کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شخصیت
{{جعبه اطلاعات فیلسوف
|نام = لخ والسا
| نام = گئورگ ویلهلم فریدریش هگل
|تصویر =[[پرونده:لخ والسا.jpg|بندانگشتی]]
| نام_بومی = Georg Wilhelm Friedrich Hegel
|توضیحات = سیاستمدار و فعال اتحادیه‌های کارگری لهستان، برنده جایزه صلح نوبل
| تصویر = Georg Wilhelm Friedrich Hegel portrait by Julius Ludwig Sebbers 1828.jpg
|لقب = —
| اندازه_تصویر = 250px
|زادروز = ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳
| توضیح_تصویر = پرتره هگل اثر جولیوس لودویگ زبرس در سال ۱۸۲۸
|تاریخ_تولد = ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ (۳ مهر ۱۳۲۲)
| زادروز = {{تاریخ تولد|۱۷۷۰|۸|۲۷}}
|تاریخ_مرگ = —
| زادگاه = [[اشتوتگارت]]، [[دوک‌نشین وورتمبرگ]]
|ملیت = لهستانی
| مرگ = {{تاریخ مرگ|۱۸۳۱|۱۱|۱۴}}
|شغل = سیاستمدار، اتحادیه کارگری، رئیس‌جمهور سابق لهستان
| مرگگاه = [[برلین]]، [[پادشاهی پروس]]
|ویژگی = رهبر جنبش «همبستگی» لهستان، مدافع دموکراسی و حقوق کارگران
| آرامگاه = [[گورستان دوروتئنشتات]]، برلین
| ملیت = آلمانی
| زمینه = [[فلسفه غربی]]
| قرن = قرن نوزدهم
| مکتب = [[ایده‌آلیسم آلمانی]]
[[هگلیانیسم]]
[[ماتریالیسم تاریخی]] (از طریق تأثیر بر مارکس)
| علایق_اصلی = [[متافیزیک]]، [[معرفت‌شناسی]]، [[منطق]]، [[فلسفه تاریخ]]، [[فلسفه سیاسی]]، [[فلسفه دین]]، [[زیبایی‌شناسی]]
| ایده‌های_مهم = [[دیالکتیک]]، [[روح مطلق]]، Geist (روح یا ذهن)، [[پایان تاریخ]]، [[شناخت‌شناسی تاریخی]]
| تحت تأثیر = [[ایمانوئل کانت]]، [[یوهان گوتلیب فیخته]]، [[فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ]]، [[ارسطو]]، [[باروخ اسپینوزا]]، [[ژان-ژاک روسو]]
| تأثیر گذاشته بر = [[کارل مارکس]]، [[سورن کی‌یرکگور]]، [[فریدریش نیچه]]، [[ژان-پل سارتر]]، [[مارتین هایدگر]]، [[تئودور آدورنو]]، [[فمینیسم هگلی]]
| امضا = Hegel_signature.png
}}
}}
'''گئورگ ویلهلم فریدریش هگل''' (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۷۷۰ – درگذشتهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۳۱) فیلسوف برجستهٔ آلمانی و یکی از چهره‌های کلیدی در [[ایده‌آلیسم آلمانی]] بود. او به‌خاطر توسعهٔ مفهوم [[دیالکتیک]] شناخته می‌شود که بر اساس آن، پیشرفت فکری و تاریخی از طریق تضاد و حل آن رخ می‌دهد. هگل در آثار خود مانند ''[[پدیدارشناسی روح]]'' و ''[[علم منطق]]''، نظام فلسفی جامعی ارائه داد که شامل [[متافیزیک]]، [[معرفت‌شناسی]]، [[فلسفه تاریخ]] و [[فلسفه سیاسی]] می‌شود. فلسفهٔ او بر این باور استوار است که واقعیت نهایی، روح مطلق است که در فرآیند تاریخی خودآگاهی می‌یابد.
هگل در دوران روشنگری و انقلاب فرانسه زندگی کرد و ایده‌هایش تأثیر عمیقی بر اندیشمندان پس از خود گذاشت. او معتقد بود تاریخ بشر روندی دیالکتیکی دارد که به سوی آزادی و خودآگاهی پیش می‌رود، مفهومی که بعدها توسط [[کارل مارکس]] برای توسعهٔ [[ماتریالیسم دیالکتیکی]] مورد استفاده قرار گرفت. اهمیت هگل نه تنها در فلسفهٔ نظری بلکه در تأثیر بر جنبش‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی قرن نوزدهم و بیستم است، از جمله [[لیبرالیسم]]، [[کمونیسم]] و [[اگزیستانسیالیسم]]. با وجود انتقادهایی مانند مبهم‌بودن زبان و ایدئالیسم بیش‌ازحد، هگل همچنان یکی از تأثیرگذارترین فیلسوفان تاریخ به‌شمار می‌رود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Georg Wilhelm Friedrich Hegel|وبگاه=Stanford Encyclopedia of Philosophy|تاریخ=۲۰۲۳|پیوند=https://plato.stanford.edu/entries/hegel/}}</ref>
