مِیرید کوریگان مگوایر
میرید کوریگان مگوایر (به انگلیسی: Mairead Corrigan Maguire) (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۴۴) فعال صلح ایرلندی شمالی و برندهٔ مشترک جایزهٔ نوبل صلح ۱۹۷۶ است. او به همراه بتی ویلیامز جنبش «مردم صلح» (Community of Peace People) را بنیان گذاشت که هزاران نفر از جوامع کاتولیک و پروتستان را در راهپیماییهای بزرگ صلح متحد کرد. کوریگان مگوایر یکی از فعالترین چهرههای صلح جهانی است و سالها از جنبشهای حقوق بشر در نقاط مختلف جهان، از جمله ایران، فلسطین، عراق و میانمار حمایت کرده است.
زندگی اولیه
میرید کوریگان در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ در بلفاست، ایرلند شمالی، در یک خانوادهٔ کاتولیک کارگری به دنیا آمد. پدرش کارگر شستوشوی پنجره و مادرش خانهدار بود. او پنج خواهر و دو برادر داشت. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسهٔ سنت وینسنت در خیابان فالز بلفاست گذراند و سپس یک سال در کالج بازرگانی میس گوردون تحصیل کرد. از سن ۱۶ سالگی بهعنوان منشی و ماشیننویس در شرکتهای مختلف مشغول به کار شد و در زمان تأسیس جنبش صلح، منشی خصوصی مدیرعامل شرکت آرتور گینس بود.
تأسیس جنبش مردم صلح
در ۱۰ اوت ۱۹۷۶، سه فرزند خواهر میرید (آن) در پی حادثهای مرگبار ناشی از درگیریهای ایرلند شمالی کشته شدند. این رویداد تلخ نقطهٔ آغاز فعالیت گستردهٔ او شد. میرید کوریگان به همراه بتی ویلیامز و سیاران مککئون جنبش «مردم صلح» را تأسیس کردند. این جنبش به سرعت رشد کرد و دهها هزار نفر از هر دو جامعهٔ کاتولیک و پروتستان را در راهپیماییهای عظیم صلح متحد ساخت و توجه جهانی را به خود جلب کرد.
جایزه نوبل صلح
در دسامبر ۱۹۷۶، میرید کوریگان مگوایر و بتی ویلیامز بهطور مشترک جایزهٔ نوبل صلح را «به دلیل تلاشهای شجاعانهشان برای پایان دادن به خشونت در ایرلند شمالی» دریافت کردند. او در آن زمان جوانترین دریافتکنندهٔ جایزهٔ نوبل صلح تا آن تاریخ بود.
فعالیتهای بینالمللی
میرید کوریگان مگوایر پس از دریافت نوبل، فعالیت خود را به سطح جهانی گسترش داد. او از جنبشهای صلح و حقوق بشر در فلسطین، عراق، میانمار و سایر نقاط جهان حمایت کرده است. او بارها در اعتراضات ضدجنگ شرکت کرده و از زندانیان سیاسی دفاع نموده است.
حمایت از مقاومت ایران
میرید کوریگان مگوایر از حامیان سرشناس مقاومت ایران بوده و در سالهای اخیر چندین نامهٔ مهم را امضا کرده است:
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۷۵ برندهٔ نوبل (ژوئن ۲۰۲۳)
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۸۰ برندهٔ نوبل (آوریل ۲۰۲۴)
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۱۰۳ برندهٔ نوبل (ژوئیه ۲۰۲۵)
او مدال کارل فون اوسیتسکی برای شجاعت و دکترای افتخاری حقوق از دانشگاه ییل را نیز دریافت کرده است.
منابع
«Biographical - Mairead Corrigan». بازبینیشده در ۲۳ مه ۲۰۲۶. «Seventy-five Nobel Laureates Support Iran's Resistance and Uprising». ژوئن ۲۰۲۳. بازبینیشده در ۲۳ مه ۲۰۲۶.