کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۴۲۹ ویرایش‌ها
افزودن عکس به مقاله
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۴۲۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۹۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


{{Infobox Officeholder
{{Infobox settlement
| name = علی امینی
| name                   = استان مازندران
| image = دکتر علی امینی.png
| other_name              = تبرستان (نام کهن)
| caption = دکتر علی امینی، نخست‌وزیر ایران
| image_skyline          = استان مازندران.jpg
| office1 =  
| image_caption          = استان مازندران — ساری
| term_start1 = ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰
| pushpin_map            = Iran
| term_end1 = ۲۸ تیر ۱۳۴۱
| map_caption            = موقعیت استان مازندران در نقشه ایران
| monarch1 = [[محمدرضا پهلوی]]
| subdivision_type        = کشور
| predecessor1 = جعفر شریف‌امامی
| subdivision_name        = ایران
| successor1 = اسدالله علم
| seat_type              = مرکز استان
| office2 = وزیر دارایی
| seat                    = ساری
| term_start2 = ۱۳۳۱
| blank_name              = مساحت
| term_end2 = ۱۳۳۴ (دوره‌های مختلف)
| blank_info              = ۲۳٬۸۳۳ کیلومتر مربع
| office3 = سفیر ایران در ایالات متحده آمریکا
| blank1_name            = جمعیت (۱۴۰۰)
| term_start3 = ۱۳۳۵
| blank1_info            = حدود ۳٫۳ میلیون نفر
| term_end3 = ۱۳۳۷
| blank2_name            = تعداد شهرستان
| office4 = نمایندهٔ مجلس شورای ملی
| blank2_info            = ۲۲ (ساری، بابل، آمل، قائمشهر، بابلسر، نوشهر، چالوس، رامسر، تنکابن، بهشهر و...)
| term_start4 = دوره‌های ۱۴ و ۱۵
| blank3_name            = زبان‌ها
| birth_date = ۲۱ شهریور ۱۲۸۴
| blank3_info            = مازندرانی (تبری)، فارسی
| birth_place = [[تهران]]، [[ایران]]
| blank4_name            = آب و هوا
| death_date = ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۸۷ سال)
| blank4_info            = معتدل و مرطوب؛ بارندگی فراوان (۶۰۰ تا ۱٬۲۰۰ میلی‌متر در سال)
| death_place = [[پاریس]]، [[فرانسه]]
| blank5_name            = بلندترین نقطه
| nationality = مردمان ایرانی{{!}}ایرانی
| blank5_info            = رشته‌کوه البرز
| party = جبهه ملی ایران (ابتدا)، مستقل
| blank6_name            = ساحل دریای خزر
| spouse = بتول وثوق
| blank6_info            = حدود ۳۰۰ کیلومتر از کرانه‌های جنوبی خزر
| children = ایرج
| blank7_name            = جنگل‌های هیرکانی
| alma_mater = دانشگاه گرنوبل (دکترای حقوق)
| blank7_info            = میراث جهانی یونسکو (ثبت ۲۰۱۹) — بقایای جنگل‌های ۲۵ تا ۵۰ میلیون ساله
| religion = اسلام (شیعه)
| blank8_name            = قدمت سکونت
| blank8_info            = بیش از ۷۵٬۰۰۰ سال (غارهای هوتو و کمربند در بهشهر)
| blank_name_sec1        = شمال
| blank_info_sec1        = دریای خزر
| blank1_name_sec1        = جنوب
| blank1_info_sec1        = استان‌های تهران، سمنان و البرز (رشته‌کوه البرز)
| blank2_name_sec1        = غرب
| blank2_info_sec1        = استان گیلان
| blank3_name_sec1        = شرق
| blank3_info_sec1        = استان گلستان
| blank_name_sec2        = محصولات کشاورزی
| blank_info_sec2        = برنج (طارم، هاشمی، صدری) · مرکبات · چای
| blank1_name_sec2        = شیلات
| blank1_info_sec2        = ماهی سفید · خاویار (تاسماهی) · کفال · کیلکا
| blank2_name_sec2        = گردشگری
| blank2_info_sec2        = سواحل دریای خزر · آبشار ایگل · دشت هویج · دریاچه چورت · جواهرده
| blank3_name_sec2        = صنایع دستی
| blank3_info_sec2        = حصیربافی · جاجیم‌بافی · گلیم‌بافی · معرق‌کاری چوب · نمدمالی
| blank4_name_sec2        = غذاهای محلی
| blank4_info_sec2        = میرزا قاسمی · باقلاقاتق · ترش‌تره · ماهی سفید کبابی · شولم
| blank5_name_sec2        = مفاخر
| blank5_info_sec2        = محمد بن جریر طبری (پدر تاریخ‌نگاری) · نیما یوشیج (پدر شعر نو فارسی)
| blank6_name_sec2        = موسیقی
| blank6_info_sec2        = آوازهای محلی (آمل‌نشین) · ساز لَلَوا · دوتار شمالی
| blank7_name_sec2        = منطقه زمانی
| blank7_info_sec2        = به وقت ایران (+۳:۳۰)
}}
}}


'''دکتر علی امینی''' (۲۱ شهریور ۱۲۸۴ تهران – ۲۱ آذر ۱۳۷۱ پاریس)، سیاستمدار برجسته ایرانی، دیپلمات و نخست‌وزیر ایران از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ بود. او از خانواده‌ای اشرافی قاجار و از نوادگان مظفرالدین شاه به شمار می‌رفت و نقش کلیدی در دوران بحرانی تاریخ معاصر ایران ایفا کرد. امینی با تحصیلات عالی در فرانسه و دکترای حقوق، یکی از روشنفکران اصلاح‌طلب دوران [[محمدرضا پهلوی]] بود و ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] همکاری داشت.
'''مقاله درحال ویرایش است'''


چکیده: علی امینی در دوران نخست‌وزیری‌اش، با حمایت ایالات متحده و در میان بحران اقتصادی و سیاسی ایران، برنامه‌های اصلاحی جسورانه‌ای اجرا کرد. او مبارزه با فساد اداری، اصلاحات ارضی اولیه، و اقدامات اقتصادی برای کنترل تورم و کسری بودجه را پیش برد. این اصلاحات پیش‌زمینه‌ای برای [[انقلاب سفید]] شاه شد، اما با مقاومت دربار، زمین‌داران بزرگ و بخشی از روحانیت مواجه گردید. امینی تلاش کرد قدرت شاه را محدود کند و دموکراسی پارلمانی را تقویت نماید، اما اختلافات عمیق با [[محمدرضا پهلوی]] منجر به استعفای او در تیر ۱۳۴۱ شد. پس از آن، امینی به مخالفت با رژیم پهلوی پرداخت و سال‌های پایانی عمر را در تبعید در فرانسه گذراند. او نماد تلاش برای اصلاحات لیبرال و مبارزه با استبداد دربار در دهه ۱۳۴۰ بود و نقشش در تاریخ ایران به عنوان پلی بین نهضت ملی [[دکتر محمد مصدق]] و تحولات بعدی برجسته است. امینی با تمرکز بر موازنه منفی در سیاست خارجی و اصلاحات داخلی، الهام‌بخش نسل روشنفکران مخالف دیکتاتوری بود. مرگ او در پاریس پایان زندگی سیاستمداری بود که همیشه استقلال ایران و حاکمیت قانون را اولویت قرار داد.