== زندگی‌نامه ==
گئورگ ویلهلم فریدریش هگل در ۲۷ اوت ۱۷۷۰ در [[اشتوتگارت]]، پایتخت [[دوک‌نشین وورتمبرگ]] (بخشی از [[امپراتوری مقدس روم]])، زاده شد. پدرش، گئورگ لودویگ هگل، کارمند دولتی بود و مادرش، ماریا ماگدالنا، از خانواده‌ای تحصیل‌کرده. هگل از کودکی به تحصیلات کلاسیک علاقه‌مند بود و در مدرسهٔ محلی اشتوتگارت آموزش دید. در سال ۱۷۸۸ وارد [[دانشگاه توبینگن]] شد و در آنجا با [[فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ]] و [[فریدریش هولدرلین]] دوست شد. او ابتدا الهیات خواند اما به‌تدریج به فلسفه گرایش یافت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=Hegel's Philosophy of Right|نویسنده=Terry Pinkard|ناشر=Cambridge University Press|سال=۲۰۰۰|شابک=978-0521774017}}</ref>
پس از فارغ‌التحصیلی در ۱۷۹۳، هگل به‌عنوان معلم خصوصی در [[برن]] و [[فرانکفورت]] کار کرد. در این دوره، تحت تأثیر [[ایمانوئل کانت]] و [[یوهان گوتلیب فیخته]] قرار گرفت و نخستین نوشته‌های فلسفی خود را نگاشت. در سال ۱۸۰۱ به [[ینا]] رفت و در دانشگاه آنجا تدریس کرد. با انتشار ''پدیدارشناسی روح'' در ۱۸۰۷، شهرت یافت. پس از اشغال ینا توسط ناپلئون، هگل به [[بامبرگ]] و سپس [[نورنبرگ]] نقل مکان کرد و مدیر دبیرستان شد. در ۱۸۱۶ به [[دانشگاه هایدلبرگ]] و در ۱۸۱۸ به [[دانشگاه هومبولت برلین]] پیوست، جایی که تا پایان عمر ماند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Hegel: A Biography|وبگاه=Britannica|پیوند=https://www.britannica.com/biography/Georg-Wilhelm-Friedrich-Hegel}}</ref>
هگل در سال ۱۸۱۷ با ماری فون توخر ازدواج کرد و دو پسر داشت. او در ۱۴ نوامبر ۱۸۳۱ بر اثر وبا در برلین درگذشت و در کنار [[یوهان گوتلیب فیخته]] دفن شد.
[[پرونده:Hegel house Stuttgart.jpg|بندانگشتی|250px|خانه زادگاه هگل در اشتوتگارت]]
== فلسفه ==
فلسفه هگل بر پایهٔ ایده‌آلیسم مطلق استوار است، جایی که واقعیت را نه ماده بلکه روح (Geist) می‌داند. او نظام فلسفی خود را به سه بخش تقسیم کرد: منطق، فلسفه طبیعت و فلسفه روح.
=== دیالکتیک ===
دیالکتیک هگل روشی برای درک پیشرفت است که شامل تزیز (thesis)، آنتی‌تزیز (antithesis) و سنتز (synthesis) می‌شود. این فرآیند تضادها را حل کرده و به سطح بالاتری می‌رساند.
«تاریخ جهان صحنه‌ای است که در آن روح مطلق خود را آشکار می‌سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=The Phenomenology of Spirit|نویسنده=G. W. F. Hegel|ناشر=Oxford University Press|سال=۱۹۷۷|شابک=978-0198245971}}</ref>
=== پدیدارشناسی روح ===
در این کتاب، هگل مسیر خودآگاهی روح را از آگاهی حسی تا دانش مطلق توصیف می‌کند. مفاهیمی مانند ارباب و برده (master-slave dialectic) در اینجا مطرح می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=Lectures on the Philosophy of History|نویسنده=G. W. F. Hegel|ناشر=Dover Publications|سال=۲۰۰۴|شابک=978-0486433707}}</ref>
== تأثیرات و بازتاب‌ها ==
فلسفه هگل بر [[کارل مارکس]] و [[فریدریش انگلس]] تأثیر گذاشت و پایهٔ [[مارکسیسم]] شد. با این حال، منتقدانی مانند [[سورن کی‌یرکگور]] او را به‌خاطر نادیده‌گرفتن فردیت نقد کردند. در قرن بیستم، هگل بر [[فرانکفورت اسکول]] و [[پست‌مدرنیسم]] تأثیر گذاشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Hegel's Influence|وبگاه=Internet Encyclopedia of Philosophy|پیوند=https://iep.utm.edu/hegel/}}</ref>
در جهان اسلام و ایران، هگل از طریق ترجمه‌ها و مطالعات تطبیقی شناخته شد، هرچند تأثیر مستقیم کمتری داشت.
== جستارهای وابسته ==


