پائولو کازاکا: تفاوت میان نسخه‌ها
Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) نوشتن یک مقاله جدید |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
}} | }} | ||
'''پائولو | '''پائولو کازاکا،''' (به پرتغالی: '''Paulo Casaca'''؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ در لیسبون) سیاستمدار، اقتصاددان، پژوهشگر، مدرس دانشگاه و نویسندهٔ پرتغالی است. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به نمایندگی از حزب سوسیالیست پرتغال عضو [[پارلمان اروپا]] بود و در بخشی از این دوره ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو را بر عهده داشت. کازاکا پیش از ورود به پارلمان اروپا، عضو مجمع منطقه‌ای آزور و مجلس ملی پرتغال، مشاور اقتصادی فراکسیون سوسیالیست و عضو نمایندگی دائم پرتغال نزد اتحادیهٔ اروپا بود.<ref name="پارلمان">پارلمان اروپا، [https://www.europarl.europa.eu/meps/en/4447/PAULO_CASACA/history/6 سوابق پائولو کازاکا در دورهٔ ششم پارلمان اروپا].</ref><ref name="آی‌اس‌جی">کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت، [https://isjcommittee.com/2021/11/paulo-casaca-former-member-of-the-european-parliament-1999-2009/ زندگی‌نامهٔ پائولو کازاکا، نمایندهٔ پیشین پارلمان اروپا]، ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱.</ref> | ||
کازاکا از حامیان بین‌المللی [[شورای ملی مقاومت ایران]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] به‌شمار می‌رود. او از دوران نمایندگی در پارلمان اروپا در کارزارهای دفاع از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در [[قرارگاه اشرف]] و مخالفت با باقی‌ماندن نام این سازمان در فهرست تروریستی اتحادیهٔ اروپا شرکت داشت. وی در سال ۲۰۰۵ همراه با هیئتی از نمایندگان اروپایی از قرارگاه اشرف بازدید کرد و در تهیهٔ گزارشی دربارهٔ وضعیت ساکنان آن مشارکت داشت.<ref name="گزارش‌اشرف">شورای ملی مقاومت ایران، [https://www.ncr-iran.org/en/demonization-articles-analyses/fact-checking-le-monde-meks-official-rebuttal/ گزارش بازدید هیئت پارلمان اروپا از قرارگاه اشرف و بررسی ادعاهای مطرح‌شده علیه سازمان مجاهدین خلق ایران].</ref> | کازاکا از حامیان بین‌المللی [[شورای ملی مقاومت ایران]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] به‌شمار می‌رود. او از دوران نمایندگی در پارلمان اروپا در کارزارهای دفاع از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در [[قرارگاه اشرف]] و مخالفت با باقی‌ماندن نام این سازمان در فهرست تروریستی اتحادیهٔ اروپا شرکت داشت. وی در سال ۲۰۰۵ همراه با هیئتی از نمایندگان اروپایی از قرارگاه اشرف بازدید کرد و در تهیهٔ گزارشی دربارهٔ وضعیت ساکنان آن مشارکت داشت.<ref name="گزارش‌اشرف">شورای ملی مقاومت ایران، [https://www.ncr-iran.org/en/demonization-articles-analyses/fact-checking-le-monde-meks-official-rebuttal/ گزارش بازدید هیئت پارلمان اروپا از قرارگاه اشرف و بررسی ادعاهای مطرح‌شده علیه سازمان مجاهدین خلق ایران].</ref> | ||
کازاکا بنیان‌گذار و مدیر اجرایی «مجمع دموکراتیک جنوب آسیا» و بنیان‌گذار انجمن بین‌المللی «اتحاد برای تجدید همکاری میان بشریت» یا آرک‌هیومن‌کایند است. او همچنین از اعضای [[کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت]] و از شرکت‌کنندگان کنفرانس‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی مقاومت ایران بوده است.<ref name="مجمع">مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، [https://www.sadf.online/about/sadf-team/ اعضای مجمع دموکراتیک جنوب آسیا؛ پائولو کازاکا].</ref><ref name="کنفرانس">مریم رجوی، [https://www.maryam-rajavi.com/en/conference-resisting-tyranny-oppressive-judiciary-combating-state-terrorism/ کنفرانس مقاومت در برابر استبداد، سرکوب قضایی و تروریسم حکومتی].</ref> | کازاکا بنیان‌گذار و مدیر اجرایی «مجمع دموکراتیک جنوب آسیا» و بنیان‌گذار انجمن بین‌المللی «اتحاد برای تجدید همکاری میان بشریت» یا آرک‌هیومن‌کایند است. او همچنین از اعضای [[کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت]] و از شرکت‌کنندگان کنفرانس‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی شورای ملی مقاومت ایران بوده است.<ref name="مجمع">مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، [https://www.sadf.online/about/sadf-team/ اعضای مجمع دموکراتیک جنوب آسیا؛ پائولو کازاکا].</ref><ref name="کنفرانس">مریم رجوی، [https://www.maryam-rajavi.com/en/conference-resisting-tyranny-oppressive-judiciary-combating-state-terrorism/ کنفرانس مقاومت در برابر استبداد، سرکوب قضایی و تروریسم حکومتی].</ref> | ||
