کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: برگردانده‌شده
نوشتن مقاله محمود فرد
 
(۳۵۰ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
| اندازه جعبه       =
| اندازه جعبه =
| عنوان             = سید عبدالله بهبهانی
| عنوان =  
| نام               =  
| نام = محمود فرد
| تصویر             = [[پرونده:سید عبدالله بهبهانی -۲.jpg]]
| تصویر =محمود فرد- ۱.jpg
| اندازه تصویر     =250px
| اندازه تصویر =
| عنوان تصویر       =سید عبدالله بهبهانی، از رهبران روحانی انقلاب مشروطه ایران
| عنوان تصویر = محمود فرد
| زادروز           = ۱۲۶۰ هجری قمری / ۱۸۴۴ میلادی
| زادروز = ۱۳۴۶
| زادگاه           = نجف، عراق (در آن زمان بخشی از دولت عثمانی)
| زادگاه = همدان
| تاریخ مرگ         = ۲۴ تیر ۱۲۸۹ هجری شمسی / ۱۳۲۸ هجری قمری / ۱۹۱۰ میلادی
| تاریخ مرگ = ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
| مکان مرگ         = تهران، ایران
| مکان مرگ = آلبانی
| عرض جغرافیایی محل دفن =
|عرض جغرافیایی محل دفن=
| طول جغرافیایی محل دفن =
|طول جغرافیایی محل دفن=
| latd=|latm=|lats=|latNS=N
|latd=|latm=|lats=|latNS=N
| longd=|longm=|longs=|longEW=E
|longd=|longm=|longs=|longEW=E
| محل زندگی         = تهران
| محل زندگی = قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
| ملیت             = ایرانی
| ملیت = ایرانی
| نژاد             =
| نژاد =
| تابعیت           = ایرانی
| تابعیت =
| تحصیلات           = فقه و اصول در حوزه علمیه نجف
| تحصیلات =
| دانشگاه           =
| دانشگاه =
| پیشه             = مجتهد، رهبر سیاسی و اجتماعی
| پیشه = مجاهد، مبارز سیاسی
| سال‌های فعالیت     = حدود ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۹ هجری شمسی
| سال‌های فعالیت = از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
| کارفرما           =
| کارفرما =
| نهاد             = حوزه علمیه نجف، روحانیت تهران
| نهاد = سازمان مجاهدین خلق ایران
| نماینده           =
| نماینده =
| شناخته‌شده برای   = رهبری جنبش عدالت‌خانه و انقلاب مشروطه ایران
| شناخته‌شده برای = مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
| نقش‌های برجسته     = رهبر بست‌نشینی‌ها، حامی مجلس شورای ملی، هم‌پیمان سید محمد طباطبایی
| نقش‌های برجسته = شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
| سبک               = اصلاح‌طلبی دینی و عدالت‌خواهی
| سبک =
| تأثیرگذاران       = علمای نجف، از جمله میرزای شیرازی و آخوند خراسانی
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان   = روحانیان آزادی‌خواه و فعالان بازار تهران
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی         = تهران
| شهر خانگی = همدان
| تلویزیون         =
| تلویزیون =
| لقب               = روحانی آزادی‌خواه، رهبر بزرگ مشروطه
| لقب = مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
| حزب               =
| حزب =
| جنبش             = انقلاب مشروطه ایران
| جنبش = مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
| مخالفان           = محمدعلی‌شاه قاجار، مستبدین، شیخ فضل‌الله نوری
| مخالفان = رژیم جمهوری اسلامی ایران
| هیئت             =
| هیئت =
| دین               = اسلام
| دین =
| مذهب             = شیعه دوازده‌امامی
| مذهب =
| منصب             = مجتهد برجسته و رهبر سیاسی مشروطه‌خواهان
| منصب =
| مکتب             = عدالت‌خواهی دینی و قانون‌گرایی
| مکتب =
| آثار             = نامه‌ها و خطابه‌های سیاسی در دفاع از مشروطه
| آثار =  
| خویشاوندان سرشناس = سید اسماعیل مجتهد بهبهانی (پدر)
| خویشاوندان سرشناس =
| جوایز             =
| جوایز =
| امضا             =
| امضا =
| اندازه امضا       =
| اندازه امضا =
| وبگاه             =
| وبگاه =
| پانویس           =
| پانویس =
}}
}}
'''محمود فرد''' (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران]] بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در [[اشرف ۳|اشرف۳]] در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.
== زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت ==
محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد]</ref>
== سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی ==
یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.