'''لخ والسا''' (۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ – زنده) سیاستمدار، فعال کارگری و رهبر اتحادیه «همبستگی» در لهستان است که نقش کلیدی در سرنگونی رژیم کمونیستی لهستان ایفا کرد. او در سال ۱۹۸۳ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد و بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ به عنوان رئیس‌جمهور لهستان خدمت نمود. والسا با کارگری در کشتی‌سازی گدانسک آغاز کرد و به سرعت به عنوان رهبر اعتراضات کارگری در اواخر دهه ۱۹۷۰ شناخته شد. فعالیت‌های او به تأسیس اتحادیه «همبستگی» انجامید که اولین اتحادیه مستقل کارگری در بلوک شرق اروپا بود.<ref name=":1">[https://www.amazon.com.be/-/en/Lech-Walesa/dp/162872580X The Struggle and the Triumph: An Autobiography]
[[ایده‌آلیسم آلمانی]]
</ref> لخ والسا با فعالیت‌های گستردهٔ کارگری، رهبری اتحادیه «همبستگی»، کسب جایزه صلح نوبل و خدمت به عنوان رئیس‌جمهور لهستان، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی قرن بیستم در اروپای شرقی محسوب می‌شود. میراث او شامل تلاش برای حقوق کارگران، دموکراسی و مقاومت مسالمت‌آمیز است، در حالی که جنجال‌ها و دیدگاه‌های انتقادی بخشی از تحلیل‌های تاریخی دربارهٔ او را شکل می‌دهند. والسا همچنان به‌عنوان نماد تغییرات اجتماعی و سیاسی در لهستان و جهان شناخته می‌شود.
[[دیالکتیک]]
[[پدیدارشناسی روح]]
[[کارل مارکس]]
[[فلسفه غربی]]


