کاربر:Khosro/صفحه تمرین1
| محمدرضا میری | |
|---|---|
 محمدرضا میری | |
| زادروز | حدوداً سال ۱۳۸۳ مشهد |
| درگذشت | ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ زندان مرکزی مشهد |
| محل زندگی | مشهد |
| شناختهشده برای | فعالان سیاسی و مردم ایران |
| مخالفان | حکومت جمهوری اسلامی |
| دین | اسلام |
| اتهامها | اقدام علیه امنیت کشور، تخریب اموال عمومی، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم، ایجاد رعب و وحشت عمومی، استفاده از سلاحهای سرد و گرم و... |
| مجازاتها | محکوم به اعدام |
محمدرضا میری، (متولد حدوداً سال ۱۳۸۳، مشهد - اعدامشده ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، زندان مرکزی مشهد) جوان ۲۱ ساله، فرزند ناصر، یکی از زندانیان سیاسی مرتبط با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ در شهر مشهد بود. وی در جریان این اعتراضات که از ۷ دیماه ۱۴۰۴ در تهران آغاز شد و به سرعت به سایر شهرها از جمله مشهد گسترش یافت، بازداشت گردید. جزئیات دقیق زمان و نحوه بازداشت او در گزارشهای موجود محدود است و پیش از انتشار اخبار مربوط به اعدام، پرونده این زندانی برای بسیاری از گروههای حقوق بشری نیز تا حد زیادی ناشناخته مانده بود. مانند سایر معترضان بازداشتشده در این دوره، محمدرضا میری نیز از کارگرانی بود که در جریان ناآرامیهای خیابانی مشهد دستگیر شد.
اتهامات و روند قضایی
قوه قضائیه جمهوری اسلامی محمدرضا میری را به همراه مهدی رسولی از عناصر مرتبط با موساد در اعتراضات دیماه مشهد معرفی کرد و هر دو را به مشارکت مستقیم در کشته شدن حمیدرضا یوسفینژاد، از نیروهای حکومتی، متهم نمود. اتهامات منتسب به وی شامل اقدام علیه امنیت کشور، تخریب اموال عمومی، غارت، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم، ایجاد رعب و وحشت عمومی، استفاده از سلاحهای سرد و گرم نظیر شمشیر دستساز، کوکتل مولوتف و چاقو، تحریک به خشونت و مشارکت در قتل یک مأمور نیروی انتظامی بود.
نهادهای امنیتی مدعی شدند که ویدئویی از ضرب و شتم یک بسیجی در تلفن همراه مرتبط با پرونده کشف شده و آن را به عنوان دلیلی بر مشارکت محمدرضا میری و مهدی رسولی در این حادثه مطرح کردند. گزارشها تأکید دارند که محمدرضا میری و همراهش این اتهامات را زیر سؤال برده بودند، اما به دلیل ضرب و شتم شدید جسمی و شکنجههای روانی ناچار به پذیرش اتهامات شدهاند و اعترافات اجباری به عنوان مهمترین سند علیه آنها در پرونده قضایی مورد استناد قرار گرفته است. خانوادهها نیز تحت فشار نهادهای امنیتی قرار گرفته و با وعده بررسی پرونده در کمیسیون عفو و احتمال تغییر حکم، به سکوت و عدم اطلاعرسانی عمومی واداشته شده بودند.
دادگاه انقلاب مشهد در شعبه اول محمدرضا میری را به اعدام محکوم کرد. قوه قضائیه اعلام داشت که دادگاه با استناد به گزارشهای امنیتی، تصاویر و ویدیوهای موجود، اظهارات متهمان و نظر قضات، اتهامات را احراز کرده است. حکم صادره پس از بررسی در شعبه نهم دیوان عالی کشور تأیید گردید. با این حال، نهادهای حقوق بشری روند دادرسی را فاقد شفافیت کافی، همراه با محرومیت متهمان از دسترسی مؤثر به وکلای مستقل و مبتنی بر اعترافات اخذشده تحت شکنجه و فشار توصیف کردهاند.
انتقال به سلول انفرادی و اجرای حکم اعدام
روز شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، محمدرضا میری طی تماس تلفنی با خانواده خود از انتقال به سلول انفرادی خبر داد. این تماس در شرایطی انجام شد که خانوادهها تحت وعدههای بررسی عفو به سکوت واداشته شده بودند، اما این وعدهها در عمل محقق نشد و پرونده به سمت اجرای حکم پیش رفت.
سحرگاه یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، حکم اعدام محمدرضا میری در زندان وکیلآباد مشهد بدون اطلاع قبلی به خانواده اجرا شد. پیکر او حوالی ساعت ۱۰ صبح همان روز به خانواده تحویل گردید. مرضیه محبی، وکیل مدافع محمدرضا میری و مهدی رسولی، تأیید کرد که دادگاه انقلاب خانوادهها را فریب داده و با وعده عفو آنها را به سکوت واداشته بود.
اجرای این حکم بخشی از موج گسترده و تازه اعدامهای زندانیان سیاسی و معترضان است که از ابتدای جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران تا ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، به اعدام دستکم ۳۰ نفر انجامیده است. این اعدامها در فضای «آرایش جنگی» قوه قضائیه و تشدید تنشهای منطقهای انجام گرفته و نهادهای حقوق بشری آن را تلاش حکومت برای ایجاد رعب و وحشت عمومی و سرکوب اعتراضات توصیف کردهاند.[۱][۲][۳]