== زندگی و تحصیلات == | == زندگی و تحصیلات == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۹
| پائولو کازاکا | |
|---|---|
 پائولو کازاکا | |
| زادروز | ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ لیسبون، پرتغال |
| محل زندگی | پرتغال و بلژیک |
| ملیت | پرتغالی |
| نام‌های دیگر | پائولو کاساکا |
| تابعیت | پرتغال |
| تحصیلات | اقتصاد |
| پیشه | سیاستمدار، پژوهشگر، مدرس دانشگاه و نویسنده |
| سال‌های فعالیت | ۱۹۸۰ تاکنون |
| نهاد | پارلمان پرتغال؛ پارلمان اروپا؛ مجمع دموکراتیک جنوب آسیا؛ کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت |
| نماینده | پرتغال در پارلمان اروپا |
| شناخته‌شده برای | فعالیت در زمینهٔ حقوق‌بشر، ایران، عراق، بنیادگرایی و همکاری‌های منطقه‌ای |
| نقش‌های برجسته | رئیس هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو؛ مؤسس مجمع دموکراتیک جنوب آسیا |
| دوره | نمایندهٔ پارلمان اروپا از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ |
| حزب سیاسی | حزب سوسیالیست پرتغال |
| جنبش | حمایت بین‌المللی از مقاومت ایران |
| مخالفان | حکومت جمهوری اسلامی ایران |
| عضو هیئت | هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو |
| منصب | نمایندهٔ پارلمان اروپا؛ نمایندهٔ مجلس پرتغال |
| آثار | تهاجم پنهان به عراق؛ بازنگری در تروریسم؛ گزارش مأموریت دربارهٔ سازمان مجاهدین خلق ایران |
پائولو کازاکا، (به پرتغالی: Paulo Casaca؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ در لیسبون) سیاستمدار، اقتصاددان، پژوهشگر، مدرس دانشگاه و نویسندهٔ پرتغالی است. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به نمایندگی از حزب سوسیالیست پرتغال عضو پارلمان اروپا بود و در بخشی از این دوره ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو را بر عهده داشت. کازاکا پیش از ورود به پارلمان اروپا، عضو مجمع منطقه‌ای آزور و مجلس ملی پرتغال، مشاور اقتصادی فراکسیون سوسیالیست و عضو نمایندگی دائم پرتغال نزد اتحادیهٔ اروپا بود.[۱][۲]
کازاکا از حامیان بین‌المللی شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران به‌شمار می‌رود. او از دوران نمایندگی در پارلمان اروپا در کارزارهای دفاع از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در قرارگاه اشرف و مخالفت با باقی‌ماندن نام این سازمان در فهرست تروریستی اتحادیهٔ اروپا شرکت داشت. وی در سال ۲۰۰۵ همراه با هیئتی از نمایندگان اروپایی از قرارگاه اشرف بازدید کرد و در تهیهٔ گزارشی دربارهٔ وضعیت ساکنان آن مشارکت داشت.[۳]
کازاکا بنیان‌گذار و مدیر اجرایی «مجمع دموکراتیک جنوب آسیا» و بنیان‌گذار انجمن بین‌المللی «اتحاد برای تجدید همکاری میان بشریت» یا آرک‌هیومن‌کایند است. او همچنین از اعضای کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت و از شرکت‌کنندگان کنفرانس‌ها و گردهمایی‌های بین‌المللی شورای ملی مقاومت ایران بوده است.[۴][۵]
زندگی و تحصیلات
پائولو کازاکا در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ در لیسبون، پایتخت پرتغال، به دنیا آمد. حوزهٔ اصلی تحصیل و فعالیت حرفه‌ای او اقتصاد، سیاست‌گذاری عمومی و روابط بین‌الملل بوده است.
او فعالیت دانشگاهی خود را در سال ۱۹۸۰ آغاز کرد و در دانشکدهٔ اقتصاد دانشگاه آزور تدریس داشت. کازاکا از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ نیز در مؤسسهٔ عالی حسابداری لیسبون تدریس کرد. او در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ به‌عنوان استاد مدعو در دانشگاه فنی لیسبون فعالیت داشت.[۶]
کازاکا در سال‌های بعد به‌عنوان استاد مدعو یا پژوهشگر میهمان با مراکز دانشگاهی و پژوهشی در اروپا و آسیا همکاری کرد. دانشگاه نارِسوان در تایلند، دانشگاه دلا سال در فیلیپین، دانشگاه هایدلبرگ در آلمان، مرکز علوم انسانی دهلی نو و واحد پژوهش امنیت پاکستان در دانشگاه دورهام از جمله این مؤسسات بوده‌اند.[۴]
آغاز فعالیت سیاسی
کازاکا فعالیت سیاسی خود را در حزب سوسیالیست پرتغال آغاز کرد. او هم‌زمان با تدریس و پژوهش اقتصادی، در ساختارهای سیاسی محلی و ملی پرتغال نیز فعالیت داشت.