لخ والسا از امضاءکنندگان [[بیانیه حمایت برندگان نوبل از قیام ۱۴۰۴]] به شمار می‌رود.
== منابع ==
 
== دوران کودکی و تحصیل ==
 
لخ والسا در روستای پوگونین، در نزدیکی شهر لوبین در لهستان متولد شد. خانوادهٔ او کشاورز و کارگر بودند و زندگی اقتصادی‌شان محدود بود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لهستان گذراند و در نوجوانی وارد کار در صنایع سنگین شد، جایی که تجربهٔ کارگری او شکل گرفت و دیدگاه‌های اجتماعی او را به سمت عدالت اجتماعی و حقوق کارگران سوق داد.<ref name=":0">[https://www.britannica.com/biography/Lech-Walesa The Editors of Encyclopaedia Britannica, Lech Wałęsa | Biography, Solidarity, Nobel Prize, & Facts, ۲۰۲۶, Encyclopaedia Britannica, Inc.,]
</ref>
 
== شکل‌گیری اتحادیه «همبستگی» ==
 
در اواخر دهه ۱۹۷۰، شرایط اقتصادی و اجتماعی لهستان تحت حکومت کمونیستی بسیار دشوار بود و اعتراضات کارگری در صنایع مختلف افزایش یافته بود. لخ والسا به عنوان یکی از کارگران کشتی‌سازی گدانسک، نقش محوری در سازماندهی اعتصابات داشت. او توانست با مهارت سیاسی خود، کارگران را متحد کند و مطالبات آن‌ها را به شکل سازمان‌یافته ارائه دهد.<ref name=":0" />
 
در آگوست ۱۹۸۰، اعتصابات گسترده در کشتی‌سازی گدانسک به رهبری والسا آغاز شد و پس از ۱۸ روز مذاکره با دولت، اتحادیه «همبستگی» به رسمیت شناخته شد. این اتحادیه اولین سازمان مستقل کارگری در بلوک شرق بود که نه تنها خواسته‌های اقتصادی بلکه مطالبات سیاسی و آزادی‌های مدنی را نیز مطرح می‌کرد.
 
== نقش در سرنگونی کمونیسم ==
 
والسا و اتحادیه «همبستگی» نقشی تعیین‌کننده در تضعیف رژیم کمونیستی لهستان ایفا کردند. فعالیت‌های مسالمت‌آمیز او و مذاکره‌های هوشمندانه با حکومت باعث شد که فشار داخلی و بین‌المللی افزایش یابد. این فشارها در نهایت به توافق گدانسک (۱۹۸۰) و پس از آن به سقوط کمونیسم در لهستان در سال ۱۹۸۹ منجر شد. والسا با به کارگیری استراتژی‌های مدنی و همزمان بهره‌گیری از حمایت جامعه بین‌المللی، زمینهٔ گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی را فراهم کرد<ref name=":0" />.
 
== جایزه صلح نوبل ==
 
به پاس تلاش‌های والسا برای ترویج حقوق بشر و دموکراسی، او در سال ۱۹۸۳ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. در بیانیه بنیاد نوبل آمده است که والسا با رهبری «همبستگی» در شرایط دشوار سیاسی، توانست مسیر صلح‌آمیز برای تغییرات اجتماعی و سیاسی ایجاد کند.
 
== ریاست‌جمهوری لهستان ==
 
لخ والسا در دسامبر ۱۹۹۰ به عنوان رئیس‌جمهور لهستان انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۵ در این سمت باقی ماند. ریاست‌جمهوری او مصادف با دوران گذار لهستان از کمونیسم به دموکراسی بود و چالش‌های بزرگی در زمینه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی وجود داشت.
 
