استرون استیونسون: تفاوت میان نسخه‌ها
Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه | اندازه جعبه = | عنوان = استرون استیونسون | نام = استرون استیونسون | تصویر =استرون استیونسون.png | اندازه تصویر = | عنوان تصویر = استرون استیونسون | نام اصلی = Struan John Stirton Stevenson | زادروز = ۴ آوریل...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | {{جعبه زندگینامه | ||
| اندازه جعبه = | | اندازه جعبه = | ||
| عنوان = | | عنوان = | ||
| نام = استرون استیونسون | | نام = استرون استیونسون | ||
| تصویر =استرون استیونسون.png | | تصویر =استرون استیونسون.png | ||
| خط ۶۸: | خط ۶۸: | ||
}} | }} | ||
'''استرون جان استیرتون | '''استرون جان استیرتون استیونسون،''' (به انگلیسی: '''Struan John Stirton Stevenson'''؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۴۸) سیاستمدار محافظه‌کار اسکاتلندی، نویسنده، سخنران بین‌المللی و فعال در زمینهٔ حقوق‌بشر، ایران و خاورمیانه است. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ نمایندهٔ اسکاتلند در [[پارلمان اروپا]] بود و در این دوره سمت‌هایی از جمله ریاست کمیتهٔ شیلات، ریاست گروه بین‌پارلمانی تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی و توسعهٔ پایدار و ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق را بر عهده داشت.<ref name="وبگاه‌رسمی">استرون استیونسون، [https://struanstevenson.com/ زندگینامه و سوابق حرفه‌ای استرون استیونسون]، وبگاه رسمی.</ref><ref name="پارلمان">پارلمان اروپا، [https://www.europarl.europa.eu/meps/en/4546/STRUAN_STEVENSON/history/7 سوابق استرون استیونسون در دورهٔ هفتم پارلمان اروپا].</ref> | ||
استیونسون از حامیان شناخته‌شدهٔ [[شورای ملی مقاومت ایران]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] به‌شمار می‌رود. او از سال‌های فعالیت در پارلمان اروپا در کارزارهای حمایت از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] شرکت داشت و پس از پایان دورهٔ نمایندگی نیز فعالیت خود را در زمینهٔ ایران ادامه داد. او هماهنگ‌کنندهٔ «کارزار تغییر در ایران»، رئیس «انجمن اروپایی آزادی عراق» و از مسئولان «کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت» بوده است.<ref name="زندگینامه‌شورا">شورای ملی مقاومت ایران، [https://www.ncr-iran.org/en/struan-stevenson/ زندگی‌نامهٔ کوتاه استرون استیونسون].</ref><ref name="استقبال">مریم رجوی، [https://www.maryam-rajavi.com/en/welcoming-the-president-of-the-international-committee-in-search-of-justice/ استقبال از رئیس کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت]، ۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴.</ref> | استیونسون از حامیان شناخته‌شدهٔ [[شورای ملی مقاومت ایران]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] به‌شمار می‌رود. او از سال‌های فعالیت در پارلمان اروپا در کارزارهای حمایت از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] شرکت داشت و پس از پایان دورهٔ نمایندگی نیز فعالیت خود را در زمینهٔ ایران ادامه داد. او هماهنگ‌کنندهٔ «کارزار تغییر در ایران»، رئیس «انجمن اروپایی آزادی عراق» و از مسئولان «کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت» بوده است.<ref name="زندگینامه‌شورا">شورای ملی مقاومت ایران، [https://www.ncr-iran.org/en/struan-stevenson/ زندگی‌نامهٔ کوتاه استرون استیونسون].</ref><ref name="استقبال">مریم رجوی، [https://www.maryam-rajavi.com/en/welcoming-the-president-of-the-international-committee-in-search-of-justice/ استقبال از رئیس کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت]، ۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴.</ref> | ||
| خط ۱۲۷: | خط ۱۲۷: | ||
