کاربر:Hamidreza/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Hamidreza (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۵۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''درحال ویرایش'''{{جعبه زندگینامه
|نام_شخص=ستایش شفیعی
|تصویر=ستایش شفیعی1.jpg
|عرض_تصویر=260px
|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، ستایش شفیعی
|تاریخ_تولد=
|محل_تولد=سقز-روستای شیخه‌له
|تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴
|ملیت=ایرانی (کرد)
|محل_مرگ=تهران، نازی‌آباد
|مدفن=
|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پیشانی
|شناخته‌شده برای=شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴
|همسر=متاهل پدر دو فرزند
|والدین=عمر و خدیجه
|تاریخ تولد=
|تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴
}}
'''ستایش شفیعی،''' (متولد حدود ۱۳۸۴-شهادت ۱۸دی ۱۴۰۴ ) دختر ۲۰ساله متولد تهران، ورزشکار، بسکتبالیست عضو تیم منطقه۶ تهران، یکی‌از داوران «جایزه‌کتاب‌مهر» بود که در [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] ایران هدف دو گلوله جنگی قرارگرفت و به‌شهادت رسید. او نماد مقاومت جوانان بی‌سرپرست بودو با نام مستعار«دختری که خورشید بود» شناخته‌می‌شود.
== زندگینامه ==
ستایش شفیعی، دختر ۲۰ ساله تهرانی که از سه‌سالگی بدون خانواده، در مراکز سازمان بهزیستی بزرگ شد.


او از کودکی زیر پوشش سازمان بهزیستی قرار داشت. وقتی فقط '''سه ساله''' بود، پدرش او را مقابل شیرخوارگاه رها کرد و رفت. ستایش در مراکز بهزیستی بزرگ شد و پس از رسیدن به ۱۸ سالگی، مستقل شد و باید زندگی خود را به تنهایی اداره می‌کرد.


ستایش ورزشکار بود و عضو تیم بسکتبال منطقه ۶ تهران در باشگاهی تحت نظر آموزش و پرورش فعالیت می‌کرد. او کتاب‌خوان هم بود و علاقه زیادی به مطالعه داشت و یکی‌از داوران «جایزه کتاب‌مهر» بود.
'''درحال ویرایش'''


او با کمک برخی سازمان‌های مدنی، ابتدا خانه‌ای در منطقه نواب تهران اجاره کرد و پاییز ۱۴۰۴ محل زندگی‌اش را به میدان خراسان تغییر داد.  
'''حمید مهدوی،''' (زادهٔ ۱۳۶۶ – شهادت ۱۸ دی ۱۴۰۴) آتش‌نشان اهل مشهد بود که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۴]]، در حال امدادرسانی به مجروحان و انتقال آنان به محل امن، با شلیک نیروهای حکومتی کشته شد و در روایت‌ها از او به‌عنوان «شهید» و «آتش‌نشان قهرمان» یاد شد.


ستایش به تازگی نامزد کرده بود و امید داشت زندگی جدیدی برای خود بسازد که از کودکی از او دریغ شده بود.
== زندگی‌نامه ==


ستایش کانال تلگرامی داشت با نام '''«دختری که خورشید بود»''' و نوشته‌هایش را اغلب با امضای «خورشید» منتشر می‌کرد.


دوستان و نزدیکانش او را دختری سرکش، رها، شجاع و پر از امید توصیف می‌کردند. 


