بیژن مصطفوی

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۴ توسط Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) (ایجاد صفحه جدید و انتشار مقاله)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بیژن مصطفوی
بیژن مصطفوی
زادروز۱۳۴۹
سنقر، کرمانشاه
درگذشت۱۹ دی ۱۴۰۴
کرج، البرز
علت مرگشلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی به خودرو خانواده
آرامگاهسنقر، کرمانشاه
ملیتایرانی
شناخته‌شده برایجانباخته اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
همسرزهرا بنی‌عامریان (جان‌باخته همزمان)

بیژن مصطفوی، (زاده ۱۳۴۹–جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴) شهروند ۵۵ ساله ایرانی، بازنشسته آموزش و پرورش و پدر خانواده‌ای چهارنفره بود که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در شهر کرج به همراه همسرش زهرا بنی‌عامریان و پسرش دانیال مصطفوی داخل خودرو هدف رگبار گلوله نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت. این رویداد یکی از تلخ‌ترین موارد کشته‌شدن همزمان سه عضو یک خانواده در اعتراضات دی ۱۴۰۴ است.

پیشینه

بیژن مصطفوی بازنشسته آموزش و پرورش بود و بیش از ۳۰ سال در مدارس کرج تدریس کرده بود. او اهل شهرستان سنقر در استان کرمانشاه بود و سال‌ها در کرج زندگی می‌کرد. نزدیکان وی او را مردی خانواده‌دوست، آرام و مسئولیت‌پذیر توصیف کرده‌اند. بیژن هیچ سابقه فعالیت سیاسی سازمان‌یافته نداشت، اما مانند بسیاری از شهروندان از وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور ناراضی بود و در روز حادثه همراه خانواده‌اش در مسیر بود.[۱][۲]

جان‌باختن

در روز ۱۹ دی ۱۴۰۴، بیژن مصطفوی به همراه همسرش زهرا بنی‌عامریان ۴۸ ساله، پسرش دانیال مصطفوی ۱۹ ساله (دانشجوی کامپیوتر) و پسر بزرگ‌ترش داوود داخل خودروی شخصی خانواده در کرج بودند که ناگهان هدف رگبار گلوله مأموران حکومتی قرار گرفتند. گلوله‌های جنگی به خودرو اصابت کرد و بیژن، زهرا و دانیال در همان لحظه جان باختند. داوود مصطفوی به شدت مجروح شد اما زنده ماند. گزارش‌ها تأکید دارند که این خانواده غیرمسلح بودند و خودرو آنها در مسیر عادی حرکت می‌کرد؛ هیچ ارتباط مستقیمی با درگیری‌های خیابانی نداشتند.[۱][۲][۳]

پیامدها

نام بیژن مصطفوی در فهرست جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در منابع حقوق بشری و رسانه‌های مستقل ثبت شده است. پیکرهای این خانواده تحت تدابیر شدید امنیتی و در ساعات اولیه بامداد در سنقر (زادگاه پدر و مادر خانواده) به خاک سپرده شد. مرگ همزمان سه عضو یک خانواده (پدر، مادر و پسر) واکنش‌های گسترده‌ای در فضای مجازی و میان فعالان حقوق بشر ایجاد کرد و به نمادی از خشونت بی‌حد حکومت علیه شهروندان عادی و خانواده‌های بی‌گناه تبدیل شد. این رویداد یکی از دردناک‌ترین نمونه‌های کشتار خانوادگی در قیام ۱۴۰۴ محسوب می‌شود.[۱][۲][۴]

منابع