کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
Alireza k h (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
|عنوان = آزمایش | |||
|نام لاتین = Test | |||
|حوزه = فلسفه | |||
|نوع = مفهوم | |||
}} | |||
{{جعبه اطلاعات سیاستمدار | {{جعبه اطلاعات سیاستمدار | ||
| نام = محمدحسین نقدی | | نام = محمدحسین نقدی | ||
نسخهٔ ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۱
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام لاتین | Test |
| حوزه | فلسفه |
| نوع | مفهوم |
| اندیشه و تاریخ | |
| نقد و ارزیابی | |
 محمدحسین نقدی | |
| شناسنامه | |
|---|---|
| زادروز | ۵ فروردین ۱۳۳۰ |
| زادگاه | یزد، ایران |
| تاریخ مرگ | ۲۵ اسفند ۱۳۷۱ |
| محل مرگ | رم، ایتالیا |
| همسر(ان) | فرمینا مورونی |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | شورای ملی مقاومت ایران |
| سمت | کاردار سفارت ایران در ایتالیا؛ نماینده شورای ملی مقاومت ایران در ایتالیا |
| فعالیتها | دیپلمات، نماینده سیاسی |
محمدحسین نقدی (۵ فروردین ۱۳۳۰ – ۲۵ اسفند ۱۳۷۱) دیپلمات ایرانی و نماینده شورای ملی مقاومت ایران در ایتالیا بود. او در سال ۱۳۶۰ بهعنوان کاردار سفارت ایران در رم منصوب شد و در اسفند ۱۳۶۰ از سمت خود کنارهگیری کرد و به مخالفان جمهوری اسلامی پیوست. نقدی پس از آن به یکی از نمایندگان شورای ملی مقاومت ایران در ایتالیا تبدیل شد. او در ۱۶ مارس ۱۹۹۳ برابر با ۲۵ اسفند ۱۳۷۱ در رم، در جریان یک حمله مسلحانه توسط دو فرد موتورسوار کشته شد.[۱]
زندگینامه
محمدحسین نقدی در یزد متولد شد. بر اساس منابع مربوط به زندگی او، در دوران دانشجویی در اواخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در اعتراضات دانشجویی فعالیت داشت و چند بار بازداشت و زندانی شد. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، در شرکت ملی نفت ایران و سپس در سازمان انرژی اتمی ایران فعالیت کرد.
او در سال ۱۳۵۹ با استفاده از یک بورس تحصیلی به ایتالیا رفت و دورهای تخصصی را در زمینه مدیریت در میلان گذراند. پس از بازگشت به ایران به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و در سال ۱۳۶۰ بهعنوان کاردار سفارت ایران در رم فعالیت کرد.[۱]
در مارس ۱۹۸۲، نقدی از حکومت جمهوری اسلامی جدا شد و سفارت ایران را ترک کرد. مطابق روایت ارائهشده در پرونده قضایی ایتالیا، اختلاف او با حکومت از زمانی تشدید شد که از همکاری در فعالیتهایی علیه مخالفان حکومت در ایتالیا خودداری کرد. او پس از ترک سفارت به پاریس رفت و با شماری از رهبران مخالف جمهوری اسلامی، از جمله مسعود رجوی و ابوالحسن بنیصدر، ارتباط برقرار کرد.[۱]
پس از جدایی از حکومت ایران، نقدی به نماینده سیاسی شورای ملی مقاومت ایران در ایتالیا تبدیل شد و در این کشور به فعالیت سیاسی و دیپلماتیک علیه جمهوری اسلامی پرداخت. دادگاه رم در بررسی سوابق او، وی را از فعالان و نمایندگان ارشد این شورا در ایتالیا توصیف کرده است.[۱]
فعالیتهای سیاسی
محمدحسین نقدی طی سالهای فعالیت خود در ایتالیا با شماری از سیاستمداران، شخصیتهای سیاسی، احزاب، سندیکاها و سازمانهای مدافع حقوق بشر در این کشور ارتباط داشت. فعالیتهای او عمدتاً بر معرفی مواضع شورای ملی مقاومت ایران و جلب حمایت سیاسی در ایتالیا متمرکز بود.