به گفته دوستان او، ستایش ورزشکار و اهل مطالعه بود و به‌تازگی نامزد کرده بود و می‌خواست زندگی که از او دریع شده را از نو بسازد.<ref>[https://iranwire.com/fa/features/148922-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B4%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%DA%A9%D8%B4-%D9%88-%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%DA%A9%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF/ ستایش شفیعی، دختر سرکش و رهای بهزیستی که کشته شد، که بود؟-ایران‌وایر]</ref><ref>[https://www.iranncr.org/2026/01/24/13775/ قیام سراسری ایران – شماره ۵۷: اسامی ۹۴ تن دیگر از شهیدان سرفراز قیام، شامل ۱۵ زن و ۵ نوجوان-شورای ملی مقاومت]</ref>
حمید مهدوی به‌عنوان آتش‌نشانی حرفه‌ای، اهل مشهد و فردی فعال و خوش‌نام بود. او علاوه بر کار رسمی‌اش، در زندگی و فضای مجازی نیز به‌خاطر رفتار مسئولانه‌اش چشم‌انداز مطلوبی داشت.  


== شهادت ==
او در پیج اینستاگرامی‌اش در این باره نوشت:<blockquote>
روحیه آرمان‌گرای ستایش او را به [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] کشاند ودر پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶) حین [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در میدان خراسان تهران، او خود را سپر یک پسر۱۲ساله که تیر خورده‌بود می‌کند و قصد دارد تا جسد او را به عقب بکشد. همانجا نیروهای سرکوبگر جمهوری‌اسلامی یک تیر به پای‌او و پس از مدتی، یک تیر به کمر او شلیک‌ می‌کنند و درجا شهید می‌شود.  
«آتش‌نشان بودن فقط خاموش کردن آتش نیست...باید دل خانواده را آرام کنی. دل مردم را قرص کنی و دل خودتو ... بگذاری کنار چون وقت نمی‌کنی بهش برسی.»</blockquote>


پس از کشته شدنش، به دلیل نداشتن خانواده نزدیک، شناسایی پیکرش دشوار بود و چند روز طول کشید تا توسط مددجویان دیگر بهزیستی شناسایی شود.  
حمید در شامگاه ۱۸دی‌ماه درجریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] برای کمک به معترضان مجروح به سوی مردم شتافت. او در این لحظات پرخطر در آخرین پست اینستاگرامی خود چنین نوشته بود:<blockquote>
«شاید سهم من در این دنیا، شغلی باشد که نزد خدا برایم شفاعت کند»</blockquote>
مرگ او در روز ۱۸ دی ۱۴۰۴، نه‌تنها یک فقدان شخصی برای خانواده و دوستانش بود، بلکه تبدیل به نمادی از حضور انسان‌های عادی در دل حوادث بزرگ تاریخی شد؛ افرادی که با انتخابی کوتاه اما سرنوشت‌ساز، در حافظه جمعی جایگاهی وابسته به معنای عمیق‌تری از ایثار و شجاعت می‌یابند.


دوستانش، پیکر ستایش را در بهشت زهرای تهران در قطعه۳۲۶، ردیف۱۹۲، شماره ۹۷ به‌خاک سپردند.  
حمید مهدوی، در ذهن بسیاری از افراد، نماد فداکاری و شجاعت در برابر خشونت دست‌اندرکاران حکومتی محسوب می‌شود، زیرا در لحظه خطر، از کمک به دیگران چندان نگرانی نداشت و به‌جای دور شدن از صحنه، خود را در میانه حوادث قرار داد. این ویژگی، باعث شد در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص قیام ۱۴۰۴ نام‌گذاری شود و در مراسم یادبود و چهلمش، نامش مکرر به‌یاد آمده و حضورش در فضای عمومی تأثیرگذار باشد.
 
در گزارش‌های منتشرشده،
 
جاویدنام حمید مهدوی، آتش‌نشان حرفه‌ای تازه استخدام شده در مشهد، ورزشکار و داور بین‌المللی راگبی بود که شامگاه ۱۸ دی در حال کمک به معترضان مجروح کشته شد.
 