این مجاهد  در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:


حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸


'''سید عبدالله بهبهانی''' (۱۲۶۰ق/۱۸۴۴م – ۱۳۲۸ق/۱۹۱۰م)، از رهبران جنبش مشروطه ایران و از مجتهدان پرنفوذ تهران بود که با نفوذ اجتماعی و قدرت رهبری خود نقشی تعیین‌کننده در پیروزی جنبش عدالت‌خانه و تأسیس مجلس شورای ملی ایفا کرد. وی تحصیلات خود را در نجف گذراند و پس از بازگشت به تهران، میان روحانیت، بازار و اصناف پیوندی نیرومند ایجاد نمود. بهبهانی همراه با سید محمد طباطبایی، در بست‌نشینی‌های مسجد شاه و مهاجرت کبری (سفارت انگلیس) مردم را به اعتراض علیه استبداد عین‌الدوله و مظفرالدین‌شاه فراخواند و از پیشگامان مطالبهٔ قانون و عدالت به شمار می‌رفت. او پس از تأسیس مجلس نخستین، مدافع سرسخت مشروطه و آزادی بود و در برابر جریان «مشروعه‌خواهی» شیخ فضل‌الله نوری ایستادگی کرد. بهبهانی مشروطه را ابزاری برای اجرای عدالت اسلامی می‌دانست و از سازگاری دین و قانون دفاع می‌کرد. ترور او در تیر ۱۲۸۹ش جامعهٔ مشروطه‌خواه را دچار شوک کرد. احمد کسروی وی را «ستونی استوار از جنبش» می‌خواند و پژوهشگران معاصر، او را از برجسته‌ترین روحانیان آزادی‌خواه و میانجی میان شریعت و سیاست مدرن در ایران ارزیابی می‌کنند.
حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد


== زندگی‌نامه و پیشینه ==
او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.<ref name=":1">[https://iran-efshagari.com/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%DB%B3/#:~:text=%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF,%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%D8%B1%D8%B2%D9%85%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B1%D9%81%20%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AF%D8%B1 جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد پس از ۳۶ سال نبرد با رژیم آخوندی در صفوف مجاهدین]</ref>
سید عبدالله بهبهانی در سال ۱۲۶۰ق (۱۸۴۴م) در نجف متولد شد. پدرش، سید اسماعیل مجتهد، از علمای برجستهٔ بهبهان بود. بهبهانی تحصیلات دینی را در نجف و کربلا گذراند و به درجهٔ اجتهاد رسید. پس از مدتی اقامت در عتبات، به تهران آمد و به‌عنوان یکی از روحانیان پرنفوذ شهر جایگاهی ممتاز یافت.
== تعهدات و نوشته‌ها ==
محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:<blockquote>«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»</blockquote>در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند.
در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:<blockquote>«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»<ref name=":0" /></blockquote>


بهبهانی در میان اصناف بازار تهران نفوذ گسترده داشت و با برپایی جلسات دینی و اجتماعی، پیوندی مستحکم میان روحانیت و بازاریان ایجاد کرد. این جایگاه بعدها در بسیج مردم علیه استبداد نقشی تعیین‌کننده یافت (آدمیت، ''فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت''، ۱۳۵۶).
== نبرد با بیماری و درگذشت ==
محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.<ref name=":1" />
== پیام تسلیت مریم رجوی ==
خانم '''[[مریم رجوی]]'''، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:<blockquote>«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.


== آغاز مبارزات سیاسی ==
درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.


=== بست‌نشینی در مسجد شاه (۱۲۸۴ش) ===
یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»<ref name=":0" /><ref name=":1" /></blockquote>
بهبهانی همراه با طباطبایی در اعتراض به سیاست‌های عین‌الدوله به مسجد شاه رفت و بست نشست. به روایت کسروی، این حرکت نخستین جرقه‌های اعتراض منظم به حکومت بود (''تاریخ مشروطه ایران''، ۱۳۲۵).
 
=== مهاجرت صغری (۱۲۸۴ش) ===
پس از درگیری‌های گسترده‌تر، او همراه با دیگر علما به قم رفت و «مهاجرت صغری» را رقم زد. این اقدام نماد مخالفت علنی روحانیت با استبداد بود.
 
=== مهاجرت کبری (۱۲۸۵ش) ===
مهم‌ترین نقش بهبهانی در جنبش مشروطه، حضور در مهاجرت کبری بود. او همراه با طباطبایی و هزاران نفر از مردم در سفارت انگلیس بست نشست. این اقدام فشار سنگینی بر دربار آورد و در نهایت به صدور فرمان مشروطه توسط مظفرالدین‌شاه انجامید.
 
== نقش در مجلس شورای ملی ==
با تأسیس مجلس اول (۱۲۸۵ش)، بهبهانی به یکی از مدافعان اصلی آن بدل شد. او بارها با سخنرانی و صدور اعلامیه، مردم را به حمایت از مجلس و قانون فراخواند.
 
کسروی یاد می‌کند که «در تهران، نام بهبهانی مایهٔ امید مردم و بیم مستبدان بود» (''تاریخ مشروطه ایران''، ۱۳۲۵).
 
== تقابل با مشروعه‌خواهان ==
در حالی‌که شیخ فضل‌الله نوری با شعار «مشروطه مشروعه» به مخالفت با مجلس برخاسته بود، بهبهانی صریحاً از مشروطه دفاع می‌کرد. او بر این باور بود که مجلس و قانون نه‌تنها با شریعت ناسازگار نیستند، بلکه ابزار اجرای عدالت‌اند. این موضع‌گیری او را در برابر بخشی از روحانیت مشروعه‌خواه قرار داد (آجودانی، ''مشروطه ایرانی''، ۱۳۷۷).
 
== اندیشه‌ها و باورها ==
 
* '''عدالت‌خواهی:''' برپایی عدالت‌خانه را نخستین خواست سیاسی خود می‌دانست.
* '''قانون و آزادی:''' بر ضرورت تحدید قدرت شاه و حمایت از مجلس تأکید داشت.
* '''حمایت از ملت:''' او نیز همچون طباطبایی، واژهٔ «ملت» را به‌جای «رعیت» به‌کار می‌برد.
* '''دین و مشروطه:''' بهبهانی مشروطه را ابزاری برای اجرای عدالت اسلامی معرفی می‌کرد.
 
== ترور و شهادت ==
در ۲۴ تیر ۱۲۸۹ش (۱۳۲۸ق)، در حالی‌که بهبهانی در خانهٔ خود در تهران بود، گروهی از افراد وابسته به جریان‌های رادیکال (احتمالاً از حزب دموکرات یا فداییان تندرو) به خانه‌اش حمله کرده و او را به ضرب گلوله کشتند.
 
این واقعه جامعهٔ ایران را تکان داد. کسروی آن را «ننگی بر دامن آزادی‌خواهان» می‌داند، زیرا بهبهانی از رهبران اصلی جنبش بود (''تاریخ هجده‌ساله آذربایجان''، ۱۳۲۳).
 
