علی عزیزی جعفر‌آبادی/صفحه تمرین

علی عزیزی جعفرآبادی
شهید قیام سراسری ۱۴۰۴، علی عزیزی جعفرآبادی
زادروز	حدوداً ۴۲ ساله (متولد حدود ۱۳۶۲) روستای جعفرآباد هزارخانی، شهرستان هرسین، استان کرمانشاه
درگذشت	۱۲ یا ۱۳ دی ۱۴۰۴ هرسین، استان کرمانشاه
علت مرگ	شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به پهلو
ملیت	ایرانی
شناخته‌شده برای	جان باختن در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ به عنوان شهروند کرد متأهل و پدر خانواده
همسر	متأهل

علی عزیزی جعفرآبادی، شهروند کرد ۴۲ ساله، متأهل و پدر خانواده، اهل روستای جعفرآباد هزارخانی و ساکن شهرستان هرسین استان کرمانشاه، یکی از جان‌باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بود. او در روزهای ۱۲ یا ۱۳ دی ۱۴۰۴، در جریان تظاهرات مردمی در هرسین، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی به پهلوی راستش جان باخت.

گزارش‌های حقوق بشری مانند هه‌نگاو و ایران اینترنشنال تأیید کرده‌اند که او هنگام فرار از تیراندازی نیروهای امنیتی همراه دیگر معترضان هدف گلوله قرار گرفت و علی‌رغم انتقال فوری به بیمارستان، جان خود را از دست داد.

اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ از ۷ دی‌ماه با اعتصاب گسترده کسبه تهران آغاز شد و به سرعت به شهرهای کردنشین مانند هرسین، ملکشاهی و مناطق دیگر گسترش یافت. ریشه این خیزش در بحران‌های شدید اقتصادی، تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش ریال به بیش از ۱۴۰ هزار تومان و نارضایتی عمیق از حاکمیت بود. در هرسین، معترضان با شعارهای ضدحکومتی به خیابان‌ها آمدند و نیروهای امنیتی با تیراندازی مستقیم پاسخ دادند.

جان باختن علی عزیزی جعفرآبادی نمادی از سرکوب شهروندان عادی و پدران خانواده در مناطق کردنشین شد. مراسم خاکسپاری او در فضایی امنیتی برگزار شد و خانواده‌اش تحت فشار قرار گرفتند. این قیام تا میانه دی‌ماه ده‌ها کشته و صدها زخمی و بازداشتی به جا گذاشته و نشان‌دهنده عمق بحران مشروعیت جمهوری اسلامی است.

چکیده:

علی عزیزی جعفرآبادی، شهروند کرد ۴۲ ساله، (جان‌باخته ۱۲یا۱۳دی‌ماه ۱۴۰۴)متأهل و پدر خانواده، اهل روستای جعفرآباد هزارخانی و ساکن شهرستان هرسین از توابع استان کرمانشاه، در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به پهلوی راست جان باخت.

بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، در روزهای میانی هفته دوم اعتراضات، تظاهرات در هرسین شدت گرفت. علی عزیزی جعفرآبادی همراه عده‌ای از معترضان به سمت کوچه‌ای فرار کرد، اما نیروهای امنیتی مستقیماً به او شلیک کردند. او بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما بر اثر شدت جراحات جان باخت.

شاهدان عینی گزارش داده‌اند که علی عزیزی جعفرآبادی شهروندی عادی و بدون سابقه سیاسی بود که برای اعتراض به شرایط معیشتی به خیابان آمده بود. او پدر خانواده‌ای بود که حالا بدون سرپرست مانده‌اند.

یک شاهد عینی به بی‌بی‌سی گفته است:

«علی عزیزی همراه عده‌ای از معترضان به سمت کوچه ملکی فرار کرد، اما همان زمان نیروهای امنیتی به پهلوی راست او شلیک کردند. چند نفر او را به خانه‌ای بردند و با پزشک تماس گرفتند، اما وقتی به بیمارستان رسید، فوت کرده بود.»

مراسم خاکسپاری علی عزیزی جعفرآبادی در فضایی سنگین امنیتی برگزار شد و نهادهای حکومتی خانواده را تحت فشار قرار دادند تا از تجمع جلوگیری شود.

شرط پول یا برچسب بسیجی

در یک گزارش حقوق‌بشری درباره کشته‌شدگان اعتراضات تهران و کرج، منبع مطلع گفته برای تحویل پیکر یکی از جان‌باختگان به خانواده گفته‌اند یا او را به‌عنوان عضو بسیج بپذیرید یا مبلغی در حدود یک میلیارد تومان بپردازید؛ خانواده زیر بار نرفته و نهایتاً پیکر را با محدودیت شدید و بدون حق برگزاری مراسم گرفتند.​

در گزارش دیگری از داخل اصفهان، یک شاهد عینی گفته مأموران در مواردی به خانواده‌های کشته‌شدگان گفته‌اند یا فرد را «بسیجی» تأیید کنید یا مبلغی بین حدود ۷۰۰ میلیون تا دو میلیارد تومان برای تحویل پیکر پرداخت کنید؛ در همان گزارش، مثال خانواده زنی کشته‌شده در کهریزک آمده که ابتدا از آن‌ها یک میلیارد تومان خواسته بودند و بعد به‌جای پول، پیشنهاد شده بود که او را به‌عنوان «بسیجی» معرفی کنند.

در گزارش‌های محلی و همچنین نهادهای حقوق بشری آمده است که نهادهای حکومتی برای تحویل پیکر جان‌باخته علی عزیزی، خانواده او را تحت فشار قرار داده‌اند مبلغی را تحت عنوان «پول تیر» پرداخت کنند، یا او را به عنوان بسیجی معرفی کنند و رژیم با عنوان بسیجی برای او مراسم تشییع گرفته‌است.

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف از جمله مناطق کردنشین مانند هرسین گسترش یافت.

طی روزهای بعدی، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن شهروندان عادی ادامه پیدا کرد. در مناطق کردنشین، شعارهای ضدحکومتی با شدت بیشتری شنیده شد و سرکوب نیز شدیدتر بود.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی مستقیم و بازداشت گسترده شهروندان همراه بوده که منجر به کشته‌شدگان و زخمی‌های متعدد در شهرهای مختلف از جمله هرسین شد. جان باختن شهروندانی مانند علی عزیزی جعفرآبادی در کرمانشاه، نشان‌دهنده گسترش اعتراضات به مناطق قومی و مشارکت گسترده پدران خانواده بود.

تا میانه دی‌ماه، گزارش‌های حقوق بشری از کشته شدن بیش از ۵۰ نفر و زخمی و بازداشت صدها شهروند خبر می‌دهند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است و ادامه آن اراده مردم برای تغییر را نشان می‌دهد.