کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
۲٬۵۱۶ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
۲٬۵۱۶ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات مفهوم
{{جعبه اطلاعات دانشمند
|عنوان=کودتا
| نام                    = هارولد وارموس
|نام لاتین=Coup d'état
| نام انگلیسی            = Harold E. Varmus
|نام‌های دیگر=براندازی حکومتی، قبضه قدرت
| تصویر                  =هارولد وارموس.jpg
|حوزه=علوم سیاسی، روابط بین‌الملل، تاریخ
| توضیح تصویر            =
|نوع=مفهوم سیاسی
| نام اصلی              = هارولد الیوت وارموس
|خاستگاه=فرانسه
| زمینه فعالیت          = پزشکی، ویروس‌شناسی و زیست‌شناسی سرطان
|دوره شکل‌گیری=سده هفدهم میلادی (به‌عنوان اصطلاح)، گسترش نظری در سده‌های نوزدهم و بیستم
| ملیت                  = آمریکایی
|اندیشمندان برجسته=[[ساموئل هانتینگتون]]، [[ادوارد لوتواک]]، [[جک گلدستون]]
| تاریخ تولد            = ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹
|مفاهیم کلیدی=قدرت سیاسی، ارتش، مشروعیت، انتقال قدرت، نخبگان سیاسی
| محل تولد              = اوشن‌ساید، نیویورک، ایالات متحده
|آثار مهم=''Coup d'État: A Practical Handbook''، ''Political Order in Changing Societies''
| والدین                =
|جریان‌های مرتبط=[[انقلاب]]، [[جنگ داخلی]]، کودتای نظامی، خودکودتا
| تاریخ مرگ              =
|تأثیرپذیرفته از=دولت مدرن، تمرکز قدرت، نقش ارتش در سیاست
| محل مرگ                =
|تأثیرگذار بر=مطالعات تغییر رژیم، نظریه‌های اقتدارگرایی و دموکراسی
| علت مرگ                =
|نقدهای اصلی=ابهام مرز میان کودتا و انقلاب، نقش عوامل خارجی، مسئله مشروعیت
| محل زندگی              = نیویورک، ایالات متحده
| مختصات محل زندگی      =
| مدفن                  =
| در زمان حکومت          =
| اتفاقات مهم            = کشف منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی
| نام دیگر              = هارولد ای. وارموس
| لقب                    =
| بنیانگذار              = از پیشگامان ژنتیک سرطان و علم باز
| پیشه                  = پزشک، پژوهشگر و مدیر علمی
| سال‌های فعالیت        = از دههٔ ۱۹۶۰
| سبک پژوهشی            = ویروس‌شناسی مولکولی و زیست‌شناسی سرطان
| آثار مهم               = کشف پروتو-انکوژن‌ها و پژوهش دربارهٔ رتروویروس‌ها
| مقالات                =
| جوایز                  = جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۸۹؛ جایزهٔ لاسکر
| علت شهرت              = اثبات منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی
| تأثیرگذاشته بر        = سرطان‌شناسی، ژنتیک و سیاست‌گذاری پژوهش
| تأثیرپذیرفته از         = زیست‌شناسی مولکولی و ویروس‌شناسی
| وبگاه                  = https://www.varmuslab.org/about-harold-2
| تحصیلات                = دکترای پزشکی، دانشگاه کلمبیا
| دانشگاه                = دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو
| حوزه                  = انکوژن‌ها، رتروویروس‌ها و ژنوم سرطان
| همسر                  = کانستنس لوئیز کیسی
| فرزندان                = دو پسر
| گفتاورد                =
| امضا                  =
}}
}}


'''کودتا''' (به فرانسوی: ''Coup d'état'') به اقدام ناگهانی، سازمان‌یافته و عمدتاً غیرقانونی برای تصرف قدرت سیاسی توسط گروهی محدود از نخبگان حکومتی، فرماندهان نظامی یا مقام‌های امنیتی گفته می‌شود. برخلاف [[انقلاب]] که معمولاً با مشارکت گسترده جامعه و دگرگونی بنیادین ساختارهای سیاسی همراه است، کودتا اغلب با کنترل سریع مراکز کلیدی حکومت، کنار گذاشتن رهبران مستقر و انتقال قدرت بدون طی فرایندهای قانونی انجام می‌شود.<ref>Edward N. Luttwak, ''Coup d'État: A Practical Handbook'', Harvard University Press.</ref>
'''هارولد الیوت وارموس''' ('''Harold E. Varmus'''؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹) پزشک، ویروس‌شناس و پژوهشگر آمریکایی در زمینهٔ سرطان است. او به‌خاطر کشف منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی، به‌طور مشترک با '''[[جان مایکل بیشاپ]]'''، جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۱۹۸۹ را دریافت کرد. انگیزهٔ رسمی جایزه «برای کشف منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی» اعلام شد.<ref name="نوبل-اطلاعات">[https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/1989/varmus/facts/ Harold E. Varmus – Facts، وبگاه رسمی جایزهٔ نوبل]</ref>


کودتا از مهم‌ترین مفاهیم مورد مطالعه در [[علوم سیاسی]]، [[روابط بین‌الملل]] و تاریخ معاصر است. پژوهشگران آن را یکی از مهم‌ترین شیوه‌های تغییر رژیم سیاسی می‌دانند که به‌ویژه در قرن بیستم در کشورهای آسیا، آفریقا، آمریکای لاتین و خاورمیانه نقشی تعیین‌کننده در تحولات سیاسی ایفا کرده است.<ref>Samuel P. Huntington, ''Political Order in Changing Societies'', Yale University Press.</ref>
کشف وارموس و بیشاپ نشان داد که ژن‌های سرطان‌زا لزوماً ساختهٔ ویروس‌ها نیستند، بلکه می‌توانند از ژن‌های طبیعی سلول‌های جانوری منشأ بگیرند. این ژن‌های طبیعی که پروتو-انکوژن نامیده می‌شوند، در تنظیم رشد و تقسیم سلول نقش دارند. جهش یا فعال‌شدن نابجای آن‌ها می‌تواند سلول را به سوی سرطانی‌شدن سوق دهد.


