کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌ترتفاوت با ویرایش جدیدتر ←
دیداریویکی‌متن
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۱۳۲ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳: خط ۳:
'''درحال ویرایش'''
'''درحال ویرایش'''


== آتش‌نشان‌های شهید در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==
= انتقال کودکان در جنگ‌ها (Kindertransport) =
[[پرونده:حمید مهدوی.jpg|جایگزین=حمید مهدوی|بندانگشتی|125x125px|'''حمید مهدوی''']]
'''آتش‌نشان‌های شهید در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴'''،‌ به گروهی از نیروهای شاغل در سازمان‌های آتش‌نشانی اطلاق می‌شود که بنا بر برخی گزارش‌ها، در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در ایران جان خود را از دست داده‌اند و در روایت‌های موجود، از آنان به‌عنوان افرادی یاد می‌شود که در خلال ناآرامی‌ها در کنار معترضان حضور داشته‌اند.


حرفه‌ی آتش‌نشانی به‌طور سنتی با امدادرسانی در شرایط بحرانی، مهار آتش‌سوزی‌ها و حفظ ایمنی عمومی تعریف می‌شود. با این حال، در جریان اعتراضات یادشده، برخی روایت‌ها حاکی از آن است که شماری از آتش‌نشانان، فراتر از وظایف معمول حرفه‌ای خود، در موقعیت‌های پرخطر شهری و در شرایط درگیری، اقدام به کمک‌رسانی به شهروندان کردند. آن‌ها در میان دود و آتش و رگبارهای پی‌درپی گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، به کمک مردم شتافتند تا باز هم به شیوه دیگری برای مردم امنیت ایجاد کنند و شعله‌های سرکش را به زانو در بیاورند. آنان انتخاب کردند تا به‌جای جان به‌در بردن و حفظ خویش، در کنار مردم معترض بایستند و در برابر رگبار گلوله‌ها، جان خود را فدای مردم‌شان کرده و از آن‌ها حفاظت کنند.
== مقدمه و چارچوب حقوقی بین‌المللی ==
انتقال کودکان در زمان جنگ یکی از دردناک‌ترین و پیچیده‌ترین پدیده‌های تاریخ بشری است. از آغاز جنگ جهانی اول تا بحران‌های معاصر در اوکراین، غزه و سین‌کیانگ، میلیون‌ها کودک در اثر جنگ‌ها از خانواده‌هایشان جدا شده، به کشورهای دیگر منتقل شده، یا به‌صورت اجباری از هویت فرهنگی و زبانی خود محروم شده‌اند.


در میان نام‌هایی که در برخی فهرست‌ها به‌عنوان آتش‌نشانان کشته‌شده در این رویدادها ذکر شده‌اند، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
این پدیده اشکال مختلفی دارد: از تخلیه‌های بشردوستانه برای نجات جان کودکان (مانند کیندرترنسپورت یهودیان)، تا ربودن سازمان‌یافته کودکان توسط رژیم‌های دیکتاتوری (مانند آرژانتین و نازی‌ها)، تا تبعید اجباری کودکان به‌عنوان ابزار پاکسازی نژادی یا فرهنگی (مانند اوکراین و اویغور).


* محمد گلی
== چارچوب حقوقی بین‌المللی ==
* محمد بیات
حقوق بین‌الملل بشردوستانه حمایت گسترده‌ای از کودکان در زمان مخاصمات مسلحانه فراهم می‌کند. مهم‌ترین اسناد حقوقی عبارتند از:
* حمید مهدوی
* یوحنا میرپادیاب
* میثم کاظمی
* ناصر شیرازی کرامه
* جواد طالبی
* میلاد عطایی
* حسین رادی


اطلاعات مربوط به جزئیات کشته‌شدن این افراد و نحوه‌ی مشارکت آنان در اعتراضات، در منابع مختلف یکسان نیست و نیازمند بررسی‌های مستقل و مستند است. در عین حال، در میان مردم، از این افراد با عنوان «آتش‌نشانان شهید» یاد شده و به‌عنوان نمادهایی از فداکاری در شرایط بحرانی معرفی شده‌ و در سمت اعتراض‌کنندگان قرار گرفته‌اند.  
۱. کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل‌های الحاقی ۱۹۷۷: کودکان به‌عنوان غیرنظامیان از حمایت عمومی برخوردارند و بر اساس ماده ۷۷ پروتکل اول، «کودکان باید مورد احترام ویژه قرار گیرند و در برابر هر نوع حمله نامناسب محافظت شوند.»