فیلمی از او که مجروحی را بر دوش داشت، در شبکه‌های اجتماعی پر بازدید شده بود.<ref>[https://www.instagram.com/p/DUSrgjrlOHM اینستاگرام]</ref><ref>[https://www.iranintl.com/fa/202602019179 داستان آتش‌نشانی که معترضان مجروح را به کول می‌کشید-اینترنشنال]</ref><ref>[https://ir.voanews.com/a/8109190.html حمید مهدوی، آتش‌نشانی که «قهرمان» مردم شد؛ صدای آمریکا]</ref>


به‌گفته یکی از مسولان بهزیستی، ستایش شفیعی یکی از چهار نفر [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری]] است که تحت پوشش این نهاد بودند.
[[پرونده:ستایش شفیعی.jpg|جایگزین=مزار ستایش شفیعی|بندانگشتی|300x300پیکسل|مزار ستایش شفیعی]]
ستایش کسی را نداشت، اما نامش مثل خورشیدی در دل هر ایرانی می‌درخشد و خاموشی‌پذیر نیست.نام او در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]] در ردیف ۱۳۳ به ثبت رسیده‌است.<ref>[[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴]]</ref>
== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۱


درحال ویرایش

حمید مهدوی، (زادهٔ ۱۳۶۶ – شهادت ۱۸ دی ۱۴۰۴) آتش‌نشان اهل مشهد بود که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۴، در حال امدادرسانی به مجروحان و انتقال آنان به محل امن، با شلیک نیروهای حکومتی کشته شد و در روایت‌ها از او به‌عنوان «شهید» و «آتش‌نشان قهرمان» یاد شد.

زندگی‌نامه

حمید مهدوی به‌عنوان آتش‌نشانی حرفه‌ای، اهل مشهد و فردی فعال و خوش‌نام بود. او علاوه بر کار رسمی‌اش، در زندگی و فضای مجازی نیز به‌خاطر رفتار مسئولانه‌اش چشم‌انداز مطلوبی داشت.

او در پیج اینستاگرامی‌اش در این باره نوشت:

«آتش‌نشان بودن فقط خاموش کردن آتش نیست...باید دل خانواده را آرام کنی. دل مردم را قرص کنی و دل خودتو ... بگذاری کنار چون وقت نمی‌کنی بهش برسی.»

حمید در شامگاه ۱۸دی‌ماه درجریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ برای کمک به معترضان مجروح به سوی مردم شتافت. او در این لحظات پرخطر در آخرین پست اینستاگرامی خود چنین نوشته بود:

«شاید سهم من در این دنیا، شغلی باشد که نزد خدا برایم شفاعت کند»

مرگ او در روز ۱۸ دی ۱۴۰۴، نه‌تنها یک فقدان شخصی برای خانواده و دوستانش بود، بلکه تبدیل به نمادی از حضور انسان‌های عادی در دل حوادث بزرگ تاریخی شد؛ افرادی که با انتخابی کوتاه اما سرنوشت‌ساز، در حافظه جمعی جایگاهی وابسته به معنای عمیق‌تری از ایثار و شجاعت می‌یابند.

حمید مهدوی، در ذهن بسیاری از افراد، نماد فداکاری و شجاعت در برابر خشونت دست‌اندرکاران حکومتی محسوب می‌شود، زیرا در لحظه خطر، از کمک به دیگران چندان نگرانی نداشت و به‌جای دور شدن از صحنه، خود را در میانه حوادث قرار داد. این ویژگی، باعث شد در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص قیام ۱۴۰۴ نام‌گذاری شود و در مراسم یادبود و چهلمش، نامش مکرر به‌یاد آمده و حضورش در فضای عمومی تأثیرگذار باشد.

در گزارش‌های منتشرشده،

جاویدنام حمید مهدوی، آتش‌نشان حرفه‌ای تازه استخدام شده در مشهد، ورزشکار و داور بین‌المللی راگبی بود که شامگاه ۱۸ دی در حال کمک به معترضان مجروح کشته شد.

فیلمی از او که مجروحی را بر دوش داشت، در شبکه‌های اجتماعی پر بازدید شده بود.[۱][۲][۳]

منابع