وی در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ عضو مجلس منطقه‌ای آزور و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ عضو مجلس ملی پرتغال بود.[۶] آزور مجمع‌الجزایری خودمختار در اقیانوس اطلس و بخشی از قلمرو پرتغال است.
کازاکا در دوره‌های مختلف به‌عنوان مشاور اقتصادی فراکسیون سوسیالیست در مجلس پرتغال فعالیت کرد. او همچنین در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ رئیس دفتر وزیر برنامه‌ریزی سرزمینی و امور عمومی بود.
از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ کازاکا به‌عنوان مشاور در نمایندگی دائم پرتغال نزد اتحادیهٔ اروپا فعالیت داشت. این مسئولیت مقدمه‌ای برای ورود او به پارلمان اروپا بود.
فعالیت در عفو بین‌الملل
پائولو کازاکا در سال‌های اقامت و فعالیت در جزایر آزور، در تأسیس شعبهٔ عفو بین‌الملل در شهر پونتا دلگادا مشارکت داشت.[۶]
حقوق‌بشر، آزادی‌های سیاسی، مقابله با شکنجه و حمایت از قربانیان حکومت‌های استبدادی بعدها به بخش مهمی از فعالیت‌های سیاسی و پژوهشی او تبدیل شد. مواضع او دربارهٔ ایران، عراق، جنوب آسیا و بنیادگرایی مذهبی نیز با این بخش از سابقهٔ فعالیت او ارتباط دارد.
عضویت در پارلمان اروپا
کازاکا در انتخابات سال ۱۹۹۹ به نمایندگی از حزب سوسیالیست پرتغال وارد پارلمان اروپا شد. او در سال ۲۰۰۴ نیز بار دیگر انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۹ در این نهاد باقی ماند.
او در پارلمان اروپا عضو گروه حزب سوسیالیست‌های اروپا بود و در کمیته‌ها و هیئت‌های مختلف فعالیت می‌کرد. نظارت بر بودجهٔ اتحادیهٔ اروپا، روابط با ناتو، سیاست خارجی، امنیت، عراق و حقوق‌بشر از محورهای اصلی فعالیت پارلمانی او بود.
از جمله مسئولیت‌ها و عضویت‌های ثبت‌شدهٔ او در پارلمان اروپا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- عضویت در کمیتهٔ کنترل بودجه؛
- عضویت در کمیتهٔ بودجه؛
- نایب‌رئیسی کمیتهٔ کنترل بودجه در بخشی از دورهٔ پنجم پارلمان اروپا؛
- عضویت در هیئت روابط با مجمع پارلمانی ناتو؛
- ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو در بخشی از دورهٔ نمایندگی؛
- عضویت در کنفرانس رؤسای هیئت‌های پارلمانی؛
- مشارکت در گروه بین‌پارلمانی دوستان ایران آزاد.
اسناد پارلمان اروپا عضویت کازاکا در هیئت روابط با مجمع پارلمانی ناتو و کمیتهٔ کنترل بودجه را ثبت کرده‌اند.[۱][۷]
روابط پارلمان اروپا با ناتو
کازاکا در بخشی از دورهٔ نمایندگی خود ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با مجمع پارلمانی ناتو را بر عهده داشت. این هیئت مسئول گفت‌وگو و هماهنگی میان پارلمان اروپا و مجمع پارلمانی ناتو در حوزه‌های امنیتی، دفاعی و روابط فراآتلانتیک بود.[۲]
او در نشست‌های مجمع پارلمانی ناتو دربارهٔ امنیت اروپا، نقش سیاسی ناتو، همکاری میان اتحادیهٔ اروپا و ناتو و تحولات خاورمیانه سخنرانی و اظهارنظر می‌کرد.
بر اساس سوابق پارلمان اروپا، کازاکا از سپتامبر ۲۰۰۴ در هیئت روابط با مجمع پارلمانی ناتو عضویت داشت. منابع زندگی‌نامه‌ای کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت از او به‌عنوان رئیس این هیئت یاد کرده‌اند.[۱][۲]
کمیتهٔ کنترل بودجه
کازاکا در کمیتهٔ کنترل بودجهٔ پارلمان اروپا نیز فعالیت داشت و در بخشی از دورهٔ پنجم پارلمان، نایب‌رئیس این کمیته بود. وظیفهٔ این کمیته بررسی چگونگی مصرف بودجهٔ اتحادیهٔ اروپا، نظارت بر حساب‌های نهادهای اروپایی و مقابله با فساد و سوءاستفادهٔ مالی است.
او در گزارش‌ها و جلسات پارلمان دربارهٔ شفافیت مالی، هزینه‌های خارجی اتحادیهٔ اروپا، کمک‌های توسعه‌ای و بودجهٔ سیاست خارجی اظهارنظر می‌کرد. تجربهٔ اقتصادی و فعالیت پیشین او در نمایندگی پرتغال نزد اتحادیهٔ اروپا، زمینهٔ اصلی این بخش از کار پارلمانی او بود.