== اسامی ==
۲. کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹: ماده ۳۸ این کنوانسیون حمایت از کودکان در مخاصمات مسلحانه را تضمین می‌کند و ماده ۳۵ هرگونه ربودن، فروش یا قاچاق کودکان را ممنوع می‌کند.
'''حمید مهدوی- ۳۸ساله'''


[[حمید مهدوی]]: آتش‌نشان و ورزشکار اهل مشهد که در ۱۸ دی ۱۴۰۴، که در جریان اعتراضات، هنگام کمک به مجروحان و زمانی که یک معترض مجروح ([[جعفر جاویدی]]) را حمل می‌کرد با شلیک گلوله جنگی به ناحیه گلو کشته شد.او  یکی از نمادهای فداکاری آتش‌نشانان در رخدادهای ۱۸ و۱۹دی  است.<ref name=":0">[https://www.iranintl.com/fa/202602019179 داستان آتش‌نشانی که معترضان مجروح را به کول می‌کشید-اینترنشنال]</ref><ref>[https://ir.voanews.com/a/8109190.html حمید مهدوی، آتش‌نشانی که «قهرمان» مردم شد؛ صدای آمریکا]</ref><ref>[[حمید مهدوی|حمید مهدوی- ایران پدیا]]</ref><ref name=":2">[https://www.independentpersian.com/node/419322/%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D9%86%D8%A7%D8%AC%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D9%81%D8%A7%D8%B9%D8%9B-%D8%A2%D8%AA%D8%B4%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%B3%D9%BE%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%A8-%D9%88-%DA%AF%D9%84%D9%88%D9%84%D9%87-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF پایان سرخ ناجیان بی‌دفاع؛ آتش‌نشانانی که سپر سرکوب و گلوله شدند-ایندیپندنت فارسی]</ref>
۳. اساسنامه رم (دیوان بین‌المللی کیفری ۱۹۹۸): انتقال اجباری کودکان به‌عنوان جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت شناخته شده است.


نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف۲۲۹ به ثبت رسیده‌است.
۴. پروتکل اختیاری ۲۰۰۰ درباره مشارکت کودکان در مخاصمات مسلحانه: سربازگیری اجباری کودکان زیر ۱۸ سال را ممنوع می‌کند.


'''محمد گلی'''
۵. شش نقض سنگین علیه کودکان در مخاصمات مسلحانه (شورای امنیت سازمان ملل): شامل کشتن یا ناقص کردن، سربازگیری، تجاوز جنسی، ربودن، حمله به مدارس و بیمارستان‌ها و ممانعت از دسترسی بشردوستانه.


محمد گلی: آتش‌نشان اهل نجف‌آباد اصفهان که در جریان اعتراضات سراسری به‌کمک مردم می‌شتابد و در مواجهه با تیراندازی ماموران کلانتری، خودروی آتش نشانی‌اش را در مقابل کلانتری قرار می‌دهد تا ماموران کلانتری نتوانند از آن ناحیه به‌سوی مردم شلیک کنند اما محمد هدف ۱۱گلوله قرار می‌گیرد و به‌شهادت می‌رسد. تصاویر اصابت صدها گلوله به خودروی آتش‌نشانی ثبت شده‌است.<ref>[https://www.linkedin.com/posts/shihanpeymanadldoustihagh_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%DA%AF%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-activity-7426836689630937088-PuOx لینکدین-خودروی آتش نشانی محمدگلی]</ref><ref name=":2" />
== جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) ==


نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف۴۷۴ به ثبت رسیده‌است.
== نسل‌کشی ارامنه و ربودن کودکان (۱۹۱۵–۱۹۲۳) ==
نسل‌کشی ارامنه که گاهی «اولین نسل‌کشی قرن بیستم» نامیده می‌شود، به نابودی فیزیکی ارامنه مسیحی ساکن امپراتوری عثمانی از بهار ۱۹۱۵ تا پاییز ۱۹۱۶ اشاره دارد. تقریباً ۱٫۵ میلیون ارمنی در امپراتوری عثمانی زندگی می‌کردند و حداقل ۶۶۴٬۰۰۰ و احتمالاً تا ۱٫۲ میلیون نفر در جریان نسل‌کشی جان باختند.


