کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | |||
|نام_شخص=ستایش شفیعی | |||
|تصویر=ستایش شفیعی1.jpg | |||
|عرض_تصویر=260px | |||
|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، ستایش شفیعی | |||
|تاریخ_تولد= | |||
|محل_تولد=سقز-روستای شیخهله | |||
|تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴ | |||
|ملیت=ایرانی (کرد) | |||
|محل_مرگ=تهران، نازیآباد | |||
|مدفن= | |||
|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی | |||
|شناختهشده برای=شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ | |||
|همسر=متاهل پدر دو فرزند | |||
|والدین=عمر و خدیجه | |||
|تاریخ تولد= | |||
|تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴ | |||
}} | |||
'''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴) دختر ۲۰ساله متولد تهران، یکی از [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان قیام سراسری دیماه ۱۴۰۴]] ایران و نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بود که او را با نام مستعار«دختری که خورشید بود» میشناسند. | '''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴) دختر ۲۰ساله متولد تهران، یکی از [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان قیام سراسری دیماه ۱۴۰۴]] ایران و نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بود که او را با نام مستعار«دختری که خورشید بود» میشناسند. | ||
نسخهٔ ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۲۷
| ستایش شفیعی | |
|---|---|
 شهید قیام سراسری، ستایش شفیعی | |
| درگذشت | ۱۸دی ۱۴۰۴ تهران، نازیآباد |
| علت مرگ | شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی |
| ملیت | ایرانی (کرد) |
| شناختهشده برای | شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ |
| همسر | متاهل پدر دو فرزند |
| والدین | عمر و خدیجه |
ستایش شفیعی، (متولد حدود ۱۳۸۴) دختر ۲۰ساله متولد تهران، یکی از جانباختگان قیام سراسری دیماه ۱۴۰۴ ایران و نماد مقاومت جوانان بیسرپرست بود که او را با نام مستعار«دختری که خورشید بود» میشناسند.
زندگینامه
دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سهسالگی بدون خانواده بیولوژیکی، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد و به تنهایی زندگی میکرد. او با نام مستعار «دختری که خورشید بود» در تلگرام از تجربیات سخت کودکی، امید به عدالت و آرزوی آزادی مینوشت و روحیه سرکش و آرمانگراییاش او را به اعتراضات کشاند.
شهادت
در پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین اعتراضات خیابانی در میدان خراسان تهران، او خود را سپر بلای دیگر معترضان کرد و از پشت هدف شلیک مستقیم دو گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر قرار گرفت و درجا شهید شد.
پیکرش بدون پیگیری خانواده میان جنازهها رها شد و مزارش بعدها توسط فعالان حقوقبشری شناسایی گردید.
یادبود و تأثیر
نامش در فهرستهای سازمانهای حقوقبشری مانند هنکاو و گزارشهای ایرانوایر ثبت شده و به عنوان الگویی از شجاعت زنان قیام ۱۴۰۴ گرامی داشته میشود. پستهای اینستاگرام و کانالهای تلگرامی با هشتگ #ستایش_شفیعی، روایت زندگی و شهادتش را جاویدان نگه داشتهاند