در دوران ریاست‌جمهوری، والسا تلاش کرد تا نهادهای دموکراتیک تقویت شوند و سیاست‌های بازار آزاد به کار گرفته شود. با این حال، اختلافات سیاسی و مشکلات اقتصادی داخلی باعث شد که دوران ریاست‌جمهوری او با نقدها و چالش‌های فراوانی همراه باشد.<ref name=":0" />
 
== فعالیت‌های پس از ریاست‌جمهوری ==
 
پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری، والسا همچنان به فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی ادامه داد و در زمینه حقوق بشر، دموکراسی و مشاوره سیاسی بین‌المللی فعال بود. بنیاد «لخ والسا» (Lech Wałęsa Institute) توسط او تأسیس شد تا میراث جنبش «همبستگی» و فعالیت‌های مدنی او حفظ شود و به آموزش و پژوهش در زمینه دموکراسی و حقوق بشر کمک کند.<ref name=":2">[https://walesa.eu/en/founder/biography Fundacja Instytut Lecha Wałęsy, Biography of Lech Wałęsa,]
</ref><ref name=":3">[https://www.walesa.org/en/founder/current-activity Fundacja Instytut Lecha Wałęsy, Current activity • Lech Wałęsa Institute,]
</ref>
 
با وجود موفقیت‌های سیاسی و اجتماعی، والسا در طول زندگی خود با جنجال‌هایی نیز مواجه شد؛ از جمله در سال ۲۰۱۶ اسناد مربوط به همکاری او با سازمان امنیتی دوران کمونیسم (Służba Bezpieczeństwa) منتشر شد که مباحثهٔ گسترده‌ای در لهستان ایجاد کرد<ref name=":4">, [https://parsi.euronews.com/2016/02/18/lech-walesa-was-paid-communist-informant-poland-s-history-institute Euronews فارسی, لخ والسا، قهرمان همبستگی لهستان به همکاری با سازمان امنیت دوران کمونیسم متهم شد, ۱۸ فوریه ۲۰۱۶]
</ref>.
 
والسا در عرصه بین‌المللی به عنوان نماد مقاومت مدنی و مبارزه برای دموکراسی شناخته می‌شود و همچنان در کنفرانس‌ها و نشست‌های بین‌المللی حضور دارد و تجربیات خود در زمینه مبارزه مسالمت‌آمیز و رهبری جنبش‌های اجتماعی را منتقل می‌کند.
 
== تحلیل نقش تاریخی ==
 
لخ والسا به‌عنوان رهبر اتحادیه «همبستگی» و رئیس‌جمهور لهستان، نقش محوری در گذار لهستان از کمونیسم به دموکراسی ایفا کرد. تحلیل‌های تاریخی نشان می‌دهند که موفقیت او ناشی از ترکیبی از مهارت‌های رهبری، توانایی سازماندهی جنبش‌های مردمی و بهره‌گیری از فشارهای بین‌المللی بود. والسا نمونه‌ای از رهبری مدنی و فعالیت غیرخشونت‌آمیز برای تغییرات سیاسی است.<ref name=":0" />
 
با این حال، تاریخ‌نگاران بر جنبه‌های مختلف کارنامه او تأکید دارند. برخی معتقدند که دوران ریاست‌جمهوری او با ناکامی‌های اقتصادی و سیاسی همراه بود و نتوانست به طور کامل اصلاحات مدنظر خود را پیاده کند. برخی دیگر نقش او در اتحاد و یکپارچگی جنبش «همبستگی» و اثرات طولانی‌مدت آن بر دموکراسی لهستان را برجسته می‌کنند.
 
== دیدگاه‌های انتقادی و جنجال‌ها ==
 
در طول سال‌ها، موضوع همکاری احتمالی والسا با سازمان امنیتی دوران کمونیسم (Służba Bezpieczeństwa) مورد بحث قرار گرفته است. این اسناد که در سال ۲۰۱۶ منتشر شدند، باعث شد تا برخی پژوهشگران و تحلیلگران لهستانی دیدگاه‌های انتقادی دربارهٔ اعتبار و نقش او ارائه کنند. با این حال، طرفداران والسا تأکید دارند که فعالیت‌های او در جنبش «همبستگی» و تلاش برای دموکراسی همچنان بی‌سابقه و تأثیرگذار بوده است.<ref name=":4" />
 
