درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class="main-box"> | <div class="main-box"> | ||
<div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | ||
| خط ۴: | خط ۵: | ||
<!-- نوشتار 1 --> | <!-- نوشتار 1 --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده:استاد محمدرضا شجریان.jpg|جایگزین=محمدرضا شجریان|بندانگشتی|150x150پیکسل|محمدرضا شجریان]]</div> | |||
<div>[[پرونده: | |||
<div> | <div> | ||
'''محمدرضا شجریان'''، (زاده ۱ مهر ۱۳۱۹ – درگذشته ۱۷ مهر ۱۳۹۹) موسیقیدان و خوانندهٔ سبک اصیل ایرانی بود. وی همچنین خوشنویس در خطِ نستعلیق، رئیس شورای عالی خانه موسیقی ایران، بنیانگذار گروه شهناز و مبدع چند ساز موسیقی بود. او در قرائت قرآن نیز متبحر بود و دعای ربنا، معروفترین تلاوت قرآنیِ او بود؛ این اثر را سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری به عنوان اثر ملی ثبت کردهاست. سایت انجمن آسیا محمدرضا شجریان را پرآوازهترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی، روزنامهٔ ونکوورسان او را یکی از مهمترین هنرمندان موسیقی جهان و همچنین رادیوی عمومی ملی (NPR) در سال ۲۰۱۰ وی را یکی از ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرد. وی نامزد دو جایزه گرمی بود. شجریان در میان دوستداران خود با عنوان «خسروی آواز ایران» شناخته میشود. | |||
از فرزندان محمدرضا شجریان، همایون و مژگان در زمینهٔ موسیقی فعالیت دارند. خوانندگان سرشناسی چون ایرج بسطامی، مظفر شفیعی، حسامالدین سراج، حمیدرضا نوربخش، علی جهاندار و پسرش همایون از شاگردان شجریان هستند. | |||
[[محمدرضا شجریان|بیشتر بخوانید...]] | |||
<!-- نوشتار ۲ --> | |||
<div class="box-content"> | |||
<div>[[پرونده:منزوی3.JPG|جایگزین=حسین منزوی|بندانگشتی|180x180پیکسل|حسین منزوی]]</div> | |||
<div> | |||
'''حسین منزوی''' ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳، تهران)، از برجستهترین شاعران و غزلسرایان معاصر است. حسین منزوی به سلطان غزل ایران شهرت دارد. او پس از پایان دوران دبیرستان وارد دانشگاه تهران در رشتهی ادبیات شد. حسین منزوی نخستین دفتر شعرش به نام حنجره زخمی تغزل، در سال ۱۳۵۰، به چاپ رساند؛ و با همان مجموعه برندهی جایزه اولین دوره شعر [[فروغ فرخزاد]] شد. | |||
دومین کتاب حسین منزوی پس از ۸ سال سکوت، با نام ''صفرخان'' در قالب یک شعر بلند در ستایش از مردانگی صفر قهرمانیان، دیرپاترین زندانی سیاسی دوران [[محمدرضا پهلوی]] منتشر شد. حسین منزوی کتابهای متعددی تا زمان مرگش منتشر کرد. در مجموع ۱۷ اثر به نام وی به ثبت رسیده است. حسین منزوی در سرایش نزدیک به ۱۵۰، ترانه با خوانندگان و هنرمندان معروف ایران همکاری داشته است. اعدام برادر کوچکترش حسن منزوی، تاثیر عجیبی بر اشعار و زندگی او گذاشت. | |||
[[ | حسین منزوی تا پایان عمر داغدار برادرش بود. برادر او از هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران|'''سازمان مجاهدین خلق''']] بود که توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. حسین منزوی برای برادرش شعرهای زیادی سروده است. یکی از آنها شعری است که حسین منزوی از محل چهار گلوله بر پیراهن سبز رنگ برادرش با تعبیر «آن چار شقایق به بهار بدن دوست» نام میبرد. حسین منزوی به رغم آن که از ارکان غزل معاصر ایران به شمار میرفت، در دوران جمهوری اسلامی و تا پایان عمر کاملا طرد شده و منزوی بود. | ||