'''محمد بیات- ۴۲ساله'''[[پرونده:ناصر شیرازی کرامه.jpg|بندانگشتی|100x100پیکسل|ناصر شیرازی کرامه]]محمد بیات:آتش‌نشانی که پدر دو فرزند بود و در شمار انسان‌های فداکاری بود که در شهر ری، در فضای خشونت و رگبار گلوله‌های جنگی به حمایت از معترضان شتافت و پس از اصابت گلوله‌های جنگی به ناحیه ران و شکم مجروح شد و بر اثر خونریزی به‌شهادت رسید. رژیم جمهوری اسلامی برای تحویل پیکر محمد بیات به خانواده‌اش فشار زیادی آورد و آن‌ها را مجبور به پرداخت پول کرد.<ref name=":0" /><ref>[https://www.iranintl.com/202604147369 جاویدنام محمد بیات؛ آتش‌نشانی که با دو گلوله جنگی در شهرری کشته شد-اینترنشنال]</ref><ref>[https://www.iranintl.com/202604147369 جاویدنام محمد بیات؛ آتش‌نشانی که با دو گلوله جنگی در شهرری کشته شد-اینترنشنال]</ref><ref name=":2" />
یکی از جنبه‌های کمتر شناخته‌شده این نسل‌کشی، ربودن سازمان‌یافته ده‌ها هزار کودک ارمنی بود. این کودکان به‌زور از خانواده‌هایشان جدا شده و به خانواده‌های ترک و مسلمان سپرده شدند. آنها مجبور به تغییر دین به اسلام شدند و از سوگواری، صحبت به زبان مادری و حفظ هویت ارمنی خود منع شدند.


نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۱۸۲۶ به ثبت رسیده‌است.
طلعت پاشا (وزیر کشور عثمانی): «تبعید ارامنه اقدامی احتیاطی و موقتی برای تأمین امنیت نظامی امپراتوری است.»


'''ناصر شیرازی‌کرامه- ۴۴ساله'''[[پرونده:یوحنا میرپادیاب1.jpg|جایگزین=یوحنا میرپادیاب|بندانگشتی|100x100پیکسل|'''یوحنا میرپادیاب''']]ناصر شیرازی کرامه: آتش‌نشان ۴۴ساله با تجربه ۲۲سال کار حرفه‌ای، پدر یک دختر ۱۵ساله که در شامگاه ۱۸دی در منطقه اسلامشهر، هنگام کمک و انتقال یک مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت. ناصر پس از عمل جراحی در بیمارستان پارس تهران، روز نوزدهم دی به کما رفت و به‌شهادت رسید. پیکر او را در دارالسلام اسلامشهر به خاک سپردند.<ref>[https://www.iranintl.com/fa/202604162513 آتش و اعتراض؛ روایت آتش‌نشانانی که در انقلاب ملی به کمک معترضان رفتند-اینترنشنال]</ref><ref name=":2" /><br />نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۱۸۲۵ به ثبت رسیده‌است.
موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت عثمانی تحت کنترل کمیته اتحاد و ترقی (جوان‌ترک‌ها)، تبعید ارامنه را «اقدام احتیاطی» در برابر تهدید متفقین نامید. هنگامی که قدرت‌های آنتانت و آمریکا اعتراض کردند، عثمانی‌ها تبعیدها را «جابجایی موقت» معرفی کردند. در واقع بخشی از برنامه مخفیانه ریشه‌کنی ارامنه و ایجاد امپراتوری پان‌تورانی بود.


'''یوحنا میرپادیاب- ۳۹ساله'''
== ۲ کودکان پناهنده بلژیکی (۱۹۱۴–۱۹۱۹) ==
پس از حمله آلمان به بلژیک در ۴ اوت ۱۹۱۴، حدود ۱٫۵ میلیون بلژیکی — یعنی یک نفر از هر پنج نفر — از کشور گریختند. بیش از یک میلیون نفر به هلند، ۳۲۵٬۰۰۰ نفر به فرانسه و بین ۲۱۱٬۰۰۰ تا ۲۶۵٬۰۰۰ نفر به بریتانیا پناهنده شدند.


یوحنا میرپادیاب: آتش‌نشان مسیحی ۳۹ساله اهل رشت، در کنار دیگر آتش‌نشانان کشته‌شده در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] برای خاموش کردن آتش در بازار رشت رفت و در حین انجام ماموریت،
در بریتانیا حدود ۳۰٬۰۰۰ کودک پناهنده بلژیکی در مدارس ابتدایی بریتانیایی پذیرفته شدند. تا اوت ۱۹۱۶، آموزش ابتدایی در ۷۰ مدرسه برای ۴٬۵۰۰ دانش‌آموز بلژیکی فراهم شده بود. تا ژوئیه ۱۹۱۹ تقریباً همه بلژیکی‌ها به کشورشان بازگشتند.


مورد هدف مستقیم نیروهای سرکوبگر از ناحیه سر قرار گرفت و به شهادت رسید. پیکر یوحنا روز بعد در نوزدهم دی‌ماه در روستای گرفم به خاک سپرده‌شد.<ref name=":1">[https://www.iranintl.com/fa/202604162513 آتش و اعتراض؛ روایت آتش‌نشانانی که در انقلاب ملی به کمک معترضان رفتند-اینترنشنال]</ref><ref>[https://iranwire.com/fa/features/148570-%DB%8C%D9%88%D8%AD%D9%86%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D8%AA%D8%B4%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%B6-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6%D8%A7%D8%AA-%D8%B1%D8%B4%D8%AA-%DA%A9%D8%B4%D8%AA%D9%86%D8%AF/ یوحنا میرپادیاب؛ آتش‌نشان معترض را در اعتراضات رشت کشتند-ایران‌وایر]</ref><ref>'''[https://www.facebook.com/iranintl/videos/%DB%8C%D9%88%D8%AD%D9%86%D8%A7-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%BE%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D8%AA%D8%B4%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%B1%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D8%A7%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DB%B1%DB%B8-%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B4%DB%B0%DB%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B9%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B6%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-/934205925894389/ . یوحنا میرپادیاب، آتش‌نشان اهل رشت،]'''</ref><ref name=":2" />[[پرونده:جواد طالبی.jpg|جایگزین=جواد طالبی|بندانگشتی|150x150پیکسل|جواد طالبی]]نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۷۲۷ به ثبت رسیده‌است.
موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت بریتانیا تحت فشار افکار عمومی پذیرش پناهندگان بلژیکی را تسهیل کرد. هلند به‌عنوان کشور بی‌طرف بر اساس کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷ موظف به پذیرش بود. دولت بلژیک در تبعید در لوهاور فرانسه مستقر شد و پس از جنگ بازگشت پناهندگان را سازماندهی کرد.


'''جواد طالبی'''
== ۳ انتقال کودکان در امپراتوری اتریش-مجارستان ==
جنگ جهانی اول تأثیرات ویرانگری بر کودکان اتریش-مجارستان داشت. نرخ مرگ‌ومیر کودکان مجارستان با حدود ۲۰ درصد، از بالاترین نرخ‌ها در اروپا بود. محاصره دریایی متفقین واردات مواد غذایی را کاملاً قطع کرد.


جواد طالبی: پدر یک دختر خردسال، آتش‌نشانی که در جریان کمک به مجروحان در درگیری مردم با نیروهای سرکوبگر در پرند، هدف گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید.
در تابستان‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸، کمپین‌های «کودکان به روستا» و «کودک مهمان» هزاران کودک شهری را از شهرهای بزرگ به مناطق روستایی منتقل کرد. پس از فروپاشی امپراتوری، موج عظیم ۳۵۰٬۰۰۰ پناهنده تعداد زیادی کودک بی‌سرپرست و یتیم ایجاد کرد.


پیکر او نیز پس از چند روز با تهدید و فشار به خانواده‌اش تحویل داده‌شد.<ref name=":1" /><ref name=":2" />
== ۱ کودکان روسیه — Niños de Rusia (۱۹۳۷–۱۹۳۸) ==
در جریان جنگ داخلی اسپانیا، دولت جمهوری اسپانیا ترتیب تخلیه کودکان از مناطق جنگی را داد. در مجموع حدود ۲۹٬۰۰۰ کودک به کشورهای مختلف فرستاده شدند. از میان آنها، ۲٬۸۹۵ کودک طی چهار محموله بین ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شدند.


نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۱۸۲۴ به ثبت رسیده‌است.
کودکان در «خانه‌های کودکان» اسکان داده شدند و عمدتاً به زبان اسپانیایی با روش آموزشی شوروی تحصیل کردند. برخی بین ۱۹۵۶ و ۱۹۵۹ به اسپانیا بازگشتند. بر اساس آرشیو مرکز اسپانیایی مسکو، در فوریه ۲۰۰۴ هنوز ۲۳۹ نفر از این کودکان (اکنون سالخورده) در قلمروهای شوروی سابق ساکن بودند.


'''میلاد عطایی- ۳۲ساله'''
فرانسیسکو فرانکو (رهبر ناسیونالیست‌ها): «خروج کودکان از اسپانیا توطئه مارکسیست‌ها برای مسموم کردن ذهن نسل آینده است. ما اجازه نمی‌دهیم فرزندان اسپانیا ابزار تبلیغاتی بلشویک‌ها شوند.»


میلاد عطایی: آتش‌نشان اهل شاهین‌شهر که در ۱۹ دی ۱۴۰۴ کشته شد.
موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: فرانکو با هرگونه تخلیه مخالف بود و کشتی‌های نیروی دریایی خود را برای جلوگیری از خروج فرستاد. دولت جمهوری تخلیه را از طریق شورای ملی تخلیه کودکان سازماندهی کرد. شوروی کودکان را پذیرفت و مراقبت نسبتاً خوبی از آنها به عمل آورد. دولت بریتانیا به‌عنوان امضاکننده توافقنامه عدم مداخله ۱۹۳۶ ابتدا از پذیرش پناهندگان خودداری کرد.


او از نیروهای فنی و فعال حوزه آتش‌نشانی صنعتی در پالایشگاه اصفهان بود.<ref name=":1" /><ref name=":2" />
== ۲ کودکان باسک به بریتانیا (۱۹۳۷) ==
پس از بمباران ویرانگر شهر گرنیکا توسط لژیون کندور نازی در آوریل ۱۹۳۷، در ۲۳ مه ۱۹۳۷ کشتی اس‌اس هابانا با ۳٬۸۶۱ کودک، ۹۵ معلم و ۱۵ کشیش کاتولیک در بندر ساوت‌همپتون پهلو گرفت. کودکان به اردوگاه موقت نورث‌استونهام منتقل شدند.


نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف۱۸۲۳ به ثبت رسیده‌است.
کودکان به تدریج در «کلنی‌هایی» در سراسر بریتانیا توزیع شدند. ارتش نجات ۴۰۰ کودک و کلیسای کاتولیک حدود ۱٬۲۰۰ کودک نگهداری کردند. تا سپتامبر ۱۹۳۹ تنها حدود ۴۰۰ کودک در بریتانیا باقی مانده بودند. بسیاری برای همیشه در بریتانیا ماندند.


'''میثم کاظمی- ۳۸ساله'''
نویل چمبرلین (نخست‌وزیر بریتانیا): «حمایت از پناهندگان کودک اسپانیایی نباید سیاست عدم مداخله ما را نقض کند. هیچ بودجه عمومی نباید خرج شود.»