== میراث و اهمیت جهانی ==
 
لخ والسا نماد مقاومت مدنی و مبارزه برای حقوق کارگران و دموکراسی در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود. جایزه صلح نوبل و نقش او در سرنگونی رژیم کمونیستی لهستان، به او اعتبار جهانی بخشیده است. بنیاد «لخ والسا» به حفظ میراث او و آموزش نسل‌های آینده در زمینه حقوق بشر و دموکراسی کمک می‌کند و نقش او همچنان در کنفرانس‌ها و نشست‌های بین‌المللی برجسته است.<ref name=":2" /><ref name=":3" />
 
== منابع: ==
<references />
<references />

نسخهٔ ‏۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۸

{{{عنوان}}}
Georg Wilhelm Friedrich Hegel portrait by Julius Ludwig Sebbers 1828.jpg
شناسنامه
مکتب ایده‌آلیسم آلمانی

هگلیانیسم ماتریالیسم تاریخی (از طریق تأثیر بر مارکس)

ملیت آلمانی
زادروز {{{تاریخ تولد}}}
زادگاه {{{شهر تولد}}}، {{{کشور تولد}}}
امضا
Hegel_signature.png

گئورگ ویلهلم فریدریش هگل (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۷۷۰ – درگذشتهٔ ۱۴ نوامبر ۱۸۳۱) فیلسوف برجستهٔ آلمانی و یکی از چهره‌های کلیدی در ایده‌آلیسم آلمانی بود. او به‌خاطر توسعهٔ مفهوم دیالکتیک شناخته می‌شود که بر اساس آن، پیشرفت فکری و تاریخی از طریق تضاد و حل آن رخ می‌دهد. هگل در آثار خود مانند پدیدارشناسی روح و علم منطق، نظام فلسفی جامعی ارائه داد که شامل متافیزیک، معرفت‌شناسی، فلسفه تاریخ و فلسفه سیاسی می‌شود. فلسفهٔ او بر این باور استوار است که واقعیت نهایی، روح مطلق است که در فرآیند تاریخی خودآگاهی می‌یابد. هگل در دوران روشنگری و انقلاب فرانسه زندگی کرد و ایده‌هایش تأثیر عمیقی بر اندیشمندان پس از خود گذاشت. او معتقد بود تاریخ بشر روندی دیالکتیکی دارد که به سوی آزادی و خودآگاهی پیش می‌رود، مفهومی که بعدها توسط کارل مارکس برای توسعهٔ ماتریالیسم دیالکتیکی مورد استفاده قرار گرفت. اهمیت هگل نه تنها در فلسفهٔ نظری بلکه در تأثیر بر جنبش‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی قرن نوزدهم و بیستم است، از جمله لیبرالیسم، کمونیسم و اگزیستانسیالیسم. با وجود انتقادهایی مانند مبهم‌بودن زبان و ایدئالیسم بیش‌ازحد، هگل همچنان یکی از تأثیرگذارترین فیلسوفان تاریخ به‌شمار می‌رود.[۱]