== زندگی اولیه و تحصیلات ==
'''استان مازندران،''' استان مازندران از کهن‌ترین مناطق ایران است که در گذشته با نام تبرستان شناخته می‌شد و پیشینه سکونت انسان در آن به ده‌ها هزار سال قبل بازمی‌گردد.
دکتر علی امینی در ۲۱ شهریور ۱۲۸۴ در تهران متولد شد. او فرزند محسن امینی (محسن‌السلطنه) و نوه دختری مظفرالدین شاه قاجار بود. خانواده‌اش از رجال برجسته دوران قاجار و پهلوی به شمار می‌رفت و این زمینه اجتماعی به او فرصت تحصیلات عالی داد.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995).</ref> امینی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه روشنایی و متوسطه را در دارلفنون تهران گذراند. سپس برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و دکترای حقوق از دانشگاه گرنوبل گرفت. او یکی از اولین ایرانیان با مدرک دکترای حقوق از اروپا بود و این تحصیلات بر دیدگاه‌های لیبرال و اصلاح‌طلبانه‌اش تأثیر عمیق گذاشت.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, Foreign Relations of the United States (FRUS), 1961–1963, Volume XVII.</ref>


== فعالیت‌های سیاسی اولیه ==
این استان در طول تاریخ به دلیل موقعیت طبیعی خود، مقاومت طولانی در برابر اعراب و حکومت‌های مختلف محلی مانند باوندیان و علویان را تجربه کرده است.


علی امینی پس از بازگشت از فرانسه در اواخر دهه ۱۳۰۰ خورشیدی، وارد خدمات دولتی شد. او ابتدا در وزارت دارایی مشغول به کار گردید و به سرعت پله‌های ترقی را پیمود. در کابینه‌های مختلف دوران [[رضاشاه پهلوی|رضا شاه]] و اوایل سلطنت [[محمدرضا پهلوی]]، پست‌های مهمی همچون معاونت وزارت دارایی و ریاست کل دارایی را بر عهده داشت.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini, Prime Minister of Iran (1961-62) (Bethesda, MD: Iranbooks, 1995), 45-67.</ref> امینی در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، به عنوان یکی از تکنوکرات‌های روشنفکر شناخته شد و در مذاکرات نفتی ایران با کنسرسیوم بین‌المللی نقش کلیدی ایفا کرد. او در کابینه حسین علاء (۱۳۳۰) وزیر اقتصاد ملی بود و در کابینه‌های محمد ساعد مراغه‌ای و ابراهیم حکیمی نیز وزارتخانه‌های دادگستری و فرهنگ را بر عهده داشت.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 112-145.</ref>
مازندران در شمال ایران و میان دریای خزر و رشته‌کوه البرز قرار دارد و به‌واسطه جنگل‌های هیرکانی، سواحل خزر و آب‌وهوای معتدل و مرطوب از مهم‌ترین مناطق طبیعی کشور به شمار می‌رود.  


در دهه ۱۳۲۰، امینی ابتدا با [[جبهه ملی ایران]] و [[دکتر محمد مصدق]] همکاری نزدیک داشت و حتی در انتخابات مجلس چهاردهم از سوی جبهه ملی حمایت شد، اما به تدریج از مسیر ملی‌گرایی رادیکال مصدق فاصله گرفت. او معتقد به اصلاحات تدریجی و همکاری با غرب بود و با ملی شدن صنعت نفت به شیوه مصدق مخالفت ورزید، زیرا آن را عامل بحران اقتصادی می‌دانست.<ref>Foundation for Iranian Studies, "Oral History Interview with Ali Amini" (1982), accessed January 7, 2026, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf, 78-92.</ref> امینی در کابینه‌های دهه ۱۳۳۰ چندین بار وزیر دارایی شد و در مذاکرات با شرکت‌های نفتی غربی، به دنبال توافقی متوازن بود که منافع ایران را حفظ کند بدون قطع کامل روابط.
اقتصاد این استان بر پایه کشاورزی، به‌ویژه تولید برنج، مرکبات و چای، همچنین شیلات، گردشگری و صنایع دستی استوار است.  


در سال ۱۳۳۵ به عنوان سفیر ایران در ایالات متحده منصوب شد و روابط نزدیک با سیاستمداران آمریکایی برقرار کرد. این دوره سفارت، زمینه‌ساز حمایت بعدی واشنگتن از او در زمان نخست‌وزیری گردید.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1958–1960, Near East Region; Iran," Volume XII, Document 245.</ref> امینی در بازگشت به ایران، به عنوان یکی از چهره‌های مستقل و اصلاح‌طلب شناخته می‌شد و در محافل سیاسی، نماد تکنوکراسی لیبرال در برابر دیکتاتوری دربار بود.
جاذبه‌های طبیعی فراوان، مازندران را به یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری ایران تبدیل کرده است.  


== دوران نخست‌وزیری (۱۳۴۰–۱۳۴۱) ==
فرهنگ مازندرانی با زبان تبری، موسیقی محلی، آیین‌های سنتی و غذاهای بومی شناخته می‌شود و شخصیت‌هایی مانند محمد‌بن جریر طبری و نیما یوشیج از مفاخر این استان به‌شمار می‌روند.


علی امینی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ (۶ می ۱۹۶۱) از سوی [[محمدرضا پهلوی]] به نخست‌وزیری منصوب شد. این انتصاب در بحرانی‌ترین مقطع پس از [[کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲]] رخ داد: اقتصاد ایران با تورم بالا، کسری بودجه شدید و اعتراضات دانشجویی و کارگری مواجه بود و رژیم پهلوی مشروعیت خود را از دست می‌داد.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1961–1963, Volume XVII, Near East, Document 50" (Washington, May 18, 1961), https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1961-63v17/d50.</ref> دولت جان اف. کندی در ایالات متحده، نگران تکرار سناریوی انقلابی شبیه به کوبا یا مصر، امینی را به عنوان تکنوکراتی لیبرال و اصلاح‌طلب حمایت کرد تا از سقوط رژیم جلوگیری کند.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995), Tape 4, 12-18; also available via Foundation for Iranian Studies, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf.</ref>
────────────────────────────────────────────────────────────


امینی بلافاصله مجلس را منحل کرد و حکومت بدون مجلس را برقرار نمود تا اصلاحات را بدون مقاومت نمایندگان وابسته به زمین‌داران بزرگ پیش ببرد. کابینه او شامل تکنوکرات‌های تحصیل‌کرده غرب مانند حسن ارسنجانی (وزیر کشاورزی) و نورالدین الموتی بود که برخی از آنها سابقه همکاری با [[جبهه ملی ایران]] داشتند.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 245-312.</ref>
مرکز استان: ساری


