کاربر:Khosro/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
(۳۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|وسط|بندانگشتی|1148x1148px]]
[[پرونده:برای_صفحه_تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل|وسط]]ابوالفضل سپاهی بادجانی، (متولد ۱۳۸۲، اصفهان، اعدام‌شده ۶ مرداد ۱۴۰۵، اصفهان) جوان ۲۳ ساله از بازداشت‌شدگان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴]] در اصفهان، سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ در میدان علیخانی اصفهان به‌صورت علنی اعدام شد. وی در پرونده موسوم به «میدان علیخانی» به اتهام «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، آتش‌زدن اماکن عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی حکومتی محکوم شده بود. بازداشت ابوالفضل سپاهی در ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش نیروهای امنیتی به منزلش و تیراندازی همراه بود. گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. این اعدام یکی از چهار مورد اعدام‌شده در این پرونده است و خطر اعدام هشت متهم دیگر همچنان وجود دارد. پیش از این دو زندانی سیاسی به نام‌های [[عرفان اسفندیاری]] و [[گل‌محمد محمدی]] از متهمان پرونده‌ی میدان علیخانی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ اعدام شدند.<ref name=":0">[https://hengaw.net/fa/news/2026/07/article-177 حکم اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در «میدان علیخانی» در ملأعام اجرا شد - هه‌نگاو]</ref><ref name=":1">[https://humanrightsinir.org/execution-787/ احکام اعدام امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی اجرا شد - حقوق بشر در ایران]</ref><ref name=":2">[https://iranhrs.org/abolfazl-sepahi-amirhossein-safari-public-execution-isfahan/amp/ ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری؛ اعدام دو زندانی سیاسی در میدان علیخانی اصفهان - کانون حقوق بشر ایران]</ref><ref name=":3">[https://news.mojahedin.org/i/%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85-%D8%AC%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%B4%DA%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D8%B1-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B5%D9%81%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%B6%D9%84-%D8%B3%D9%BE%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86 اعدام جنایتکارانه دو شورشگر دلیر امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی در اصفهان - سازمان مجاهدین خلق ایران]</ref>  
{{جعبه اطلاعات سیاست‌مدار
| نام              = قاضی ارداقی
| تصویر            = قاضی ارداقی؛1.jpg
| شرح تصویر        = قاضی ارداقی، عالم مشروطه‌خواه و بنیان‌گذار مدرسه امید
| نام کامل        = ملا محمدحسین ارداقی
| زادروز          = ۱۲۴۵ خورشیدی
| شهر تولد        = ارداق، قزوین
| کشور تولد        =
| تاریخ مرگ        = ۱۲۸۸ خورشیدی
| شهر مرگ          = تهران
| کشور مرگ        =
| تحصیلات          = فقه، اصول، و ادبیات عرب، حوزه‌های علمیه قزوین و تهران
| دین              = اسلام (شیعه)
| حزب سیاسی        = حامی مشروطه‌خواهان، عضو انجمن معارف قزوین
| سمت              = بنیان‌گذار و مدیر مدرسه امید قزوین، قاضی عدلیه قزوین
| فعالیت‌ها        = حمایت از مشروطیت، ترویج آموزش نوین، سرودن اشعار وطن‌پرستانه
|image_size=240پیکسل}}
'''قاضی ارداقی'''، با نام کامل ملا محمدحسین ارداقی، (متولد سال ۱۲۴۵، ارداق، قزوین – درگذشته سال ۱۲۸۸ ش) از فعالان  [[جنبش مشروطه ایران]] و بنیان‌گذار مدرسه امید، اولین مدرسه مدرن قزوین، بود. او در ارداق، از توابع قزوین، متولد شد و تحصیلات حوزوی را در قزوین و تهران گذراند. قاضی ارداقی در جریان مشروطیت (۱۲۸۵–۱۲۸۸ ش)، با حمایت از مشروطه‌خواهان و فعالیت در انجمن معارف قزوین، به ترویج آموزش نوین و آرمان‌های مشروطه کمک کرد. او با تأسیس مدرسه امید در سال ۱۲۸۴، نظام آموزشی مدرن را در قزوین پایه‌گذاری کرد و به تربیت نسلی از مشروطه‌خواهان پرداخت. در دوره [[استبداد صغیر]] (۱۲۸۷–۱۲۸۸ ش)، به دلیل فعالیت‌هایش علیه [[محمد علی شاه|محمدعلی شاه]]، دستگیر و در باغشاه تهران اعدام شد. شهادت او در سال ۱۲۸۸، به‌عنوان یکی از اولین شهدای مشروطه، به تقویت مقاومت مشروطه‌خواهان کمک کرد. قاضی ارداقی همچنین اشعاری با مضامین وطن‌پرستانه و ضداستبدادی سرود که در میان مشروطه‌خواهان شهرت یافت. نقدهای مثبت او را به‌عنوان عالمی نوگرا و مبارز تجلیل می‌کنند.<ref name=":0">[https://shouhada-ardaq.blogfa.com/post/64 شهید قاضی ارداقی - شهدای ارداق]</ref><ref name=":1">[https://40cheragh.org/%D8%AF%D9%88-%DA%A9%D9%88%D8%AF%D8%AA%D8%A7-%D9%88-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D9%85/ دو کودتا و چند نام - ۴۰چراغ]</ref><ref name=":2">[https://farvardinemruz.ir/1392/05/16/%D9%82%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%82%DB%8C%D8%9B-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%86-%D9%82/ قاضی ارداقی؛ مدیر نخستین مدرسه ی مدرن قزوین - فروردین امروز]</ref><ref name=":3">[https://velaiatnews.com/%D8%A7%D9%85%D9%8A%D8%AF-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D9%86-%D9%82%D8%B2%D9%88%DB%8C%D9%86/ «امید» نخستین مدرسه نوین قزوین - ولایت نیوز]</ref><ref name=":4">کتاب «تاریخ مشروطه ایران»، تألیف احمد کسروی</ref><ref name=":5">کتاب «تاریخ بیداری ایرانیان»، تألیف ناظم‌الاسلام کرمانی</ref>