علت آن این بود که وی حاضر به شرکت در جلسات شعری حکومتی و رسانههای رسمی نبود. حسین منزوی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳، بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران درگذشت. وی در کنار آرامگاه پدرش در زنجان (قبرستان پایین) به خاک سپرده شد. | |||
[[حسین منزوی|بیشتر بخوانید...]] | |||
<div> | <div> | ||
<!-- نوشتار 3 --> | <!-- نوشتار 3 --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:منتظری ۲.JPG|جایگزین=حسینعلی منتظری|بندانگشتی|210x210پیکسل|حسینعلی منتظری]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
'''حسینعلی منتظری'''، (زادهی اول مهر ۱۳۰۱ در نجفآباد – درگذشت ۲۹ آذر ۱۳۸۸ در قم) قائم مقام [[خمینی]] تا سال ۱۳۶۸، رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، از مراجع و مدرسین حوزهی قم، از شاگردان خمینی و نماینده تامالاختیار او تا زمان عزل از قائممقامی بود. او از مدافعان حکومت مذهبی و از مفسران اصلی نظریه [[ولایت فقیه]] بود و این اصل با مدیریت او وارد قانون اساسی ایران شد. منتظری پس از افشای [[ایران گیت|'''ماجرای ایرانگیت''']] توسط مهدی هاشمی برادر دامادش و دستگیری و اعدام وی، از سیستم حکومتی ایران انتقاد کرد. | |||
''' | در سال ۱۳۶۷ بدنبال صدور فتوای [[قتل عام ۶۷|'''قتلعام زندانیان سیاسی'''،]] حسینعلی منتظری به این قتل عام به شدت اعتراض کرد. در این قتل عام دستکم ۳۰ هزار زندانی سیاسی که اغلب از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق بودند به دار آویخته شدند. در حین اجرای این قتل عام [[هیئت مرگ|'''هیئت مرگ''']] درصدد گرفتن تاییدیه او بودند اما منتظری آنها را طرد کرده و عملشان را در ردیف بدترین جنایتهای تاریخ خواند. او در اعتراض به این کشتار نامهیی به خمینی نوشت. پس از این نامه خمینی در پاسخ طی نامهای در تاریخ ۶ فروردین ۱۳۶۸ منتظری را از قائم مقامی خود حذف کرد. | ||
در مرداد ۱۳۹۵ احمد منتظری فرزند آیت الله منتظری یک فایل صوتی منتشر نمود که اعضای هیئت مرگ از جمله حسینعلی نیری (حاکم شرع وقت) مرتضی اشراقی (دادستان وقت) [[ابراهیم رئیسی|'''ابراهیم رئیسی''']] (معاون وقت دادستان) و [[مصطفی پورمحمدی|'''مصطفی پورمحمدی''']] (نماینده وقت وزارت اطلاعات در زندان اوین) در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۶۷ در دیدار با آیتالله منتظری در پی گرفتن تأیید او برای ادامهی قتل عام بودند اما وی به شدت به این کار اعتراض نمود. | |||
در سالهای بعد منتظری به نقد دیکتاتوری [[ولایت فقیه|'''ولایت فقیه''']] پرداخت، پس از انتقاد از ولایت خامنهای در سال ۱۳۶۷ به مدت ۶ سال در حبس خانگی قرار گرفت. خانه او توسط لباس شخصیهای جمهوری اسلامی و ماموران امنیتی مورد تهاجم قرار گرفت، نامش از معابر پاک شد و مطالبش از نشریات و کتابها حذف گردید و رسانههای جمهوری اسلامی از او با طعنهی شیخ سادهلوح نام میبردند. | |||
