کاربر:Hamidreza۱۰/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶۴: | خط ۶۴: | ||
'''مقاله درحال ویرایش است''' | '''مقاله درحال ویرایش است''' | ||
'''استان گلستان''' | '''استان گلستان''' در گوشهٔ جنوبشرقی دریای خزر، در مرز میان جنگلهای هیرکانی، دشت ترکمن، کوهپایههای البرز شرقی و راههای تاریخی آسیای میانه قرار دارد. این استان را میتوان سرزمینی از «سه اقلیم» دانست: رطوبت خزری در غرب و شمال، ارتفاعات جنگلی در مرکز و جنوب، و دشتهای خشکتر و استپی در شرق. | ||
همین گوناگونی طبیعی با لایههای تاریخی هیرکانیا، جرجان، دولت زیاری، میراث ساسانی، فرهنگ ترکمنی و اقتصاد کشاورزی درهم تنیده شده است. گنبد قابوس، دیوار بزرگ گرگان، ذخیرهگاه زیستکرهٔ گلستان و جنگلهای هیرکانی، چهار نشانهٔ برجستهٔ این پیوند میان طبیعت، مهندسی و حافظهٔ تاریخیاند. | |||
⬛ مرکز استان: گرگان | ⬛ مرکز استان: گرگان | ||
| خط ۸۴: | خط ۸۴: | ||
== تاریخچه == | == تاریخچه == | ||
گلستان — سرزمین جنگل و استپ — در شمالشرقی ایران واقع شده و از متنوعترین استانهای ایران از نظر قومی و طبیعی است. نام استان از «گلستان» سعدی گرفته شده. گلستان تا سال ۱۳۷۶ بخشی از استان مازندران بود. | گلستان — سرزمین جنگل و استپ — در شمالشرقی ایران واقع شده و از متنوعترین استانهای ایران از نظر قومی و طبیعی است. نام استان از «گلستان» سعدی گرفته شده. گلستان تا سال ۱۳۷۶ بخشی از استان مازندران بود. | ||
در بررسی باستانشناسی گرگان، از دشت گرگان بهعنوان منطقهای با محوطههای متعدد از پیشاتاریخ تا دورهٔ اسلامی یاد میشود. منابع کلاسیک از شهرها و اقامتگاههایی مانند زدرکارتا و محلهای سلطنتی هیرکانیا سخن گفتهاند، هرچند شناسایی قطعی همهٔ این مکانها با شهر امروزی گرگان ممکن نیست | |||
دیوار بزرگ گرگان — دیوار سرخ: | دیوار بزرگ گرگان — دیوار سرخ: | ||
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۳: | ||
== جغرافیا و اقلیم == | == جغرافیا و اقلیم == | ||
گلستان از شمال به ترکمنستان، از غرب به مازندران و از جنوب به سمنان و خراسان شمالی محدود است. استان از جنگلهای هیرکانی (خزری) در جنوب تا دشتهای استپی ترکمنصحرا در شمال گسترده شده است. | گلستان از شمال به ترکمنستان، از غرب به مازندران و از جنوب به سمنان و خراسان شمالی محدود است. استان از جنگلهای هیرکانی (خزری) در جنوب تا دشتهای استپی ترکمنصحرا در شمال گسترده شده است. | ||
تنوع اقلیمی استان در مقیاس محلی چشمگیر است: از جنگلهای بارانی معتدل و درههای مرطوب تا استپهای کوهستانی و دشتهای خشک. رود مادرَسو در درههای ذخیرهگاه جریان دارد و تغییر ارتفاع، بارش و پوشش گیاهی، زیستگاههای متنوعی ایجاد کرده است. | |||
از منظر جغرافیای تاریخی، دشت گرگان در جنوبشرقی خزر یکی از مهمترین پهنههای باستانشناختی شمال ایران بهشمار میرود و آثار آن از دورهٔ پیشاتاریخ تا عصر اسلامی امتداد دارند. | |||