زندگی‌نامه

گئورگ ویلهلم فریدریش هگل در ۲۷ اوت ۱۷۷۰ در اشتوتگارت، پایتخت دوک‌نشین وورتمبرگ (بخشی از امپراتوری مقدس روم)، زاده شد. پدرش، گئورگ لودویگ هگل، کارمند دولتی بود و مادرش، ماریا ماگدالنا، از خانواده‌ای تحصیل‌کرده. هگل از کودکی به تحصیلات کلاسیک علاقه‌مند بود و در مدرسهٔ محلی اشتوتگارت آموزش دید. در سال ۱۷۸۸ وارد دانشگاه توبینگن شد و در آنجا با فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ و فریدریش هولدرلین دوست شد. او ابتدا الهیات خواند اما به‌تدریج به فلسفه گرایش یافت.[۲] پس از فارغ‌التحصیلی در ۱۷۹۳، هگل به‌عنوان معلم خصوصی در برن و فرانکفورت کار کرد. در این دوره، تحت تأثیر ایمانوئل کانت و یوهان گوتلیب فیخته قرار گرفت و نخستین نوشته‌های فلسفی خود را نگاشت. در سال ۱۸۰۱ به ینا رفت و در دانشگاه آنجا تدریس کرد. با انتشار پدیدارشناسی روح در ۱۸۰۷، شهرت یافت. پس از اشغال ینا توسط ناپلئون، هگل به بامبرگ و سپس نورنبرگ نقل مکان کرد و مدیر دبیرستان شد. در ۱۸۱۶ به دانشگاه هایدلبرگ و در ۱۸۱۸ به دانشگاه هومبولت برلین پیوست، جایی که تا پایان عمر ماند.[۳] هگل در سال ۱۸۱۷ با ماری فون توخر ازدواج کرد و دو پسر داشت. او در ۱۴ نوامبر ۱۸۳۱ بر اثر وبا در برلین درگذشت و در کنار یوهان گوتلیب فیخته دفن شد.

پرونده:Hegel house Stuttgart.jpg
خانه زادگاه هگل در اشتوتگارت

فلسفه

فلسفه هگل بر پایهٔ ایده‌آلیسم مطلق استوار است، جایی که واقعیت را نه ماده بلکه روح (Geist) می‌داند. او نظام فلسفی خود را به سه بخش تقسیم کرد: منطق، فلسفه طبیعت و فلسفه روح.

دیالکتیک

دیالکتیک هگل روشی برای درک پیشرفت است که شامل تزیز (thesis)، آنتی‌تزیز (antithesis) و سنتز (synthesis) می‌شود. این فرآیند تضادها را حل کرده و به سطح بالاتری می‌رساند. «تاریخ جهان صحنه‌ای است که در آن روح مطلق خود را آشکار می‌سازد.»[۴]

پدیدارشناسی روح

در این کتاب، هگل مسیر خودآگاهی روح را از آگاهی حسی تا دانش مطلق توصیف می‌کند. مفاهیمی مانند ارباب و برده (master-slave dialectic) در اینجا مطرح می‌شود.[۵]

تأثیرات و بازتاب‌ها

فلسفه هگل بر کارل مارکس و فریدریش انگلس تأثیر گذاشت و پایهٔ مارکسیسم شد. با این حال، منتقدانی مانند سورن کی‌یرکگور او را به‌خاطر نادیده‌گرفتن فردیت نقد کردند. در قرن بیستم، هگل بر فرانکفورت اسکول و پست‌مدرنیسم تأثیر گذاشت.[۶] در جهان اسلام و ایران، هگل از طریق ترجمه‌ها و مطالعات تطبیقی شناخته شد، هرچند تأثیر مستقیم کمتری داشت.

جستارهای وابسته

ایده‌آلیسم آلمانی دیالکتیک پدیدارشناسی روح کارل مارکس فلسفه غربی

منابع

  1. ↑ «Georg Wilhelm Friedrich Hegel». ۲۰۲۳. 
  2. ↑ Terry Pinkard. Hegel's Philosophy of Right. Cambridge University Press، ۲۰۰۰. شابک ‎۹۷۸-۰۵۲۱۷۷۴۰۱۷. 
  3. ↑ «Hegel: A Biography». 
  4. ↑ G. W. F. Hegel. The Phenomenology of Spirit. Oxford University Press، ۱۹۷۷. شابک ‎۹۷۸-۰۱۹۸۲۴۵۹۷۱. 
  5. ↑ G. W. F. Hegel. Lectures on the Philosophy of History. Dover Publications، ۲۰۰۴. شابک ‎۹۷۸-۰۴۸۶۴۳۳۷۰۷. 
  6. ↑ «Hegel's Influence». 
برگرفته از «https://www.iran-pedia.org/w/index.php?title=کاربر:Alireza_k_h/صفحه_تمرین&oldid=85660»