مهمترین اعتراضات او شامل وضعیت زندانیان، رابطهی پنهانی با آمریکا، ادامهی جنگ با عراق پس از آزادی خرمشهر، استقراض خارجی، عدم رعایت حقوق بشر و دخالت حکومت در حوزههای علمیه میشد. منتظری که یکی از پر مخاطبترین شخصیتهای مذهبی شیعه و از نظر بسیاری اعلم از دیگران بود، در ماههای پایانی عمر خود با صدور فتواهایی علیه برخورد حکومت با معترضان در قیام سال ۱۳۸۸ به یکی از مخالفین نظام تبدیل شد. مراسم تشییع جنازهی او با حضور صدها هزار نفر برگزار شد، و مراسم ختم وی نیز به اجبار لغو شد. | |||
[[حسینعلی منتظری|بیشتر بخوانید...]] | |||
< | <div> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۰
نوشتارهای جدید هفته
محمدرضا شجریان، (زاده ۱ مهر ۱۳۱۹ – درگذشته ۱۷ مهر ۱۳۹۹) موسیقیدان و خوانندهٔ سبک اصیل ایرانی بود. وی همچنین خوشنویس در خطِ نستعلیق، رئیس شورای عالی خانه موسیقی ایران، بنیانگذار گروه شهناز و مبدع چند ساز موسیقی بود. او در قرائت قرآن نیز متبحر بود و دعای ربنا، معروفترین تلاوت قرآنیِ او بود؛ این اثر را سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری به عنوان اثر ملی ثبت کردهاست. سایت انجمن آسیا محمدرضا شجریان را پرآوازهترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی، روزنامهٔ ونکوورسان او را یکی از مهمترین هنرمندان موسیقی جهان و همچنین رادیوی عمومی ملی (NPR) در سال ۲۰۱۰ وی را یکی از ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرد. وی نامزد دو جایزه گرمی بود. شجریان در میان دوستداران خود با عنوان «خسروی آواز ایران» شناخته میشود. از فرزندان محمدرضا شجریان، همایون و مژگان در زمینهٔ موسیقی فعالیت دارند. خوانندگان سرشناسی چون ایرج بسطامی، مظفر شفیعی، حسامالدین سراج، حمیدرضا نوربخش، علی جهاندار و پسرش همایون از شاگردان شجریان هستند.
حسین منزوی ، (زاده اول مهرماه ۱۳۲۵، زنجان – در گذشته ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳، تهران)، از برجستهترین شاعران و غزلسرایان معاصر است. حسین منزوی به سلطان غزل ایران شهرت دارد. او پس از پایان دوران دبیرستان وارد دانشگاه تهران در رشتهی ادبیات شد. حسین منزوی نخستین دفتر شعرش به نام حنجره زخمی تغزل، در سال ۱۳۵۰، به چاپ رساند؛ و با همان مجموعه برندهی جایزه اولین دوره شعر فروغ فرخزاد شد.
دومین کتاب حسین منزوی پس از ۸ سال سکوت، با نام صفرخان در قالب یک شعر بلند در ستایش از مردانگی صفر قهرمانیان، دیرپاترین زندانی سیاسی دوران محمدرضا پهلوی منتشر شد. حسین منزوی کتابهای متعددی تا زمان مرگش منتشر کرد. در مجموع ۱۷ اثر به نام وی به ثبت رسیده است. حسین منزوی در سرایش نزدیک به ۱۵۰، ترانه با خوانندگان و هنرمندان معروف ایران همکاری داشته است. اعدام برادر کوچکترش حسن منزوی، تاثیر عجیبی بر اشعار و زندگی او گذاشت.
حسین منزوی تا پایان عمر داغدار برادرش بود. برادر او از هواداران سازمان مجاهدین خلق بود که توسط جمهوری اسلامی اعدام شد. حسین منزوی برای برادرش شعرهای زیادی سروده است. یکی از آنها شعری است که حسین منزوی از محل چهار گلوله بر پیراهن سبز رنگ برادرش با تعبیر «آن چار شقایق به بهار بدن دوست» نام میبرد. حسین منزوی به رغم آن که از ارکان غزل معاصر ایران به شمار میرفت، در دوران جمهوری اسلامی و تا پایان عمر کاملا طرد شده و منزوی بود.