جنگلهای هیرکانی — میراث جهانی: | جنگلهای هیرکانی — میراث جهانی: | ||
نسخهٔ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۸
| استان گلستان سرزمین جنگل و استپ — دروازه ترکمنصحرا | |
|---|---|
 استان گلستان — برج گنبد قابوس | |
| کشور | ایران |
| مرکز استان | گرگان |
| شمال | ترکمنستان |
| جنوب | استانهای سمنان و خراسان شمالی |
| غرب | استان مازندران |
| شرق | استان خراسان شمالی |
| آب و هوا | معتدل و مرطوب (شمال و جنوب)؛ نیمهخشک استپی (شرق — ترکمنصحرا) |
| تأسیس استان | ۱۳۷۶ — جدا شده از استان مازندران |
| تنوع قومی | فارسها، ترکمنها، ترکها، بلوچها، سیستانیها و قزلباشها |
| گنبد قابوس (یونسکو) | بلندترین برج آجری جهان (۵۵ متر) — ساخت ۱۰۰۶ میلادی به دستور قابوس بن وشمگیر زیاری |
| دیوار بزرگ گرگان | ۱۹۵ کیلومتر — دومین دیوار بزرگ جهان پس از دیوار چین — دوره ساسانی (قرن پنجم میلادی) |
| جنگلهای هیرکانی (یونسکو) | آخرین بقایای جنگلهای عصر سوم (۲۵ تا ۵۰ میلیون سال) — زیستگاه پلنگ ایرانی و مرال |
| پارک ملی گلستان | نخستین پارک ملی ایران — در دل جنگلهای هیرکانی |
| ترکمنصحرا | دشت استپی زیبا در شمال استان — سرزمین اسب ترکمن و قالی ترکمن |
| پنبه و کشاورزی | بزرگترین تولیدکننده پنبه ایران — گندم، برنج، سویا و کلزا |
| قالی ترکمن | نقوش گُل (مدالیون هندسی) با رنگ قرمز غالب — از معروفترین قالیهای جهان |
| اسب ترکمن | آخالتکه و یموت — از اصیلترین و زیباترین نژادهای اسب جهان — مسابقات اسبدوانی |
مقاله درحال ویرایش است
استان گلستان در گوشهٔ جنوبشرقی دریای خزر، در مرز میان جنگلهای هیرکانی، دشت ترکمن، کوهپایههای البرز شرقی و راههای تاریخی آسیای میانه قرار دارد. این استان را میتوان سرزمینی از «سه اقلیم» دانست: رطوبت خزری در غرب و شمال، ارتفاعات جنگلی در مرکز و جنوب، و دشتهای خشکتر و استپی در شرق.
همین گوناگونی طبیعی با لایههای تاریخی هیرکانیا، جرجان، دولت زیاری، میراث ساسانی، فرهنگ ترکمنی و اقتصاد کشاورزی درهم تنیده شده است. گنبد قابوس، دیوار بزرگ گرگان، ذخیرهگاه زیستکرهٔ گلستان و جنگلهای هیرکانی، چهار نشانهٔ برجستهٔ این پیوند میان طبیعت، مهندسی و حافظهٔ تاریخیاند.
⬛ مرکز استان: گرگان
⬛ مساحت: ۲۰,۳۶۷ کیلومتر مربع
⬛ جمعیت: حدود ۱.۹ میلیون نفر (۱۴۰۰)
⬛ شهرستانها: ۱۴ شهرستان (گرگان، گنبدکاووس، آققلا، علیآباد کتول، بندرگز، مینودشت و...)
⬛ آب و هوا: معتدل و مرطوب (شمال)؛ نیمهخشک استپی (شرق)
⬛ زبان: فارسی، ترکمنی، ترکی، بلوچی، سیستانی
────────────────────────────────────────────────────────────
تاریخچه
گلستان — سرزمین جنگل و استپ — در شمالشرقی ایران واقع شده و از متنوعترین استانهای ایران از نظر قومی و طبیعی است. نام استان از «گلستان» سعدی گرفته شده. گلستان تا سال ۱۳۷۶ بخشی از استان مازندران بود.