گروه دوستان ایران آزاد
پائولو کازاکا از اعضا و رؤسای مشترک گروه بین‌پارلمانی «دوستان ایران آزاد» در پارلمان اروپا بود. این گروه از نمایندگان احزاب و کشورهای مختلف تشکیل شده بود و در زمینهٔ حقوق‌بشر در ایران، حمایت از زندانیان سیاسی، حفاظت از اعضای سازمان مجاهدین در عراق و حمایت از شورای ملی مقاومت فعالیت می‌کرد.[۸]
کازاکا در دوره‌ای که نام سازمان مجاهدین خلق در فهرست تروریستی اتحادیهٔ اروپا قرار داشت، از منتقدان این نام‌گذاری بود. او اجرای احکام دادگاه‌های اروپایی دربارهٔ لغو محدودیت‌های اعمال‌شده بر سازمان مجاهدین را خواستار شد.
وی در مصاحبه‌ای با سیمای آزادی، خودداری شورای وزیران اتحادیهٔ اروپا از اجرای احکام قضایی مربوط به خروج نام سازمان مجاهدین از فهرست تروریستی را نگران‌کننده دانست و آن را مغایر با حاکمیت قانون در اروپا توصیف کرد.[۹]
بازدید از قرارگاه اشرف
در ژوئیهٔ ۲۰۰۵، پائولو کازاکا همراه با آندره بری، نمایندهٔ آلمانی پارلمان اروپا، و یک مشاور حقوقی از قرارگاه اشرف در عراق بازدید کرد. این سفر با هدف بررسی وضعیت اعضای سازمان مجاهدین و ارزیابی ادعاهای مطرح‌شده در گزارشی از سازمان دیده‌بان حقوق‌بشر انجام شد.[۳]
اعضای هیئت با شماری از ساکنان اشرف به‌صورت خصوصی گفت‌وگو کردند و امکانات و بخش‌های مختلف قرارگاه را مورد بازدید قرار دادند. نتیجهٔ این مأموریت در گزارشی ۱۳۲صفحه‌ای با عنوان سازمان مجاهدین خلق ایران؛ گزارش یک مأموریت منتشر شد.
بر اساس روایت منتشرشده از سوی شورای ملی مقاومت، هیئت اروپایی اعلام کرد که در جریان بررسی خود مدرکی در تأیید ادعاهایی مانند زندانی‌کردن اعضای ناراضی، تحویل آنان به زندان ابوغریب یا مبادله با زندانیان جمهوری اسلامی نیافته است.[۳]
این نتیجه‌گیری بیانگر یافته‌های هیئت بازدیدکننده بود. ادعاها و پاسخ‌های مربوط به مناسبات درونی سازمان مجاهدین موضوع مناقشهٔ سیاسی و حقوق‌بشری بوده‌اند و در نگارش دانشنامه‌ای باید دیدگاه و منبع هر گزارش به‌روشنی مشخص شود.
دفاع از ساکنان اشرف
کازاکا پس از حملهٔ نیروهای عراقی به قرارگاه اشرف در ژوئیهٔ ۲۰۰۹، این رویداد را نقض حقوق ساکنان و مسئولیت‌های بین‌المللی دولت عراق توصیف کرد.
او با طرح انتقال اجباری ساکنان اشرف به مکان‌های دیگر عراق مخالفت کرد و هشدار داد که انتقال آنان به زندان‌ها یا نقاط دورافتاده می‌تواند امنیت و جانشان را در معرض خطر قرار دهد.[۱۰]
کازاکا همچنین نفوذ جمهوری اسلامی بر بخش‌هایی از ساختار سیاسی و امنیتی عراق را یکی از عوامل فشار بر سازمان مجاهدین می‌دانست. او بارها از سازمان ملل متحد، ایالات متحده و اتحادیهٔ اروپا خواست حفاظت از ساکنان اشرف و سپس کمپ لیبرتی را تضمین کنند.
کتاب تهاجم پنهان به عراق
کازاکا در سال ۲۰۰۸ کتابی با عنوان تهاجم پنهان به عراق منتشر کرد. این کتاب به گسترش نفوذ سیاسی، نظامی، مذهبی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی در عراق پس از سقوط حکومت صدام حسین می‌پردازد.[۱۱]
او در این کتاب استدلال می‌کند که جمهوری اسلامی، از طریق نیروی قدس، گروه‌های شبه‌نظامی و شبکه‌های سیاسی و مذهبی، در پی تبدیل عراق به حوزهٔ نفوذ راهبردی خود بوده است. مسئلهٔ نفوذ حکومت ایران در عراق، فعالیت گروه‌های مسلح و فشار بر ساکنان اشرف از محورهای اصلی این اثر است.