مهم‌ترین برنامه امینی، مبارزه گسترده با فساد اداری و اقتصادی بود. او کمیته‌ای ویژه تشکیل داد که صدها مقام ارشد، زمین‌داران بزرگ و وابستگان دربار را به اتهام فساد دستگیر یا محاکمه کرد. این کمپین، هرچند گاهی با انتقادهایی مبنی بر گزینشی بودن مواجه شد، فساد علنی در سطوح بالا را به شدت کاهش داد و اعتماد عمومی را تا حدی بازگرداند.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1961–1963, Volume XVII, Document 97" (Anti-Corruption Campaign), https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1961-63v17/d97.</ref>
مساحت: ۲۳,۸۳۳ کیلومتر مربع


در حوزه اقتصادی، امینی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای برای کنترل تورم و کسری بودجه اعمال کرد: کاهش هزینه‌های دولتی، افزایش مالیات بر درآمدها و تلاش برای جذب کمک‌های خارجی. او همچنین مذاکراتی با کنسرسیوم نفتی برای افزایش سهم ایران پیش برد.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995), Tape 5, 34-42.</ref>
جمعیت: حدود ۳.۳ میلیون نفر (۱۴۰۰)


بارزترین اصلاحات امینی در حوزه کشاورزی و روابط ارضی-دهقانی بود. قانون اصلاحات ارضی در دی ۱۳۴۰ تصویب شد که مالکیت زمین را به حداکثر یک روستا برای هر مالک محدود کرد و زمین‌های اضافی را برای توزیع میان کشاورزان خریداری نمود. این قانون، پیش‌زمینه مستقیم [[انقلاب سفید]] شاه شد، اما نسخه امینی رادیکال‌تر و متمرکز بر عدالت اجتماعی بود و با حمایت حسن ارسنجانی اجرا گردید.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1961–1963, Volume XVII, Document 136" (Land Reform), https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1961-63v17/d136.</ref>
شهرستان‌ها: ۲۲ شهرستان (ساری، بابل، آمل، قائمشهر، بابلسر، نوشهر، چالوس، رامسر، تنکابن، بهشهر و...)


در سیاست خارجی، امینی به [[سیاست موازنه منفی]] وفادار ماند اما روابط نزدیک با غرب، به ویژه ایالات متحده، را حفظ کرد. او مخالف نفوذ شوروی بود و کمک‌های آمریکایی را برای تثبیت اقتصاد جذب نمود.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran, 320-345.</ref>
آب و هوا: معتدل و مرطوب؛ بارندگی فراوان، جنگلی


با این حال، اصلاحات امینی با مقاومت شدید زمین‌داران بزرگ، بخشی از روحانیت سنتی و مهم‌تر از همه، دربار مواجه شد. شاه از کاهش قدرت خود و نفوذ امینی در ارتش و سیاست نگران بود. اصلی‌ترین اختلاف بر سر بودجه نظامی بود: امینی برای تعادل بودجه، کاهش هزینه‌های ارتش را ضروری می‌دانست، اما شاه آن را رد کرد.<ref>U.S. Department of State, Office of the Historian, "Foreign Relations of the United States, 1961–1963, Volume XVIII, Document 4" (Military Budget Dispute), https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1961-63v18/d4.</ref>
زبان: مازندرانی (تبری)، فارسی


در نهایت، در ۲۸ تیر ۱۳۴۱ (۱۹ ژوئیه ۱۹۶۲)، امینی استعفا داد. او در خاطراتش تأکید کرد که بدون حمایت کامل شاه و کاهش بودجه نظامی، ادامه کار ممکن نبود. ایالات متحده نیز، تحت فشار شاه، حمایت مالی مستقیم را محدود کرد.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini, Tape 6, 15-28.</ref> پس از استعفای امینی، اسدالله علم به نخست‌وزیری رسید و شاه شخصاً کنترل اصلاحات را در دست گرفت.
────────────────────────────────────────────────────────────


== سال‌های پایانی، مخالفت با رژیم و مرگ ==
== تاریخچه ==
[[پرونده:دکتر علی امینی ۲.png|جایگزین=دکتر علی امینی در دوران نخست‌وزیری|بندانگشتی|250x250پیکسل|دکتر علی امینی در دوران نخست‌وزیری]]
'''مازندران'''، که در متون کهن تبرستان یا تپورستان نامیده می‌شد از کهن‌ترین سرزمین‌های مسکونی ایران است. نام تبرستان از قوم تپوری (به یونانی Tapyroi) گرفته شده و به‌معنای «سرزمین تبرداران» است. سابقه سکونت انسان در مازندران به بیش از ۷۵,۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. غارهای هوتو و کمربند در بهشهر از قدیمی‌ترین آثار سکونت بشر در ایران هستند.
پس از استعفای اجباری در تیر ۱۳۴۱، علی امینی به تدریج به یکی از منتقدان سرسخت رژیم [[محمدرضا پهلوی]] تبدیل شد. او که ابتدا به عنوان تکنوکرات اصلاح‌طلب درون نظام شناخته می‌شد، با مشاهده تمرکز قدرت در دست شاه و سرکوب مخالفان، به اپوزیسیون لیبرال پیوست. امینی در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، از آزادی بیان، بازگشت به قانون اساسی مشروطه و محدود کردن قدرت مطلقه شاه دفاع می‌کرد. او با [[جبهه ملی ایران]] دوباره ارتباط برقرار کرد و در محافل روشنفکری، نماد تلاش ناکام برای دموکراتیزاسیون از درون رژیم بود.<ref>Habib Ladjevardi, ed., Memoirs of Ali Amini (Harvard Iranian Oral History Project, 1995), Tape 7, 22-35; Foundation for Iranian Studies, Oral History Transcript, https://fis-iran.org/wp-content/uploads/Oral%20History%20-%20Transcripts/Ali-Amini-English.pdf.</ref>


در آستانه [[انقلاب ضد سلطنتی ایران]]، امینی ابتدا از خیزش مردم حمایت کرد و امیدوار بود که منجر به برقراری دموکراسی شود، اما با تسلط روحانیت و مسیر ایدئولوژیک انقلاب، از آن فاصله گرفت. او رژیم جدید را نیز استبدادی می‌دانست و هیچ‌گاه با آن همکاری نکرد.<ref>Iraj Amini, Bar Bal-e Bohran: Zendeginameh-ye Siyasi-ye Ali Amini (Tehran: Nashr-e Mahi, 2009), 412-450.</ref>
=== گوهرتپه- تمدن باستانی: ===
گوهرتپه در رستمکلای بهشهر از مهم‌ترین محوطه‌های باستانی شمال ایران است که قدمت آن به بیش از ۵,۰۰۰ سال پیش می‌رسد. کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این منطقه از دوره نوسنگی تا عصر مفرغ به‌صورت مداوم مسکونی بوده و شواهدی از شهرنشینی پیشرفته در آن یافت شده است.