در بررسی باستانشناسی گرگان، از دشت گرگان بهعنوان منطقهای با محوطههای متعدد از پیشاتاریخ تا دورهٔ اسلامی یاد میشود. منابع کلاسیک از شهرها و اقامتگاههایی مانند زدرکارتا و محلهای سلطنتی هیرکانیا سخن گفتهاند، هرچند شناسایی قطعی همهٔ این مکانها با شهر امروزی گرگان ممکن نیست
دیوار بزرگ گرگان — دیوار سرخ:
دیوار بزرگ گرگان (دیوار سرخ یا سد اسکندر) با طول بیش از ۱۹۵ کیلومتر، بلندترین و طولانیترین بنای آجری باستانی جهان و دومین دیوار بزرگ جهان پس از دیوار بزرگ چین است. این دیوار در دوره ساسانی (قرن پنجم میلادی) برای دفاع از مرزهای شمالشرقی در برابر حملات اقوام بیابانگرد ساخته شد.
گنبد قابوس — میراث جهانی:
برج گنبد قابوس — بلندترین برج آجری جهان (۵۵ متر) — میراث جهانی یونسکو است. این برج در سال ۳۷۵ هجری (۱۰۰۶ میلادی) به دستور قابوس بن وشمگیر — از شاهان زیاری — ساخته شد و شاهکار معماری اسلامی ایران محسوب میشود.
در دوره قاجار، عهدنامه ترکمنچای (۱۲۲۸ هجری) و عهدنامه گلستان (۱۱۹۲ شمسی / ۱۸۱۳ میلادی) — که بخشهای بزرگی از قفقاز را از ایران جدا کرد — در این منطقه امضا شد.
ترکمنها:
ترکمنها از اقوام تُرکتبار با فرهنگ و زبان خاص خود هستند که قرنهاست در شمالشرق ایران (گنبدکاووس، آققلا، مراوهتپه) ساکناند. فرهنگ ترکمنی — از قالیبافی تا اسبدوانی و موسیقی — بخش مهمی از هویت گلستان است.
جغرافیا و اقلیم
گلستان از شمال به ترکمنستان، از غرب به مازندران و از جنوب به سمنان و خراسان شمالی محدود است. استان از جنگلهای هیرکانی (خزری) در جنوب تا دشتهای استپی ترکمنصحرا در شمال گسترده شده است.
تنوع اقلیمی استان در مقیاس محلی چشمگیر است: از جنگلهای بارانی معتدل و درههای مرطوب تا استپهای کوهستانی و دشتهای خشک. رود مادرَسو در درههای ذخیرهگاه جریان دارد و تغییر ارتفاع، بارش و پوشش گیاهی، زیستگاههای متنوعی ایجاد کرده است.
از منظر جغرافیای تاریخی، دشت گرگان در جنوبشرقی خزر یکی از مهمترین پهنههای باستانشناختی شمال ایران بهشمار میرود و آثار آن از دورهٔ پیشاتاریخ تا عصر اسلامی امتداد دارند.
جنگلهای هیرکانی — میراث جهانی:
جنگلهای هیرکانی (خزری) — میراث جهانی یونسکو — از آخرین بقایای جنگلهای برگریز معتدله عصر سوم زمینشناسی هستند (قدمت ۲۵ تا ۵۰ میلیون سال). پارک ملی گلستان — نخستین پارک ملی ایران — در این جنگلها واقع شده و زیستگاه پلنگ ایرانی، خرس قهوهای و مرال است.
ترکمنصحرا:
دشت ترکمنصحرا در شمال گلستان یکی از زیباترین دشتهای استپی ایران است — سرزمین اسب ترکمن (آخالتکه) و قالی ترکمن.
اقتصاد و منابع
اقتصاد گلستان بر کشاورزی، دامداری، شیلات و صنعت استوار است. گلستان یکی از مهمترین استانهای کشاورزی ایران — بهویژه تولید پنبه، گندم و دانههای روغنی — است.