به نوشتهٔ شورای ملی مقاومت، استیونسون با وجود هشدارهایی که دربارهٔ ارتباط با سازمان مجاهدین دریافت کرده بود، همکاری و حمایت خود از این سازمان را ادامه داد. خود او نیز در نوشته‌ها و سخنرانی‌هایش از فشارهای سیاسی و کارزارهای تبلیغاتی علیه حامیان مقاومت سخن گفته است.<ref name="فداکاری" /> | به نوشتهٔ شورای ملی مقاومت، استیونسون با وجود هشدارهایی که دربارهٔ ارتباط با سازمان مجاهدین دریافت کرده بود، همکاری و حمایت خود از این سازمان را ادامه داد. خود او نیز در نوشته‌ها و سخنرانی‌هایش از فشارهای سیاسی و کارزارهای تبلیغاتی علیه حامیان مقاومت سخن گفته است.<ref name="فداکاری" /> | ||
استیونسون عضو سازمان مجاهدین خلق یا شورای ملی مقاومت معرفی نشده است؛ جایگاه او در منابع این جریان، یک سیاستمدار و حامی بین‌المللی مقاومت ایران است. | استیونسون عضو سازمان مجاهدین خلق یا [[شورای ملی مقاومت]] معرفی نشده است؛ جایگاه او در منابع این جریان، یک سیاستمدار و حامی بین‌المللی مقاومت ایران است. | ||
== انجمن اروپایی آزادی عراق == | == انجمن اروپایی آزادی عراق == | ||
| خط ۱۵۸: | خط ۱۵۸: | ||
* محکوم‌کردن اعدام زندانیان سیاسی و معترضان؛ | * محکوم‌کردن اعدام زندانیان سیاسی و معترضان؛ | ||
* درخواست حسابرسی از مسئولان قتل‌عام سال | * درخواست حسابرسی از مسئولان [[قتل عام ۶۷|قتل‌عام سال ۱۳۶۷]]؛ | ||
* حمایت از قرارگرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی؛ | * حمایت از قرارگرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی؛ | ||
* مخالفت با سیاست مماشات اروپا و آمریکا؛ | * مخالفت با سیاست مماشات اروپا و آمریکا؛ | ||
* هشدار دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی؛ | * هشدار دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی؛ | ||
* مخالفت با دخالت‌های حکومت ایران در عراق، سوریه، لبنان و یمن؛ | * مخالفت با دخالت‌های حکومت ایران در عراق، سوریه، لبنان و یمن؛ | ||
* حمایت از کانون‌های شورشی و مقاومت سازمان‌یافته در ایران. | * حمایت از [[کانون‌های شورشی]] و مقاومت سازمان‌یافته در ایران. | ||
او در مقاله‌ای از دولت بریتانیا خواست سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار دهد و فعالیت این نهاد را بخشی از سیاست سرکوب داخلی و صدور تروریسم جمهوری اسلامی دانست.<ref name="سپاه">استرون استیونسون، [https://news.mojahedin.org/id/afc002c6-9c72-4f99-8ad4-c9b7907fcfd9 انگلستان باید سپاه پاسداران را در فهرست تروریستی قرار دهد]، سازمان مجاهدین خلق ایران.</ref> | او در مقاله‌ای از دولت بریتانیا خواست سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار دهد و فعالیت این نهاد را بخشی از سیاست سرکوب داخلی و صدور تروریسم جمهوری اسلامی دانست.<ref name="سپاه">استرون استیونسون، [https://news.mojahedin.org/id/afc002c6-9c72-4f99-8ad4-c9b7907fcfd9 انگلستان باید سپاه پاسداران را در فهرست تروریستی قرار دهد]، سازمان مجاهدین خلق ایران.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۳
| استرون استیونسون | |
|---|---|
 استرون استیونسون | |
| زادروز | ۴ آوریل ۱۹۴۸ بالانتری، ایرشر، اسکاتلند |
| محل زندگی | اسکاتلند |
| ملیت | اسکاتلندی |
| نام‌های دیگر | استراون استیونسون |
| تابعیت | بریتانیایی |
| تحصیلات | کشاورزی |
| از دانشگاه | کالج کشاورزی غرب اسکاتلند |
| پیشه | سیاستمدار، نویسنده، سخنران بین‌المللی و فعال حقوق‌بشر |
| سال‌های فعالیت | دههٔ ۱۹۷۰ تاکنون |
| نهاد | پارلمان اروپا؛ کارزار تغییر در ایران؛ انجمن اروپایی آزادی عراق؛ کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت |
| نماینده | اسکاتلند در پارلمان اروپا |
| شناخته‌شده برای | نمایندگی پارلمان اروپا و حمایت از مقاومت ایران |
| نقش‌های برجسته | رئیس هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق؛ رئیس گروه دوستان ایران آزاد؛ هماهنگ‌کنندهٔ کارزار تغییر در ایران |
| دوره | ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴، نمایندهٔ پارلمان اروپا |
| حزب سیاسی | حزب محافظه‌کار و اتحادگرای اسکاتلند |
| جنبش | حمایت بین‌المللی از مقاومت ایران |
| مخالفان | حکومت جمهوری اسلامی ایران |
| عضو هیئت | هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق |
| منصب | نمایندهٔ پارلمان اروپا |
| آثار | فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران؛ دیکتاتوری و انقلاب؛ شمارش معکوس برای سقوط |
