کاربر:Alireza k h/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
نوشتن مقاله محمود فرد
 
(۵۲۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
| نام               = سکینه چاقوساز
| اندازه جعبه =
| تصویر             = سکینه چاقوساز.jpg
| عنوان =
| اندازه تصویر     = 200px
| نام = محمود فرد
| زادروز           = سال ۱۳۱۴
| تصویر =محمود فرد- ۱.jpg
| زادگاه           = تبریز، ایران
| اندازه تصویر =
| تاریخ مرگ         = ۳۰اردیبهشت ۱۳۶۰
| عنوان تصویر = محمود فرد
| مکان مرگ         = تهران، ایران
| زادروز = ۱۳۴۶
| علت مرگ          = ضربات چماقداران در حمله به مراسم مجاهدین
| زادگاه = همدان
| آرامگاه          =  
| تاریخ مرگ = ۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
| محل زندگی         =تبریز
| مکان مرگ = آلبانی
| ملیت             =ایرانی
|عرض جغرافیایی محل دفن=
| نام‌های دیگر      =  
|طول جغرافیایی محل دفن=
| تحصیلات           =
|latd=|latm=|lats=|latNS=N
| دانشگاه           =  
|longd=|longm=|longs=|longEW=E
| سال‌های فعالیت     =
| محل زندگی = قرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
| نقش‌های برجسته     =  
| ملیت = ایرانی
| جنبش             =سازمان مجاهدین خلق ایران
| نژاد =
| دین               =اسلام
| تابعیت =
| مذهب             =شیعه
| تحصیلات =
}}
| دانشگاه =
| پیشه = مجاهد، مبارز سیاسی
| سال‌های فعالیت = از خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
| کارفرما =
| نهاد = سازمان مجاهدین خلق ایران
| نماینده =
| شناخته‌شده برای = مقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
| نقش‌های برجسته = شرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
| سبک =
| تأثیرگذاران =
| تأثیرپذیرفتگان =
| شهر خانگی = همدان
| تلویزیون =
| لقب = مجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
| حزب =
| جنبش = مقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
| مخالفان = رژیم جمهوری اسلامی ایران
| هیئت =
| دین =
| مذهب =
| منصب =
| مکتب =
| آثار =
| خویشاوندان سرشناس =
| جوایز =
| امضا =
| اندازه امضا =
| وبگاه =
| پانویس =
}}
'''محمود فرد''' (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران]] بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در [[اشرف ۳|اشرف۳]] در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.
== زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت ==
محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.<ref name=":0">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد]</ref>
== سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی ==
یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در [[قرارگاه اشرف]] و [[کمپ لیبرتی]] بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.


'''سکینه چاقوساز''' (۱۳۱۴ – ۱۳۶۰)، از زنان مجاهد و فعال سیاسی اهل تبریز بود که در جریان انقلاب ضدسلطنتی و سپس مقابله با استبداد مذهبی حاکم پس از انقلاب ۱۳۵۷ در صفوف هواداران [[سازمان مجاهدین خلق ایران]] فعالیت می‌کرد. او در عید فطر سال ۱۳۵۹ در مسجد اندبیلی‌های تبریز، هدف حمله اوباش مسلح وابسته به حزب جمهوری اسلامی و عوامل موسوی تبریزی قرار گرفت و در پی ضربات وارده دچار خون‌ریزی مغزی شد. پس از ۹ ماه بستری‌شدن در بیمارستان‌های تهران، سرانجام در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۶۰ جان خود را از دست داد. وصیت‌نامه و زندگی این مادر، نماد پایداری زنان ایران در مبارزه برای آزادی است.
این مجاهد  در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:


== زندگی و مبارزه ==
حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸
سکینه چاقوساز در سال ۱۳۱۴ در شهر تبریز، از خانواده‌ای زحمتکش چشم به جهان گشود. از همان دوران نوجوانی با فضای ظلم و استبداد شاهنشاهی آشنا بود و به‌ویژه در دهه‌های پایانی سلطنت محمدرضا پهلوی با فعالیت‌های انقلابی، به‌ویژه در راهپیمایی‌ها و تظاهرات مردمی علیه رژیم شاه، همراه شد.


پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، وی همچون بسیاری از هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران، به حمایت فعالانه از این جریان پرداخت و در مراسم مذهبی و سیاسی این سازمان در تبریز حضور داشت.<ref name=":0">[https://event.mojahedin.org/i/%DB%B3%DB%B0%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%A8%D9%87%D8%B4%D8%AA-%DB%B1%DB%B3%DB%B6%DB%B0-%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D9%86%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%82%D9%88%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2 ۳۰اردیبهشت ۱۳۶۰ - شهادت مادر مجاهد سکینه چاقوساز در تبریز]</ref>
حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد


== واقعه مسجد اندبیلی‌ها ==
او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.<ref name=":1">[https://iran-efshagari.com/%D8%AC%D8%A7%D9%88%D8%AF%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D9%BE%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%DB%B3/#:~:text=%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%88%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%20%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%88%D8%B1%20%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%AF,%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%D8%B1%D8%B2%D9%85%20%D9%88%20%D8%B4%D8%B1%D9%81%20%D9%BE%D9%88%D8%B4%DB%8C%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AF%D8%B1 جاودانگی مجاهد پاکباز محمود فرد پس از ۳۶ سال نبرد با رژیم آخوندی در صفوف مجاهدین]</ref>
در عید فطر سال ۱۳۵۹، در مسجد اندبیلی‌های تبریز، هواداران مجاهدین خلق مراسمی مذهبی برگزار کردند. این مراسم هدف یورش چماقداران حزب جمهوری اسلامی و عوامل مسلح تحت فرمان موسوی تبریزی قرار گرفت. در این حمله، سکینه چاقوساز به‌شدت از ناحیه سر مورد اصابت ضربات باتوم و سلاح‌های جنگی قرار گرفت و به خون‌ریزی مغزی دچار شد.
== تعهدات و نوشته‌ها ==
محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:<blockquote>«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»</blockquote>در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند.
در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:<blockquote>«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»<ref name=":0" /></blockquote>


وی پس از این حادثه به تهران منتقل شد و در بیمارستان‌های ایرانشهر و به‌آور تحت چندین عمل جراحی و درمان‌های فشرده قرار گرفت. اما بر اثر شدت آسیب‌دیدگی، پس از ۹ ماه تحمل درد و رنج، در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۶۰ به شهادت رسید.<ref name=":0" />
== نبرد با بیماری و درگذشت ==
محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.<ref name=":1" />
== پیام تسلیت مریم رجوی ==
خانم '''[[مریم رجوی]]'''، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:<blockquote>«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.


== واکنش‌ها و یادبود ==
درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.
سازمان مجاهدین خلق ایران در اطلاعیه‌ای رسمی در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۶۰، جان‌باختن این مادر مجاهد را اعلام کرد و آن را سندی آشکار بر سرکوب و خشونت نیروهای انحصارطلب مذهبی دانست. در این اطلاعیه آمده بود که سکینه چاقوساز نه فقط یک مادر مقاوم بلکه «نمونه‌ای نادر از آزادگی و ایستادگی مردم تبریز» بود.


مراسم بزرگداشت او در روز جمعه اول خرداد ۱۳۶۰ در مسجد احتشام تبریز با حضور گسترده مردم برگزار شد. این مراسم یکی از نخستین یادمان‌های علنی جان‌باختگان مقاومت در تبریز پس از حملات سال ۱۳۵۹ محسوب می‌شود.<ref name=":0" />
یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»<ref name=":0" /><ref name=":1" /></blockquote>
 
== وصیت‌نامه ==
 
وصیت‌نامه سکینه چاقوساز، که در واپسین روزهای حیاتش نوشته شده بود، به‌عنوان سندی از آگاهی و تعهد ایدئولوژیک مادران مجاهد در تاریخ مقاومت معاصر ایران شناخته می‌شود. در این وصیت‌نامه آمده است:<blockquote>بسم الله الرحمن الرحیم
 
ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون (قرآن کریم)
 
کسانی که در راه خدا کشته می‌شوند مرده مپندارید بلکه آنها زنده‌اند و در پیشگاه پروردگارشان روزی می‌خورند
 