امینی در سال‌های پایانی عمر، بیشتر در فرانسه زندگی کرد و به عنوان تبعیدی سیاسی، با روشنفکران مخالف رژیم در ارتباط بود. او تا پایان عمر بر اصول لیبرال، استقلال ایران و حاکمیت قانون وفادار ماند و هیچ‌گاه به ایران بازنگشت. دکتر علی امینی در ۲۱ آذر ۱۳۷۱ (۱۲ دسامبر ۱۹۹۲) در پاریس درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. مرگ او پایان دوران یکی از آخرین سیاستمداران اشرافی-روشنفکر ایران بود که تلاش کرد میان سنت و مدرنیته، و میان اصلاحات و دیکتاتوری، پلی بزند.
==== مقاومت ۱۵۰ ساله در برابر اعراب: ====
تبرستان از معدود مناطقی بود که در برابر فتوحات اعراب مسلمان طولانی‌ترین مقاومت را نشان داد. در حالی که بیشتر ایران در قرن اول هجری فتح شد، مردم تبرستان تا ۱۵۰ سال بعد مستقل ماندند.


میراث امینی در تاریخ معاصر ایران دوگانه است: از یک سو، اصلاحات اقتصادی و ارضی او پایه‌گذار تغییرات ساختاری شد که حتی رژیم پهلوی بعدها از آن بهره برد؛ از سوی دیگر، ناکامی‌اش در محدود کردن قدرت شاه، درس مهمی درباره محدودیت اصلاحات از بالا در نظام‌های استبدادی بود. او پلی میان نهضت ملی [[دکتر محمد مصدق]] و نسل روشنفکران مخالف دیکتاتوری پهلوی به شمار می‌رود.<ref>Ervand Abrahamian, Iran Between Two Revolutions (Princeton University Press, 1982), 420-428.</ref>
اسپهبد خورشید، آخرین فرمانروای گاوبارگان تا سال ۱۴۲ هجری در برابر خلافت عباسی مقاومت کرد. کوه‌های البرز و جنگل‌های انبوه، سپر طبیعی تبرستان در برابر مهاجمان بودند.
 
==== باوندیان - ۷۰۰ سال فرمانروایی: ====
سلسله باوندیان (آل‌باوند) دومین خاندان دیرپای تاریخ ایران پس از پادوسپانیان بودند که حدود ۷۰۰ سال در مناطق کوهستانی تبرستان به‌ویژه سوادکوه فرمان راندند. شاهان باوندی با لقب‌های «اسپهبد» و «ملک‌الجبال» (پادشاه کوهستان) شناخته می‌شدند.
 
==== قیام ونداد هرمز و شورش تبرستان: ====
در سال ۱۶۸ هجری، مردم تبرستان به رهبری ونداد هرمز از قارنوندیان قیام بزرگی علیه خلافت عباسی برپا کردند. مردم در یک روز از پیش مشخص شده، پادگان‌ها را فتح و نظامیان عرب را بیرون راندند. این شورش‌ها تا سال ۱۸۹ هجری ادامه یافت و نشان از روحیه آزادی‌خواهی مردم تبرستان داشت.
 
==== مازیار- قیام علیه خلافت: ====
مازیار بن قارن، از اسپهبدان تبرستان، در دوره خلافت معتصم عباسی (حدود ۲۲۴ هجری) قیام بزرگی علیه خلافت برپا کرد. او از آخرین فرمانروایان ایرانی بود که برای استقلال تبرستان جنگید. مازیار سرانجام دستگیر و در سامرا اعدام شد، اما نامش به نماد مقاومت تبرستان تبدیل گشت.
 
==== علویان تبرستان: ====
در سال ۲۵۰ هجری، حسن بن زید ملقب به «داعی کبیر» با دعوت اهالی تبرستان به این منطقه آمد و سلسله علویان تبرستان را تأسیس کرد.
 
علویان با بیرون راندن طاهریان، حکومت مستقلی در تبرستان برپا کردند که تا اوایل قرن چهارم هجری دوام یافت.
 
سلسله‌های محلی دیگر تبرستان آل زیار، مرعشیان (سادات مرعشی) و آل‌کیا، قرن‌ها بر این منطقه حکومت کردند. مرعشیان از قرن هشتم تا دهم هجری بر مازندران فرمان راندند و ساری و آمل از مراکز مهم آن‌ها بود.
 
نادر شاه افشار مازندران را پایگاه قدرت خود قرار داد. در دوره قاجار، مازندران از مناطق ییلاقی شاهانه بود و کاخ صاحبقرانیه در بهشهر ساخته شد.
 
در دوره مشروطه، مازندران به‌ویژه شهرهایی مثل تنکابن، ساری و آمل نقش کلیدی و سرنوشت‌سازی در پیروزی انقلاب مشروطه و به‌ویژه فتح تهران داشت. سپهدار تنکابنی با همراهی مجاهدان شمال، یکی از دو بازوی اصلی (در کنار مشروطه‌خواهان بختیاری) بود که با حرکت به سمت پایتخت، حکومت استبدادی محمدعلی‌شاه را سرنگون کردند.
 
'''در دوران رضاشاه، ساخت راه‌آهن شمال- جنوب از مهم‌ترین پروژه‌های عمرانی بود که مازندران را به تهران متصل کرد و دروازه شمال ایران را به جنوب گشود.'''<ref name=":0">[https://www.britannica.com/place/Caspian-Sea دانشنامه بریتانیکا — مازندران]</ref><ref>[https://www.iranicaonline.org/articles/al-e-bavand/ ĀL-E BĀVAND-iranica]</ref><ref>[https://www.iranicaonline.org/articles/anuservan-1/ ANŪŠERVĀN-iranica]</ref>
 
== جغرافیا و اقلیم ==
مازندران در شمال ایران، بین رشته‌کوه البرز و دریای خزر واقع شده است. [[جنگل‌های هیرکانی]] مازندران (میراث جهانی یونسکو) از بقایای جنگل‌های ۲۵ تا ۵۰ میلیون ساله و یکی از ارزشمندترین زیستگاه‌های جهان هستند.
 
آب‌وهوای مازندران معتدل و مرطوب است. بارندگی سالانه بین ۶۰۰ تا ۱,۲۰۰ میلی‌متر است که بالاترین میزان بارندگی در ایران است. سواحل دریای خزر و جنگل‌های سرسبز مازندران مقصد اصلی گردشگری طبیعی ایران هستند.
 
=== دریای خزر: ===
دریای خزر (بحر خزر) بزرگ‌ترین دریاچه جهان با مساحت حدود ۳۷۱,۰۰۰ کیلومتر مربع است. سواحل مازندران حدود ۳۰۰ کیلومتر از کرانه‌های جنوبی خزر را تشکیل می‌دهد. سطح آب دریای خزر حدود ۲۷ متر پایین‌تر از سطح آزاد اقیانوس‌ها است.
 
=== جنگل‌های هیرکانی: ===
[[جنگل‌های هیرکانی]] (میراث جهانی یونسکو از ۲۰۱۹) نوار باریکی از جنگل‌های پهن‌برگ خزری هستند که از آذربایجان تا شمال خراسان امتداد دارند. این جنگل‌ها بقایای جنگل‌های دوره سوم زمین‌شناسی (۲۵ تا ۵۰ میلیون سال پیش) هستند و گونه‌های منحصربه‌فردی مانند انجیلی، شمشاد، توسکا و بلوط دارند. متاسفانه آتش‌سوزی‌های اخیر باعث نابودی پوشش گیاهی، تهدید گونه‌های جانوری مانند پلنگ ایرانی، و فرسایش خاک گردید و کیفیت هوا کاهش یافت.<ref>[https://whc.unesco.org/en/list/1584/ یونسکو — جنگل‌های هیرکانی]</ref><ref>[[جنگل‌های هیرکانی|جنگل‌های هیرکانی-ایران‌پدیا]]</ref><ref name=":0" />
 
== اقتصاد و منابع ==
مازندران یکی از قطب‌های کشاورزی ایران و بزرگ‌ترین تولیدکننده برنج، مرکبات و چای در کشور است. شالیزارهای مازندران به‌ویژه در دشت‌های آمل، بابل و تنکابن، بخش عمده‌ای از برنج مصرفی ایران را تأمین می‌کنند. برنج طارم، هاشمی و صدری از ارقام مرغوب برنج مازندران هستند.
 