علت آن این بود که وی حاضر به شرکت در جلسات شعری حکومتی و رسانههای رسمی نبود. حسین منزوی سرانجام در روز شانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۸۳، بر اثر نارسایی قلبی و ریوی و پس از یک عمل جراحی طولانی در بیمارستان رجایی تهران درگذشت. وی در کنار آرامگاه پدرش در زنجان (قبرستان پایین) به خاک سپرده شد.
حسینعلی منتظری، (زادهی اول مهر ۱۳۰۱ در نجفآباد – درگذشت ۲۹ آذر ۱۳۸۸ در قم) قائم مقام خمینی تا سال ۱۳۶۸، رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، از مراجع و مدرسین حوزهی قم، از شاگردان خمینی و نماینده تامالاختیار او تا زمان عزل از قائممقامی بود. او از مدافعان حکومت مذهبی و از مفسران اصلی نظریه ولایت فقیه بود و این اصل با مدیریت او وارد قانون اساسی ایران شد. منتظری پس از افشای ماجرای ایرانگیت توسط مهدی هاشمی برادر دامادش و دستگیری و اعدام وی، از سیستم حکومتی ایران انتقاد کرد.
در سال ۱۳۶۷ بدنبال صدور فتوای قتلعام زندانیان سیاسی، حسینعلی منتظری به این قتل عام به شدت اعتراض کرد. در این قتل عام دستکم ۳۰ هزار زندانی سیاسی که اغلب از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق بودند به دار آویخته شدند. در حین اجرای این قتل عام هیئت مرگ درصدد گرفتن تاییدیه او بودند اما منتظری آنها را طرد کرده و عملشان را در ردیف بدترین جنایتهای تاریخ خواند. او در اعتراض به این کشتار نامهیی به خمینی نوشت. پس از این نامه خمینی در پاسخ طی نامهای در تاریخ ۶ فروردین ۱۳۶۸ منتظری را از قائم مقامی خود حذف کرد.
در مرداد ۱۳۹۵ احمد منتظری فرزند آیت الله منتظری یک فایل صوتی منتشر نمود که اعضای هیئت مرگ از جمله حسینعلی نیری (حاکم شرع وقت) مرتضی اشراقی (دادستان وقت) ابراهیم رئیسی (معاون وقت دادستان) و مصطفی پورمحمدی (نماینده وقت وزارت اطلاعات در زندان اوین) در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۶۷ در دیدار با آیتالله منتظری در پی گرفتن تأیید او برای ادامهی قتل عام بودند اما وی به شدت به این کار اعتراض نمود.
در سالهای بعد منتظری به نقد دیکتاتوری ولایت فقیه پرداخت، پس از انتقاد از ولایت خامنهای در سال ۱۳۶۷ به مدت ۶ سال در حبس خانگی قرار گرفت. خانه او توسط لباس شخصیهای جمهوری اسلامی و ماموران امنیتی مورد تهاجم قرار گرفت، نامش از معابر پاک شد و مطالبش از نشریات و کتابها حذف گردید و رسانههای جمهوری اسلامی از او با طعنهی شیخ سادهلوح نام میبردند.
مهمترین اعتراضات او شامل وضعیت زندانیان، رابطهی پنهانی با آمریکا، ادامهی جنگ با عراق پس از آزادی خرمشهر، استقراض خارجی، عدم رعایت حقوق بشر و دخالت حکومت در حوزههای علمیه میشد. منتظری که یکی از پر مخاطبترین شخصیتهای مذهبی شیعه و از نظر بسیاری اعلم از دیگران بود، در ماههای پایانی عمر خود با صدور فتواهایی علیه برخورد حکومت با معترضان در قیام سال ۱۳۸۸ به یکی از مخالفین نظام تبدیل شد. مراسم تشییع جنازهی او با حضور صدها هزار نفر برگزار شد، و مراسم ختم وی نیز به اجبار لغو شد.