محمد امینی دهاقانی

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۰۶ توسط Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه |نام_شخص=امحمد امینی دهاقانی |تصویر=محمد امینی دهاقانی.jpg |عرض_تصویر=260px |توضیح_تصویر=محمد امینی دهاقانی |تاریخ_تولد= |محل_تولد=اصفهان |تاریخ_مرگ= |ملیت= |محل_مرگ=زندان اصفهان |مدفن= |علت مرگ= |شناخته‌شده برای= |همسر= |والدین= |تاریخ ت...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
امحمد امینی دهاقانی
محمد امینی دهاقانی
درگذشت۳۴ تیر ۱۴۰۵
زندان اصفهان
شهر خانگیاصفهان
دیناسلام
اتهام‌ها«محاربه» و «افساد فی‌الارض»
مجازات‌هااعدام

محمد امینی دهاقانی، (اعدام‌شده ۲۴ تیر ۱۴۰۵، زندان اصفهان) از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان دهاقان استان اصفهان، بامداد چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵ به صورت مخفیانه اعدام شد. قوه قضاییه او را به اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» از طریق آتش‌زدن فرمانداری و کلانتری مرکزی دهاقان با کوکتل مولوتف و تحریک معترضان متهم کرده بود. گزارش‌ها حاکی از اتکای پرونده به اعترافات متهم و عدم شفافیت روند دادرسی، محرومیت از وکیل مستقل و جزئیات بازجویی است. این اعدام بیست‌ویکمین مورد از اجرای حکم معترضان دی‌ماه از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون به‌شمار می‌رود و در شرایطی انجام گرفت که نهادهای حقوق بشری نسبت به افزایش اعدام‌های سیاسی هشدار داده‌اند.[۱][۲]

هویت و دستگیری

محمد امینی دهاقانی، از شهروندان بازداشت‌شده در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان دهاقان استان اصفهان، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ دستگیر شد. جزئیات دقیق نحوه بازداشت او منتشر نشده است.

اتهامات

قوه قضاییه محمد امینی دهاقانی را به اتهام «محاربه» و «افساد فی‌الارض» متهم کرد. مقامات قضایی ادعا کردند که او با پرتاب کوکتل مولوتف به ساختمان فرمانداری دهاقان باعث آتش‌سوزی شده و سپس کوکتل مولوتف دیگری به سمت کلانتری پرتاب کرده است. او همچنین به تحریک معترضان برای حمله به کلانتری، مسدود کردن معابر عمومی، تلاش برای استفاده از سلاح کلاشینکف سرقتی، بازنشر محتوای تبلیغی علیه جمهوری اسلامی، تشویش اذهان عمومی، برهم زدن امنیت روانی جامعه و درخواست ارتباط‌گیری با حساب‌های کاربری مخالفان متهم شد.

روند قضایی

روند رسیدگی به پرونده محمد امینی دهاقانی فاقد شفافیت بود. بخش عمده پرونده بر اعترافات متهم استوار شده است. مقامات قضایی هیچ اطلاعاتی درباره نحوه دسترسی به وکیل مستقل، شرایط بازجویی، برگزاری جلسات دادگاه و مستندات ارائه‌شده منتشر نکردند. حکم اعدام وی پس از تأیید در دیوان عالی کشور صادر شد.

اجرای حکم اعدام

بامداد چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵، حکم اعدام محمد امینی دهاقانی به صورت مخفیانه اجرا شد. خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه خبر آن را اعلام کرد.

زمینه سیاسی و آمار اعدام‌ها

اعدام محمد امینی دهاقانی در شرایطی انجام شد که نهادهای حقوق بشری نسبت به افزایش صدور و اجرای احکام اعدام برای معترضان و متهمان پرونده‌های امنیتی هشدار داده‌اند. این اعدام بیست‌ویکمین مورد از اجرای حکم معترضان دی‌ماه از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون به‌شمار می‌رود. گزارش‌ها حاکی است که در این دوره دست‌کم ۴۰ نفر در پرونده‌های سیاسی اعدام شده‌اند.

نقض حقوق در روند دادرسی

روند رسیدگی به پرونده محمد امینی دهاقانی با نقض‌های جدی حقوق بشر همراه بود. مهم‌ترین این موارد عبارتند از:

  • عدم شفافیت در روند بازداشت، بازجویی و جلسات دادگاه
  • محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل
  • اتکای گسترده به اعترافات متهم بدون امکان راستی‌آزمایی مستقل
  • نبود اطلاعات درباره شرایط نگهداری و نحوه اخذ اعترافات

این موارد نقض حق دادرسی عادلانه، حق دسترسی به وکیل و حق حیات محسوب می‌شوند. فعالان حقوق بشر نسبت به احتمال اخذ اعترافات تحت فشار و شکنجه ابراز نگرانی کرده‌اند.[۱][۲]

اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران

شورای ملی مقاومت ایران با صدور اطلاعیه‌ای اعدام محمد امینی دهاقانی و عارف جوشکار را محکوم کرد و از سازمان ملل متحد خواهان اقدام فوری برای نجات جان زندانیان زیر حکم اعدالم شد. در این اطلاعیه آمده است:

«صبح امروز چهارشنبه ۲۴ تیر ۱۴۰۵، دژخیمان رژیم آخوندی دو تن از دستگیرشدگان قیام‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ را در زندان‌های قزلحصار کرج و اصفهان به دار آویختند.

عارف خوشکار، ۲۸ ساله، از زندانیان قیام ۱۴۰۱، در زندان قزلحصار اعدام شد. وی در ۲۰ آبان ۱۴۰۱در جریان قیام در محله فلاح تهران بازداشت شده و تحت شکنجه‌های وحشیانه قرار گرفت. قضاییه جلادان وی را به اتهام هلاکت یک بسیجی که در سرکوب تظاهر کنندگان شرکت فعال داشت به اعدام محکوم کرد.

همزمان در اصفهان، محمد امینی دهاقانی از دستگیرشدگان قیام دیماه اعدام شد. قضاییه جلادان اتهام وی را «محاربه و افساد فی الارض از طریق کشیدن سلاح گرم کلاشینکف مسروقه از مأمورین» و «برهم زدن امنیت کشور از طریق آتش‌زدن فرمانداری و کلانتری مرکزی دهاقان» اعلام کرده است.

مقاومت ایران اعدام جنایتکارانه این دو شورشگر را قویاً محکوم می‌کند و بار دیگر از ملل متحد خواهان اقدام فوری مؤثر برای نجات جان زندانیان زیر اعدام است.

دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

۲۴ تیر ۱۴۰۵ (۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶)»[۳]

منابع