| همسر | پت استیونسون |
| فرزندان | دو پسر |
| دکترای افتخاری علوم؛ نشان شفقت قزاقستان؛ شهروند افتخاری سمیپالاتینسک | |
| وبگاه | |
| وبگاه رسمی | |
استرون جان استیرتون استیونسون، (به انگلیسی: Struan John Stirton Stevenson؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۴۸) سیاستمدار محافظه‌کار اسکاتلندی، نویسنده، سخنران بین‌المللی و فعال در زمینهٔ حقوق‌بشر، ایران و خاورمیانه است. او از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴ نمایندهٔ اسکاتلند در پارلمان اروپا بود و در این دوره سمت‌هایی از جمله ریاست کمیتهٔ شیلات، ریاست گروه بین‌پارلمانی تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی و توسعهٔ پایدار و ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق را بر عهده داشت.[۱][۲]
استیونسون از حامیان شناخته‌شدهٔ شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین خلق ایران به‌شمار می‌رود. او از سال‌های فعالیت در پارلمان اروپا در کارزارهای حمایت از حقوق اعضای سازمان مجاهدین در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی شرکت داشت و پس از پایان دورهٔ نمایندگی نیز فعالیت خود را در زمینهٔ ایران ادامه داد. او هماهنگ‌کنندهٔ «کارزار تغییر در ایران»، رئیس «انجمن اروپایی آزادی عراق» و از مسئولان «کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت» بوده است.[۳][۴]
استیونسون چند کتاب دربارهٔ ایران، سازمان مجاهدین خلق و تاریخ معاصر ایران نوشته است. فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران، دیکتاتوری و انقلاب؛ ایران، یک تاریخ معاصر و شمارش معکوس برای سقوط؛ رژیم ایران در آستانهٔ سرنگونی از آثار او در این زمینه هستند.[۵]
زندگی و تحصیلات
استرون استیونسون در ۴ آوریل ۱۹۴۸ در بالانتری در منطقهٔ ایرشر اسکاتلند به دنیا آمد. او فرزند یک کشاورز بود و در کالج کشاورزی غرب اسکاتلند تحصیل کرد. استیونسون پس از پایان تحصیلات، ادارهٔ مزرعهٔ خانوادگی را بر عهده گرفت و تا زمان انتخاب‌شدن به پارلمان اروپا در این زمینه فعالیت داشت.[۶]
او در ۲۲سالگی وارد سیاست محلی شد و در انتخابات شورای محل سکونت خود پیروز گردید. فعالیت او در شوراهای محلی، از جمله شورای منطقه‌ای کایل و کریک و شورای ایرشر جنوبی، در مجموع ۲۲ سال ادامه یافت. استیونسون در این دوره به مقام رهبری شورا نیز رسید.[۶]
او پیش از ورود به پارلمان اروپا سه بار به‌عنوان نامزد حزب محافظه‌کار در انتخابات مجلس عوام بریتانیا شرکت کرد، اما موفق به کسب کرسی نشد. استیونسون در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان نمایندهٔ اسکاتلند وارد پارلمان اروپا شد و در انتخابات سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ نیز کرسی خود را حفظ کرد.
عضویت در پارلمان اروپا
استیونسون به مدت ۱۵ سال، از ۱۹۹۹ تا ژوئیهٔ ۲۰۱۴، نمایندهٔ اسکاتلند در پارلمان اروپا بود. او ابتدا در گروه حزب مردم اروپا و دموکرات‌های اروپایی فعالیت می‌کرد و مدتی نیز نایب‌رئیس این گروه بود.[۷]
فعالیت‌های پارلمانی او حوزه‌های مختلفی را دربر می‌گرفت:
- شیلات و سیاست‌های دریایی اتحادیهٔ اروپا؛
- کشاورزی و توسعهٔ مناطق روستایی؛
- حفاظت از محیط‌زیست و تنوع زیستی؛
- تغییرات اقلیمی و سیاست انرژی؛
- حقوق حیوانات؛
- روابط اتحادیهٔ اروپا با عراق؛
- حقوق‌بشر در ایران؛
- وضعیت اعضای سازمان مجاهدین خلق در عراق.
استیونسون در مقاطعی رئیس و نایب‌رئیس کمیتهٔ شیلات پارلمان اروپا بود و گزارش‌هایی دربارهٔ بازار محصولات شیلاتی، ذخایر ماهی و سیاست‌های دریایی اتحادیهٔ اروپا تهیه کرد.[۷]
او همچنین ریاست گروه بین‌پارلمانی «تغییرات اقلیمی، تنوع زیستی و توسعهٔ پایدار» را بر عهده داشت. استیونسون در زمینهٔ سیاست انرژی، به‌ویژه گسترش مزارع بادی دریایی، دیدگاهی انتقادی داشت و بخشی از نوشته‌های خود را به پیامدهای زیست‌محیطی و اقتصادی انرژی بادی اختصاص داد.[۱]
فعالیت برای ممنوعیت تجارت خز سگ و گربه
یکی از کارزارهای استیونسون در دوران نمایندگی پارلمان اروپا، تلاش برای ممنوع‌کردن واردات، صادرات و فروش خز سگ و گربه در اتحادیهٔ اروپا بود.
