احمدرضا امانی

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ‏۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹ توسط Alireza k h (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه |نام_شخص=احمدرضا امانی |تصویر=احمدرضا امانی1.jpg |عرض_تصویر=260px |توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، احمدرضا امانی |تاریخ_تولد= |محل_تولد=ازنا، لرستان |تاریخ_مرگ=ا |ملیت= |محل_مرگ=ازنا، لرستان |مدفن= |علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
احمدرضا امانی
شهید قیام سراسری، احمدرضا امانی
زادروز۱۳۷۶
ازنا، لرستان
درگذشت۱۱ دی ۱۴۰۴
ازنا، لرستان
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به سینه

احمدرضا امانی، (متولد ۱۳۷۶، ازنای لرستان، جان‌باخته ۱۱ دی ۱۴۰۴، ازنا) جوان ۲۸ ساله اهل شهرستان ازنا از توابع استا لرستان بود که در شامگاه پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، از ناحیه‌ی سینه مورد اصابت شلیک گلوله مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت و پس از انتقال به بیمارستان، به دلیل شدت جراحات وارده و خونریزی جان خود را از دست داد. احمد امانی فارغ‌التحصیل رشته حقوق از دانشگاه یزد و کارآموز وکالت بود. [۱]

سینا یوسفی، یکی از وکلای حقوق بشری در حساب کاربری خود در شبکه‌ی ایکس (توئیتر سابق) نوشت:

«احمدرضا امانی ۲۸ ساله و در حال سپری کردن مرحله دوم کارآموزی خود در کانون وکلای یزد بوده است.»

بلاتکلیفی و سکوت رسمی نهادهای حکومتی، اضطراب و نگرانی خانواده‌ی احمدرضا امانی و بستگان او را بیشتر کرده و وضعیت را همچنان در شرایطی نامعلوم و نگران‌کننده نگه داشته است.

تا زمان درج این مقاله، نهادهای حکومتی پیکر احمدرضا امانی به خانواده‌اش تحویل داده نشده است.[۲]

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.[۳]

مردم معترض شهرستان ازنا نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

منابع