ربابه ماسوری
| ربابه ماسوری | |
|---|---|
 ربابه ماسوری | |
| زادروز | نامشخص (احتمالاً دهه ۱۳۱۰ یا ۱۳۲۰ شمسی) خرمآباد |
| درگذشت | ۲۶بهمن ۱۴۰۴ خرمآباد، لرستان، ایران |
| علت مرگ | بیماری (پس از سالها درد و رنج دوری از فرزند) |
| محل زندگی | خرمآباد |
| ملیت | ایرانی |
| تابعیت | ایرانی |
| پیشه | مادر و پشتیبان زندانی سیاسی |
| سالهای فعالیت | ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۳ |
| حزب سیاسی | سازمان مجاهدین خلق ایران |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
ربابه منصوری (زاده دهه ۱۳۱۰ یا ۱۳۲۰، درگذشته ۲۶بهمن ۱۴۰۴)، مادر سعید ماسوری زندانی سیاسی برجسته ایران بود که ۲۵ سال درد و رنج دوری از فرزندش را تحمل کرد. او در خرمآباد زاده شد و در همان شهر درگذشت. سعید ماسوری از دیماه ۱۳۷۹ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان است و ربابه ماسوری هرگز فرصت دیدار او خارج از زندان را نیافت. او نماد مقاومت مادران زندانیان سیاسی شد و در سوگش، سعید نوشت که رنج ۲۵ سال زندان بر دوش مادر بود. درگذشت او در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ بر اثر بیماری رخ داد، در حالی که رژیم ولایت فقیه اجازه حضور سعید در مراسم را نداد، مریم رجوی درگذشت مادر او را تسلیت گفت.[۱][۲]
زندگی اولیه و خانواده
ربابه منصوری در دهه ۱۳۱۰ یا ۱۳۲۰ شمسی در شهر خرمآباد، استان لرستان، ایران زاده شد. زندگیاش با سختیهای رژیم ولایت فقیه گره خورده بود، به ویژه پس از دستگیری فرزندش سعید ماسوری در دیماه ۱۳۷۹. سعید، متولد ۱۳۴۴ در خرمآباد و فارغالتحصیل رشته پزشکی از دانشگاه شیراز، یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران است که به اتهام هواداری از مجاهدین خلق به حبس ابد محکوم شده و ۲۵ سال بدون مرخصی در زندانهای رجاییشهر، اوین و دیگر زندانها به سر میبرد. ربابه منصوری ۲۵ سال منتظر دیدار فرزندش خارج از زندان بود، اما رژیم جمهوری اسلامی این فرصت را نداد. او نماد مادران زندانیان سیاسی شد که در فراغ فرزندانشان رنج میکشند و بخشی از قیام علیه دیکتاتوری هستند.
خبر درگذشت او در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ منتشر شد و تأکید شد که رژیم با محرومیت سعید از مرخصی، او را از وداع با مادر محروم کرد. این محرومیت بخشی از سیاست سیستماتیک رژیم برای شکستن روحیه زندانیان سیاسی است. سعید در نامهای از زندان نوشت:
«مادرم ۲۵ سال با من زندان بود و رنج دوری را کشید».
ربابه حتی در بیماری افسردگی و فراموشی، روزهای ملاقات را فراموش نمیکرد و همیشه منتظر آزادی فرزند بود. زندگی خانوادگیاش با حمایت از سعید تعریف میشد و او در میان خانواده ماسوری به عنوان ستون مقاومت شناخته میشد.[۳][۴]
فعالیتها و مقاومت
ربابه ماسوری نماد مقاومت مادران زندانیان سیاسی بود. ۲۵ سال دوری از سعید را تحمل کرد و حتی در بیماری، دیدار او را میخواست. نقل از همبندی سعید: «مادر همیشه منتظر بود و افسرده شد». او و مقاومتاش الهامبخش مادران دیگر مانند مادر نوید افکاری یا مادر پویا بختیاری است. رژیم با محرومیت سعید از مرخصی، کینه خود را نشان داد و این بخشی از سرکوب سیستماتیک است.
مریم رجوی در پیام تسلیت خود نوشت:
«مادر سعید نماد رنج مادران ایران است که در قیام برای سرنگونی رژیم شرکت دارند».
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران این جنایت رژیم را محکوم کرد و افزود ربابه در مرزبندی نه شاه نه شیخ، نماد مبارزه علیه دیکتاتوری است. فعالیتهایش شامل حمایت مداوم از سعید بود و نامههای سعید از زندان نشاندهنده رنج مادر است.[۳][۴]