نامه ۳۰۹شخصیت به دبیر کل سازمان ملل
چکیده در اردیبهشت ۱۴۰۵، ۳۰۹ شخصیت برجسته سیاسی، حقوقی و مدافع حقوقبشر جهان با انتشار نامهای سرگشاده به آنتونیو گوترز، دبیرکل سازمان ملل متحد، تشدید اعدامهای سیستماتیک در ایران را شدیداً محکوم کردند. امضاکنندگان شامل رئیس کانون وکلای بینالمللی، رئیس کمیته حقوقبشر پارلمان انگلستان، دو رئیس سابق شورای حقوقبشر سازمان ملل، رئیس پیشین دیوان کیفری بینالمللی، ۵۶ مقام سابق سازمان ملل (از جمله ۲۶ گزارشگر ویژه)، برندگان جایزه نوبل و مقامات ارشد قضایی سابق بودند. در این نامه آمده است که ابعاد اعدامها به سطحی بیسابقه در چهار دهه اخیر رسیده و عمدتاً زندانیان سیاسی، معترضان و اعضای سازمان مجاهدین خلق را هدف قرار داده است. امضاکنندگان این موج اعدام را ادامه فرهنگ مصونیت از مجازات ریشهدار در قتلعام ۱۹۸۸ دانستند و از دبیرکل سازمان ملل خواستند اعدامها را فوراً متوقف کند، زندانیان سیاسی را آزاد نماید، دسترسی به اینترنت را برقرار سازد و از صلاحیت جهانی برای پاسخگویی سران رژیم استفاده کند. این نامه سرگشاده یکی از گستردهترین فراخوانهای بینالمللی برای اقدام فوری علیه جنایات رژیم ایران به شمار میرود.<render_inline_citation citation_id="1" /> نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت سیاسی، حقوقی و مدافع حقوقبشر به دبیرکل سازمان ملل، سند مهمی بود که در اردیبهشت ۱۴۰۵ منتشر شد و به تشدید اعدامهای سیستماتیک و جنایات سبعانه رژیم ولایت فقیه در ایران پرداخت.<render_inline_citation citation_id="1" />
زمینه و محتوای نامه
در شرایطی که رژیم ایران پس از قیام دیماه با موج جدیدی از اعدامهای سیاسی مواجه بود، ۳۰۹ شخصیت بینالمللی نامهای سرگشاده به آنتونیو گوترز نوشتند. آنها هشدار دادند که ابعاد اعدامها به سطحی رسیده که در چهار دهه گذشته سابقه نداشته است. نامه تأکید دارد که اعدامها عمدتاً هدفمند و علیه زندانیان سیاسی و معترضان انجام میشود. دستکم هشت زندانی سیاسی صرفاً به دلیل وابستگی به سازمان مجاهدین خلق اعدام شدهاند و حداقل ۱۱ نفر دیگر نیز در معرض خطر جدی قرار دارند. امضاکنندگان این اعدامها را بخشی از کارزار هماهنگ بازداشتهای گسترده، شکنجه و کشتار مورد تأیید حکومت توصیف کردند که با قطع اینترنت همراه بوده است.<render_inline_citation citation_id="1" />
ارتباط با قتلعام ۱۹۸۸ و جنایت علیه بشریت
امضاکنندگان موج فعلی اعدامها را جدا از فرهنگ مصونیت از مجازات دانستند که ریشه در قتلعام سال ۱۹۸۸ دارد، زمانی که حدود ۳۰ هزار زندانی سیاسی بهطور فراقضایی اعدام یا ناپدید شدند. آنها به گزارشهای هیأت مستقل بینالمللی حقیقتیاب و گزارشگر ویژه سازمان ملل اشاره کردند که این جنایات را مصداق جنایت علیه بشریت و نسلکشی دانستهاند.<render_inline_citation citation_id="1" />
لیست برخی از امضاکنندگان برجسته
در میان ۳۰۹ امضاکننده، شخصیتهای زیر حضور داشتند:
لرد دیوید آلتون — رئیس کمیسیون حقوقبشر مجلس انگلستان مارک الیس — مدیر اجرایی کانون وکلای بینالمللی روت دریفوس — رئیسجمهور سابق سوئیس روان ویلیامز — اسقف اعظم کانتربری (۲۰۰۳-۲۰۱۲) چری بلر — بنیانگذار بنیاد چری بلر برای زنان یواخیم روکر — رئیس سابق شورای حقوقبشر سازمان ملل سانگ-هیون سونگ — رئیس سابق دیوان کیفری بینالمللی جاوید رحمان — گزارشگر ویژه سابق سازمان ملل درباره ایران جودی ویلیامز — برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۷ پاتریک کندی — نماینده سابق کنگره آمریکا رودی جولیانی، ژنرال وسلی کلارک و دهها قاضی، گزارشگر ویژه و مقام سابق سازمان ملل دیگر.<render_inline_citation citation_id="1" />
فراخوانها و مطالبات
امضاکنندگان از دبیرکل سازمان ملل خواستند:
فوراً اعدامها را متوقف کند. همه زندانیان سیاسی را بدون قیدوشرط آزاد نماید. دسترسی به اینترنت را برقرار سازد. از صلاحیت جهانی برای تعقیب سران رژیم به اتهام جنایت علیه بشریت استفاده کند. روابط دیپلماتیک و اقتصادی کشورها با ایران را به توقف اعدامها مشروط نماید.
آنها همبستگی خود را با کارزار «نه به اعدام» و «نه به حاکمیت اعدامکنندگان، آری به جمهوری دموکراتیک» اعلام کردند.<render_inline_citation citation_id="1" />
جمعبندی
نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت بینالمللی یکی از قویترین فراخوانهای جهانی در سالهای اخیر علیه اعدامهای سیستماتیک در ایران بود. این سند نشان داد که جامعه حقوقی و سیاسی جهان نسبت به جنایات رژیم ولایت فقیه هوشیارتر شده و خواستار اقدام فوری سازمان ملل و استفاده از مکانیسمهای بینالمللی برای پایان دادن به مصونیت از مجازات است. این نامه بار دیگر تأکید کرد که تنها راهحل پایدار برای توقف اعدامها و سرکوب، حمایت از اراده مردم ایران و مقاومت سازمانیافته برای برقراری جمهوری دموکراتیک است.
منابع
منابع اصلی
۱. نامه سرگشاده ۳۰۹ شخصیت سیاسی و حقوقی و مدافع حقوقبشر به دبیرکل سازمان ملل. سازمان مجاهدین خلق ایران.