مجمع دموکراتیک جنوب آسیا
پائولو کازاکا در سال ۲۰۱۱ «مجمع دموکراتیک جنوب آسیا» را در بروکسل بنیان گذاشت و مدیریت اجرایی آن را بر عهده گرفت. این نهاد یک اندیشکدهٔ تخصصی دربارهٔ کشورهای جنوب آسیا و روابط آن‌ها با اتحادیهٔ اروپا است.[۱۲]
حوزه‌های پژوهشی این مجمع شامل موارد زیر است:
- دموکراسی و دولت قانون؛
- حقوق‌بشر و آزادی‌های مدنی؛
- بنیادگرایی مذهبی و تروریسم؛
- همکاری‌های منطقه‌ای؛
- روابط جنوب آسیا با اتحادیهٔ اروپا؛
- توسعهٔ اقتصادی و اجتماعی؛
- امنیت، انرژی و تغییرات اقلیمی؛
- وضعیت اقلیت‌های قومی و مذهبی.
این مجمع به‌ویژه تحولات هند، پاکستان، بنگلادش، افغانستان، نپال، سریلانکا و منطقهٔ بلوچستان را بررسی می‌کند.[۱۳]
آرک‌هیومن‌کایند
کازاکا از بنیان‌گذاران انجمن «اتحاد برای تجدید همکاری میان بشریت» با نام اختصاری ARCHumankind است. این انجمن در بروکسل به ثبت رسیده و هدف آن گسترش همکاری‌های بین‌المللی، دفاع از حقوق‌بشر، مقابله با بنیادگرایی و بررسی تحولات خاورمیانه و جنوب آسیا اعلام شده است.[۶]
آرک‌هیومن‌کایند گزارش‌ها و مواضعی دربارهٔ سوریه، عراق، ایران، تروریسم، نسل‌کشی و سیاست خارجی اروپا منتشر کرده است. کازاکا از طریق این نهاد در کنفرانس‌ها و کارزارهای مرتبط با مقاومت ایران نیز شرکت داشته است.
فعالیت دانشگاهی و پژوهشی
کازاکا پس از پایان نمایندگی در پارلمان اروپا، فعالیت پژوهشی و دانشگاهی خود را گسترش داد. او در نیمهٔ نخست سال ۲۰۱۰ پژوهشگر مهمان صندوق مارشال آلمان در ایالات متحده بود.[۶]
وی به‌عنوان پژوهشگر یا استاد میهمان با دانشگاه‌ها و مؤسسات مختلف همکاری داشته است. حوزه‌های پژوهشی او عبارت‌اند از:
- اقتصاد سیاسی و سیاست‌گذاری عمومی؛
- اتحادیهٔ اروپا و همکاری‌های منطقه‌ای؛
- بنیادگرایی دینی؛
- تروریسم و حمایت دولتی از تروریسم؛
- سیاست و امنیت خاورمیانه؛
- تحولات عراق؛
- سیاست و جامعه در جنوب آسیا؛
- حقوق‌بشر و عدالت بین‌المللی.
کازاکا نویسنده یا ویراستار شماری از کتاب‌ها، گزارش‌ها و مقالات دربارهٔ اقتصاد، روابط بین‌الملل و افراط‌گرایی مذهبی است.
کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت
پائولو کازاکا از اعضای کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت است. این کمیته در سال ۲۰۰۸ ابتدا به‌صورت گروهی غیررسمی از نمایندگان پارلمان اروپا برای حمایت از حقوق اپوزیسیون دموکراتیک ایران شکل گرفت و در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان یک سازمان غیردولتی و غیرانتفاعی در بروکسل ثبت شد.[۱۴]
کازاکا در چارچوب این کمیته دربارهٔ موضوعاتی چون موارد زیر فعالیت داشته است:
- نقض حقوق‌بشر و اعدام در ایران؛
- قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷؛
- فعالیت‌های برون‌مرزی سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات؛
- تروریسم حکومتی جمهوری اسلامی در اروپا؛
- پروندهٔ بمب‌گذاری نافرجام گردهمایی مقاومت ایران در سال ۲۰۱۸؛
- انتقال دیپلمات بمب‌گذار، اسدالله اسدی، از بلژیک به ایران؛
- سیاست اتحادیهٔ اروپا در قبال جمهوری اسلامی؛
- حمایت از طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی.
او در کنفرانسی با عنوان «مقاومت در برابر استبداد، سرکوب قضایی و تروریسم حکومتی» همراه با استرون استیونسون و شماری از مقام‌ها و حقوقدانان پیشین بین‌المللی سخنرانی کرد.[۵]
حمایت از شورای ملی مقاومت
کازاکا شورای ملی مقاومت را یک آلترناتیو سازمان‌یافته و دموکراتیک در برابر جمهوری اسلامی توصیف می‌کند. او در سخنرانی‌ها و مقالات خود از مقاومت سازمان‌یافته، کانون‌های شورشی و نقش زنان در رهبری مبارزه علیه حکومت ایران حمایت کرده است.
وی در سال‌های فعالیت خود در پارلمان اروپا و پس از آن، در گردهمایی‌ها و کنفرانس‌های ایران آزاد شرکت کرده است. شورای ملی مقاومت در گزارش‌های خود از کازاکا به‌عنوان سیاستمداری یاد می‌کند که از سال‌های نخست آشنایی با مقاومت، از حقوق اعضای مجاهدین و راه‌حل دموکراتیک برای ایران حمایت کرده است.[۱۵]
کازاکا عضو سازمان مجاهدین خلق یا شورای ملی مقاومت معرفی نشده است؛ موقعیت او در این منابع، سیاستمدار، پژوهشگر و حامی بین‌المللی مقاومت ایران است.