من سکینه‌ی چاقوساز ایرانی متولد سال ۱۳۱۴ فرزند میرزاعلی که در زمان شاه معدوم شاهد بوده که جوانان پاک و انقلابی که در مکتب مجاهدین خلق پرورش یافته بودند بدون ترس از قدرت طاغوتی رژیم و سازشکارهای مرتجعین مبارزه می‌کردند، امروز هم آشکارا می‌بینم که همان جوانان پاک و معصومی که شاه با مارک خرابکار و تروریست و مارکسیست اسلامی آنها را به زندان‌ها می‌انداخت و شهیدشان می‌کرد، به دست رژیم به‌اصطلاح جمهوری اسلامی و شکنجه‌گران تازه‌کار دوباره در زندان‌ها جای گرفته و هر روز خون مجاهدی را در گوشه و کنار این کشور بر زمین می‌ریزند. این است که به استقامت و ایمان فرزندان مجاهدم ایمان آورده و تا جان در بدن دارم از هیچ‌گونه کوششی در راه تحقق آرمان‌های توحیدی مجاهدین فروگذار نخواهم کرد و در این ساعات آخر عمرم می‌خواهم از قول من به مسعود و موسی سلام برسانید و به تمامی فرزندان و جوانان وصیت می‌کنم که راه مجاهدین را ادامه داده و از هیچ چیز نترسند که خدا با ماست.
 
وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون
 
سکینه چاقوساز ایرانی<ref name=":0" /></blockquote>این متن در اسناد رسمی سازمان مجاهدین خلق ایران و در مراسم سالگرد وی نیز بارها بازخوانی شده است.
 
== اهمیت تاریخی ==
شهادت سکینه چاقوساز، نمادی از ورود پررنگ زنان به عرصه مبارزات اجتماعی و سیاسی در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ است. او در شمار نخستین مادرانی قرار گرفت که در رویارویی با سرکوب ساختارمند جمهوری اسلامی جان باختند. مرگ او الهام‌بخش بسیاری از خانواده‌های مقاوم و مبارز شد.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۲

محمود فرد
محمود فرد
زادروز۱۳۴۶
همدان
درگذشت۱۴۰۴ (اسفند ۱۴۰۴ / مارس ۲۰۲۶)
آلبانی
محل زندگیقرارگاه اشرف، کمپ لیبرتی، آلبانی
ملیتایرانی
پیشهمجاهد، مبارز سیاسی
سال‌های فعالیتاز خرداد ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴ (۳۶ سال)
نهادسازمان مجاهدین خلق ایران
شناخته‌شده برایمقاومت در برابر رژیم جمهوری اسلامی، ایستادگی در اشرف و لیبرتی
نقش‌های برجستهشرکت در عملیات مروارید (۱۳۷۰)، عملیات سحر ۴ (۱۳۷۶)، حماسه فروغ ایران (۱۳۸۸)، مقاومت در برابر حملات به اشرف و لیبرتی
شهر خانگیهمدان
لقبمجاهد پاکباز، مجاهد صدیق، مجاهد دلاور
جنبشمقاومت ایران، سازمان مجاهدین خلق ایران
مخالفانرژیم جمهوری اسلامی ایران

محمود فرد (زادهٔ خرداد ۱۳۴۶ در همدان – درگذشتهٔ ۱۴۰۴ در آلبانی)، مجاهد خلق و عضو ارتش آزادی‌بخش ملی ایران بود. او پس از ۳۶ سال مبارزهٔ مداوم و وفادارانه با رژیم جمهوری اسلامی، در اشرف۳ در آلبانی درگذشت و به یاران شهیدش پیوست. محمود فرد نمادی از تعهد، فداکاری و مقاومت پایدار در برابر دیکتاتوری مذهبی شناخته می‌شود.

زندگی اولیه و پیوستن به مقاومت

محمود فرد، فرزند مردم همدان، در خرداد ۱۳۴۶ متولد شد. او در خرداد ۱۳۶۸ با ارسال درخواست کتبی، به ارتش آزادی‌بخش ملی ایران پیوست و لباس رزم پوشید. از همان آغاز در عملیات‌های نظامی شرکت کرد؛ از جمله عملیات مروارید در سال ۱۳۷۰ که در برابر نیروهای مهاجم رژیم ایستادگی نمود و سپس در عملیات سحر ۴ در سال ۱۳۷۶ با روحیهٔ جنگنده حضور یافت.[۱]

سال‌های پایداری در اشرف و لیبرتی

یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی مبارزه‌ای محمود فرد، ۱۴ سال مقاومت در قرارگاه اشرف و کمپ لیبرتی بود. او در برابر بمباران‌ها، محاصره اقتصادی، حملات زمینی و موشکی، و شکنجه‌های روانی گسترده (از جمله استفاده از صدها بلندگو) ایستادگی کرد و با روحیهٔ بالا، یاور و کمک‌کار همرزمان خود بود.

این مجاهد در حماسه‌های مهم مقاومت شرکت داشت:

حماسهٔ فروغ ایران در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸

حملهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ به اشرف که توسط نیروهای تحت امر قاسم سلیمانی انجام شد

او همچنین در مقابله با حملات موشکی به لیبرتی نقش فعال داشت.[۲]

تعهدات و نوشته‌ها

محمود فرد در تجدید عهدهای مکرر خود با رهبری مقاومت و خلق ایران، بر ادامهٔ مبارزه تأکید می‌کرد. در یکی از نوشته‌های سال ۱۳۹۱ آمده است:

«من به‌عنوان یک مجاهد اشرفی هم‌چون خواهران و برادرانم متعهد می‌شوم جای شهدای قهرمانمان را با جنگ صد هزار برابر و قیمت دادن پر کنم... هیهات منا الذله. می‌کشم می‌کشم هر که برادرم کشت، می‌کشم می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت.»

در نقشه‌مسیر سال ۱۳۹۴ نیز بر عزم جزم برای ادامه راه تا پیروزی نهایی تأکید کرد و آرزوی خود را «مجاهد ماندن و مجاهد مردن» بیان نمود. او در نامهٔ درخواست عضویت در مؤسسان پنجم ارتش آزادی‌بخش نوشت که مجاهدین در برابر رژیم «هیهات» گفته‌اند و لحظه به لحظه قیمت آن را می‌پردازند. در سال ۱۴۰۴ نیز بخشی از نقشه‌مسیر او چنین بود:

«ما درس صداقت و صفا می‌خوانیم، آیین محبت و وفا می‌دانیم. هدف نهایی ما آزادی خلق تحت ستم و رساندن مهر تابان به ایران‌زمین است... می‌توان و باید.»[۱]

نبرد با بیماری و درگذشت

محمود فرد سال‌ها از نارسایی کلیه رنج می‌برد و به مدت دو سال تحت دیالیز بود، اما حتی در برابر بیماری نیز با استقامت و روحیهٔ رزمنده ایستادگی کرد. او تا آخرین روزهای حیات، با وجود بیماری، با مسئولیت‌پذیری درخشان به وظایف خود عمل می‌نمود.[۲]

پیام تسلیت مریم رجوی

خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور منتخب مقاومت ایران، در پیام تسلیت خود نوشت:

«درگذشت مجاهد صدیق محمود فرد را، که پس از ۳۶سال وفای به پیمان و نبرد بی‌امان با رژیم ضدایرانی و ضدانسانی آخوندها جاودانه و رستگار شد، به همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گویم.

درود بر او که به‌رغم همه موانع راه فداکاری برای رهایی مردم و میهنش و مجاهدت و نبرد در برابر استبداد خون‌آشام دینی، این پلیدترین دشمن ایران و ایرانی را انتخاب کرد.

یقین دارم که راه و رسم او در نبرد برای آزادی میهن از چنگال دیکتاتوری و برقراری آزادی و حاکمیت جمهور مردم ایران، توسط مجاهدان همرزمش در ارتش آزادیبخش ملی و توسط شورشگران به‌پا خاسته برای آزادی به‌ویژه جوانان همشهری او در همدان، تا روز پیروزی ادامه خواهد یافت.»[۱][۲]

منابع