== جایگاه در تاریخ‌نگاری ==
 
* '''کسروی''': او را «ستونی استوار از جنبش» می‌نامد (۱۳۲۵).
* '''آدمیت''': بهبهانی را نمایندهٔ روحانیتی می‌داند که با تجدد همراه شد و نقش اجتماعی بزرگی ایفا کرد (''فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت''، ۱۳۵۶).
* '''هما ناطق''': او را «روحانی محبوب بازار» معرفی می‌کند که توانست اصناف را به جنبش پیوند دهد (''ایرانیان و اندیشه تجدد''، ۱۳۷۷).
* '''آبراهامیان''': بهبهانی را نماد اتحاد طبقاتی میان روحانیت و بازار تحلیل می‌کند (''ایران بین دو انقلاب''، ۱۳۷۷).
* '''ژانت آفاری''': او را در زمرهٔ رهبران کاریزماتیک می‌داند که توانستند زنان، اصناف و اقشار مختلف را در حمایت از مشروطه بسیج کنند (''انقلاب مشروطه ایران''، ۱۳۸۷).
* '''آجودانی''': بهبهانی را نمایندهٔ تلاش برای آشتی میان شریعت و سیاست مدرن معرفی می‌کند (''مشروطه ایرانی''، ۱۳۷۷).
 
== جمع‌بندی ==
سید عبدالله بهبهانی یکی از ستون‌های اصلی انقلاب مشروطه بود که با نفوذ اجتماعی خود در بازار و اصناف، و با همکاری نزدیک با سید محمد طباطبایی، توانست جنبش عدالت‌خانه را به انقلاب مشروطه پیوند زند. هرچند سرانجام به دست نیروهای تندرو ترور شد، اما میراث او در تاریخ معاصر ایران به‌عنوان یکی از رهبران بزرگ آزادی‌خواه باقی ماند.


== منابع ==
== منابع ==
* کسروی، احمد. ''تاریخ مشروطهٔ ایران''. تهران: امیرکبیر، ۱۳۲۵ش.
* کسروی، احمد. ''تاریخ هجده‌سالهٔ آذربایجان''. تهران: امیرکبیر، ۱۳۲۳ش.
* ناظم‌الاسلام کرمانی. ''تاریخ بیداری ایرانیان''. تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۲ش.
* آدمیت، فریدون. ''فکر آزادی و مقدمه نهضت مشروطیت''. تهران: پیام، ۱۳۵۶.
* ناطق، هما. ''ایرانیان و اندیشه تجدد''. تهران: طرح نو، ۱۳۷۷.
* آبراهامیان، یرواند. ''ایران بین دو انقلاب''. ترجمهٔ احمد گل‌محمدی و محمدابراهیم فتاحی. تهران: نشر نی، ۱۳۷۷.
* آجودانی، ماشاءالله. ''مشروطه ایرانی''. تهران: اختران، ۱۳۷۷.
* آفاری، ژانت. ''انقلاب مشروطه ایران''. ترجمهٔ یعقوب آژند. تهران: نشر نی، ۱۳۸۷.
* افشار، ایرج. ''اسناد و نوشته‌های مشروطه''. تهران: توس، ۱۳۶۴.

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۲

محمود فرد
محمود فرد
زادروز۱۳۴۶
همدان
درگذشت۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
آلبانی
محل زندگیقرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
ملیتایرانی
پیشهمجاهد، مبارز سیاسی
سال‌های فعالیتاز خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
نهادسازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برایمقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
نقش‌های برجستهشرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
شهر خانگیهمدان
لقبمجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
جنبشمقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
مخالفانرژیم جمهوری اسلامی ایران

محمود فرد (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو ارتش آزادی‌بخش ملی ایران بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در اشرف۳ در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.

زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت

محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.[۱]

سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی

یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.

این مجاهد در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:

حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸

حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد

او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.[۲]

تعهدات و نوشته‌ها

محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:

«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»

در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند. در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:

«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»[۱]

نبرد با بیماری و درگذشت

محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.[۲]

پیام تسلیت مریم رجوی

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:

«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.

درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.

یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»[۱][۲]

منابع