== زندگی اولیه و تحصیلات ==
== هویت و دستگیری ==
قاضی ارداقی، با نام کامل ملا محمدحسین ارداقی، در سال ۱۲۴۵ ه‍.ش (۱۲۶۱ ق) در روستای ارداق، از توابع قزوین، در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پدرش، ملا عبدالله، از علمای محلی بود و ارداقی از کودکی در محیطی سنتی با علوم دینی آشنا شد. خاندان او به دلیل فعالیت‌های مذهبی و اجتماعی در منطقه شناخته شده بودند.<ref name=":0" /><ref name=":2" />
ابوالفضل سپاهی بادجانی، متولد ۱۳۸۲ و ۲۳ ساله، از شهروندان اصفهان بود. او در تاریخ ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به منزلش، با استفاده از سلاح گرم و تیراندازی بازداشت شد.  


=== تحصیلات حوزوی ===
=== '''اتهامات''' ===
قاضی ارداقی تحصیلات اولیه را در مکتب‌خانه‌های ارداق و قزوین آغاز کرد و سپس به حوزه علمیه قزوین رفت. او فقه، اصول، و ادبیات عرب را نزد علمای قزوین آموخت و برای تکمیل تحصیلات به تهران سفر کرد. در تهران، با اندیشه‌های تجددخواهانه آشنا شد و این تجربه او را به سمت فعالیت‌های آموزشی و سیاسی در جنبش مشروطه سوق داد.<ref name=":3" /><ref name=":5" />
ابوالفضل سپاهی بادجانی به اتهام «محاربه از طریق آتش‌زدن اماکن عمومی» (شامل مسجد و خودپرداز)، «افساد فی‌الارض»، درگیری، حمل سلاح سرد (تبر و چاقو)، مسدود کردن خیابان‌ها، آتش‌زدن لاستیک‌ها، تخریب اموال عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی یگان ویژه (ولی‌الله صفری، محمد همتی، حسین رمضانی و علی خشوعی اصفهانی) در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی متهم شد.  


== فعالیت‌های آموزشی ==
=== '''روند قضایی''' ===
پرونده ابوالفضل سپاهی در شعبه دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی مرتضی براتی رسیدگی شد. حکم اعدام صادر و در دیوان عالی کشور تأیید گردید. گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید جسمی و روحی برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. احکام صرفاً بر اساس اقرارهای زیر شکنجه صادر شده است.


=== تأسیس مدرسه امید ===
== اجرای حکم اعدام ==
قاضی ارداقی در سال ۱۲۸۴، مدرسه امید را در قزوین تأسیس کرد، که به‌عنوان اولین مدرسه مدرن این شهر شناخته شد. این مدرسه با هدف ترویج آموزش نوین و تربیت نسلی آگاه برای حمایت از مشروطه ایجاد شد. ارداقی، به‌عنوان مدیر، برنامه‌های درسی مدرن شامل علوم، ریاضیات، و ادبیات را معرفی کرد و از معلمان تحصیل‌کرده در تهران بهره گرفت.<ref name=":2" /><ref name=":3" />
سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ (۲۸ جولای ۲۰۲۶)، حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی به‌صورت علنی در میدان علیخانی اصفهان تحت تدابیر شدید امنیتی اجرا شد. نیروهای امنیتی از ساعات آخر شب با استقرار گسترده در محل، تجمع شهروندان معترض را سرکوب کردند و درگیری‌هایی رخ داد که منجر به مجروح شدن و بازداشت چندین نفر شد. شهروندان با سوت و کف و شعار «بی‌شرف بی‌شرف» اعتراض کردند. این اعدام یکی از اولین موارد اعدام در ملأعام بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه بود.  


=== تأثیر مدرسه امید ===
== زمینه پرونده و وضعیت سایر متهمان ==
مدرسه امید به مرکزی برای فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی مشروطه‌خواهان در قزوین تبدیل شد. دانش‌آموزان این مدرسه، که تحت تأثیر قاضی ارداقی با آرمان‌های مشروطه آشنا شدند، نقش مهمی در بسیج افکار عمومی علیه [[استبداد]] ایفا کردند. با این حال، تاریخ‌نگاران به محدودیت‌های مالی و فشارهای دربار قاجار بر این مدرسه اشاره دارند که فعالیت‌های آن را چالش‌برانگیز کرد.<ref name=":0" /><ref name=":5" />
پرونده «میدان علیخانی» به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ مربوط است. دست‌کم ۱۲ نفر در این پرونده به اعدام محکوم شده بودند. پیش‌تر عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵، اعدام شده بودند و با اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، شمار اعدام‌شدگان این پرونده به چهار نفر رسید. وضعیت علیرضا سپاهی و هفت متهم دیگر همچنان نامعلوم و در معرض خطر اعدام است. طی پنج ماه گذشته دست‌کم ۲۲ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه اعدام شده‌اند.  


== نقش در انقلاب مشروطیت ==
=== '''نقض حقوق''' ===
گزارش‌ها بر شکنجه برای اخذ اعترافات، محرومیت از وکیل مستقل، نبود شفافیت در دادرسی و اجرای علنی حکم به‌عنوان موارد نقض حق حیات، دادرسی عادلانه و منع شکنجه تأکید دارند.<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":2" /><ref name=":3" />


=== فعالیت در انجمن معارف قزوین ===
== منابع: ==
قاضی ارداقی در جریان انقلاب مشروطیت (۱۲۸۵–۱۲۸۸ ش) به‌عنوان یکی از اعضای فعال انجمن معارف قزوین شناخته شد. او با همکاری مشروطه‌خواهان محلی، مانند میرزا حسن شیخ‌الاسلام، به ترویج آرمان‌های مشروطه و دفاع از مجلس شورای ملی پرداخت. ارداقی از طریق سخنرانی‌ها و فعالیت‌های آموزشی، مردم قزوین را به حمایت از مشروطه تشویق کرد.<ref name=":2" /><ref name=":5" />
 
=== نقش در عدلیه مشروطه ===
قاضی ارداقی به‌عنوان قاضی در عدلیه قزوین، در اصلاح نظام قضایی محلی نقش داشت. او با تکیه بر اصول فقهی و مشروطه، به اجرای عدالت در دعاوی محلی کمک کرد و از نفوذ خود برای حمایت از مشروطه‌خواهان استفاده نمود.<ref name=":0" /><ref name=":1" />
 
== شهادت در استبداد صغیر ==
[[پرونده:قاضی ارداقی؛2.jpg|جایگزین=قاضی ارداقی به همراه افراد دستگیر شده در واقعه به توپ بستن مجلس|بندانگشتی|قاضی ارداقی به همراه افراد دستگیر شده در واقعه به توپ بستن مجلس]]
 
=== دستگیری و اعدام ===
در دوره استبداد صغیر (۱۲۸۷–۱۲۸۸ ش) به دلیل فعالیت‌های مشروطه‌خواهانه‌اش هدف نیروهای محمدعلی شاه قرار گرفت. او در سال ۱۲۸۸، در قزوین دستگیر شد و به تهران منتقل گردید. در باغشاه تهران، پس از محاکمه‌ای نمایشی، به همراه دیگر مشروطه‌خواهان اعدام شد. ارداقی در لحظه اعدام شعری وطن‌پرستانه خواند که در میان مشروطه‌خواهان شهرت یافت.<ref name=":0" /><ref name=":1" /><ref name=":4" />
 
=== پیامدهای شهادت ===
شهادت قاضی ارداقی در سال ۱۲۸۸، واکنش‌های گسترده‌ای در میان مشروطه‌خواهان برانگیخت. اعدام او، به‌عنوان یکی از اولین شهدای مشروطه، به تقویت روحیه مقاومت در قزوین و تهران کمک کرد و به فتح تهران (۱۲۸۸ ش) انگیزه بخشید. با این حال، اطلاعاتی دربارهٔ جزئیات محاکمه‌اش و نقش او در این دوره در دست نیست.<ref name=":2" /><ref name=":5" />
 
== فعالیت‌های ادبی ==
 
=== اشعار وطن‌پرستانه ===
قاضی ارداقی اشعاری با مضامین وطن‌پرستانه و ضداستبدادی سرود که در دوره مشروطیت (۱۲۸۵–۱۲۸۸ ش) شهرت یافت. او با تخلص «قاضی» شعر می‌گفت و اشعارش در گردهمایی‌های مشروطه‌خواهان قزوین خوانده می‌شد. معروف‌ترین شعر او، که در لحظه اعدام در باغشاه تهران (۱۲۸۸ ش) سرود، این بیت است: <blockquote>وطن به خون ما رنگین شود که ظلم و استبداد برچیده شود</blockquote>این بیت، که به‌عنوان نمادی از شجاعت و مقاومت او ثبت شده، در میان مشروطه‌خواهان بازتاب گسترده‌ای یافت و به‌عنوان شعاری علیه استبداد محمدعلی شاه شناخته شد. اشعار ارداقی عمدتاً مضامینی مانند عدالت، آزادی، و مبارزه با ظلم را دربرداشتند و در قالب‌های سنتی، مانند غزل، سروده می‌شدند.<ref name=":0" /><ref name=":3" />
 
=== تأثیر ادبی ===
اشعار قاضی ارداقی، هرچند به‌صورت دیوان مدون منتشر نشد، در محافل مشروطه‌خواهان قزوین و تهران تأثیرگذار بود. این اشعار به تقویت روحیه مبارزان و ترویج آرمان‌های مشروطه کمک کرد، به‌ویژه در دوره استبداد صغیر. بیت معروف او در لحظه اعدام، که در منابع ثبت شده، به‌عنوان نمادی از فداکاری مشروطه‌خواهان در تاریخ ماندگار شد. با این حال، به دلیل فقدان مجموعه کامل شعری، تحلیل جامعی از سبک ادبی او دشوار است. برخی منابع به سادگی اشعارش در مقایسه با شاعران برجسته قاجار، مانند [[عارف قزوینی]]، اشاره دارند، اما ارزش کار او در پیوند شعر با اهداف مشروطه و الهام‌بخشی به مبارزان بود.<ref name=":1" /><ref name=":5" />
 
== میراث ==
 
=== تأثیر بر آموزش و مشروطه ===
قاضی ارداقی با تأسیس مدرسه امید (۱۲۸۴ ش) و فعالیت در انجمن معارف قزوین، نقش مهمی در ترویج آموزش نوین و آرمان‌های مشروطه ایفا کرد. مدرسه امید به تربیت نسلی از مشروطه‌خواهان کمک کرد و به‌عنوان الگویی برای دیگر مدارس مدرن در ایران شناخته شد. فعالیت‌های او در عدلیه قزوین نیز به تقویت نظام قضایی مشروطه کمک کرد.<ref name=":2" /><ref name=":3" />
 
=== جایگاه در تاریخ مشروطه ===
شهادت قاضی ارداقی در سال ۱۲۸۸، او را به یکی از شهدای برجسته مشروطه تبدیل کرد. مرگ او الهام‌بخش مبارزان قزوین و تهران بود و به فتح تهران (۱۲۸۸ ش) انگیزه بخشید. با این حال، اطلاعات محدود دربارهٔ فعالیت‌های سیاسی و قضایی او، تحلیل جامع نقشش را دشوار کرده‌است. میراث ارداقی در قزوین به‌عنوان عالمی نوگرا و مبارز مشروطه ماندگار است.<ref name=":0" /><ref name=":4" />
 
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۰

ابوالفضل سپاهی بادجانی، (متولد ۱۳۸۲، اصفهان، اعدام‌شده ۶ مرداد ۱۴۰۵، اصفهان) جوان ۲۳ ساله از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ در میدان علیخانی اصفهان به‌صورت علنی اعدام شد. وی در پرونده موسوم به «میدان علیخانی» به اتهام «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، آتش‌زدن اماکن عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی حکومتی محکوم شده بود. بازداشت ابوالفضل سپاهی در ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ با یورش نیروهای امنیتی به منزلش و تیراندازی همراه بود. گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. این اعدام یکی از چهار مورد اعدام‌شده در این پرونده است و خطر اعدام هشت متهم دیگر همچنان وجود دارد. پیش از این دو زندانی سیاسی به نام‌های عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی از متهمان پرونده‌ی میدان علیخانی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ اعدام شدند.[۱][۲][۳][۴]

هویت و دستگیری

ابوالفضل سپاهی بادجانی، متولد ۱۳۸۲ و ۲۳ ساله، از شهروندان اصفهان بود. او در تاریخ ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ پس از یورش نیروهای امنیتی به منزلش، با استفاده از سلاح گرم و تیراندازی بازداشت شد.

اتهامات

ابوالفضل سپاهی بادجانی به اتهام «محاربه از طریق آتش‌زدن اماکن عمومی» (شامل مسجد و خودپرداز)، «افساد فی‌الارض»، درگیری، حمل سلاح سرد (تبر و چاقو)، مسدود کردن خیابان‌ها، آتش‌زدن لاستیک‌ها، تخریب اموال عمومی و مشارکت در کشته شدن چهار نیروی یگان ویژه (ولی‌الله صفری، محمد همتی، حسین رمضانی و علی خشوعی اصفهانی) در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی متهم شد.

روند قضایی

پرونده ابوالفضل سپاهی در شعبه دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی مرتضی براتی رسیدگی شد. حکم اعدام صادر و در دیوان عالی کشور تأیید گردید. گزارش‌ها حاکی از شکنجه شدید جسمی و روحی برای اخذ اعترافات اجباری، محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل و دادرسی غیرشفاف است. احکام صرفاً بر اساس اقرارهای زیر شکنجه صادر شده است.

اجرای حکم اعدام

سحرگاه سه‌شنبه ۶ مردادماه ۱۴۰۵ (۲۸ جولای ۲۰۲۶)، حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی به‌صورت علنی در میدان علیخانی اصفهان تحت تدابیر شدید امنیتی اجرا شد. نیروهای امنیتی از ساعات آخر شب با استقرار گسترده در محل، تجمع شهروندان معترض را سرکوب کردند و درگیری‌هایی رخ داد که منجر به مجروح شدن و بازداشت چندین نفر شد. شهروندان با سوت و کف و شعار «بی‌شرف بی‌شرف» اعتراض کردند. این اعدام یکی از اولین موارد اعدام در ملأعام بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه بود.

زمینه پرونده و وضعیت سایر متهمان

پرونده «میدان علیخانی» به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ مربوط است. دست‌کم ۱۲ نفر در این پرونده به اعدام محکوم شده بودند. پیش‌تر عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵، اعدام شده بودند و با اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، شمار اعدام‌شدگان این پرونده به چهار نفر رسید. وضعیت علیرضا سپاهی و هفت متهم دیگر همچنان نامعلوم و در معرض خطر اعدام است. طی پنج ماه گذشته دست‌کم ۲۲ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه اعدام شده‌اند.

نقض حقوق

گزارش‌ها بر شکنجه برای اخذ اعترافات، محرومیت از وکیل مستقل، نبود شفافیت در دادرسی و اجرای علنی حکم به‌عنوان موارد نقض حق حیات، دادرسی عادلانه و منع شکنجه تأکید دارند.[۱][۲][۳][۴]

منابع: