‌خاطر سرودن غزل فارسی در وزن‌های بی‌سابقه، به نیمای غزل معروف است. سیمین بهبهانی در طول زندگی‌اش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شده‌اند. شعرهای سیمین بهبهانی موضوعاتی هم‌چون عشق به وطن، انقلاب، فقر، آزادی و زنان را در بر می‌گیرند. او شعر معروف دوباره می‌سازمت وطن را در سال ۱۳۵۹ سرود. سیمین بهبهانی در جریان انقلاب ضدسلطنتی اشعار زیادی نوشت که به سرودهای دانشجویان معترض دانشگاه‌های کشور در سال ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ تبدیل شد. سیمین بهبهانی پس از انقلاب نیز همواره از طرف مأموران امنیتی تحت فشار و سانسور قرار داشت. وی شعر شور‌انگیز «آتش در زندان» را در پاییز سال ۱۳۶۷ برای زندانیان سیاسی قتل عام شده در جریان قتل عام ۶۷ سرود. او در سال ۱۳۸۴ در تجمع به مناسبت روز جهانی زن در پارک دانشجوی تهران مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفت.[۱] هنگامی که در ۱۷ اسفند ۱۳۸۸ قصد داشت برای سخنرانی درباره فمینیسم در روز جهانی زن به پاریس برود، مأموران امنیتی گذرنامه‌ی وی را توقیف و به او اعلام کردند که ممنوع الخروج است. سیمین بهبهانی سرانجام روز سه شنبه، ۲۸ مرداد ۱۳۹۳، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او با حضور مردم و ادیبان و هنرمندان از مقابل تالار وحدت تشییع شد و در بهشت زهرا به خاک سپرده‌شد.

بیشتر بخوانید...


آتش‌سوزی سینما رکس آبادان
آتش‌سوزی سینما رکس آبادان

آتش‌سوزی سینما رکس آبادان، در ۲۸ مرداد ۱۳۵۷، که بین ۳۷۷ تا بیش از ۶۰۰ نفر در آن جان باختند، یکی از هولناک‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران است. این حادثه، در بحبوحه اعتراضات علیه رژیم پهلوی، به نقطه عطفی در انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷ تبدیل شد. رژیم پهلوی این فاجعه را به گروه‌های شبه‌نظامی مذهبی نسبت داد، درحالی‌که هواداران روح‌الله خمینی، ساواک را متهم کردند. شواهد بعدی، به‌ویژه اعترافات حسین تکبعلی‌زاده، نشان داد که این جنایت توسط افرادی با انگیزه‌های مذهبی افراطی و تحت‌تأثیر روحانیون هوادار خمینی انجام شده است. این مقاله، با تکیه بر منابع معتبر، کتاب «سینما جهنم» نوشته کریم نیکونظر، و منابع مکمل کتابی، نقش نیروهای بنیادگرا، تحریف‌های تاریخی پس از انقلاب ضدسلطنتی، و پیامدهای این فاجعه را بررسی می‌کند. هدف، روشن ساختن حقیقت پنهان‌شده در پروپاگاندا و بازخوانی این جنایت به‌عنوان نمونه‌ای از بنیادگرایی دینی است.

بیشتر بخوانید...