احد ابراهیم‌پور عبدلی

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
احد ابراهیم‌پور عبدلی
شهید قیام سراسری، احد ابراهیم‌پور عبدلی
زادروزحدوداً ۳۵ ساله
نورآباد دلفان
درگذشت۱۱ دی ۱۴۰۴
نورآباد دلفان
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به قلب

احد ابراهیم‌پور عبدلی، حدوداً ۳۵ ساله و اهل نورآباد دلفان از توابع استان لرستان، در شامگاه پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، مورد اصابت سه گلوله نیروهای سرکوبگر حکومتی قرار گرفت و جان باخت. نیروهای حکومتی در میدان بعثت شهرستان نورآباد به احد ابراهیم‌پور شلیک کرده بودند که یکی از گلوله‌ها به قلب وی اصابت کرده بود.

به گفته‌ی شاهدان عینی، احد ابراهیم‌پور عبدلی هنگام تلاش برای نجات یک شهروند معترض زن که نیروهای سرکوبگر او را بازداشت کرده بودند، هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. نهادهای امنیتی و امام‌جمعه‌ی این شهرستان، خانواده‌ی احد ابراهیم‌پور را تحت فشار قرار دادند تا اعلام کنند که فرزندشان بسیجی بوده و توسط نیروهای منافق تیر خورده است.[۱]

یک منبع از شهر نورآباد که خود نیز در جریان اعتراضات با گلوله ساچمه‌ای مجروح شده است، درباره‌ی اعتراضات و تیراندازی نیروهای حکومتی و بازداشت شهروندان گفته است:

«نیروهای سپاه پاسداران با استفاده از اسلحه ساچمه‌زن و کلاشنیکف به سوی معترضان شلیک کردند که در نتیجه آن بیش از ۳۰ شهروند زخمی شدند. نیروهای امنیتی از روز گذشته با شناسایی معترضان، شبانه به منازل خانواده‌ها یورش برده و ده‌ها نفر را بازداشت کرده‌اند. همچنین تعدادی از شهروندان از ترس بازداشت، ناچار به ترک شهر شده‌اند.»[۲]

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.[۳]

مردم معترض شهرستان نورآباد نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

منابع