دیدگاه دربارهٔ طرح ده‌ماده‌ای
کازاکا از طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی برای آیندهٔ ایران حمایت کرده است. این طرح بر جمهوری مبتنی بر انتخابات آزاد، جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو مجازات اعدام، استقلال قضایی، حقوق ملیت‌ها و ایرانی غیراتمی تأکید دارد.
او در تظاهرات ایرانیان در بروکسل در سپتامبر ۲۰۲۳ گفت که مبارزهٔ مردم ایران سرانجام به پیروزی آزادی و اجرای برنامهٔ ده‌ماده‌ای خواهد انجامید.[۱۶]
او نقش زنان و جوانان را در اعتراض‌های ایران برجسته دانسته و گفته است که پایداری آنان نشان می‌دهد جامعهٔ ایران دیکتاتوری مذهبی را نخواهد پذیرفت.
ارتباط با مریم رجوی
پائولو کازاکا در نشست‌ها و کنفرانس‌های متعددی با حضور یا پیام مریم رجوی شرکت کرده است. از جمله می‌توان به اجلاس‌های ایران آزاد، کنفرانس‌های پارلمانی در اروپا، مراسم نوروز مقاومت و نشست‌های مربوط به حقوق‌بشر و تروریسم حکومتی اشاره کرد.[۱۷]
در نشست سنای بلژیک دربارهٔ ایران نیز کازاکا در کنار مریم رجوی و تعدادی از نمایندگان و شخصیت‌های سیاسی اروپایی سخنرانی کرد.[۱۸]
او برنامهٔ مریم رجوی را پاسخی سیاسی به دو گزینهٔ جنگ خارجی یا ادامهٔ مماشات با جمهوری اسلامی می‌داند و از دولت‌های اروپایی خواسته است حق مردم ایران برای مقاومت و تغییر حکومت را به‌رسمیت بشناسند.
مواضع دربارهٔ جمهوری اسلامی
کازاکا جمهوری اسلامی را یک حکومت دینی استبدادی و از عوامل اصلی بی‌ثباتی در خاورمیانه می‌داند. او سیاست تهران را متکی بر سرکوب داخلی، صدور بنیادگرایی، توسعهٔ شبکه‌های شبه‌نظامی و بهره‌گیری از تروریسم حکومتی توصیف کرده است.
محورهای اصلی مواضع او دربارهٔ جمهوری اسلامی عبارت‌اند از:
- قرارگرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی؛
- توقف سیاست مماشات اروپا؛
- مقابله با شبکه‌های اطلاعاتی و تروریستی جمهوری اسلامی در اروپا؛
- حمایت از معترضان و زندانیان سیاسی؛
- حسابرسی از عاملان قتل‌عام سال ۱۳۶۷؛
- مقابله با نفوذ جمهوری اسلامی در عراق، سوریه، لبنان و یمن؛
- حمایت از مقاومت سازمان‌یافته و تغییر دموکراتیک در ایران.
کازاکا در مصاحبه‌ای دربارهٔ لیست‌گذاری سپاه پاسداران گفت که اتحادیهٔ اروپا در برخورد با این نهاد تأخیر کرده و باید ماهیت نظامی، امنیتی و تروریستی آن را در تصمیم‌گیری‌های خود در نظر بگیرد.[۱۹]
او همچنین شبه‌نظامیان حوثی در یمن را بخشی از شبکهٔ منطقه‌ای جمهوری اسلامی معرفی کرده و حملات آن‌ها را در چارچوب سیاست بی‌ثبات‌سازی تهران ارزیابی کرده است.[۲۰]
نقد سیاست مماشات
کازاکا از منتقدان سیاست گفت‌وگو و امتیازدهی یک‌جانبه به جمهوری اسلامی است. او معتقد است دولت‌های غربی در موارد متعددی، از جمله برنامهٔ هسته‌ای، گروگان‌گیری اتباع خارجی، تروریسم دولتی و سرکوب داخلی، از پاسخ قاطع خودداری کرده‌اند.
او آزادی اسدالله اسدی، دیپلمات جمهوری اسلامی محکوم‌شده در پروندهٔ بمب‌گذاری گردهمایی مقاومت ایران، و انتقال او از بلژیک به ایران را نمونه‌ای از پیامدهای سیاست مماشات دانست.
کازاکا در نوشته‌ای سیاست غرب در برابر حکومت ایران را مبتنی بر نادیده‌گرفتن ماهیت ایدئولوژیک و توسعه‌طلبانهٔ جمهوری اسلامی توصیف کرد و گفت هزینهٔ این رویکرد را مردم ایران و کشورهای منطقه پرداخته‌اند.[۲۱]
موضع دربارهٔ سلطنت و جمهوری
کازاکا تعیین نظام آیندهٔ ایران را حق مردم در یک انتخابات آزاد و عادلانه می‌داند. او با بازگشت دیکتاتوری سلطنتی یا تداوم دیکتاتوری دینی مخالفت کرده است.