=== چای‌کاری: ===
چای‌کاری در مناطق غربی مازندران (رامسر، تنکابن، چالوس) و استان گیلان رواج دارد. چای ایرانی از محصولات سنتی شمال ایران است.
 
=== گردشگری: ===
مازندران مقصد اول گردشگری داخلی ایران است. سواحل شنی دریای خزر از رامسر تا بهشهر، آبشار ایگل (در دل جنگل‌های هیرکانی)، دشت هویج (دشت ابری و مه‌آلود در مسیر جاده ابر)، لفور و لفوران، جنگل‌های النگدره، دریاچه چورت، دریاچه الندان، قلعه مارکوه، روستاهای ییلاقی جواهرده، و آبشار شیرآباد از جاذبه‌های بی‌نظیر این استان هستند.
 
=== صنعت و معدن: ===
صنایع غذایی، نساجی، چوب و مبلمان از صنایع مهم مازندران هستند.
 
نیروگاه‌های حرارتی و آبی و مناطق صنعتی ساری و قائمشهر از زیرساخت‌های صنعتی استان محسوب می‌شوند.
 
=== شیلات و صنایع دریایی: ===
مازندران از مراکز اصلی صید ماهی در دریای خزر است. ماهی سفید، ماهی خاویار (تاسماهی)، کفال و کیلکا از گونه‌های مهم صید هستند.
 
خاویار ایرانی از باارزش‌ترین محصولات صادراتی ایران محسوب می‌شود.
 
=== صنایع دستی: ===
حصیربافی، جاجیم‌بافی، گلیم‌بافی، سبدبافی و نمدمالی از صنایع دستی سنتی مازندران هستند.
 
هنر معرق‌کاری چوب و منبت‌کاری نیز در مناطق جنگلی رایج است.
 
== فرهنگ و آداب و رسوم ==
فرهنگ مازندرانی (تبری) یکی از کهن‌ترین فرهنگ‌های ایرانی است. زبان مازندرانی از زبان‌های ایرانی شمال‌غربی و یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی است.
 
موسیقی مازندرانی با آوازهای محلی (آمل‌نشین)، ساز لَلَوا (لَلَوا یا لله‌وا ساز بومی استان مازندران، «لَـله» (به معنی نی) و «وا» (به معنی باد)، که در فرهنگ فارسی به آن «نی چوپان» گفته می‌شود و دوتار شمالی از غنی‌ترین گنجینه‌های موسیقی ایران هستند.
 
رقص‌های محلی مازندران نیز بسیار متنوع و پرشور هستند.
 
=== مفاخر ادبی و علمی: ===
'''محمد بن جریر طبری- پدر تاریخ‌نگاری:'''
 
ابوجعفر محمد بن جریر طبری (زاده ۲۲۴ هجری در آمل، درگذشته ۳۱۰ هجری در بغداد) بزرگ‌ترین مورخ و مفسر قرآن در جهان اسلام و نویسنده «تاریخ طبری» است. تاریخ طبری مرجع اصلی تاریخ جهان و ایران تا اوایل قرن چهارم هجری محسوب می‌شود و در سراسر جهان اسلام و غرب ترجمه و مطالعه شده است.
 
'''نیما یوشیج -پدر شعر نو فارسی:'''
 
علی اسفندیاری معروف به نیما یوشیج (۲۱ آبان ۱۲۷۶ - درگذشته ۱۶ دی ۱۳۳۸) شاعر و نویسنده بزرگ ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی بود. نیما در روستای یوش آمل زاده شد.
 
منظومه «افسانه» (۱۳۰۱) مانیفست شعر نوی فارسی خوانده شده است. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید و تمام جریان‌های شعر معاصر فارسی وامدار نوآوری او هستند.
 
==== دیگر مفاخر مازندران: ====
پرویز ناتل خانلری (ادیب و زبان‌شناس بزرگ)، امیر پازواری (شاعر مازندرانی قرن هشتم)، احمد قهرمان (گیاه‌شناس برجسته)، و منوچهر ستوده (پژوهشگر و تاریخ‌نویس) از دیگر فرزندان نام‌آور مازندران هستند. آرش کمانگیر، قهرمان اسطوره‌ای ایران نیز بنا بر روایات با تبرستان پیوند دارد.
 
'''آداب و رسوم:'''
 
مراسم تیرگان (جشن باران، ۱۳ تیر) در مازندران با آب‌پاشی و شادی برگزار می‌شود. مراسم نوروزخوانی (هوره‌خوانی نوروزی) از آیین‌های کهن مازندرانی است.
 
عروسی‌های سنتی مازندرانی با موسیقی و رقص محلی چند روز طول می‌کشد.
 
'''غذاهای محلی:'''
 
میرزا قاسمی (خوراک بادمجان و تخم‌مرغ)، باقلاقاتق، آش‌کاردو، زرشک‌پلو محلی، ترش‌تره (خورشت سبزی ترش)، ماهی سفید کبابی و شولم (سوپ محلی) از غذاهای سنتی مازندران هستند.<ref>[https://www.iranicaonline.org/articles/amol-a-town-on-the-caspian-shore/ ĀMOL-iranica]</ref><ref>[https://www.iranicaonline.org/articles/nowsahr/ NOWŠAHR-iranica]</ref>
 
== مبارزات و مقاومت مردمی ==
مازندران سرزمین مقاومت و مبارزه بوده و مجاهدین خلق ایران در این استان شهدای فراوانی داده‌اند.
 
=== صدیقه مجاوری- مجاهد قهرمان ساری: ===
مجاهد شهید صدیقه مجاوری (متولد ۱۳۳۸ در ساری) پس از آشنایی با مجاهدین خلق در دانشکده ادبیات تهران، در سال ۱۳۶۰ دستگیر و ۵ سال زیر شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفت.
 
وی پس از آزادی به ارتش آزادیبخش ملی ایران پیوست و از فرماندهان توپخانه شد. صدیقه در ۲۸ خرداد ۱۳۸۲ در اعتراض به دستگیری مریم رجوی توسط پلیس فرانسه، خود را در مقابل وزارت کشور فرانسه به آتش کشید و در ۶ تیر ۱۳۸۲ به شهادت رسید.
 
=== اسماعیل مهرآئین- مجاهد قائمشهری: ===
مجاهد شهید اسماعیل مهرآئین (متولد ۱۳۳۶ جویبار-قائمشهر) معلم راهنمایی بود که در سال ۱۳۵۵ در دانشسرای ساری با مجاهدین آشنا شد. وی عضو تیم خبرنگاری سازمان در مازندران و مسئول نشریه طلاونگ در قائمشهر بود. اسماعیل در [[عملیات فروغ جاویدان]] دلیرانه جنگید و به شهادت رسید. در نامه‌ای به والدینش نوشت: «ما مجاهد خلقیم، ما عمیقاً به زندگی معتقدیم… ما خود را برای زندگی مردم فدا می‌کنیم.»
 
=== کشتار ۶۷ در مازندران: ===
زندان‌های ساری، بابل و آمل در تابستان ۱۳۶۷ شاهد کشتار زندانیان مجاهد بودند. پس از فتوای خمینی برای قتل‌عام زندانیان سیاسی، کمیسیون‌های مرگ در مازندران ده‌ها تن از مجاهدین خلق مازندرانی را که بسیاری از آن‌ها حکم‌شان پایان یافته بود، بدون محاکمه اعدام کردند. پیکر شهدا در گورهای دسته‌جمعی دفن شد و خانواده‌ها سال‌ها از محل دفن عزیزانشان بی‌خبر ماندند.
 
=== قیام ۱۴۰۱و ۱۴۰۴: ===
مازندران در [[قیام سراسری ۱۴۰۱ ایران|قیام سراسری ۱۴۰۱]] و [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|قیام سراسری ۱۴۰۴]] از استان‌های پیشتاز بود. آمل، نوشهر، قائمشهر، بابل و ساری شاهد اعتراضات گسترده بودند. در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز ساری و شهرهای مازندران شاهد اعتراضات مسالمت‌آمیز مردمی بودند که با شلیک مستقیم تیرجنگی توسط نیروهای سرکوبگر رژیم به‌شهادت رسیدند و واحدهای مقاومت در ساری، بابل، قائمشهر، آمل و نوشهر و شهرهای دیگر این استان در حال نبرد با ماموران سرکوبگر بودند. ایران‌پدیا در فهرست [[جان‌باختگان قیام ۱۴۰۴ در استان مازندران]] نام ۷۱تن از شهدای این قیام را به‌ثبت رسانده‌است.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۵

استان مازندران
تبرستان (نام کهن)
استان مازندران — ساری
استان مازندران — ساری
کشورایران
مرکز استانساری
شمالدریای خزر
جنوباستان‌های تهران، سمنان و البرز (رشته‌کوه البرز)
غرباستان گیلان
شرقاستان گلستان
آب و هوامعتدل و مرطوب؛ بارندگی فراوان (۶۰۰ تا ۱٬۲۰۰ میلی‌متر در سال)
بلندترین نقطهرشته‌کوه البرز
ساحل دریای خزرحدود ۳۰۰ کیلومتر از کرانه‌های جنوبی خزر
جنگل‌های هیرکانیمیراث جهانی یونسکو (ثبت ۲۰۱۹) — بقایای جنگل‌های ۲۵ تا ۵۰ میلیون ساله
محصولات کشاورزیبرنج (طارم، هاشمی، صدری) · مرکبات · چای
شیلاتماهی سفید · خاویار (تاسماهی) · کفال · کیلکا
گردشگریسواحل دریای خزر · آبشار ایگل · دشت هویج · دریاچه چورت · جواهرده
صنایع دستیحصیربافی · جاجیم‌بافی · گلیم‌بافی · معرق‌کاری چوب · نمدمالی
غذاهای محلیمیرزا قاسمی · باقلاقاتق · ترش‌تره · ماهی سفید کبابی · شولم
مفاخرمحمد بن جریر طبری (پدر تاریخ‌نگاری) · نیما یوشیج (پدر شعر نو فارسی)
موسیقیآوازهای محلی (آمل‌نشین) · ساز لَلَوا · دوتار شمالی
منطقه زمانیبه وقت ایران (+۳:۳۰)

مقاله درحال ویرایش است


استان مازندران، استان مازندران از کهن‌ترین مناطق ایران است که در گذشته با نام تبرستان شناخته می‌شد و پیشینه سکونت انسان در آن به ده‌ها هزار سال قبل بازمی‌گردد.

این استان در طول تاریخ به دلیل موقعیت طبیعی خود، مقاومت طولانی در برابر اعراب و حکومت‌های مختلف محلی مانند باوندیان و علویان را تجربه کرده است.

مازندران در شمال ایران و میان دریای خزر و رشته‌کوه البرز قرار دارد و به‌واسطه جنگل‌های هیرکانی، سواحل خزر و آب‌وهوای معتدل و مرطوب از مهم‌ترین مناطق طبیعی کشور به شمار می‌رود.

اقتصاد این استان بر پایه کشاورزی، به‌ویژه تولید برنج، مرکبات و چای، همچنین شیلات، گردشگری و صنایع دستی استوار است.

جاذبه‌های طبیعی فراوان، مازندران را به یکی از مهم‌ترین مقاصد گردشگری ایران تبدیل کرده است.

فرهنگ مازندرانی با زبان تبری، موسیقی محلی، آیین‌های سنتی و غذاهای بومی شناخته می‌شود و شخصیت‌هایی مانند محمد‌بن جریر طبری و نیما یوشیج از مفاخر این استان به‌شمار می‌روند.

────────────────────────────────────────────────────────────

مرکز استان: ساری

مساحت: ۲۳,۸۳۳ کیلومتر مربع

جمعیت: حدود ۳.۳ میلیون نفر (۱۴۰۰)

شهرستان‌ها: ۲۲ شهرستان (ساری، بابل، آمل، قائمشهر، بابلسر، نوشهر، چالوس، رامسر، تنکابن، بهشهر و...)

آب و هوا: معتدل و مرطوب؛ بارندگی فراوان، جنگلی

زبان: مازندرانی (تبری)، فارسی

────────────────────────────────────────────────────────────

تاریخچه

مازندران، که در متون کهن تبرستان یا تپورستان نامیده می‌شد از کهن‌ترین سرزمین‌های مسکونی ایران است. نام تبرستان از قوم تپوری (به یونانی Tapyroi) گرفته شده و به‌معنای «سرزمین تبرداران» است. سابقه سکونت انسان در مازندران به بیش از ۷۵,۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. غارهای هوتو و کمربند در بهشهر از قدیمی‌ترین آثار سکونت بشر در ایران هستند.

گوهرتپه- تمدن باستانی:

گوهرتپه در رستمکلای بهشهر از مهم‌ترین محوطه‌های باستانی شمال ایران است که قدمت آن به بیش از ۵,۰۰۰ سال پیش می‌رسد. کاوش‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این منطقه از دوره نوسنگی تا عصر مفرغ به‌صورت مداوم مسکونی بوده و شواهدی از شهرنشینی پیشرفته در آن یافت شده است.

مقاومت ۱۵۰ ساله در برابر اعراب:

تبرستان از معدود مناطقی بود که در برابر فتوحات اعراب مسلمان طولانی‌ترین مقاومت را نشان داد. در حالی که بیشتر ایران در قرن اول هجری فتح شد، مردم تبرستان تا ۱۵۰ سال بعد مستقل ماندند.