<!-- تصویر پیشنهادی: استقرار نیروهای نظامی در یکی از کودتاهای تاریخی -->
== زندگی و تحصیلات ==


== ریشه‌شناسی ==
هارولد وارموس در ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹ در اوشن‌ساید، در ساحل جنوبی لانگ‌آیلند در ایالت نیویورک متولد شد. پدرش پزشک عمومی و مادرش مددکار اجتماعی روان‌پزشکی بود. وارموس در فری‌پورت نیویورک بزرگ شد و در مدارس دولتی تحصیل کرد. او در دوران جوانی به مطالعه، سیاست و روزنامه‌نگاری علاقه داشت.<ref name="نوبل-زندگی">[https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/1989/varmus/biographical/ Harold E. Varmus – Biographical، وبگاه رسمی جایزهٔ نوبل]</ref>


اصطلاح ''Coup d'état'' از زبان فرانسوی گرفته شده و به معنای «ضربه به دولت» یا «اقدام ناگهانی علیه حکومت» است. این واژه از سده هفدهم میلادی در ادبیات سیاسی فرانسه برای توصیف اقدام‌های فوق‌العاده در ساختار قدرت به کار رفت و بعدها در زبان‌های دیگر، از جمله فارسی، به صورت «کودتا» رواج یافت.<ref>Oxford Reference, "Coup d'état".</ref>
او در سال ۱۹۶۱ از کالج آمهرست فارغ‌التحصیل شد و در آنجا ادبیات انگلیسی خواند و سردبیر روزنامهٔ کالج بود. سپس با دریافت بورسیهٔ وودرو ویلسون، تحصیلات تکمیلی خود را در ادبیات انگلیسی در دانشگاه هاروارد آغاز کرد. بااین‌حال علاقهٔ او به پزشکی دوباره قوت گرفت و به دانشکدهٔ پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا رفت. وارموس در سال ۱۹۶۶ مدرک پزشکی خود را دریافت کرد.


هرچند خود واژه ریشه‌ای فرانسوی دارد، اما پدیده کودتا بسیار قدیمی‌تر از این اصطلاح است و نمونه‌هایی از براندازی ناگهانی فرمانروایان در امپراتوری‌های باستان، دولت‌شهرهای یونان و امپراتوری روم نیز گزارش شده است. با شکل‌گیری دولت‌های مدرن و ارتش‌های سازمان‌یافته، مفهوم کودتا به‌تدریج به یکی از موضوعات اصلی مطالعات سیاسی تبدیل شد.
در دوران دانشکدهٔ پزشکی، او به علوم پایه و پزشکی بین‌المللی علاقه‌مند شد و مدتی در یک بیمارستان مأموریتی در شمال هند کار کرد. پس از دورهٔ کارورزی و دستیاری پزشکی داخلی در بیمارستان کلمبیا-پرسبیترین، در سال ۱۹۶۸ به‌عنوان همکار بالینی به مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده پیوست. او در آزمایشگاه ایرا پاستن دربارهٔ تنظیم ژن‌های باکتریایی پژوهش کرد و نخستین تجربهٔ جدی خود را در پژوهش آزمایشگاهی به دست آورد.


== ویژگی‌های کودتا ==
== پیوستن به دانشگاه سان‌فرانسیسکو ==


پژوهشگران چند ویژگی مشترک را برای بیشتر کودتاها برمی‌شمارند:
وارموس در سال ۱۹۷۰ به‌عنوان پژوهشگر پسادکترا به آزمایشگاه جی. مایکل بیشاپ در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو پیوست. این همکاری، مسیر اصلی زندگی علمی او را تعیین کرد. او با بیشاپ به مطالعهٔ ویروس‌های تومورزا و سازوکارهای مولکولی تبدیل سلول سالم به سلول سرطانی پرداخت.


* اجرای ناگهانی و غافلگیرکننده؛
وارموس در سال ۱۹۷۱ به عضویت هیئت علمی دانشگاه درآمد و در سال ۱۹۷۹ به مقام استادی رسید. پژوهش‌های او بر چرخهٔ زندگی رتروویروس‌ها، ژن‌های تبدیل‌کنندهٔ سلول، ویروس هپاتیت ب و سازوکار عمل انکوژن‌ها متمرکز بود. همکاری او با بیشاپ نمونه‌ای برجسته از پژوهش مشترک در زیست‌شناسی مولکولی به شمار می‌رود.<ref name="ان‌آی‌اچ">[https://www.nih.gov/about-nih/nih-almanac/harold-e-varmus-md Harold E. Varmus, M.D.، مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده]</ref>
* مشارکت گروهی محدود از عاملان؛
* تصرف مراکز حیاتی حکومت، از جمله ستاد ارتش، مراکز مخابراتی و رسانه‌های دولتی؛
* بازداشت، برکناری یا منزوی کردن رهبران سیاسی؛
* تلاش برای تثبیت سریع حکومت جدید.


لوتواک تأکید می‌کند که موفقیت بسیاری از کودتاها بیش از آنکه به شمار نیروها وابسته باشد، به توانایی کودتاگران در کنترل سریع شبکه‌های فرماندهی، ارتباطات و نهادهای تصمیم‌گیری بستگی دارد.<ref>Luttwak, همان.</ref>
== کشف منشأ سلولی انکوژن‌ها ==


از سوی دیگر، همه کودتاها موفق نیستند. بسیاری از آن‌ها با مقاومت نیروهای وفادار به حکومت، اختلاف میان فرماندهان نظامی یا واکنش سریع نهادهای دولتی شکست می‌خورند.
وارموس و بیشاپ پژوهش خود را بر ویروس سارکومای روس متمرکز کردند. این رتروویروس می‌تواند در جوجه‌ها سارکوم، نوعی تومور بافت همبند، ایجاد کند. دانشمندان پیش‌تر می‌دانستند که ویروس دارای ژنی است که در ایجاد تومور نقش دارد، اما منشأ این ژن روشن نبود.