وی در اردیبهشت ۱۴۰۵ نوشت که ایران متعلق به دیکتاتورها، جلادان و شکنجه‌گران گذشته یا حال نیست و آیندهٔ آن باید از طریق رأی آزاد مردم تعیین شود.[۲۲]
این موضع با شعار «نه شاه نه شیخ» و دیدگاه شورای ملی مقاومت دربارهٔ تأسیس یک جمهوری دموکراتیک هم‌خوانی دارد.
قیام‌ها و مقاومت سازمان‌یافته
کازاکا اعتراض‌های سراسری ایران را نشانهٔ رد کلیت نظام ولایت فقیه می‌داند. او بر این نظر است که اعتراض خودجوش، بدون برخورداری از سازمان‌دهی و آلترناتیو سیاسی، ممکن است با سرکوب شدید روبه‌رو شود؛ از این رو بر نقش مقاومت سازمان‌یافته تأکید می‌کند.
او در تحلیلی دربارهٔ تحولات ایران نوشت که نبرد تعیین‌کننده نه میان قدرت‌های خارجی، بلکه در داخل ایران میان مردم و حکومت استبدادی جریان دارد. به نظر او، موج‌های پی‌درپی اعتراض‌ها به یک نیروی اجتماعی و سیاسی برای تغییر بنیادین تبدیل شده‌اند.[۲۳]
کازاکا در اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶ نیز از مقاومت ایران حمایت کرد و تلاش‌های جمهوری اسلامی برای بی‌اعتبارکردن یا محدودساختن فعالیت‌های این جنبش را نشانهٔ نگرانی حکومت از یک آلترناتیو سازمان‌یافته دانست.[۲۴]
حمایت از گزارش جاوید رحمان
پائولو کازاکا از گزارش جاوید رحمان، گزارشگر ویژهٔ پیشین سازمان ملل دربارهٔ وضعیت حقوق‌بشر ایران، پیرامون اعدام‌های دههٔ ۱۳۶۰ و قتل‌عام سال ۱۳۶۷ حمایت کرده است.
او این گزارش را اثری ماندگار در مستندسازی جنایت‌های جمهوری اسلامی خواند و بر استقلال گزارشگران سازمان ملل و ضرورت پیگیری قضایی مسئولان تأکید کرد.[۲۵]
آثار و نوشته‌ها
کازاکا نویسنده یا ویراستار کتاب‌ها و گزارش‌هایی دربارهٔ عراق، تروریسم، همکاری‌های منطقه‌ای، اقتصاد و سیاست بین‌الملل است.
| عنوان | عنوان اصلی | سال | موضوع |
|---|---|---|---|
| تهاجم پنهان به عراق | The Hidden Invasion of Iraq | ۲۰۰۸ | نفوذ سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی در عراق |
| شعاع سبز بر فراز عراق | A Green Ray over Iraq | حدود ۲۰۱۰ | سیاست، محیط‌زیست و بازسازی عراق |
| مزایای همکاری منطقه‌ای؛ نمونهٔ جنوب آسیا | The Merits of Regional Cooperation: The Case of South Asia | ۲۰۱۴ | همکاری‌های منطقه‌ای در جنوب آسیا |
| بازنگری در تروریسم؛ اسلام‌گرایی، خشونت سیاسی و حمایت دولتی | Terrorism Revisited: Islamism, Political Violence and State-Sponsorship | ۲۰۱۷ | بنیادگرایی، تروریسم و حمایت دولت‌ها از خشونت سیاسی |
| سازمان مجاهدین خلق ایران؛ گزارش یک مأموریت | The People’s Mojahedin of Iran: Mission Report | پس از بازدید ۲۰۰۵ | گزارش هیئت اروپایی از قرارگاه اشرف |
کازاکا علاوه بر این آثار، مقالات و یادداشت‌هایی دربارهٔ ایران، عراق، افغانستان، پاکستان، بنگلادش، بلوچستان، تروریسم، نسل‌کشی و سیاست اتحادیهٔ اروپا منتشر کرده است.