اسپهبد خورشید، آخرین فرمانروای گاوبارگان تا سال ۱۴۲ هجری در برابر خلافت عباسی مقاومت کرد. کوه‌های البرز و جنگل‌های انبوه، سپر طبیعی تبرستان در برابر مهاجمان بودند.

باوندیان - ۷۰۰ سال فرمانروایی:

سلسله باوندیان (آل‌باوند) دومین خاندان دیرپای تاریخ ایران پس از پادوسپانیان بودند که حدود ۷۰۰ سال در مناطق کوهستانی تبرستان به‌ویژه سوادکوه فرمان راندند. شاهان باوندی با لقب‌های «اسپهبد» و «ملک‌الجبال» (پادشاه کوهستان) شناخته می‌شدند.

قیام ونداد هرمز و شورش تبرستان:

در سال ۱۶۸ هجری، مردم تبرستان به رهبری ونداد هرمز از قارنوندیان قیام بزرگی علیه خلافت عباسی برپا کردند. مردم در یک روز از پیش مشخص شده، پادگان‌ها را فتح و نظامیان عرب را بیرون راندند. این شورش‌ها تا سال ۱۸۹ هجری ادامه یافت و نشان از روحیه آزادی‌خواهی مردم تبرستان داشت.

مازیار- قیام علیه خلافت:

مازیار بن قارن، از اسپهبدان تبرستان، در دوره خلافت معتصم عباسی (حدود ۲۲۴ هجری) قیام بزرگی علیه خلافت برپا کرد. او از آخرین فرمانروایان ایرانی بود که برای استقلال تبرستان جنگید. مازیار سرانجام دستگیر و در سامرا اعدام شد، اما نامش به نماد مقاومت تبرستان تبدیل گشت.

علویان تبرستان:

در سال ۲۵۰ هجری، حسن بن زید ملقب به «داعی کبیر» با دعوت اهالی تبرستان به این منطقه آمد و سلسله علویان تبرستان را تأسیس کرد.

علویان با بیرون راندن طاهریان، حکومت مستقلی در تبرستان برپا کردند که تا اوایل قرن چهارم هجری دوام یافت.

سلسله‌های محلی دیگر تبرستان آل زیار، مرعشیان (سادات مرعشی) و آل‌کیا، قرن‌ها بر این منطقه حکومت کردند. مرعشیان از قرن هشتم تا دهم هجری بر مازندران فرمان راندند و ساری و آمل از مراکز مهم آن‌ها بود.

نادر شاه افشار مازندران را پایگاه قدرت خود قرار داد. در دوره قاجار، مازندران از مناطق ییلاقی شاهانه بود و کاخ صاحبقرانیه در بهشهر ساخته شد.

در دوره مشروطه، مازندران به‌ویژه شهرهایی مثل تنکابن، ساری و آمل نقش کلیدی و سرنوشت‌سازی در پیروزی انقلاب مشروطه و به‌ویژه فتح تهران داشت. سپهدار تنکابنی با همراهی مجاهدان شمال، یکی از دو بازوی اصلی (در کنار مشروطه‌خواهان بختیاری) بود که با حرکت به سمت پایتخت، حکومت استبدادی محمدعلی‌شاه را سرنگون کردند.

در دوران رضاشاه، ساخت راه‌آهن شمال- جنوب از مهم‌ترین پروژه‌های عمرانی بود که مازندران را به تهران متصل کرد و دروازه شمال ایران را به جنوب گشود.[۱][۲][۳]

جغرافیا و اقلیم

مازندران در شمال ایران، بین رشته‌کوه البرز و دریای خزر واقع شده است. جنگل‌های هیرکانی مازندران (میراث جهانی یونسکو) از بقایای جنگل‌های ۲۵ تا ۵۰ میلیون ساله و یکی از ارزشمندترین زیستگاه‌های جهان هستند.

آب‌وهوای مازندران معتدل و مرطوب است. بارندگی سالانه بین ۶۰۰ تا ۱,۲۰۰ میلی‌متر است که بالاترین میزان بارندگی در ایران است. سواحل دریای خزر و جنگل‌های سرسبز مازندران مقصد اصلی گردشگری طبیعی ایران هستند.

دریای خزر:

دریای خزر (بحر خزر) بزرگ‌ترین دریاچه جهان با مساحت حدود ۳۷۱,۰۰۰ کیلومتر مربع است. سواحل مازندران حدود ۳۰۰ کیلومتر از کرانه‌های جنوبی خزر را تشکیل می‌دهد. سطح آب دریای خزر حدود ۲۷ متر پایین‌تر از سطح آزاد اقیانوس‌ها است.

جنگل‌های هیرکانی:

جنگل‌های هیرکانی (میراث جهانی یونسکو از ۲۰۱۹) نوار باریکی از جنگل‌های پهن‌برگ خزری هستند که از آذربایجان تا شمال خراسان امتداد دارند. این جنگل‌ها بقایای جنگل‌های دوره سوم زمین‌شناسی (۲۵ تا ۵۰ میلیون سال پیش) هستند و گونه‌های منحصربه‌فردی مانند انجیلی، شمشاد، توسکا و بلوط دارند. متاسفانه آتش‌سوزی‌های اخیر باعث نابودی پوشش گیاهی، تهدید گونه‌های جانوری مانند پلنگ ایرانی، و فرسایش خاک گردید و کیفیت هوا کاهش یافت.[۴][۵][۱]

اقتصاد و منابع

مازندران یکی از قطب‌های کشاورزی ایران و بزرگ‌ترین تولیدکننده برنج، مرکبات و چای در کشور است. شالیزارهای مازندران به‌ویژه در دشت‌های آمل، بابل و تنکابن، بخش عمده‌ای از برنج مصرفی ایران را تأمین می‌کنند. برنج طارم، هاشمی و صدری از ارقام مرغوب برنج مازندران هستند.

چای‌کاری:

چای‌کاری در مناطق غربی مازندران (رامسر، تنکابن، چالوس) و استان گیلان رواج دارد. چای ایرانی از محصولات سنتی شمال ایران است.

گردشگری:

مازندران مقصد اول گردشگری داخلی ایران است. سواحل شنی دریای خزر از رامسر تا بهشهر، آبشار ایگل (در دل جنگل‌های هیرکانی)، دشت هویج (دشت ابری و مه‌آلود در مسیر جاده ابر)، لفور و لفوران، جنگل‌های النگدره، دریاچه چورت، دریاچه الندان، قلعه مارکوه، روستاهای ییلاقی جواهرده، و آبشار شیرآباد از جاذبه‌های بی‌نظیر این استان هستند.

صنعت و معدن:

صنایع غذایی، نساجی، چوب و مبلمان از صنایع مهم مازندران هستند.

نیروگاه‌های حرارتی و آبی و مناطق صنعتی ساری و قائمشهر از زیرساخت‌های صنعتی استان محسوب می‌شوند.

شیلات و صنایع دریایی:

مازندران از مراکز اصلی صید ماهی در دریای خزر است. ماهی سفید، ماهی خاویار (تاسماهی)، کفال و کیلکا از گونه‌های مهم صید هستند.

خاویار ایرانی از باارزش‌ترین محصولات صادراتی ایران محسوب می‌شود.

