|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، امیرحسین و آرین عشقی
|تاریخ_تولد=
|محل_تولد=تهران
|تاریخ_مرگ=
|ملیت=
|محل_مرگ=تهران
|مدفن=بهشت زهرا تهران
|علت مرگ=مورد اصابت گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفتند
|شناختهشده برای=
|همسر=
|والدین=
|تاریخ تولد=(امیرحسین: ۲۲ دی ۱۳۸۵) و (آرین: ۷ آذر ۱۳۸۹)
|تاریخ مرگ= ۱۸ دی ۱۴۰۴}}
'''امیرحسین عشقی'''، و '''آرین عشقی''' دو برادر اهل تهران بودند که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴]]، در ۱۸ دیماه مورد اصابت گلولههای نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و هر دو جان باختند.
'''مهین جهانگیری'''، (متولد حدود ۱۳۳۵ در منطقه عشایری قشقایی - درگذشته ) یکی از زنان مبارز تاریخ معاصر ایران بود که به دلیل فعالیتهای انقلابیاش علیه [[محمدرضا پهلوی|رژیمهای پهلوی]] و جمهوری اسلامی شناخته میشود. او خواهر [[اللهقلی خان جهانگیری|اللهقلیخان جهانگیری]]، رهبر عشایر و مبارز علیه ستم، بود و در کنار او به دفاع از حقوق محرومان پرداخت. مهین در [[انقلاب ضد سلطنتی|انقلاب ضدسلطنتی ۱۳۵۷]] به فعالیتهای اعتراضی پیوست و پس از آن، با سازمان راه کارگر، شاخهای از [[سازمان چریکهای فدایی خلق ایران|چریکهای فداییان خلق]]، همکاری کرد تا علیه سرکوبهای رژیم مبارزه کند. او در ۱۳ شهریور ۱۳۶۰، همراه با برادر دیگرش محمدعلی، دستگیر شد و پس از تحمل شکنجه در زندان سمیرم، در ۱۲ آبان ۱۳۶۰ در سن ۲۶ سالگی به جوخه اعدام سپرده شد. شجاعت و پایداری او در زندان، او را به نمادی از مقاومت زنان ایرانی تبدیل کرد. زندگی مهین، که با فقدان اطلاعات دقیق درباره تحصیلاتش همراه است، نشاندهنده ایثار یک زن در راه عدالت است. (جهان زن، بنیاد عبدالرحمن برومند، راه کارگر).
این دو برادر در شامگاه ۱۸ دی برای شرکت در تظاهرات به خیابان رفتند. ابتدا خبر تیر خوردن امیرحسین عشقی (برادر بزرگتر) ۱۹ ساله به خانواده رسید. امیرحسین در شهرک ولیعصر مورد اصابت چند گلوله به کمر و قلب و سینه قرار گرفت و در دم جان باخت. خانوادهی او موفق شدند پیکر امیرحسین را تحویل بگیرند و در آرامستان بهشت زهرا به خاک بسپارند، اما از سرنوشت آرین فرزند کوچکشان هیچ اطلاعی نداشتند.
== زندگی اولیه و خانواده ==
فردای پس از خاکسپاری امیرحسین، پدر او که هنوز در شوک عزاداری فرزند بزرگترش بود، در جستجوی آرین به بیمارستانهای تهران سر میزد و عکس آرین را در هر بیمارستانی به پرسنل آنجا نشان می داد تا شاید اثری از او پیدا کند. سرانجام پیکر بیجان آرین ۱۴ ساله را در سردخانه پزشک قانونی کهریزک پیدا کرد.
[[پرونده:الله قلیخان؛3.jpg|جایگزین=اللهقلی خان جهانگیری|بندانگشتی|240x240پیکسل|اللهقلی خان جهانگیری]]
مهین جهانگیری در حدود سال ۱۳۳۵ در منطقه عشایری قشقایی متولد شد، هرچند اطلاعات دقیقی درباره تاریخ و مکان دقیق تولدش در دست نیست. او سومین فرزند خانواده جهانگیری بود که به دلیل فعالیتهای سیاسی برادرش، اللهقلیخان، در میان عشایر و محرومان فارس و اصفهان شناخته میشد. اللهقلیخان، که از خانوادهای مرفه برخاسته بود، زندگیاش را وقف حمایت از دهقانان و عشایر ستمدیده کرد، و این ارزشها بر زندگی مهین نیز تأثیر گذاشت. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در شهرضا به پایان رساند و از جوانی به ایدههای مارکسیستی و سوسیالیستی علاقهمند شد. یکی از نزدیکانش نقل کرده است: <blockquote>«مهین از کودکی روحیهای عدالتخواه داشت و تحت تأثیر برادرش به مبارزه کشیده شد». </blockquote>این زمینه خانوادگی، او را برای فعالیتهای انقلابی آماده کرد و ارتباط عمیق او با اللهقلیخان، نقش مهمی در شکلگیری تعهدش به مبارزه ایفا نمود. (جهان زن، ایران آزادی).
== فعالیتهای سیاسی و مبارزات ==
آرین عشقی در همان پنجشنبهشب ۱۸ دیماه در خیابان یاران، تقاطع سپیده مقابل کلانتری ۱۵۳، از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر قرار گرفته بود و مردم حاضر در صحنه او را به یک درمانگاه رسانده بودند و تا فردای آن روز هم زنده بود، اما سرانجام در ۱۹ دیماه بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد و به پزشکی قانونی منتقل شد.
مهین جهانگیری از اواخر دهه ۱۳۴۰، تحت تأثیر برادرش اللهقلیخان، به فعالیتهای سیاسی روی آورد. او در توزیع کتابهای آموزشی و ترویج برابری، بهویژه در میان زنان روستایی، نقش داشت. در سال ۱۳۵۶، مدرسه تربیت معلم را برای مبارزه با بیسوادی زنان در مناطق روستایی تأسیس کرد که با مخالفت اولیه [[ساواک]] مواجه شد، اما با حمایت جامعه محلی ادامه یافت. پس از انقلاب ۱۳۵۷، او به سازمان راه کارگر، شاخهای از فداییان خلق، پیوست که برای انقلاب سوسیالیستی و حکومت کارگری مبارزه میکرد و با رژیم [[روحالله خمینی|خمینی]] مخالف بود. مهین در بخشهای زنان، لجستیک، و انتشارات فعال بود و در مذاکرات با خانهای قشقایی برای تشکیل شوراهای کارگری و دهقانی شرکت داشت. یکی از همرزمانش نقل کرده است: <blockquote>«مهین با ایمان راسخ به آرمانهای سوسیالیستی، تمام زندگیاش را وقف مبارزه کرد». </blockquote>او همچنین کتابخانه و مرکز فرهنگی را احیا کرد که با یورشهای مکرر نیروهای امنیتی مواجه شد، اما تا مدتها پابرجا ماند. (جهان زن، راه کارگر).
=== دستگیری، زندان و اعدام ===
به دلیل اینکه آرین هیچ مدرک شناسایی یا گوشی همراه خود نداشت، مردم موفق نشدند که با خانوادهی او تماس بگیرند. بالاخره ظهر شنبه ۲۰ دیماه از درمانگاه با پدر آرین تماس میگیرند و اطلاع میدهند که صاحب عکسی که نشان دادی اینجا بوده و به پزشکی قانون منتقل شده است.
مهین جهانگیری چندین بار توسط ساواک و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی دستگیر شد. آخرین دستگیری او در ۱۳ شهریور ۱۳۶۰، همراه با برادر دیگرش، محمدعلی جهانگیری، بود. او پس از ۳۵ روز زندان انفرادی در شهرضا و ۱۵ روز در سمیرم، در ۱۲ آبان ۱۳۶۰ بدون محاکمه در زندان سمیرم اعدام شد. او در زمان اعدام ۲۶ ساله و مجرد بود. در زندان، تحت شکنجههای شدید قرار گرفت، اما با مقاومت خود، از افشای اطلاعات درباره همرزمانش خودداری کرد. همبندیهایش نقل کردهاند: <blockquote>«مهین حتی در زندان هم امید و مقاومت را به ما منتقل میکرد». </blockquote>جسد او توسط مادرش در بیابانهای اطراف شهرضا پیدا شد و علیرغم حملات به خانواده، دفن گردید. این اعدام، که بخشی از سرکوب گسترده مخالفان بود، نشاندهنده پایمردی مهین در برابر ظلم است. (بنیاد عبدالرحمن برومند، راه کارگر).
== نقش و جایگاه در تاریخ مقاومت ==
پدر آرین سرانجام پیکر او را پیدا میکند و آرین و برادر بزرگترش امیرحسین را در یک قبر دو طبقه در کنار هم در بهشت زهرا به خاک میسپارند.<ref>[https://iranwire.com/fa/news-1/148799-%D8%A2%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%B5%D9%84-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D8%A7%D9%86-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/ آرین و امیرحسین عشقی؛ دو برادر محصل که مزارشان یکی است - ایران وایر]</ref>
مهین جهانگیری با فداکاری و شجاعتش، به نمادی از مقاومت زنان ایرانی تبدیل شد. اعدام او و برادرش محمدعلی، خانواده جهانگیری را به الگویی از مبارزه علیه ستم بدل کرد. داستان زندگی و مقاومت او در زندان، در میان فعالان سیاسی و بهویژه زنان مبارز، بهعنوان نمونهای از پایداری روایت میشود. مرکز فرهنگی که او تأسیس کرد، برای مدتها پابرجا ماند و تأثیر زیادی بر صدها نفر در مناطق دورافتاده داشت. یکی از یارانش نقل کرده است: <blockquote>«مهین با شهادتش، راهی برای ادامه مبارزه به ما نشان داد». </blockquote>تأثیر او در ترویج آموزش و برابری، بهویژه در مناطق روستایی، میراثی ماندگارو است. یاد او در نوشتهها و خاطرات همرزمانش، بهویژه در مستندات شفاهی و مقالات منتشرشده، زنده مانده و ا را بهعنوان مدافع آزادی و برابری معرفی میکند. (راه کارگر، نبرد خلق).
== منابع: ==
== منابع: ==
* یادی از رفیق مهین جهانگیری (جهان زن) [invalid url, do not cite]
* مهین جهانگیری (بنیاد عبدالرحمن برومند) [invalid url, do not cite]
* مختصری از زندگی و مبارزات مهین جهانگیری (راه کارگر) [invalid url, do not cite]
* به یاد سردار الله قلیخان و خواهر فداکارش مهین جهانگیری (ایران آزادی) [invalid url, do not cite]
* رفیق مهین جهانگیری (نبرد خلق) [invalid url, do not cite]
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۹
امیرحسین و آرین عشقی
شهید قیام سراسری، امیرحسین و آرین عشقی
زادروز
(امیرحسین: ۲۲ دی ۱۳۸۵) و (آرین: ۷ آذر ۱۳۸۹) تهران
درگذشت
۱۸ دی ۱۴۰۴ تهران
علت مرگ
مورد اصابت گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفتند
آرامگاه
بهشت زهرا تهران
امیرحسین عشقی، و آرین عشقی دو برادر اهل تهران بودند که در جریان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، در ۱۸ دیماه مورد اصابت گلولههای نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و هر دو جان باختند.
این دو برادر در شامگاه ۱۸ دی برای شرکت در تظاهرات به خیابان رفتند. ابتدا خبر تیر خوردن امیرحسین عشقی (برادر بزرگتر) ۱۹ ساله به خانواده رسید. امیرحسین در شهرک ولیعصر مورد اصابت چند گلوله به کمر و قلب و سینه قرار گرفت و در دم جان باخت. خانوادهی او موفق شدند پیکر امیرحسین را تحویل بگیرند و در آرامستان بهشت زهرا به خاک بسپارند، اما از سرنوشت آرین فرزند کوچکشان هیچ اطلاعی نداشتند.
فردای پس از خاکسپاری امیرحسین، پدر او که هنوز در شوک عزاداری فرزند بزرگترش بود، در جستجوی آرین به بیمارستانهای تهران سر میزد و عکس آرین را در هر بیمارستانی به پرسنل آنجا نشان می داد تا شاید اثری از او پیدا کند. سرانجام پیکر بیجان آرین ۱۴ ساله را در سردخانه پزشک قانونی کهریزک پیدا کرد.
آرین عشقی در همان پنجشنبهشب ۱۸ دیماه در خیابان یاران، تقاطع سپیده مقابل کلانتری ۱۵۳، از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر قرار گرفته بود و مردم حاضر در صحنه او را به یک درمانگاه رسانده بودند و تا فردای آن روز هم زنده بود، اما سرانجام در ۱۹ دیماه بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد و به پزشکی قانونی منتقل شد.
به دلیل اینکه آرین هیچ مدرک شناسایی یا گوشی همراه خود نداشت، مردم موفق نشدند که با خانوادهی او تماس بگیرند. بالاخره ظهر شنبه ۲۰ دیماه از درمانگاه با پدر آرین تماس میگیرند و اطلاع میدهند که صاحب عکسی که نشان دادی اینجا بوده و به پزشکی قانون منتقل شده است.
پدر آرین سرانجام پیکر او را پیدا میکند و آرین و برادر بزرگترش امیرحسین را در یک قبر دو طبقه در کنار هم در بهشت زهرا به خاک میسپارند.[۱]