گاه‌شمار
| سال یا دوره | رویداد |
|---|---|
| ۱۹۵۷ | تولد در لیسبون پرتغال |
| ۱۹۸۰ | آغاز تدریس در دانشگاه آزور |
| دههٔ ۱۹۸۰ | مشارکت در تأسیس شعبهٔ عفو بین‌الملل در پونتا دلگادا |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ | عضویت در مجلس منطقه‌ای آزور |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ | عضویت در مجلس ملی پرتغال |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ | ریاست دفتر وزیر برنامه‌ریزی سرزمینی و امور عمومی |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۹ | فعالیت در نمایندگی دائم پرتغال نزد اتحادیهٔ اروپا |
| ۱۹۹۹ | انتخاب به‌عنوان نمایندهٔ پرتغال در پارلمان اروپا |
| ۲۰۰۴ | انتخاب مجدد به پارلمان اروپا |
| ژوئیهٔ ۲۰۰۵ | بازدید از قرارگاه اشرف همراه با هیئت پارلمان اروپا |
| ۲۰۰۸ | انتشار کتاب تهاجم پنهان به عراق |
| ۲۰۰۹ | پایان دورهٔ نمایندگی در پارلمان اروپا |
| ۲۰۱۰ | پژوهشگر مهمان صندوق مارشال آلمان در ایالات متحده |
| ۲۰۱۰ | مشارکت در تأسیس آرک‌هیومن‌کایند |
| ۲۰۱۱ | تأسیس مجمع دموکراتیک جنوب آسیا |
| ۲۰۱۷ | انتشار کتاب بازنگری در تروریسم |
| ۲۰۲۳ | سخنرانی در تظاهرات بروکسل در حمایت از قیام ایران و طرح ده‌ماده‌ای |
| ۲۰۲۶ | شرکت در اجلاس جهانی ایران آزاد |
جستارهای وابسته
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- مریم رجوی
- طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی
- کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت
- استرون استیونسون
- آلخو ویدال کوادراس
- قرارگاه اشرف
- کمپ لیبرتی
- قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
- جاوید رحمان
- سیاست مماشات
- نه شاه نه شیخ
- جمهوری دموکراتیک
- سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ پارلمان اروپا، سوابق پائولو کازاکا در دورهٔ ششم پارلمان اروپا.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت، زندگی‌نامهٔ پائولو کازاکا، نمایندهٔ پیشین پارلمان اروپا، ۱۶ نوامبر ۲۰۲۱.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ شورای ملی مقاومت ایران، گزارش بازدید هیئت پارلمان اروپا از قرارگاه اشرف و بررسی ادعاهای مطرح‌شده علیه سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، اعضای مجمع دموکراتیک جنوب آسیا؛ پائولو کازاکا.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ مریم رجوی، کنفرانس مقاومت در برابر استبداد، سرکوب قضایی و تروریسم حکومتی.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت، پائولو کازاکا، بنیان‌گذار و مدیر اجرایی مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، فوریهٔ ۲۰۲۲.
- ↑ پارلمان اروپا، گزارش کمیتهٔ کنترل بودجه و معرفی پائولو کازاکا به‌عنوان نایب‌رئیس و گزارشگر.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، سخنرانی پائولو کازاکا، رئیس مشترک گروه دوستان ایران آزاد در پارلمان اروپا.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، پائولو کازاکا: سرپیچی اتحادیهٔ اروپا از حکم دادگاه نگران‌کننده است.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، پائولو کازاکا: آنچه در ماه ژوئیه در اشرف روی داد یک جنایت علیه بشریت بود.
- ↑ پائولو کازاکا، The Hidden Invasion of Iraq، انتشارات Acacias، ۲۰۰۸.
- ↑ مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، تأسیس مجمع دموکراتیک جنوب آسیا و آغاز همکاری با گالوپ اروپا، اول ژوئن ۲۰۱۱.
- ↑ مجمع دموکراتیک جنوب آسیا، دربارهٔ مجمع دموکراتیک جنوب آسیا.
- ↑ کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت، دربارهٔ کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، سخنرانی پائولو کازاکا در حمایت از مقاومت ایران.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، پائولو کازاکا: طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی پیروز خواهد شد، ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳.
- ↑ مریم رجوی، مراسم نوروز ۱۴۰۰ با حضور حامیان بین‌المللی مقاومت ایران.
- ↑ مریم رجوی، حضور مریم رجوی در نشست سنای بلژیک.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، پائولو کازاکا: نام‌گذاری سپاه پاسداران به‌عنوان یک سازمان تروریستی.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، پائولو کازاکا: شبه‌نظامیان حوثی ابزار جمهوری اسلامی هستند.
- ↑ پائولو کازاکا، غرب در برابر ملاها کور شد و اکنون همه هزینهٔ آن را می‌پردازند، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ پائولو کازاکا، ایران متعلق به دیکتاتورها، جلادان یا شکنجه‌گران نیست، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ پائولو کازاکا، مقاومت سازمان‌یافتهٔ مردم ایران و رهبری مریم رجوی، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، سخنرانی پائولو کازاکا در اجلاس جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶، اول ژوئیهٔ ۲۰۲۶.
- ↑ پائولو کازاکا، گزارش جاوید رحمان دربارهٔ جنایت‌های جمهوری اسلامی یک اثر ماندگار است، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- زادگان ۱۹۵۷ میلادی
- افراد زنده
- سیاستمداران اهل پرتغال
- نمایندگان پرتغال در پارلمان اروپا
- اعضای حزب سوسیالیست پرتغال
- نمایندگان پارلمان اروپا
- اقتصاددانان اهل پرتغال
- پژوهشگران روابط بین‌الملل
- فعالان حقوق بشر
- فعالان بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی ایران
- حامیان مقاومت ایران
- حامیان سازمان مجاهدین خلق ایران
- اعضای کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت