|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی
| |
| |نام رویداد=قطعنامه پارلمان اروپا در محکومیت سرکوب و اعدامها در ایران - ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
| |
| |تصویر=قطعنامه پارلمان اروپا.jpg
| |
| |عرض تصویر=
| |
| |توضیح تصویر=جلسه تصویب قطعنامه محکومیت اعدامها و سرکوب در ایران در پارلمان اروپا (تصویر نمادین)
| |
| |عناوین دیگر=قطعنامه پارلمان اروپا با ۵۱۶ رأی مثبت در محکومیت اعدامهای سیستماتیک رژیم ایران
| |
| |عاملان=پارلمان اروپا (۵۱۶ رأی مثبت، ۱۴ رأی منفی، ۳۲ ممتنع)
| |
| |مکان=استراسبورگ، فرانسه (مقر پارلمان اروپا)
| |
| |زمان=۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ (۲۱ مه ۲۰۲۶)
| |
| |نتیجه=محکومیت شدید اعدامها و سرکوب، فراخوان به تحریمهای گستردهتر علیه سپاه پاسداران و مقامات رژیم، درخواست ایجاد دادگاه بینالمللی و استفاده از صلاحیت جهانی، تأکید بر حمایت از مردم ایران و مقاومت سازمانیافته
| |
| }}
| |
| '''قطعنامه پارلمان اروپا - ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵،''' قطعنامهای است که در تاریخ ۳۱ اردیبهشت (۲۱ می ۲۰۲۶) در جلسه رسمی پارلمان اروپا در استراسبورگ با ۵۱۶ رأی مثبت، ۱۴ رأی منفی و ۳۲ رأی ممتنع به تصویب رسید. این قطعنامه سرکوب سیستماتیک، اعدامهای گسترده زندانیان سیاسی، معترضان، مدافعان حقوقبشر، زنان و اقلیتهای قومی و مذهبی توسط رژیم ولایت فقیه را شدیداً محکوم کرد. قطعنامه با اشاره به بالاترین نرخ اعدام در جهان توسط ایران و استفاده رژیم از جنگ برای تسریع اعدامها، آن را ادامه جنایت علیه بشریت دانست که ریشه در قتلعام ۱۹۸۸ دارد. پارلمان اروپا از اتحادیه اروپا خواست تحریمها علیه سپاه پاسداران، قوه قضاییه و مقامات سرکوبگر را گسترش دهد، نمایندگیهای دیپلماتیک رژیم را تعطیل کند و حقوقبشر، توقف اعدامها و آزادی زندانیان سیاسی را شرط اصلی هر تعامل با تهران قرار دهد. همچنین خواستار ایجاد مکانیسم قضایی بینالمللی و استفاده از صلاحیت جهانی برای رسیدگی به جنایات رژیم شد. تلاش برخی عناصر وابسته به بقایای دیکتاتوری شاه برای وارد کردن عباراتی به نفع بازگشت سلطنت در قطعنامه با مخالفت گسترده نمایندگان رد شد. این قطعنامه یکی از قویترین موضعگیریهای پارلمان اروپا در سالهای اخیر علیه رژیم ایران به شمار میرود و حمایت از مبارزه مردم ایران برای جمهوری دموکراتیک را تقویت کرد.
| |
| ==زمینه و تصویب قطعنامه==
| |
| پارلمان اروپا در شرایطی این قطعنامه را تصویب کرد که رژیم ایران پس از قیام دیماه، موج جدیدی از اعدامها را شدت بخشیده بود. قطعنامه با ۵۱۶ رأی مثبت (اکثریت بسیار بالا)، ۱۴ رأی منفی و ۳۲ رأی ممتنع به تصویب رسید و نشاندهنده اجماع گسترده نمایندگان از گروههای سیاسی مختلف بود. در قطعنامه آمده است که رژیم ایران بالاترین نرخ اعدام در جهان را دارد و از فضای جنگی برای تسریع اعدامهای سیاسی استفاده میکند. پارلمان اروپا به گزارش هیأت حقیقتیاب مستقل بینالمللی سازمان ملل اشاره کرد که سرکوب را ممکن است جنایت علیه بشریت بداند.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%82%D8%A7%D8%B7%D8%B9-%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DB%B5%DB%B1%DB%B6-%D8%B1%D8%A3%DB%8C-%D9%85%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 رای قاطع پارلمان اروپا با ۵۱۶ رأی مثبت به قطعنامه محکومیت سرکوب و اعدام در ایران- سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>
| |
| ==محتوای اصلی قطعنامه==
| |
| قطعنامه بر نکات زیر تأکید دارد:
| |
|
| |
|
| همبستگی کامل با مردم ایران و مبارزه آنها برای آزادی، دموکراسی و حقوقبشر.
| |
|
| |
| محکومیت اعدامهای مارس و آوریل ۲۰۲۶ و ادای احترام به شجاعت اعدامشدگان.
| |
|
| |
| محکومیت اعدام مخفیانه مخالفان و افراد زیر سن قانونی.
| |
|
| |
| فراخوان به توقف فوری اعدامها و لغو کامل مجازات اعدام.
| |
|
| |
| درخواست گسترش تحریمها علیه [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی|سپاه پاسداران]]، قوه قضاییه، اداره زندانها و مقامات مسئول سرکوب.
| |
|
| |
| خواستار تعطیلی نمایندگیهای دیپلماتیک رژیم مرتبط با سرکوب فراکشوری.
| |
|
| |
| محکومیت قطع اینترنت و فراخوان به فراهم کردن ابزار دسترسی امن به اینترنت برای مردم ایران.
| |
|
| |
| تأکید بر قرار دادن حقوقبشر، آزادی زندانیان سیاسی و پاسخگویی به قربانیان بهعنوان شرط اصلی هر تعامل با رژیم برای پایان جنگ.
| |
|
| |
| فراخوان به کشورهای عضو برای ایجاد دادگاه درباره ایران و پیگیری صلاحیت جهانی در دادگاههای اروپایی.<ref name=":0" />
| |
|
| |
| ==تلاش برای آلوده کردن قطعنامه و رد آن==
| |
| در جریان بحثها، برخی افراد وابسته به بقایای دیکتاتوری شاه تلاش کردند با وارد کردن عباراتی به نفع بازگشت سلطنت، قطعنامه را تحت تأثیر قرار دهند. این تلاش با مخالفت قوی نمایندگان از همه گروههای پارلمانی مواجه شد و رد گردید. بسیاری تأکید کردند که حمایت از بقایای شاه تنها به رژیم حاکم سود میرساند و علیه مبارزه مردم ایران برای آزادی است.<ref name=":0" />
| |
| ==جمعبندی==
| |
| قطعنامه پارلمان اروپا در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵، یکی از صریحترین موضعگیریهای این نهاد در محکومیت جنایات رژیم ایران بود. این سند نه تنها اعدامها و سرکوب را محکوم کرد، بلکه راه را برای اقدامات عملیتر مانند تحریمهای هدفمند، استفاده از صلاحیت جهانی و حمایت از مقاومت سازمانیافته مردم ایران هموار ساخت. این قطعنامه پیام روشنی به رژیم ولایت فقیه فرستاد که دوران بیکیفر ماندن به پایان رسیده و جامعه اروپا بیش از پیش در کنار اراده مردم ایران برای برقراری جمهوری دموکراتیک ایستاده است.
| |
| ==منابع==
| |