جمیله شفیعی
| جمیله شفیعی | |
|---|---|
 شهید قیام سراسری ۱۴۰۴، جمیله شفیعی | |
| درگذشت | ۱۹دی ۱۴۰۴ اراک |
| علت مرگ | شلیک مستقیم نیروهای حکومتی بهسر و بالاتنه |
| آرامگاه | قبرستان روستایی در اراک |
| ملیت | ایرانی |
جمیله شفیعی، (زاده ۱۳۳۸ -جانباخته ۱۹دیماه ۱۴۰۴) یکی از شهیدان برجسته اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، در شازند اراک، نمادی از شجاعت و فداکاری مادران ایرانی در برابر سرکوب حکومتی است.
اطلاعات هویتی
جمیله شفیعی در سال ۱۳۳۸ شمسی در اراک بهدنیا آمد و در زمان شهادت ۶۶ ساله بود. او اهل و ساکن شهر اراک در استان مرکزی ایران بود و بهعنوان زنی خانهدار و مذهبی و مادری فداکار شناخته میشود که زندگیاش را وقف خانواده و جامعه نمود و در محلههای اراک بسیار مورد احترام بود.[۱][۲]
زمینه قیام ۱۴۰۴ در اراک
قیام دیماه ۱۴۰۴ در اراک، بخشی از موج اعتراضات سراسری مردمی علیه جمهوری اسلامی بود که از ۱۵ دی آغاز شد و تا هفتههای بعد ادامه یافت.
در شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶)، هزاران نفر از مردم اراک به خیابانها ریختند و شعارهایی علیه نظام سر دادند. این اعتراضات با خشونت شدید نیروهای امنیتی، از جمله بسیج و یگان ویژه، سرکوب شد.
اراک به دلیل موقعیت صنعتی و نارضایتیهای اقتصادی، یکی از کانونهای اصلی این قیام بود و شهادت جمیله شفیعی نقطه عطفی در ثبت جنایات نیروهای سرکوبگر شد.
جزئیات شهادت
جمیله شفیعی در حین اعتراضات خیابانی در خیابان هپکوی اراک، خود را میان نیروهای سرکوبگر و جوانان معترض قرار داد تا از آنها حفاظت کند و نقش سپر انسانی ایفا نمود.
او بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی از فاصله نزدیک به ناحیه سر و بالاتنه هدف قرار گرفت و در دم جان باخت. این واقعه توسط شاهدان عینی و ویدیوهای ضمیمهشده در شبکههای اجتماعی ثبت شده است.[۲][۱]
فشارهای امنیتی و تدفین
پس از شهادت، نهادهای امنیتی با تهدید و بازداشت اعضای خانواده، از انتشار رسمی خبر و برگزاری مراسم ختم جلوگیری کردند.
تدفین جمیله شفیعی با تأخیر چندروزه و به صورت شبانه و پنهانی در قبرستان روستایی اطراف اراک انجام شد تا از هرگونه تجمع و تبدیل شدن مراسم به راهپیمایی اعتراضی جلوگیری شود.[۱][۲]
این الگو، مشابه فشارهایی است که بر خانوادههای دیگر شهدای قیام ۱۴۰۴ اعمال شده و بخشی از استراتژی سرکوب اطلاعرسانی است.
نام جمیله شفیعی در فهرستهای رسمی جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، در ردیف ۴۴۴ بهثبت رسیدهاست.
رسانهها و شبکههای اجتماعی، یاد او را به عنوان "مادر شهید قیام" گرامی داشتهاند و ویدیوهای شهادتش به نمادی از مقاومت نسلهای قدیمی در کنار جوانان تبدیل شده است.[۳]