صنایع دستی:

حصیربافی، جاجیم‌بافی، گلیم‌بافی، سبدبافی و نمدمالی از صنایع دستی سنتی مازندران هستند.

هنر معرق‌کاری چوب و منبت‌کاری نیز در مناطق جنگلی رایج است.

فرهنگ و آداب و رسوم

فرهنگ مازندرانی (تبری) یکی از کهن‌ترین فرهنگ‌های ایرانی است. زبان مازندرانی از زبان‌های ایرانی شمال‌غربی و یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی است.

موسیقی مازندرانی با آوازهای محلی (آمل‌نشین)، ساز لَلَوا (لَلَوا یا لله‌وا ساز بومی استان مازندران، «لَـله» (به معنی نی) و «وا» (به معنی باد)، که در فرهنگ فارسی به آن «نی چوپان» گفته می‌شود و دوتار شمالی از غنی‌ترین گنجینه‌های موسیقی ایران هستند.

رقص‌های محلی مازندران نیز بسیار متنوع و پرشور هستند.

مفاخر ادبی و علمی:

محمد بن جریر طبری- پدر تاریخ‌نگاری:

ابوجعفر محمد بن جریر طبری (زاده ۲۲۴ هجری در آمل، درگذشته ۳۱۰ هجری در بغداد) بزرگ‌ترین مورخ و مفسر قرآن در جهان اسلام و نویسنده «تاریخ طبری» است. تاریخ طبری مرجع اصلی تاریخ جهان و ایران تا اوایل قرن چهارم هجری محسوب می‌شود و در سراسر جهان اسلام و غرب ترجمه و مطالعه شده است.

نیما یوشیج -پدر شعر نو فارسی:

علی اسفندیاری معروف به نیما یوشیج (۲۱ آبان ۱۲۷۶ - درگذشته ۱۶ دی ۱۳۳۸) شاعر و نویسنده بزرگ ایرانی و بنیان‌گذار شعر نو فارسی بود. نیما در روستای یوش آمل زاده شد.

منظومه «افسانه» (۱۳۰۱) مانیفست شعر نوی فارسی خوانده شده است. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید و تمام جریان‌های شعر معاصر فارسی وامدار نوآوری او هستند.

دیگر مفاخر مازندران:

پرویز ناتل خانلری (ادیب و زبان‌شناس بزرگ)، امیر پازواری (شاعر مازندرانی قرن هشتم)، احمد قهرمان (گیاه‌شناس برجسته)، و منوچهر ستوده (پژوهشگر و تاریخ‌نویس) از دیگر فرزندان نام‌آور مازندران هستند. آرش کمانگیر، قهرمان اسطوره‌ای ایران نیز بنا بر روایات با تبرستان پیوند دارد.

آداب و رسوم:

مراسم تیرگان (جشن باران، ۱۳ تیر) در مازندران با آب‌پاشی و شادی برگزار می‌شود. مراسم نوروزخوانی (هوره‌خوانی نوروزی) از آیین‌های کهن مازندرانی است.

عروسی‌های سنتی مازندرانی با موسیقی و رقص محلی چند روز طول می‌کشد.

غذاهای محلی:

میرزا قاسمی (خوراک بادمجان و تخم‌مرغ)، باقلاقاتق، آش‌کاردو، زرشک‌پلو محلی، ترش‌تره (خورشت سبزی ترش)، ماهی سفید کبابی و شولم (سوپ محلی) از غذاهای سنتی مازندران هستند.[۶][۷]

مبارزات و مقاومت مردمی

مازندران سرزمین مقاومت و مبارزه بوده و مجاهدین خلق ایران در این استان شهدای فراوانی داده‌اند.

صدیقه مجاوری- مجاهد قهرمان ساری:

مجاهد شهید صدیقه مجاوری (متولد ۱۳۳۸ در ساری) پس از آشنایی با مجاهدین خلق در دانشکده ادبیات تهران، در سال ۱۳۶۰ دستگیر و ۵ سال زیر شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفت.

وی پس از آزادی به ارتش آزادیبخش ملی ایران پیوست و از فرماندهان توپخانه شد. صدیقه در ۲۸ خرداد ۱۳۸۲ در اعتراض به دستگیری مریم رجوی توسط پلیس فرانسه، خود را در مقابل وزارت کشور فرانسه به آتش کشید و در ۶ تیر ۱۳۸۲ به شهادت رسید.

اسماعیل مهرآئین- مجاهد قائمشهری:

مجاهد شهید اسماعیل مهرآئین (متولد ۱۳۳۶ جویبار-قائمشهر) معلم راهنمایی بود که در سال ۱۳۵۵ در دانشسرای ساری با مجاهدین آشنا شد. وی عضو تیم خبرنگاری سازمان در مازندران و مسئول نشریه طلاونگ در قائمشهر بود. اسماعیل در عملیات فروغ جاویدان دلیرانه جنگید و به شهادت رسید. در نامه‌ای به والدینش نوشت: «ما مجاهد خلقیم، ما عمیقاً به زندگی معتقدیم… ما خود را برای زندگی مردم فدا می‌کنیم.»

کشتار ۶۷ در مازندران:

زندان‌های ساری، بابل و آمل در تابستان ۱۳۶۷ شاهد کشتار زندانیان مجاهد بودند. پس از فتوای خمینی برای قتل‌عام زندانیان سیاسی، کمیسیون‌های مرگ در مازندران ده‌ها تن از مجاهدین خلق مازندرانی را که بسیاری از آن‌ها حکم‌شان پایان یافته بود، بدون محاکمه اعدام کردند. پیکر شهدا در گورهای دسته‌جمعی دفن شد و خانواده‌ها سال‌ها از محل دفن عزیزانشان بی‌خبر ماندند.

قیام ۱۴۰۱و ۱۴۰۴:

مازندران در قیام سراسری ۱۴۰۱ و قیام سراسری ۱۴۰۴ از استان‌های پیشتاز بود. آمل، نوشهر، قائمشهر، بابل و ساری شاهد اعتراضات گسترده بودند. در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز ساری و شهرهای مازندران شاهد اعتراضات مسالمت‌آمیز مردمی بودند که با شلیک مستقیم تیرجنگی توسط نیروهای سرکوبگر رژیم به‌شهادت رسیدند و واحدهای مقاومت در ساری، بابل، قائمشهر، آمل و نوشهر و شهرهای دیگر این استان در حال نبرد با ماموران سرکوبگر بودند. ایران‌پدیا در فهرست جان‌باختگان قیام ۱۴۰۴ در استان مازندران نام ۷۱تن از شهدای این قیام را به‌ثبت رسانده‌است.

منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ دانشنامه بریتانیکا — مازندران
  2. ↑ ĀL-E BĀVAND-iranica
  3. ↑ ANŪŠERVĀN-iranica
  4. ↑ یونسکو — جنگل‌های هیرکانی
  5. ↑ جنگل‌های هیرکانی-ایران‌پدیا
  6. ↑ ĀMOL-iranica
  7. ↑ NOWŠAHR-iranica
برگرفته از «https://www.iran-pedia.org/w/index.php?title=کاربر:Hamidreza/صفحه_تمرین&oldid=89724»