او همراه با سازمان‌های حمایت از حیوانات، نمونه‌هایی از کالاهای عرضه‌شده در بازار اروپا را برای آزمایش جمع‌آوری کرد. آزمایش‌ها نشان داد که در برخی پوشاک، اسباب‌بازی‌ها و لوازم تزئینی از خز سگ یا گربه استفاده شده، بی‌آن‌که منشأ واقعی آن روی کالا درج شده باشد.[۸]
این کارزار پس از چند سال به تصویب مقرراتی در اتحادیهٔ اروپا انجامید که تجارت و واردات این نوع خز را ممنوع می‌کرد. قانون مربوط به این ممنوعیت از ابتدای سال ۲۰۰۹ در کشورهای عضو اتحادیهٔ اروپا به اجرا درآمد.[۸]
ریاست هیئت روابط با عراق
استیونسون از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ رئیس هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق بود. این سمت او را با تحولات سیاسی عراق و وضعیت اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در قرارگاه اشرف و سپس کمپ لیبرتی مرتبط کرد.[۳]
در آن دوره، اعضای سازمان مجاهدین مستقر در عراق با حمله‌های مسلحانه، محاصره و محدودیت‌های پزشکی و تدارکاتی روبه‌رو بودند. استیونسون در پارلمان اروپا از دولت عراق، ایالات متحده، سازمان ملل متحد و اتحادیهٔ اروپا خواستار تضمین حفاظت از ساکنان اشرف و لیبرتی شد.
در آوریل ۲۰۰۹ او در تهیه و ارائهٔ قطعنامه‌هایی دربارهٔ وضعیت انسانی ساکنان قرارگاه اشرف مشارکت داشت. سوابق رسمی پارلمان اروپا طرح مشترک قطعنامه و طرح مستقل او دربارهٔ وضعیت ساکنان اشرف را ثبت کرده است.[۹]
استیونسون همچنین در نشست‌های بین‌المللی مربوط به اشرف و لیبرتی شرکت می‌کرد. در یکی از این نشست‌ها، او در مقام رئیس هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق، بر نقش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در حفاظت از ساکنان اشرف و لیبرتی تأکید کرد.[۱۰]
گروه دوستان ایران آزاد
استیونسون در دوران عضویت در پارلمان اروپا ریاست گروه بین‌پارلمانی «دوستان ایران آزاد» را بر عهده داشت. این گروه متشکل از نمایندگان اروپایی بود که از تغییر دموکراتیک در ایران، حقوق‌بشر، آزادی زندانیان سیاسی و حقوق اعضای مقاومت ایران حمایت می‌کردند.
منابع رسمی شورای ملی مقاومت دورهٔ ریاست او بر این گروه را سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ ذکر کرده‌اند؛ برخی زندگی‌نامه‌های منتشرشده در بریتانیا آغاز این مسئولیت را سال ۲۰۰۲ نوشته‌اند.[۳][۶]
استیونسون در این جایگاه در کنفرانس‌ها، جلسات پارلمانی و کارزارهایی برای خارج‌کردن نام سازمان مجاهدین خلق از فهرست‌های تروریستی اتحادیهٔ اروپا، حفاظت از ساکنان اشرف و معرفی طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی شرکت داشت.
حمایت از مقاومت ایران
استیونسون پس از آشنایی با سازمان مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت به یکی از حامیان بین‌المللی این جریان تبدیل شد. او در کتاب فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران نوشته است که برای بررسی وضعیت مجاهدین چند بار به بغداد، اربیل و مراکز استقرار آنان سفر کرد و با مقام‌های سیاسی، رهبران مذهبی، اعضای مقاومت و زندانیان سیاسی سابق گفت‌وگو داشت.[۱۱]
به نوشتهٔ شورای ملی مقاومت، استیونسون با وجود هشدارهایی که دربارهٔ ارتباط با سازمان مجاهدین دریافت کرده بود، همکاری و حمایت خود از این سازمان را ادامه داد. خود او نیز در نوشته‌ها و سخنرانی‌هایش از فشارهای سیاسی و کارزارهای تبلیغاتی علیه حامیان مقاومت سخن گفته است.[۱۱]
استیونسون عضو سازمان مجاهدین خلق یا شورای ملی مقاومت معرفی نشده است؛ جایگاه او در منابع این جریان، یک سیاستمدار و حامی بین‌المللی مقاومت ایران است.
انجمن اروپایی آزادی عراق
استیونسون پس از پایان فعالیت در پارلمان اروپا، «انجمن اروپایی آزادی عراق» را بنیان گذاشت و ریاست آن را بر عهده گرفت. این انجمن یک نهاد غیردولتی مستقر در بروکسل است که دربارهٔ تحولات سیاسی، دخالت‌های جمهوری اسلامی در عراق، فعالیت شبه‌نظامیان وابسته به ایران و حقوق‌بشر در این کشور فعالیت می‌کند.[۶]
تجربهٔ او در هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق، مبنای بخش مهمی از فعالیت‌های این انجمن بود. استیونسون در گزارش‌ها و سخنرانی‌های خود، نفوذ سپاه پاسداران و نیروی قدس در ساختار سیاسی و امنیتی عراق را تهدیدی برای حاکمیت و ثبات آن کشور دانسته است.
کارزار تغییر در ایران
استیونسون هماهنگ‌کنندهٔ «کارزار تغییر در ایران» است. این کارزار از تغییر حکومت به‌دست مردم و مقاومت سازمان‌یافتهٔ ایران حمایت می‌کند و با سیاست مماشات دولت‌های غربی در برابر جمهوری اسلامی مخالف است.[۳]
او در مقالات و سخنرانی‌های خود بر سه محور تأکید کرده است:
- حمایت از اعتراض‌ها و مقاومت سازمان‌یافته در داخل ایران؛
- اعمال تحریم‌های هدفمند علیه مقام‌ها و نهادهای مسئول سرکوب و تروریسم؛
- به‌رسمیت‌شناختن حق مردم ایران برای تغییر حکومت و تأسیس یک جمهوری دموکراتیک.
استیونسون راه‌حل مسئلهٔ ایران را نه جنگ خارجی و نه ادامهٔ مماشات، بلکه حمایت سیاسی از مردم ایران و جنبش سازمان‌یافتهٔ آنان می‌داند.[۱۲]
کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت
استیونسون از اعضای ارشد «کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت» است و در منابع این کمیته و وبگاه مریم رجوی با عنوان نایب‌رئیس یا مسئول یکی از کمیته‌های تخصصی آن معرفی شده است.[۴]
این کمیته از سیاستمداران و حقوقدانان پیشین اروپایی تشکیل شده و در زمینهٔ حقوق‌بشر، مقابله با تروریسم حکومتی، سیاست اتحادیهٔ اروپا در قبال ایران و حمایت از شورای ملی مقاومت فعالیت می‌کند.
استیونسون در چارچوب این کمیته در کنفرانس‌های مربوط به قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، محاکمهٔ عاملان جنایت علیه بشریت، اعتراض‌های سراسری ایران و کارزارهای اطلاعات نادرست علیه سازمان مجاهدین شرکت کرده است.[۱۳]
دیدگاه دربارهٔ جمهوری اسلامی
استیونسون جمهوری اسلامی را یک حکومت دینی اقتدارگرا توصیف می‌کند که بقای آن بر سرکوب داخلی، صدور بنیادگرایی، تروریسم حکومتی و مداخله در کشورهای منطقه استوار است.
از مهم‌ترین محورهای مواضع او دربارهٔ حکومت ایران می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- محکوم‌کردن اعدام زندانیان سیاسی و معترضان؛
- درخواست حسابرسی از مسئولان قتل‌عام سال ۱۳۶۷؛
- حمایت از قرارگرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی؛
- مخالفت با سیاست مماشات اروپا و آمریکا؛
- هشدار دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای و موشکی جمهوری اسلامی؛
- مخالفت با دخالت‌های حکومت ایران در عراق، سوریه، لبنان و یمن؛
- حمایت از کانون‌های شورشی و مقاومت سازمان‌یافته در ایران.
او در مقاله‌ای از دولت بریتانیا خواست سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار دهد و فعالیت این نهاد را بخشی از سیاست سرکوب داخلی و صدور تروریسم جمهوری اسلامی دانست.[۱۴]
دیدگاه دربارهٔ آلترناتیو سیاسی
استیونسون شورای ملی مقاومت را آلترناتیوی سازمان‌یافته در برابر جمهوری اسلامی معرفی می‌کند. او طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی را برنامه‌ای برای تأسیس جمهوری مبتنی بر انتخابات آزاد، جدایی دین و دولت، برابری زنان و مردان، خودمختاری ملیت‌ها، لغو مجازات اعدام و ایرانی غیراتمی می‌داند.[۱۵]
او در سخنرانی‌ها و نوشته‌هایش از دولت‌های غربی خواسته است از سیاست‌های مبتنی بر حفظ وضع موجود فاصله بگیرند و حق مردم ایران برای سرنگونی حکومت و برپایی یک جمهوری دموکراتیک را به‌رسمیت بشناسند.
استیونسون با بازگشت سلطنت به ایران نیز مخالفت کرده و آیندهٔ کشور را در حاکمیت موروثی نمی‌داند. او در نوشته‌ای در سال ۲۰۲۶، تلاش برای بازگرداندن سلطنت را فاقد پایگاه مبارزاتی و پاسخ‌گویی دموکراتیک توصیف کرد و گفت آیندهٔ ایران باید بر انتخاب آزاد مردم و رهبری برخاسته از مقاومت استوار باشد.[۱۶]
فعالیت‌های مربوط به حقوق‌بشر
استیونسون موضوع اعدام، شکنجه، وضعیت زندانیان سیاسی و سرکوب اعتراض‌ها در ایران را در نشست‌های پارلمانی و بین‌المللی مطرح کرده است. او خواهان تشکیل هیئت تحقیق بین‌المللی دربارهٔ قتل‌عام سال ۱۳۶۷ و محاکمهٔ مسئولان آن در دادگاه‌های بین‌المللی شده است.[۱۷]
او در جریان موج‌های اعدام در ایران، این مجازات‌ها را ابزاری برای ایجاد هراس عمومی و جلوگیری از گسترش اعتراض‌ها توصیف کرده است. استیونسون همچنین سرکوب اعضا و هواداران سازمان مجاهدین را نشانهٔ نگرانی حکومت از اپوزیسیون سازمان‌یافته می‌داند.[۱۸]
فعالیت‌های بشردوستانه در قزاقستان
استیونسون کارزاری بین‌المللی برای جلب توجه به قربانیان آزمایش‌های هسته‌ای اتحاد شوروی در منطقهٔ سمیپالاتینسک قزاقستان به راه انداخت. این آزمایش‌ها پیامدهای گسترده‌ای برای سلامت مردم و محیط‌زیست منطقه برجای گذاشته بود.
به پاس فعالیت‌های او، آکادمی پزشکی دولتی سمیپالاتینسک به وی دکترای افتخاری علوم اعطا کرد و او به‌عنوان شهروند افتخاری این شهر شناخته شد.[۱۹]
استیونسون در سال ۲۰۰۴ جایزهٔ یک مسابقهٔ بین‌المللی مقاله‌نویسی را برای نوشته‌ای با عنوان «گریستن برای همیشه» دریافت کرد و مبلغ جایزه را برای کمک به مردم آسیب‌دیدهٔ سمیپالاتینسک اختصاص داد. کتاب گریستن برای همیشه؛ یک روزنگار هسته‌ای نیز حاصل سفرها و پژوهش‌های او دربارهٔ این منطقه بود.
دولت قزاقستان در سال ۲۰۰۷ نشان «شاپاقات» یا «شفقت» را به‌دلیل فعالیت‌های بشردوستانه به او اعطا کرد.
آثار
استرون استیونسون در زمینه‌های ایران، تاریخ، محیط‌زیست، انرژی هسته‌ای و سیاست بین‌المللی آثاری منتشر کرده است.
| عنوان فارسی | عنوان اصلی | سال انتشار | موضوع |
|---|---|---|---|
| گریستن برای همیشه؛ یک روزنگار هسته‌ای | Crying Forever: A Nuclear Diary | ۲۰۰۶ | پیامدهای آزمایش‌های هسته‌ای شوروی در قزاقستان |
| میراث استالین؛ جنگ شوروی علیه طبیعت | Stalin’s Legacy: The Soviet War on Nature | ۲۰۱۲ | سیاست‌های زیست‌محیطی اتحاد شوروی |
| این همه باد؛ افسانهٔ انرژی سبز | So Much Wind: The Myth of Green Energy | ۲۰۱۳ | نقد سیاست‌های انرژی بادی |
| فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران | Self-Sacrifice: Life with the Iranian Mojahedin | ۲۰۱۵ | سازمان مجاهدین خلق، اشرف، لیبرتی و مقاومت ایران |
| مسیر تاریخ؛ ده وعدهٔ غذایی که جهان را تغییر داد | The Course of History: Ten Meals That Changed the World | ۲۰۱۷ | تاریخ جهان از دریچهٔ ده ضیافت تاریخی |
| دیکتاتوری و انقلاب؛ ایران، یک تاریخ معاصر | Dictatorship and Revolution: Iran – A Contemporary History | ۲۰۲۳ | تاریخ معاصر ایران و دو دیکتاتوری سلطنتی و دینی |
| شمارش معکوس برای سقوط؛ رژیم ایران در آستانهٔ سرنگونی | Countdown to Collapse: Iran’s Regime on the Brink | ۲۰۲۵ | بحران جمهوری اسلامی و چشم‌انداز تغییر سیاسی |
فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران
کتاب فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران در سال ۲۰۱۵ توسط انتشارات بیرلین منتشر شد. این کتاب روایت استیونسون از آشنایی و همکاری خود با سازمان مجاهدین، سفرهایش به عراق و کارزار حفاظت از ساکنان اشرف و لیبرتی است.[۱۱]
او در این کتاب، روایت‌های شماری از زندانیان سیاسی سابق، حمله به قرارگاه اشرف در اول سپتامبر ۲۰۱۳ و برخورد دولت عراق و جامعهٔ بین‌المللی با اعضای مجاهدین را بررسی کرده است.[۲۰]
دیکتاتوری و انقلاب
کتاب دیکتاتوری و انقلاب؛ ایران، یک تاریخ معاصر در سال ۲۰۲۳ منتشر شد. استیونسون در این اثر تاریخ معاصر ایران را از دورهٔ سلطنت پهلوی تا استقرار جمهوری اسلامی و شکل‌گیری مقاومت سازمان‌یافته بررسی کرده است.
این کتاب در نشست‌هایی در پارلمان بریتانیا و پارلمان نروژ معرفی شد. استیونسون در معرفی آن، تاریخ معاصر ایران را تاریخ مبارزهٔ مردم علیه دو دیکتاتوری سلطنتی و دینی توصیف کرد.[۲۱][۲۲]
شمارش معکوس برای سقوط
کتاب شمارش معکوس برای سقوط؛ رژیم ایران در آستانهٔ سرنگونی در ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در ۲۶۸ صفحه منتشر شد. موضوع کتاب بحران‌های سیاسی و اجتماعی جمهوری اسلامی، تاریخ دو نظام سلطنتی و ولایت فقیه، نقش مقاومت سازمان‌یافته و سیاست کشورهای غربی در قبال ایران است.[۲۳]
استیونسون در این کتاب سیاست دوگانهٔ «مماشات یا جنگ» را رد می‌کند و گزینهٔ سوم را حمایت از مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک می‌داند.
ارتباط با مریم رجوی
استیونسون در شماری از کنفرانس‌ها، گردهمایی‌های ایران آزاد و نشست‌های پارلمانی با حضور یا پیام مریم رجوی شرکت کرده است. موضوع این برنامه‌ها شامل وضعیت حقوق‌بشر، اعتراض‌های ایران، سیاست اروپا، دادخواهی قتل‌عام سال ۱۳۶۷ و حمایت از طرح ده‌ماده‌ای بوده است.[۲۴]
او برنامهٔ ده‌ماده‌ای مریم رجوی را چارچوبی برای دورهٔ انتقال و آیندهٔ دموکراتیک ایران معرفی کرده است. مریم رجوی نیز در سخنرانی‌های خود از فعالیت‌های استیونسون در دفاع از ساکنان اشرف و لیبرتی و حمایت از مقاومت ایران تقدیر کرده است.
در ژوئن ۲۰۲۳، استیونسون در دیدار مریم رجوی با گروهی از رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و مقام‌های پیشین شرکت داشت. این دیدار پس از اعلام «ابتکار بین‌المللی سیاست دربارهٔ ایران» برگزار شد.[۲۵]
دیگر مسئولیت‌ها
استیونسون علاوه بر فعالیت‌های مرتبط با ایران و عراق، مسئولیت‌های دیگری نیز بر عهده داشته است:
- مدیرعامل سازمان «کسب‌وکار اسکاتلند بریتانیا»؛
- مدیر دفتر اروپایی حفاظت و توسعه؛
- نویسنده و ستون‌نویس دربارهٔ امور بین‌المللی؛
- سخنران بین‌المللی در زمینهٔ خاورمیانه و حقوق‌بشر؛
- رئیس انجمن اروپایی آزادی عراق؛
- هماهنگ‌کنندهٔ کارزار تغییر در ایران؛
- عضو ارشد کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت.
گاه‌شمار
| سال | رویداد |
|---|---|
| ۱۹۴۸ | تولد در بالانتری، ایرشر اسکاتلند |
| حدود ۱۹۷۰ | ورود به سیاست محلی و انتخاب به عضویت شورا |
| ۱۹۹۹ | انتخاب به‌عنوان نمایندهٔ اسکاتلند در پارلمان اروپا |
| ۲۰۰۴ | آغاز دورهٔ اعلام‌شدهٔ ریاست گروه دوستان ایران آزاد در منابع شورای ملی مقاومت |
| ۲۰۰۶ | انتشار کتاب گریستن برای همیشه؛ یک روزنگار هسته‌ای |
| ۲۰۰۷ | دریافت نشان شفقت قزاقستان |
| ۲۰۰۹ | آغاز ریاست هیئت روابط پارلمان اروپا با عراق |
| ۲۰۰۹ | مشارکت در ارائهٔ قطعنامهٔ پارلمان اروپا دربارهٔ وضعیت ساکنان اشرف |
| ۲۰۱۲ | انتشار کتاب میراث استالین |
| ۲۰۱۳ | انتشار کتاب این همه باد |
| ۲۰۱۴ | پایان نمایندگی در پارلمان اروپا و تأسیس انجمن اروپایی آزادی عراق |
| ۲۰۱۵ | انتشار کتاب فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران |
| ۲۰۱۷ | انتشار کتاب مسیر تاریخ |
| ۲۰۲۳ | انتشار کتاب دیکتاتوری و انقلاب |
| ۲۰۲۵ | انتشار کتاب شمارش معکوس برای سقوط |
جستارهای وابسته
- شورای ملی مقاومت ایران
- سازمان مجاهدین خلق ایران
- مریم رجوی
- طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی
- قرارگاه اشرف
- کمپ لیبرتی
- قتل‌عام ۱۰ شهریور ۱۳۹۲ در اشرف
- قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷
- کمیته بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت
- گروه دوستان ایران آزاد
- آلخو ویدال کوادراس
- سیاست مماشات
- نه شاه نه شیخ
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ استرون استیونسون، زندگینامه و سوابق حرفه‌ای استرون استیونسون، وبگاه رسمی.
- ↑ پارلمان اروپا، سوابق استرون استیونسون در دورهٔ هفتم پارلمان اروپا.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ شورای ملی مقاومت ایران، زندگی‌نامهٔ کوتاه استرون استیونسون.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ مریم رجوی، استقبال از رئیس کمیتهٔ بین‌المللی در جست‌وجوی عدالت، ۲۹ فوریهٔ ۲۰۲۴.
- ↑ استرون استیونسون، فهرست آثار منتشرشده، وبگاه رسمی.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ Scottish Business UK، زندگی‌نامهٔ استرون استیونسون.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ پارلمان اروپا، سوابق استرون استیونسون در دورهٔ ششم پارلمان اروپا.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ استرون استیونسون، کارزار منع تجارت خز سگ و گربه در اتحادیهٔ اروپا، ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴.
- ↑ پارلمان اروپا، طرح‌های قطعنامه دربارهٔ وضعیت انسانی ساکنان قرارگاه اشرف، ۲۱ و ۲۳ آوریل ۲۰۰۹.
- ↑ مریم رجوی، کمیساریای عالی پناهندگان تنها نهاد بین‌المللی صلاحیت‌دار برای حفاظت از ساکنان اشرف و لیبرتی است.
- ↑ ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ ۱۱٫۲ شورای ملی مقاومت ایران، فداکاری؛ زندگی با مجاهدین ایران، ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۵.
- ↑ استرون استیونسون، نه مماشات و نه جنگ، هیچ‌کدام رژیم ایران را تغییر نمی‌دهد، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ مریم رجوی، کنفرانس مقاومت در برابر استبداد، سرکوب قضایی و تروریسم حکومتی.
- ↑ استرون استیونسون، انگلستان باید سپاه پاسداران را در فهرست تروریستی قرار دهد، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ سیمای آزادی، مصاحبه با استرون استیونسون دربارهٔ برنامهٔ ده‌ماده‌ای مریم رجوی.
- ↑ استرون استیونسون، تاریخ به سلسله‌های شکست‌خورده فرصت دوباره نمی‌دهد، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، سخنرانی استرون استیونسون دربارهٔ قتل‌عام زندانیان سیاسی سال ۱۳۶۷، نمایشگاه پاریس.
- ↑ استرون استیونسون، رژیم ایران در سایهٔ جنگ، کارزار اعدام جوانان را تشدید می‌کند، سازمان مجاهدین خلق ایران.
- ↑ دانشگاه آبردین، کارزار استرون استیونسون برای قربانیان آزمایش‌های هسته‌ای سمیپالاتینسک.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، دومین سالگرد کشتار اعضای سازمان مجاهدین در قرارگاه اشرف.
- ↑ مریم رجوی، کنفرانس پارلمان نروژ و معرفی کتاب استرون استیونسون، ۲۰۲۳.
- ↑ شورای ملی مقاومت ایران، معرفی کتاب دیکتاتوری و انقلاب در پارلمان بریتانیا، ۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۳.
- ↑ سازمان مجاهدین خلق ایران، معرفی کتاب شمارش معکوس برای سقوط، ۲۰۲۵.
- ↑ مریم رجوی، سخنرانی در گردهمایی ایران آزاد ۲۰۲۶.
- ↑ مریم رجوی، دیدار با رؤسای جمهور، نخست‌وزیران و مقام‌های پیشین در پاریس، ۲۲ ژوئن ۲۰۲۳.