== انواع کودتا ==
آن دو پژوهشگر ژن سرطان‌زای ویروس را شناسایی کردند و آن را '''v-src''' نامیدند. سپس با استفاده از روش‌های مولکولی، مادهٔ ژنتیکی مشابهی را در DNA سلول‌های سالم جوجه‌ها و دیگر جانوران یافتند. این ژن طبیعی '''c-src''' نام گرفت. نتیجه نشان داد که ویروس ژن سرطان‌زا را از سلول میزبان گرفته و در جریان تکامل با خود حمل کرده است.<ref name="نوبل-بیانیه">[https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/1989/press-release/ The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1989، بیانیهٔ مجمع نوبل]</ref>


=== کودتای نظامی ===
این کشف در سال ۱۹۷۶ منتشر شد و برداشت رایج دربارهٔ سرطان را دگرگون کرد. پیش از آن، بسیاری از پژوهشگران تصور می‌کردند ژن‌های انکوژن مستقیماً به ویروس تعلق دارند. وارموس و بیشاپ نشان دادند که انکوژن ویروسی نسخهٔ تغییر‌یافته‌ای از یک ژن سلولی است که در حالت طبیعی در کنترل رشد و تقسیم سلول نقش دارد.


رایج‌ترین نوع کودتا است که در آن بخشی از نیروهای مسلح یا فرماندهان ارتش قدرت را در دست می‌گیرند. بسیاری از کودتاهای قرن بیستم در آمریکای لاتین، آفریقا و خاورمیانه از این نوع بوده‌اند.<ref>Huntington, همان.</ref>
== پروتو-انکوژن‌ها و زیست‌شناسی سرطان ==


=== کودتای درون‌حکومتی ===
پروتو-انکوژن‌ها ژن‌های طبیعی سلول‌اند که برای عملکرد سالم بدن ضروری هستند. آن‌ها می‌توانند پروتئین‌هایی بسازند که در مسیر پیام‌رسانی رشد، گیرنده‌های سطح سلول، کینازها یا تنظیم فعالیت ژن‌ها نقش دارند. در وضعیت عادی، این مسیرها با دقت کنترل می‌شوند.


در این نوع، مقام‌های ارشد حکومت بدون بسیج عمومی یا درگیری گسترده نظامی، رهبر یا دولت مستقر را کنار می‌گذارند. این گونه گاهی «کودتای درباری» نیز نامیده می‌شود، زیرا معمولاً در درون ساختار قدرت رخ می‌دهد.
اگر پروتو-انکوژن بر اثر جهش تغییر کند، بیش از اندازه فعال شود یا تعداد نسخه‌های آن افزایش یابد، پیام رشد ممکن است بدون توقف ادامه پیدا کند. در چنین شرایطی، سلول از کنترل بافت خارج می‌شود و همراه با تغییرات ژنتیکی دیگر می‌تواند تومور بسازد. این دیدگاه به پژوهشگران کمک کرد سرطان را بیماری‌ای پیچیده و چندمرحله‌ای بدانند که از انباشته‌شدن تغییرات ژنتیکی پدید می‌آید.


=== خودکودتا ===
کشف وارموس و بیشاپ همچنین راه را برای شناسایی انکوژن‌های گوناگون هموار کرد. بسیاری از این ژن‌ها در سرطان‌های انسانی تغییر می‌کنند و برخی از آن‌ها به هدف داروهای ضدسرطان تبدیل شده‌اند. درمان‌های هدفمند، برخلاف داروهای عمومی، مسیرهای مولکولی خاصی را که در رشد تومور نقش دارند مهار می‌کنند.


در خودکودتا (''Autogolpe'')، رهبر مستقر با تعلیق قانون اساسی، انحلال پارلمان یا محدود کردن نهادهای قانونی، اختیارات خود را گسترش می‌دهد. پژوهشگران اقدام آلبرتو فوجیموری در پرو (۱۹۹۲) را نمونه‌ای شناخته‌شده از این نوع می‌دانند.<ref>Oxford Reference.</ref>
== جایزهٔ نوبل و دیگر افتخارات ==


=== کودتای نافرجام ===
مجمع نوبل مؤسسهٔ کارولینسکا در ۹ اکتبر ۱۹۸۹ جایزهٔ فیزیولوژی یا پزشکی را به‌طور مشترک به جی. مایکل بیشاپ و هارولد وارموس اعطا کرد. بیانیهٔ نوبل توضیح داد که آن‌ها با استفاده از یک رتروویروس تومورزا توانستند انکوژن‌های کنترل‌کنندهٔ رشد را در سلول‌های طبیعی شناسایی کنند.


اگر عاملان نتوانند کنترل قدرت را تثبیت کنند، کودتا شکست‌خورده تلقی می‌شود؛ هرچند ممکن است پیامدهای سیاسی، امنیتی و اجتماعی مهمی بر جای بگذارد.
این کشف نشان داد که ژن‌های سلولی در زنجیره‌های پیام‌رسانی رشد نقش دارند و اختلال در هر بخش از این زنجیره‌ها می‌تواند به سرطان کمک کند. جایزهٔ نوبل، اهمیت پیوند میان ویروس‌شناسی، ژنتیک و سرطان‌شناسی را تثبیت کرد.


== تفاوت کودتا و انقلاب ==
وارموس پیش از نوبل نیز همراه با بیشاپ جایزهٔ آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی را در سال ۱۹۸۲ دریافت کرده بود. او عضو آکادمی ملی علوم، آکادمی هنر و علوم آمریکا و انجمن سلطنتی بریتانیا بود. از دیگر افتخارات او می‌توان به جایزهٔ گایردنر، جایزهٔ اسلون و چندین مدرک افتخاری اشاره کرد.