میثم کاظمی: آتش‌نشان ۳۸ساله و از [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۴]] که خارج از شیفت کاری، در پرند هنگام کمک به معترضان، پس از تحمل ضربات باتون ماموران سرکوبگر جمهوری اسلامی، هدف گلوله از ناحیه گردن قرار گرفت و کشته شد.
موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت بریتانیا شرایط سختی گذاشت: هیچ بودجه عمومی خرج نشود و کمیته کودکان باسک باید هفته‌ای ۱۰ شیلینگ برای هر کودک تضمین کند. دولت خودمختار باسک درخواست کمک بین‌المللی کرد و فرانسه و بلژیک تعداد بیشتری کودک پذیرفتند.
[[پرونده:میثم کاظمی.jpg|جایگزین=میثم کاظمی|بندانگشتی|113x113پیکسل|میثم کاظمی]]
ماموران امنیتی رژیم تلاش بسیاری کردند تا خانواده میثم را تحت فشار قرار دهند تا نام او را در میان کشته‌شدگان نیروهای جمهوری اسلامی ثبت کنند. اما میثم به‌عنوان یکی از آتش‌نشانانی یاد شد که در کنار مردم ایستاد و جان خود را فدای مردم کرد.<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1404/12/04/3523898/%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D8%A7%D8%BA%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-12-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D8%AF جان‌باخته اغتشاشات در جنگ 12 روزه چه می‌کرد؟-تسنیم]</ref><ref name=":0" /><ref name=":2" />
 
نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف۱۰۵۵ به ثبت رسیده‌است.
 
'''حسین رادی- ۲۴ساله'''
 
حسین رادی: غواص و آتش‌نشان اهل نجف‌آباد که در ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خیابان میرداماد، در حال تلاش برای دور کردن معترضان مجروح از محل دیگری بود، هدف دو گلوله در ناحیه سینه قرار گرفت و کشته شد.<ref name=":1" /> <ref name=":2" />
[[پرونده:حسین رادی.jpg|جایگزین=حسین رادی|بندانگشتی|120x120پیکسل|حسین رادی]]
نام این آتش‌نشان قهرمان در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۱۸۲۲ به ثبت رسیده‌است.
 
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۲


درحال ویرایش

انتقال کودکان در جنگ‌ها (Kindertransport)

مقدمه و چارچوب حقوقی بین‌المللی

انتقال کودکان در زمان جنگ یکی از دردناک‌ترین و پیچیده‌ترین پدیده‌های تاریخ بشری است. از آغاز جنگ جهانی اول تا بحران‌های معاصر در اوکراین، غزه و سین‌کیانگ، میلیون‌ها کودک در اثر جنگ‌ها از خانواده‌هایشان جدا شده، به کشورهای دیگر منتقل شده، یا به‌صورت اجباری از هویت فرهنگی و زبانی خود محروم شده‌اند.

این پدیده اشکال مختلفی دارد: از تخلیه‌های بشردوستانه برای نجات جان کودکان (مانند کیندرترنسپورت یهودیان)، تا ربودن سازمان‌یافته کودکان توسط رژیم‌های دیکتاتوری (مانند آرژانتین و نازی‌ها)، تا تبعید اجباری کودکان به‌عنوان ابزار پاکسازی نژادی یا فرهنگی (مانند اوکراین و اویغور).

چارچوب حقوقی بین‌المللی

حقوق بین‌الملل بشردوستانه حمایت گسترده‌ای از کودکان در زمان مخاصمات مسلحانه فراهم می‌کند. مهم‌ترین اسناد حقوقی عبارتند از:

۱. کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل‌های الحاقی ۱۹۷۷: کودکان به‌عنوان غیرنظامیان از حمایت عمومی برخوردارند و بر اساس ماده ۷۷ پروتکل اول، «کودکان باید مورد احترام ویژه قرار گیرند و در برابر هر نوع حمله نامناسب محافظت شوند.»

۲. کنوانسیون حقوق کودک ۱۹۸۹: ماده ۳۸ این کنوانسیون حمایت از کودکان در مخاصمات مسلحانه را تضمین می‌کند و ماده ۳۵ هرگونه ربودن، فروش یا قاچاق کودکان را ممنوع می‌کند.

۳. اساسنامه رم (دیوان بین‌المللی کیفری ۱۹۹۸): انتقال اجباری کودکان به‌عنوان جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت شناخته شده است.

۴. پروتکل اختیاری ۲۰۰۰ درباره مشارکت کودکان در مخاصمات مسلحانه: سربازگیری اجباری کودکان زیر ۱۸ سال را ممنوع می‌کند.

۵. شش نقض سنگین علیه کودکان در مخاصمات مسلحانه (شورای امنیت سازمان ملل): شامل کشتن یا ناقص کردن، سربازگیری، تجاوز جنسی، ربودن، حمله به مدارس و بیمارستان‌ها و ممانعت از دسترسی بشردوستانه.

جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸)

نسل‌کشی ارامنه و ربودن کودکان (۱۹۱۵–۱۹۲۳)

نسل‌کشی ارامنه که گاهی «اولین نسل‌کشی قرن بیستم» نامیده می‌شود، به نابودی فیزیکی ارامنه مسیحی ساکن امپراتوری عثمانی از بهار ۱۹۱۵ تا پاییز ۱۹۱۶ اشاره دارد. تقریباً ۱٫۵ میلیون ارمنی در امپراتوری عثمانی زندگی می‌کردند و حداقل ۶۶۴٬۰۰۰ و احتمالاً تا ۱٫۲ میلیون نفر در جریان نسل‌کشی جان باختند.

یکی از جنبه‌های کمتر شناخته‌شده این نسل‌کشی، ربودن سازمان‌یافته ده‌ها هزار کودک ارمنی بود. این کودکان به‌زور از خانواده‌هایشان جدا شده و به خانواده‌های ترک و مسلمان سپرده شدند. آنها مجبور به تغییر دین به اسلام شدند و از سوگواری، صحبت به زبان مادری و حفظ هویت ارمنی خود منع شدند.

طلعت پاشا (وزیر کشور عثمانی): «تبعید ارامنه اقدامی احتیاطی و موقتی برای تأمین امنیت نظامی امپراتوری است.»

موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت عثمانی تحت کنترل کمیته اتحاد و ترقی (جوان‌ترک‌ها)، تبعید ارامنه را «اقدام احتیاطی» در برابر تهدید متفقین نامید. هنگامی که قدرت‌های آنتانت و آمریکا اعتراض کردند، عثمانی‌ها تبعیدها را «جابجایی موقت» معرفی کردند. در واقع بخشی از برنامه مخفیانه ریشه‌کنی ارامنه و ایجاد امپراتوری پان‌تورانی بود.

۲ کودکان پناهنده بلژیکی (۱۹۱۴–۱۹۱۹)

پس از حمله آلمان به بلژیک در ۴ اوت ۱۹۱۴، حدود ۱٫۵ میلیون بلژیکی — یعنی یک نفر از هر پنج نفر — از کشور گریختند. بیش از یک میلیون نفر به هلند، ۳۲۵٬۰۰۰ نفر به فرانسه و بین ۲۱۱٬۰۰۰ تا ۲۶۵٬۰۰۰ نفر به بریتانیا پناهنده شدند.

در بریتانیا حدود ۳۰٬۰۰۰ کودک پناهنده بلژیکی در مدارس ابتدایی بریتانیایی پذیرفته شدند. تا اوت ۱۹۱۶، آموزش ابتدایی در ۷۰ مدرسه برای ۴٬۵۰۰ دانش‌آموز بلژیکی فراهم شده بود. تا ژوئیه ۱۹۱۹ تقریباً همه بلژیکی‌ها به کشورشان بازگشتند.

موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت بریتانیا تحت فشار افکار عمومی پذیرش پناهندگان بلژیکی را تسهیل کرد. هلند به‌عنوان کشور بی‌طرف بر اساس کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷ موظف به پذیرش بود. دولت بلژیک در تبعید در لوهاور فرانسه مستقر شد و پس از جنگ بازگشت پناهندگان را سازماندهی کرد.

۳ انتقال کودکان در امپراتوری اتریش-مجارستان

جنگ جهانی اول تأثیرات ویرانگری بر کودکان اتریش-مجارستان داشت. نرخ مرگ‌ومیر کودکان مجارستان با حدود ۲۰ درصد، از بالاترین نرخ‌ها در اروپا بود. محاصره دریایی متفقین واردات مواد غذایی را کاملاً قطع کرد.

در تابستان‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸، کمپین‌های «کودکان به روستا» و «کودک مهمان» هزاران کودک شهری را از شهرهای بزرگ به مناطق روستایی منتقل کرد. پس از فروپاشی امپراتوری، موج عظیم ۳۵۰٬۰۰۰ پناهنده تعداد زیادی کودک بی‌سرپرست و یتیم ایجاد کرد.

۱ کودکان روسیه — Niños de Rusia (۱۹۳۷–۱۹۳۸)

در جریان جنگ داخلی اسپانیا، دولت جمهوری اسپانیا ترتیب تخلیه کودکان از مناطق جنگی را داد. در مجموع حدود ۲۹٬۰۰۰ کودک به کشورهای مختلف فرستاده شدند. از میان آنها، ۲٬۸۹۵ کودک طی چهار محموله بین ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸ به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شدند.

کودکان در «خانه‌های کودکان» اسکان داده شدند و عمدتاً به زبان اسپانیایی با روش آموزشی شوروی تحصیل کردند. برخی بین ۱۹۵۶ و ۱۹۵۹ به اسپانیا بازگشتند. بر اساس آرشیو مرکز اسپانیایی مسکو، در فوریه ۲۰۰۴ هنوز ۲۳۹ نفر از این کودکان (اکنون سالخورده) در قلمروهای شوروی سابق ساکن بودند.

فرانسیسکو فرانکو (رهبر ناسیونالیست‌ها): «خروج کودکان از اسپانیا توطئه مارکسیست‌ها برای مسموم کردن ذهن نسل آینده است. ما اجازه نمی‌دهیم فرزندان اسپانیا ابزار تبلیغاتی بلشویک‌ها شوند.»

موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: فرانکو با هرگونه تخلیه مخالف بود و کشتی‌های نیروی دریایی خود را برای جلوگیری از خروج فرستاد. دولت جمهوری تخلیه را از طریق شورای ملی تخلیه کودکان سازماندهی کرد. شوروی کودکان را پذیرفت و مراقبت نسبتاً خوبی از آنها به عمل آورد. دولت بریتانیا به‌عنوان امضاکننده توافقنامه عدم مداخله ۱۹۳۶ ابتدا از پذیرش پناهندگان خودداری کرد.

۲ کودکان باسک به بریتانیا (۱۹۳۷)

پس از بمباران ویرانگر شهر گرنیکا توسط لژیون کندور نازی در آوریل ۱۹۳۷، در ۲۳ مه ۱۹۳۷ کشتی اس‌اس هابانا با ۳٬۸۶۱ کودک، ۹۵ معلم و ۱۵ کشیش کاتولیک در بندر ساوت‌همپتون پهلو گرفت. کودکان به اردوگاه موقت نورث‌استونهام منتقل شدند.

کودکان به تدریج در «کلنی‌هایی» در سراسر بریتانیا توزیع شدند. ارتش نجات ۴۰۰ کودک و کلیسای کاتولیک حدود ۱٬۲۰۰ کودک نگهداری کردند. تا سپتامبر ۱۹۳۹ تنها حدود ۴۰۰ کودک در بریتانیا باقی مانده بودند. بسیاری برای همیشه در بریتانیا ماندند.

نویل چمبرلین (نخست‌وزیر بریتانیا): «حمایت از پناهندگان کودک اسپانیایی نباید سیاست عدم مداخله ما را نقض کند. هیچ بودجه عمومی نباید خرج شود.»

موضع‌گیری دولت‌ها و رهبران: دولت بریتانیا شرایط سختی گذاشت: هیچ بودجه عمومی خرج نشود و کمیته کودکان باسک باید هفته‌ای ۱۰ شیلینگ برای هر کودک تضمین کند. دولت خودمختار باسک درخواست کمک بین‌المللی کرد و فرانسه و بلژیک تعداد بیشتری کودک پذیرفتند.

برگرفته از «https://www.iran-pedia.org/w/index.php?title=کاربر:Hamidreza/صفحه_تمرین&oldid=88692»