پنبه و کشاورزی:
گلستان بزرگترین تولیدکننده پنبه ایران است. گندم، جو، برنج، سویا و کلزا از محصولات مهم زراعی هستند. ترکمنصحرا با خاک حاصلخیز از مراکز اصلی کشاورزی استان است.
قالی ترکمن:
قالی ترکمن با نقوش گُل (مدالیونهای هندسی) و رنگ قرمز غالب از معروفترین قالیهای جهان است. قالیبافی ترکمنی هنری اصیل با قدمت چند صد ساله و ارزش صادراتی بالاست.
اسب ترکمن:
اسب ترکمن (آخالتکه و یموت) از اصیلترین و زیباترین نژادهای اسب جهان است. مسابقات اسبدوانی ترکمنصحرا از رویدادهای مهم فرهنگی-ورزشی استان است.
گردشگری:
پارک ملی گلستان، برج گنبد قابوس (یونسکو)، آبشار لوه، خالدنبی (مقبره باستانی)، ترکمنصحرا و سواحل بندرگز از جاذبههای گردشگری هستند.
فرهنگ و آداب و رسوم
گلستان از متنوعترین استانهای ایران از نظر قومی و فرهنگی است — فارسها، ترکمنها، ترکها، بلوچها، سیستانیها و قزلباشها در کنار هم زندگی میکنند.
فرهنگ ترکمنی:
ترکمنها فرهنگ غنی و متمایزی دارند — از قالیبافی و آلاچیق (یورت/خیمه ترکمنی) تا موسیقی دوتار و آوازهای مقامی. رقص ترکمنی و جشن عروسی ترکمنی از دیدنیترین مراسم فرهنگی ایران هستند.
موسیقی:
موسیقی دوتار ترکمنی و مقامخوانی از میراث ناملموس فرهنگی است. مختومقلی فراغی — بزرگترین شاعر ترکمن — در گلستان زاده شد و شعرهایش سرود ملی ترکمنهاست.
غذاهای محلی:
آش ترکمنی (اوگره)، پلوی ترکمنی، بِلَما (ماست خشکشده ترکمنی)، قورمهسبزی گرگانی، ماهیکباب بندرگز و نان یوغوت (نان سنتی ترکمن) از غذاهای سنتی استان هستند.
مبارزات و مقاومت مردمی
گلستان در تاریخ معاصر شاهد مقاومت و مبارزات مردمی بوده و مجاهدین خلق در این استان نیز فعالیت داشتهاند.
مجاهدین در گلستان:
سازمان مجاهدین خلق در گرگان و گنبدکاووس از سالهای اول انقلاب فعالیت سیاسی داشت. در سال ۱۳۵۸ درگیریهای سنگین بین ترکمنها و نیروهای رژیم در گنبدکاووس رخ داد — ترکمنها خواستار خودمختاری و حقوق فرهنگی خود بودند. مجاهدین خلق از حقوق اقلیتهای قومی حمایت کردند.
کشتار ۶۷ در گلستان:
زندان گرگان نیز در تابستان ۱۳۶۷ شاهد اعدام زندانیان سیاسی و مجاهد بود. کمیسیون مرگ در گلستان فعال بود و تعدادی از زندانیان مجاهد بدون محاکمه اعدام شدند.
سیل فاجعهبار ۱۳۹۸:
در فروردین ۱۳۹۸ سیل ویرانگری گلستان را فراگرفت — بخش بزرگی از آققلا زیر آب رفت و دهها هزار نفر بیخانمان شدند. ناکارآمدی رژیم در مدیریت بحران و نبود زیرساختهای مناسب خشم مردم را برانگیخت. واحدهای مقاومت مجاهدین با افشاگری فساد و سوءمدیریت رژیم در بحران سیل نقش فعالی داشتند.
قیام ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴:
گرگان و گنبدکاووس در قیامهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ شاهد اعتراضات بودند. مردم ترکمنصحرا نیز در جنبش «زن، زندگی، آزادی» مشارکت فعال داشتند.