گرچه هر دو می‌توانند به تغییر حکومت بینجامند، اما از نظر شیوه اجرا، میزان مشارکت اجتماعی و دامنه تغییرات تفاوت‌های مهمی دارند.
== مدیریت علمی و سیاست‌گذاری پژوهش ==


{| class="wikitable"
وارموس در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان چهاردهمین مدیر مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده منصوب شد و تا پایان سال ۱۹۹۹ در این سمت باقی ماند. او نخستین برندهٔ نوبل بود که ریاست NIH را بر عهده گرفت. در دوران مدیریت او، بودجهٔ NIH افزایش یافت و برنامه‌های بزرگ پژوهشی از جمله پروژهٔ ژنوم انسان گسترش پیدا کرد.
! ویژگی
! کودتا
! انقلاب
|-
| عامل اصلی
| گروه محدود نخبگان یا نظامیان
| مشارکت گسترده اجتماعی
|-
| سرعت اجرا
| سریع
| معمولاً تدریجی‌تر
|-
| تغییر ساختار سیاسی
| اغلب محدود
| معمولاً گسترده
|-
| ابزار اصلی
| کنترل مراکز قدرت
| بسیج اجتماعی
|}


در عمل، برخی رویدادهای تاریخی در مرز میان کودتا و انقلاب قرار می‌گیرند و درباره ماهیت آن‌ها میان پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد.<ref>Jack A. Goldstone, ''Revolutions: A Very Short Introduction'', Oxford University Press.</ref>
او همچنین از ایجاد دسترسی عمومی به مقالات پژوهشی حمایت کرد و پایه‌های شکل‌گیری پایگاه PubMed Central را تقویت کرد. این پایگاه امکان دسترسی آزاد به متن کامل بخشی از مقالات پژوهشی مورد حمایت NIH را فراهم کرد.


== عوامل مؤثر در وقوع کودتا ==
وارموس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ رئیس و مدیر اجرایی مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در نیویورک بود. سپس از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ ریاست مؤسسهٔ ملی سرطان را بر عهده گرفت. در این دوره، برنامه‌هایی دربارهٔ ژنوم سرطان، سلامت جهانی و پزشکی دقیق توسعه یافت. او پس از آن به دانشکدهٔ پزشکی ویل کرنل پیوست و در مرکز ژنوم نیویورک نیز فعالیت کرد.<ref name="ان‌سی‌آی">[https://www.cancer.gov/about-nci/organization/cgh/global-cancer-conversations/varmus-video Global Cancer Conversations: Harold Varmus، مؤسسهٔ ملی سرطان]</ref>


پژوهش‌های علوم سیاسی مجموعه‌ای از عوامل را در افزایش احتمال وقوع کودتا مؤثر دانسته‌اند.
== علم باز و فعالیت‌های عمومی ==


=== نقش ارتش ===
وارموس از مدافعان دسترسی آزاد به دانش علمی بود. او همراه با دانشمندان دیگر کتابخانهٔ عمومی علوم، یا PLOS، را بنیان گذاشت. هدف این سازمان، فراهم‌کردن امکان دسترسی گسترده و کم‌هزینه به نتایج پژوهش‌های علمی است.


یکی از مهم‌ترین عوامل در بسیاری از کودتاها، جایگاه ارتش در ساختار سیاسی است. هرچه نیروهای مسلح استقلال سازمانی، نفوذ سیاسی و کنترل بیشتری بر منابع کشور داشته باشند، احتمال مداخله آن‌ها در سیاست افزایش می‌یابد.<ref>Huntington, همان.</ref>
او در کنار پژوهش و مدیریت علمی، دربارهٔ رابطهٔ علم و سیاست عمومی نیز نوشته است. کتاب خاطرات او با عنوان '''هنر و سیاست علم''' به تجربه‌هایش در مقام پژوهشگر، مدیر دولتی و مدافع علم عمومی می‌پردازد. وارموس بر این باور است که پژوهش علمی باید در خدمت جامعه باشد و تصمیم‌گیری‌های عمومی باید بر شواهد علمی تکیه کند.


=== ضعف نهادهای سیاسی ===
== حمایت از مردم ایران ==


بحران مشروعیت، اختلاف میان نخبگان، ضعف دولت، بی‌ثباتی سیاسی و ناتوانی حکومت در حل بحران‌های داخلی می‌تواند زمینه را برای اقدام گروه‌های کودتاگر فراهم کند.
نام هارولد وارموس در فهرست پشتیبانان [[نامه برندگان نوبل در حمایت از آزادی و صلح پایدار در ایران|نامهٔ برندگان نوبل]] دربارهٔ اعتراضات ایران در سال ۲۰۲۲ آمده است. این نامه که در وبگاه ابتکار زنان نوبل منتشر شده، از اعتراضات مردم ایران حمایت و سرکوب زنان و معترضان را محکوم می‌کند. امضاکنندگان خواستار پایان‌دادن به خشونت دولتی، آزادی بازداشت‌شدگان، رفع قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان و تحقیق مستقل دربارهٔ مرگ مهسا امینی شدند.<ref name="زنان-نوبل">[https://www.nobelwomensinitiative.org/an_open_letter_to_the_people_of_iran An Open Letter to the People of Iran، ابتکار زنان نوبل، ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲]</ref>


=== بحران‌های اقتصادی ===
شورای ملی مقاومت ایران نیز نام وارموس را در فهرست برندگان نوبل پشتیبان بیانیه‌ها و کارزارهای بین‌المللی دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران آورده است. در یکی از این بیانیه‌ها، بر حق مردم ایران برای آزادی، دموکراسی و جمهوری منتخب تأکید شده و از [[طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی]] پشتیبانی شده است.<ref name="شورا">[https://www.ncr-iran.org/en/global-support-statements/in-joint-letter-to-world-leaders-79-nobel-laureates-support-free-and-democratic-iran/ In Joint Letter to World Leaders, 80 Nobel Laureates Support Free and Democratic Iran، شورای ملی مقاومت ایران، ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴]</ref>
 
تورم شدید، رکود اقتصادی، بیکاری و نارضایتی عمومی از جمله عواملی هستند که ممکن است شرایط مساعدی برای وقوع کودتا ایجاد کنند؛ هرچند این عوامل به‌تنهایی علت وقوع کودتا محسوب نمی‌شوند.
 
=== مداخلات خارجی ===
 
در برخی کودتاها، اسناد تاریخی از حمایت یا دخالت قدرت‌های خارجی در برنامه‌ریزی، تأمین مالی یا پشتیبانی اطلاعاتی خبر می‌دهند. با این حال، میزان و نوع این دخالت‌ها باید در هر مورد بر اساس اسناد مستقل بررسی شود و نمی‌توان آن را به همه کودتاها تعمیم داد.<ref>National Security Archive.</ref>
 
== کودتا در تاریخ معاصر ایران ==
 
تاریخ معاصر ایران نیز شاهد رویدادهایی بوده است که در پژوهش‌های تاریخی با عنوان کودتا بررسی شده‌اند.
 
=== کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ ===
 
در سوم اسفند ۱۲۹۹، [[رضاخان]] و [[سید ضیاءالدین طباطبایی]] با تصرف مراکز حکومتی در تهران قدرت را در دست گرفتند. این رویداد زمینه‌ساز تحولات سیاسی بعدی و شکل‌گیری [[دودمان پهلوی]] شد.<ref>Ervand Abrahamian, ''A History of Modern Iran'', Cambridge University Press.</ref>
 
=== کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ===
 
یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر ایران، برکناری دولت [[محمد مصدق]] در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بود. اسناد منتشرشده از آرشیوهای ایالات متحده و بریتانیا نشان می‌دهد که [[سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا]] (CIA) و سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا (MI6) در عملیات آژاکس نقش داشتند؛ با این حال، پژوهشگران درباره میزان تأثیر عوامل داخلی و خارجی در موفقیت این کودتا دیدگاه‌های متفاوتی ارائه کرده‌اند.<ref>National Security Archive.</ref><ref>CIA Historical Review Program.</ref>
 
این رویداد از پرمطالعه‌ترین نمونه‌های دخالت خارجی در تغییر حکومت در مطالعات روابط بین‌الملل به شمار می‌رود و همچنان موضوع پژوهش‌های تاریخی گسترده است.
 
== نمونه‌های مشهور کودتا در جهان ==
 
کودتاها در مناطق مختلف جهان و در دوره‌های تاریخی گوناگون رخ داده‌اند. برخی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها عبارت‌اند از:
 
{| class="wikitable sortable"
! سال !! کشور !! رویداد !! توضیح
|-
| ۱۹۵۲ || [[مصر]] || کودتای افسران آزاد || افسران آزاد به رهبری محمد نجیب و جمال عبدالناصر حکومت ملک فاروق را برکنار کردند.<ref>Joel Gordon, ''Nasser's Blessed Movement'', Oxford University Press.</ref>
|-
| ۱۹۶۰ || [[ترکیه]] || کودتای ۱۹۶۰ || ارتش دولت عدنان مندرس را سرنگون کرد.<ref>William Hale, ''Turkish Politics and the Military'', Routledge.</ref>
|-
| ۱۹۷۳ || [[شیلی]] || کودتای شیلی || ارتش به رهبری آگوستو پینوشه دولت سالوادور آلنده را برکنار کرد.<ref>Peter Winn, ''Weavers of Revolution'', Oxford University Press.</ref>
|-
| ۱۹۸۰ || [[ترکیه]] || کودتای ۱۹۸۰ || نیروهای مسلح با اعلام حکومت نظامی قدرت را در دست گرفتند.<ref>Hale, همان.</ref>
|-
| ۱۹۹۲ || [[پرو]] || خودکودتای فوجیموری || رئیس‌جمهور پارلمان را منحل و قانون اساسی را تعلیق کرد.<ref>Oxford Reference.</ref>
|-
| ۲۰۲۱ || [[میانمار]] || کودتای نظامی || ارتش دولت منتخب را برکنار و وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد.<ref>United Nations Human Rights Office.</ref>
|}
 
هر یک از این رویدادها شرایط، بازیگران و پیامدهای متفاوتی داشته‌اند و پژوهشگران آن‌ها را در چارچوب‌های گوناگون علوم سیاسی بررسی کرده‌اند.
 
== پیامدهای کودتا ==
[[پرونده:گردآوری مردم و مخالفان کودتا در ورزشگاه سانتیاگو که به کشتار آنان انجامید.JPG|بندانگشتی|کودتای شیلی به ]]
پیامدهای کودتا بسته به شرایط هر کشور متفاوت است، اما معمولاً در چند حوزه قابل بررسی است.
 
=== پیامدهای سیاسی ===
 
* تغییر رهبران سیاسی؛
* تعلیق یا اصلاح قانون اساسی؛
* انحلال پارلمان یا محدود شدن اختیارات آن؛
* افزایش نقش نیروهای نظامی و امنیتی در اداره کشور.
 
در بسیاری از موارد، حکومت‌های برآمده از کودتا با صدور فرمان‌های فوق‌العاده و اعمال حکومت نظامی تلاش کرده‌اند قدرت خود را تثبیت کنند.<ref>Luttwak, همان.</ref>
 
=== پیامدهای اجتماعی ===
 
کودتاها می‌توانند موجب قطبی‌شدن جامعه، افزایش مهاجرت سیاسی، کاهش اعتماد عمومی به نهادهای حکومتی و محدود شدن آزادی‌های مدنی شوند.
 
=== پیامدهای اقتصادی ===
 
بی‌ثباتی سیاسی ناشی از کودتا گاه به کاهش سرمایه‌گذاری، رکود اقتصادی، تحریم‌های بین‌المللی یا تغییر سیاست‌های اقتصادی منجر می‌شود.
 
=== پیامدهای بین‌المللی ===
 
واکنش جامعه بین‌المللی به کودتاها یکسان نیست. برخی حکومت‌های برآمده از کودتا با تحریم یا تعلیق عضویت در سازمان‌های منطقه‌ای روبه‌رو شده‌اند، در حالی که برخی دیگر توانسته‌اند به تدریج مشروعیت دیپلماتیک کسب کنند.
 
== مطالعات دانشگاهی درباره کودتا ==
 
از نیمه دوم قرن بیستم، مطالعه کودتا به شاخه‌ای مهم در علوم سیاسی تبدیل شد.
 
=== ادوارد لوتواک ===
 
ادوارد لوتواک در کتاب ''Coup d'État: A Practical Handbook'' (۱۹۶۸) سازوکار عملی اجرای کودتا را بررسی کرده است. او استدلال می‌کند که موفقیت کودتا بیش از هر چیز به کنترل مراکز فرماندهی، ارتباطات، رسانه‌ها و نهادهای تصمیم‌گیری وابسته است.<ref>Luttwak, همان.</ref>
 
'''ساموئل هانتینگتون'''
 
ساموئل هانتینگتون در کتاب ''Political Order in Changing Societies'' رابطه میان توسعه نامتوازن، ضعف نهادهای سیاسی و افزایش احتمال مداخله ارتش در سیاست را تحلیل کرده است. از دیدگاه او، در جوامعی که نهادهای سیاسی از انسجام کافی برخوردار نیستند، ارتش ممکن است به بازیگری تعیین‌کننده در انتقال قدرت تبدیل شود.<ref>Huntington, همان.</ref>
 
'''پژوهش‌های آماری معاصر'''
 
پژوهشگران معاصر با استفاده از پایگاه‌های داده بین‌المللی، عواملی مانند ساختار ارتش، رقابت میان نخبگان، نابرابری اقتصادی، جنگ‌های داخلی و فشارهای خارجی را در احتمال وقوع یا شکست کودتا بررسی کرده‌اند. مطالعاتی مانند پایگاه داده کودتاهای کلایتون ثاین از منابع پرکاربرد در این حوزه به شمار می‌روند.<ref>Clayton L. Thyne, Coup Dataset.</ref>
 
== نظریه‌های تبیین کودتا ==
 
پژوهشگران برای توضیح چرایی وقوع کودتا نظریه‌های گوناگونی ارائه کرده‌اند.
 
=== نظریه نهادی ===
 
بر اساس این دیدگاه، ضعف نهادهای حکومتی، نبود سازوکارهای قانونی انتقال قدرت و کاهش مشروعیت سیاسی احتمال وقوع کودتا را افزایش می‌دهد.
 
=== نظریه نظامی ===
 
این نظریه بر نقش ارتش به‌عنوان سازمانی منسجم، سلسله‌مراتبی و دارای ظرفیت بسیج سریع تأکید می‌کند.
 
=== نظریه نخبگان ===
 
برخی پژوهشگران کودتا را نتیجه رقابت میان گروه‌های نخبه برای دسترسی به قدرت می‌دانند، به‌ویژه هنگامی که امکان رقابت قانونی محدود باشد.
 
=== نظریه مداخله خارجی ===
 
در برخی مطالعات، نقش قدرت‌های خارجی در حمایت اطلاعاتی، مالی یا سیاسی از کودتاها بررسی شده است؛ با این حال، پژوهشگران تأکید می‌کنند که میزان تأثیر این عامل در هر مورد باید به‌طور مستقل ارزیابی شود.
 
== نقدها و مباحث نظری ==
 
تعریف دقیق کودتا همچنان موضوع بحث میان پژوهشگران است. برخی معتقدند مرز میان کودتا، انقلاب، شورش و انتقال غیرقانونی قدرت همیشه روشن نیست. همچنین درباره نقش قدرت‌های خارجی، میزان مشارکت مردمی و مشروعیت حکومت‌های برآمده از کودتا دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد.
 
در سال‌های اخیر، اصطلاح‌هایی مانند «کودتای نرم»، «کودتای قضایی» و «کودتای پارلمانی» نیز وارد ادبیات سیاسی شده‌اند، اما کاربرد این مفاهیم درباره رویدادهای مشخص همچنان محل اختلاف است و نیازمند بررسی موردی بر پایه منابع معتبر است.<ref>Oxford Reference.</ref>
 
== تأثیر کودتا بر دموکراسی ==
 
پژوهش‌های تطبیقی نشان می‌دهد که کودتاها معمولاً روند توسعه نهادهای دموکراتیک را با اختلال روبه‌رو می‌کنند؛ هرچند پیامدهای بلندمدت آن‌ها در کشورهای مختلف یکسان نیست. برخی حکومت‌های برآمده از کودتا پس از دوره‌ای انتقالی به انتخابات بازگشته‌اند، در حالی که برخی دیگر به حکومت‌های اقتدارگرا تبدیل شده‌اند.<ref>Nancy Bermeo, ''Journal of Democracy''.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
 
* [[انقلاب]]
* [[علوم سیاسی]]
* [[روابط بین‌الملل]]
* [[ارتش]]
* [[دموکراسی]]
* [[اقتدارگرایی]]
* [[کودتای ۲۸ مرداد]]
* [[کودتای سوم اسفند]]
* [[جنگ داخلی]]
* [[حکومت نظامی]]


== منابع ==
== منابع ==
 
<references />
<references/>
 
== کتاب‌شناسی ==
 
* Abrahamian, Ervand. ''A History of Modern Iran''. Cambridge University Press.
* Goldstone, Jack A. ''Revolutions: A Very Short Introduction''. Oxford University Press.
* Gordon, Joel. ''Nasser's Blessed Movement''. Oxford University Press.
* Hale, William. ''Turkish Politics and the Military''. Routledge.
* Huntington, Samuel P. ''Political Order in Changing Societies''. Yale University Press.
* Luttwak, Edward N. ''Coup d'État: A Practical Handbook''. Harvard University Press.
* Winn, Peter. ''Weavers of Revolution''. Oxford University Press.
* Oxford Reference. "Coup d'état".
* National Security Archive. "The Iran Coup, 1953".
* CIA Historical Review Program.
* United Nations Human Rights Office.
* Clayton L. Thyne. Coup Dataset.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۹

هارولد وارموس
متولد۱۸ دسامبر ۱۹۳۹
محل زندگینیویورک، ایالات متحده
ملیتآمریکایی
جوایزجایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی ۱۹۸۹؛ جایزهٔ لاسکر
همسرکانستنس لوئیز کیسی
فرزنداندو پسر

هارولد الیوت وارموس (Harold E. Varmus؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹) پزشک، ویروس‌شناس و پژوهشگر آمریکایی در زمینهٔ سرطان است. او به‌خاطر کشف منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی، به‌طور مشترک با جان مایکل بیشاپ، جایزهٔ نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۱۹۸۹ را دریافت کرد. انگیزهٔ رسمی جایزه «برای کشف منشأ سلولی انکوژن‌های رتروویروسی» اعلام شد.[۱]

کشف وارموس و بیشاپ نشان داد که ژن‌های سرطان‌زا لزوماً ساختهٔ ویروس‌ها نیستند، بلکه می‌توانند از ژن‌های طبیعی سلول‌های جانوری منشأ بگیرند. این ژن‌های طبیعی که پروتو-انکوژن نامیده می‌شوند، در تنظیم رشد و تقسیم سلول نقش دارند. جهش یا فعال‌شدن نابجای آن‌ها می‌تواند سلول را به سوی سرطانی‌شدن سوق دهد.