بر اساس روایت شورای ملی مقاومت ایران، یکی از فعالیتهای سیاسی مهم نقدی تلاش برای جلب حمایت نمایندگان پارلمان ایتالیا از این شورا بود. این سازمان اعلام کرده است که شمار زیادی از نمایندگان پارلمان ایتالیا در حمایت از مواضع آن بیانیههایی صادر کردند.[۲]
دادگاه رم نیز در بررسی پرونده قتل نقدی، به نقش سیاسی او در ایتالیا و ارتباطات گسترده وی با شخصیتهای سیاسی اشاره کرده است.[۱]
تهدیدها و زمینه ترور
پس از جدایی نقدی از حکومت ایران و پیوستن او به شورای ملی مقاومت ایران، درباره تهدیدهای امنیتی علیه او گزارشهایی منتشر شد. برخی منابع وابسته به مخالفان جمهوری اسلامی مدعی شدهاند که حکومت ایران از سالهای نخست دهه ۱۳۶۰ قصد ترور او را داشته است. این ادعاها در برخی گزارشهای بعدی نیز مطرح شدهاند، اما همه جزئیات مربوط به طرحهای ادعایی پیش از ترور در اسناد مستقل و قضایی به یک اندازه تأیید نشدهاند.
در پرونده قضایی ایتالیا، دادستانی قتل نقدی را در چارچوب یک اقدام سیاسی و در ارتباط با فعالیتهای او علیه حکومت ایران بررسی کرد. دادستانی مدعی بود که این قتل بخشی از طرحی گستردهتر برای هدف قرار دادن مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور بوده است.[۱]
در سالهای پس از قتل نیز نام حمید پرنده، دیپلمات ایرانی مستقر در ایتالیا، در تحقیقات و گزارشهای مربوط به پرونده مطرح شد. در سال ۱۹۹۶، خبرگزاری UPI گزارش داد که مقام قضایی ایتالیا در جریان تحقیقات، پرونده حمید پرنده را نیز بررسی کرده و از دولت ایران درباره او اطلاعات خواسته است. پرنده از مصونیت دیپلماتیک برخوردار بود.[۳]
دولت ایران در آن زمان هرگونه نقش دیپلماتهای خود در قتل نقدی را رد کرد. خبرگزاری UPI در سپتامبر ۱۹۹۶ گزارش کرد که سفارت ایران در ایتالیا این اتهام را رد کرده و قتل را به اختلافات داخلی گروههای مخالف نسبت داده است.[۴]
ترور محمدحسین نقدی
محمدحسین نقدی در صبح روز ۱۶ مارس ۱۹۹۳، برابر با ۲۵ اسفند ۱۳۷۱، در رم هدف حمله مسلحانه قرار گرفت. بر اساس گزارش پلیس و خبرگزاریهای آن زمان، دو مرد که سوار بر یک موتورسیکلت بودند، هنگامی که خودروی نقدی در حال حرکت بود به آن نزدیک شدند و به سوی او تیراندازی کردند.[۵]
نقدی از ناحیه صورت و شکم هدف گلوله قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان جان باخت. خبرگزاری UPI سن او را هنگام مرگ ۴۲ سال اعلام کرد و محل حمله را در منطقه مونتهساکرو در شرق رم گزارش کرد.[۵]
روزنامه اسپانیایی «ال پاییس» نیز در گزارش ۱۷ مارس ۱۹۹۳ نوشت که نقدی نماینده شورای ملی مقاومت ایران در رم بود و پیشتر بهعنوان کاردار ایران در ایتالیا فعالیت کرده بود. این روزنامه گزارش کرد که دو مهاجم از روی یک موتورسیکلت به سوی او تیراندازی کردند.[۶]
سلاح مورد استفاده
در گزارشهای مربوط به تحقیقات پلیس ایتالیا آمده است که سلاح مورد استفاده در قتل، یک مسلسل دستی نوع اسکورپیون با کالیبر ۷٫۶۵ میلیمتر و مجهز به صداخفهکن بود. این سلاح پس از حادثه در یک سطل زباله در رم پیدا شد و شماره سریال آن پاک شده بود.[۱]
تحقیقات قضایی در ایتالیا
قتل نقدی در ایتالیا به یک پرونده قضایی طولانی تبدیل شد. مقامهای قضایی این کشور تحقیقات گستردهای را درباره هویت عاملان و سازماندهندگان احتمالی قتل انجام دادند.
در سال ۱۹۹۶، پس از چند سال تحقیق، دادستان ویژه ضدتروریسم رم خواستار محاکمه چند نفر در ارتباط با قتل شد. در گزارشهای آن زمان، نام دو تبعه الجزایری و یک تبعه ایرانی مطرح شد. همچنین حمید پرنده، دیپلمات ایرانی مستقر در رم، در تحقیقات مورد توجه قرار گرفت، اما مصونیت دیپلماتیک او مانع از رسیدگی قضایی مستقیم به او در ایتالیا شد.[۳]
پرونده قتل در سالهای بعد نیز ادامه یافت. در نهایت دادگاه کیفری رم در سال ۲۰۰۶ پرونده امیرمنصور اصل بُزُرگیان را بهطور غیابی بررسی کرد. او متهم بود که در هماهنگی و اجرای عملیات قتل نقدی با افراد دیگری همکاری داشته است.[۱]
حکم دادگاه رم در سال ۲۰۰۶
دادگاه کیفری رم در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۶ رسیدگی به پرونده امیرمنصور اصل بُزُرگیان را به پایان رساند. کیفرخواست او را به مشارکت در قتل عمد نقدی و حمل و نگهداری غیرقانونی سلاح متهم کرده بود.[۱]
در حکم دادگاه آمده است که دادستانی قتل نقدی را یک اقدام سیاسی و بخشی از طرحی برای حذف فیزیکی مخالفان حکومت ایران در خارج از کشور تلقی کرده بود. دادستانی همچنین مدعی شده بود که بُزُرگیان در محل عملیات، مسئول هماهنگی یک واحد اطلاعاتی و لجستیکی مرتبط با نمایندگی دیپلماتیک ایران بوده است.[۱]
با این حال، دادگاه در مورد اتهامات مطرحشده علیه بُزُرگیان حکم برائت صادر کرد. بنابراین، در یک مقاله دانشنامهای نمیتوان بر اساس این پرونده، او را بهعنوان فردی که بهطور قطعی در قتل نقدی محکوم شده است معرفی کرد.[۱]
مرکز عبدالرحمن برومند نیز در گزارش خود درباره این پرونده، قتل نقدی را در شمار اعدامهای فراقضایی ایرانیان مخالف حکومت در خارج از کشور قرار داده و متن حکم دادگاه رم را منتشر کرده است.[۷]
واکنشهای بینالمللی
قتل محمدحسین نقدی در رسانههای بینالمللی بازتاب یافت. در روزهای پس از ترور، رسانههای خارجی گزارش کردند که نقدی نماینده شورای ملی مقاومت ایران در ایتالیا و دیپلمات سابق ایران بود و مخالفان جمهوری اسلامی، حکومت ایران را مسئول قتل میدانستند.[۵][۶]
در سال ۱۹۹۳، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران نیز نام محمدحسین نقدی را در میان موارد قتل ایرانیان در خارج از کشور که گفته میشد ممکن است به مأموران مرتبط با دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی مربوط باشد، ذکر کرد. این گزارش، این موضوع را در قالب «ادعا» مطرح کرده و آن را به دولتهای مربوط منتقل کرده بود.[۸]
در گزارش دیگری که در سال ۱۹۹۷ در اسناد سازمان ملل منتشر شد نیز نام حمید پرنده در ارتباط با تحقیقات مربوط به قتل نقدی ذکر شده است. در آن سند، پرنده بهعنوان فردی که مظنون به مشارکت در قتل معرفی شده بود، توصیف شده است.[۹]
میراث
محمدحسین نقدی پس از مرگ در میان اعضا و هواداران شورای ملی مقاومت ایران بهعنوان یکی از چهرههای سیاسی این شورا در ایتالیا یاد شد.
در رم نیز یادبودهایی برای او ایجاد شده است. نام او در گورستان غیرکاتولیک رم ثبت شده و یادمانی در نزدیکی محل ترور او در میدان البا نصب شده است.[۱۰]
منابع
- ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ دادگاه کیفری رم، Judgment in the Criminal Case Against Amir Mansur Assl Bozorgian، ۲۴ نوامبر ۲۰۰۶، ترجمه مرکز عبدالرحمن برومند. متن حکم
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، «یادی از محمدحسین نقدی». [۱]
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ UPI، «Diplomat named in Iran dissident killing»، ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۶. [۲]
- ↑ UPI، «Iran denies role in dissident slaying»، ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۶. [۳]
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ UPI، «Iranian resistance leader assassinated in Rome»، ۱۶ مارس ۱۹۹۳. [۴]
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ Peru Egurbide، «Asesinado en el centro de Roma el representante de la resistencia iraní»، El País، ۱۷ مارس ۱۹۹۳. [۵]
- ↑ مرکز عبدالرحمن برومند، «Mohammad Hossein Naqdi: One Person's Story». [۶]
- ↑ United Nations، Situation of Human Rights in the Islamic Republic of Iran، E/CN.4/1994/7، ۷ دسامبر ۱۹۹۳. [۷]
- ↑ United Nations، Human Rights Situation in the Islamic Republic of Iran، E/CN.4/1997/NGO/102. [۸]
- ↑ Cimitero Acattolico di Roma، فهرست بازدیدکنندگان و شخصیتهای مدفون، مدخل Mohammad Hossein Naghdi (1951–1993). [۹]