زندگی و تحصیلات

هارولد وارموس در ۱۸ دسامبر ۱۹۳۹ در اوشن‌ساید، در ساحل جنوبی لانگ‌آیلند در ایالت نیویورک متولد شد. پدرش پزشک عمومی و مادرش مددکار اجتماعی روان‌پزشکی بود. وارموس در فری‌پورت نیویورک بزرگ شد و در مدارس دولتی تحصیل کرد. او در دوران جوانی به مطالعه، سیاست و روزنامه‌نگاری علاقه داشت.[۲]

او در سال ۱۹۶۱ از کالج آمهرست فارغ‌التحصیل شد و در آنجا ادبیات انگلیسی خواند و سردبیر روزنامهٔ کالج بود. سپس با دریافت بورسیهٔ وودرو ویلسون، تحصیلات تکمیلی خود را در ادبیات انگلیسی در دانشگاه هاروارد آغاز کرد. بااین‌حال علاقهٔ او به پزشکی دوباره قوت گرفت و به دانشکدهٔ پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا رفت. وارموس در سال ۱۹۶۶ مدرک پزشکی خود را دریافت کرد.

در دوران دانشکدهٔ پزشکی، او به علوم پایه و پزشکی بین‌المللی علاقه‌مند شد و مدتی در یک بیمارستان مأموریتی در شمال هند کار کرد. پس از دورهٔ کارورزی و دستیاری پزشکی داخلی در بیمارستان کلمبیا-پرسبیترین، در سال ۱۹۶۸ به‌عنوان همکار بالینی به مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده پیوست. او در آزمایشگاه ایرا پاستن دربارهٔ تنظیم ژن‌های باکتریایی پژوهش کرد و نخستین تجربهٔ جدی خود را در پژوهش آزمایشگاهی به دست آورد.

پیوستن به دانشگاه سان‌فرانسیسکو

وارموس در سال ۱۹۷۰ به‌عنوان پژوهشگر پسادکترا به آزمایشگاه جی. مایکل بیشاپ در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو پیوست. این همکاری، مسیر اصلی زندگی علمی او را تعیین کرد. او با بیشاپ به مطالعهٔ ویروس‌های تومورزا و سازوکارهای مولکولی تبدیل سلول سالم به سلول سرطانی پرداخت.

وارموس در سال ۱۹۷۱ به عضویت هیئت علمی دانشگاه درآمد و در سال ۱۹۷۹ به مقام استادی رسید. پژوهش‌های او بر چرخهٔ زندگی رتروویروس‌ها، ژن‌های تبدیل‌کنندهٔ سلول، ویروس هپاتیت ب و سازوکار عمل انکوژن‌ها متمرکز بود. همکاری او با بیشاپ نمونه‌ای برجسته از پژوهش مشترک در زیست‌شناسی مولکولی به شمار می‌رود.[۳]

کشف منشأ سلولی انکوژن‌ها

وارموس و بیشاپ پژوهش خود را بر ویروس سارکومای روس متمرکز کردند. این رتروویروس می‌تواند در جوجه‌ها سارکوم، نوعی تومور بافت همبند، ایجاد کند. دانشمندان پیش‌تر می‌دانستند که ویروس دارای ژنی است که در ایجاد تومور نقش دارد، اما منشأ این ژن روشن نبود.

آن دو پژوهشگر ژن سرطان‌زای ویروس را شناسایی کردند و آن را v-src نامیدند. سپس با استفاده از روش‌های مولکولی، مادهٔ ژنتیکی مشابهی را در DNA سلول‌های سالم جوجه‌ها و دیگر جانوران یافتند. این ژن طبیعی c-src نام گرفت. نتیجه نشان داد که ویروس ژن سرطان‌زا را از سلول میزبان گرفته و در جریان تکامل با خود حمل کرده است.[۴]

این کشف در سال ۱۹۷۶ منتشر شد و برداشت رایج دربارهٔ سرطان را دگرگون کرد. پیش از آن، بسیاری از پژوهشگران تصور می‌کردند ژن‌های انکوژن مستقیماً به ویروس تعلق دارند. وارموس و بیشاپ نشان دادند که انکوژن ویروسی نسخهٔ تغییر‌یافته‌ای از یک ژن سلولی است که در حالت طبیعی در کنترل رشد و تقسیم سلول نقش دارد.

پروتو-انکوژن‌ها و زیست‌شناسی سرطان

پروتو-انکوژن‌ها ژن‌های طبیعی سلول‌اند که برای عملکرد سالم بدن ضروری هستند. آن‌ها می‌توانند پروتئین‌هایی بسازند که در مسیر پیام‌رسانی رشد، گیرنده‌های سطح سلول، کینازها یا تنظیم فعالیت ژن‌ها نقش دارند. در وضعیت عادی، این مسیرها با دقت کنترل می‌شوند.

اگر پروتو-انکوژن بر اثر جهش تغییر کند، بیش از اندازه فعال شود یا تعداد نسخه‌های آن افزایش یابد، پیام رشد ممکن است بدون توقف ادامه پیدا کند. در چنین شرایطی، سلول از کنترل بافت خارج می‌شود و همراه با تغییرات ژنتیکی دیگر می‌تواند تومور بسازد. این دیدگاه به پژوهشگران کمک کرد سرطان را بیماری‌ای پیچیده و چندمرحله‌ای بدانند که از انباشته‌شدن تغییرات ژنتیکی پدید می‌آید.

کشف وارموس و بیشاپ همچنین راه را برای شناسایی انکوژن‌های گوناگون هموار کرد. بسیاری از این ژن‌ها در سرطان‌های انسانی تغییر می‌کنند و برخی از آن‌ها به هدف داروهای ضدسرطان تبدیل شده‌اند. درمان‌های هدفمند، برخلاف داروهای عمومی، مسیرهای مولکولی خاصی را که در رشد تومور نقش دارند مهار می‌کنند.

جایزهٔ نوبل و دیگر افتخارات

مجمع نوبل مؤسسهٔ کارولینسکا در ۹ اکتبر ۱۹۸۹ جایزهٔ فیزیولوژی یا پزشکی را به‌طور مشترک به جی. مایکل بیشاپ و هارولد وارموس اعطا کرد. بیانیهٔ نوبل توضیح داد که آن‌ها با استفاده از یک رتروویروس تومورزا توانستند انکوژن‌های کنترل‌کنندهٔ رشد را در سلول‌های طبیعی شناسایی کنند.

این کشف نشان داد که ژن‌های سلولی در زنجیره‌های پیام‌رسانی رشد نقش دارند و اختلال در هر بخش از این زنجیره‌ها می‌تواند به سرطان کمک کند. جایزهٔ نوبل، اهمیت پیوند میان ویروس‌شناسی، ژنتیک و سرطان‌شناسی را تثبیت کرد.

وارموس پیش از نوبل نیز همراه با بیشاپ جایزهٔ آلبرت لاسکر برای پژوهش‌های بنیادی پزشکی را در سال ۱۹۸۲ دریافت کرده بود. او عضو آکادمی ملی علوم، آکادمی هنر و علوم آمریکا و انجمن سلطنتی بریتانیا بود. از دیگر افتخارات او می‌توان به جایزهٔ گایردنر، جایزهٔ اسلون و چندین مدرک افتخاری اشاره کرد.

مدیریت علمی و سیاست‌گذاری پژوهش

وارموس در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان چهاردهمین مدیر مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده منصوب شد و تا پایان سال ۱۹۹۹ در این سمت باقی ماند. او نخستین برندهٔ نوبل بود که ریاست NIH را بر عهده گرفت. در دوران مدیریت او، بودجهٔ NIH افزایش یافت و برنامه‌های بزرگ پژوهشی از جمله پروژهٔ ژنوم انسان گسترش پیدا کرد.

او همچنین از ایجاد دسترسی عمومی به مقالات پژوهشی حمایت کرد و پایه‌های شکل‌گیری پایگاه PubMed Central را تقویت کرد. این پایگاه امکان دسترسی آزاد به متن کامل بخشی از مقالات پژوهشی مورد حمایت NIH را فراهم کرد.

وارموس از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ رئیس و مدیر اجرایی مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در نیویورک بود. سپس از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ ریاست مؤسسهٔ ملی سرطان را بر عهده گرفت. در این دوره، برنامه‌هایی دربارهٔ ژنوم سرطان، سلامت جهانی و پزشکی دقیق توسعه یافت. او پس از آن به دانشکدهٔ پزشکی ویل کرنل پیوست و در مرکز ژنوم نیویورک نیز فعالیت کرد.[۵]

علم باز و فعالیت‌های عمومی

وارموس از مدافعان دسترسی آزاد به دانش علمی بود. او همراه با دانشمندان دیگر کتابخانهٔ عمومی علوم، یا PLOS، را بنیان گذاشت. هدف این سازمان، فراهم‌کردن امکان دسترسی گسترده و کم‌هزینه به نتایج پژوهش‌های علمی است.

او در کنار پژوهش و مدیریت علمی، دربارهٔ رابطهٔ علم و سیاست عمومی نیز نوشته است. کتاب خاطرات او با عنوان هنر و سیاست علم به تجربه‌هایش در مقام پژوهشگر، مدیر دولتی و مدافع علم عمومی می‌پردازد. وارموس بر این باور است که پژوهش علمی باید در خدمت جامعه باشد و تصمیم‌گیری‌های عمومی باید بر شواهد علمی تکیه کند.

حمایت از مردم ایران

نام هارولد وارموس در فهرست پشتیبانان نامهٔ برندگان نوبل دربارهٔ اعتراضات ایران در سال ۲۰۲۲ آمده است. این نامه که در وبگاه ابتکار زنان نوبل منتشر شده، از اعتراضات مردم ایران حمایت و سرکوب زنان و معترضان را محکوم می‌کند. امضاکنندگان خواستار پایان‌دادن به خشونت دولتی، آزادی بازداشت‌شدگان، رفع قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان و تحقیق مستقل دربارهٔ مرگ مهسا امینی شدند.[۶]

شورای ملی مقاومت ایران نیز نام وارموس را در فهرست برندگان نوبل پشتیبان بیانیه‌ها و کارزارهای بین‌المللی دربارهٔ وضعیت حقوق بشر در ایران آورده است. در یکی از این بیانیه‌ها، بر حق مردم ایران برای آزادی، دموکراسی و جمهوری منتخب تأکید شده و از طرح ده‌ماده‌ای مریم رجوی پشتیبانی شده است.[۷]

منابع

  1. ↑ Harold E. Varmus – Facts، وبگاه رسمی جایزهٔ نوبل
  2. ↑ Harold E. Varmus – Biographical، وبگاه رسمی جایزهٔ نوبل
  3. ↑ Harold E. Varmus, M.D.، مؤسسهٔ ملی سلامت ایالات متحده
  4. ↑ The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1989، بیانیهٔ مجمع نوبل
  5. ↑ Global Cancer Conversations: Harold Varmus، مؤسسهٔ ملی سرطان
  6. ↑ An Open Letter to the People of Iran، ابتکار زنان نوبل، ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲
  7. ↑ In Joint Letter to World Leaders, 80 Nobel Laureates Support Free and Democratic Iran، شورای ملی مقاومت ایران، ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴
برگرفته از «https://iran-pedia.org/w/index.php?title=کاربر:Hamidreza/صفحه_تمرین&oldid=95275»