کایلاش ساتیارتی: تفاوت میان نسخهها
Alireza k h (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «{{جعبه زندگینامه | اندازه جعبه = ۳۰۰px | عنوان = | عنوان ۲ = فعال حقوق کودکان و برنده جایزه نوبل صلح | نام = کایلاش ساتیارتی | تصویر = کایلاش ساتیارتی.jpg | اندازه تصویر = ۲۵۰px | عنوان تصویر = کایلاش ساتیارتی، برنده نوبل صلح ۲۰۱۴ | زادروز = ۱۱ ژانویه ۱۹۵۴ |...» ایجاد کرد |
Alireza k h (بحث | مشارکتها) نوشتن مقاله جدید |
||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۸
| کایلاش ساتیارتی فعال حقوق کودکان و برنده جایزه نوبل صلح | |
|---|---|
 کایلاش ساتیارتی، برنده نوبل صلح ۲۰۱۴ | |
| زادروز | ۱۱ ژانویه ۱۹۵۴ ویدیشا، مادیا پرادش، هند |
| ملیت | هندی |
| تابعیت | هندی |
| تحصیلات | دانشگاه مهندسی برق (کارشناسی ارشد) |
| پیشه | فعال حقوق بشر، مهندس سابق |
| شناختهشده برای | مبارزه با کار کودکان و بردگی مدرن، دریافت جایزه نوبل صلح ۲۰۱۴ |
| نقشهای برجسته | بنیانگذار جنبش نجات کودکی (Bachpan Bachao Andolan) |
| جایزه نوبل صلح (۲۰۱۴) | |
کایلاش ساتیارتی (به هندی: कैलाश सत्यार्थी) (زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۵۴) فعال حقوق کودکان هندی و برندهٔ مشترک جایزهٔ نوبل صلح ۲۰۱۴ است. او به دلیل تلاشهای طولانیمدت در مبارزه با کار کودکان، بردگی مدرن و قاچاق کودکان شناخته میشود. ساتیارتی بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ کودک را از شرایط بردگی و کار اجباری نجات داده است.[۱]
زندگی اولیه
کایلاش ساتیارتی در ۱۱ ژانویه ۱۹۵۴ در ویدیشا، ایالت مادیا پرادش هند متولد شد. از کودکی با دیدن کودکان محروم که به جای رفتن به مدرسه در کارگاهها و مزارع کار میکردند، عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفت. او در رشته مهندسی برق تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد گرفت، اما حرفه مهندسی را رها کرد تا تمام وقت خود را وقف مبارزه با کار کودکان کند.
فعالیتهای حقوق کودکان
در سال ۱۹۸۰، ساتیارتی سازمان «نجات کودکی» (Bachpan Bachao Andolan) را تأسیس کرد. او و تیمش با عملیات نجات مستقیم، فشار قانونی و آگاهیرسانی، تاکنون بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ کودک را از کار اجباری، بردگی و قاچاق نجات دادهاند. فعالیتهای او شامل نجات کودکان از کارگاههای قالیبافی، کارخانهها و شرایط بردگی مدرن بوده است.
راهپیمایی جهانی علیه کار کودکان
در سال ۱۹۹۸، ساتیارتی «راهپیمایی جهانی علیه کار کودکان» را سازماندهی کرد. این راهپیمایی عظیم بیش از ۸۰٬۰۰۰ کیلومتر در ۱۰۳ کشور ادامه یافت و یکی از بزرگترین جنبشهای اجتماعی تاریخ شد. این ابتکار توجه جهانی را به مسئله کار کودکان جلب کرد و فشار زیادی بر دولتها و شرکتها وارد آورد.
دریافت جایزه نوبل صلح
در سال ۲۰۱۴، کایلاش ساتیارتی به همراه ملاله یوسفزای جایزهٔ نوبل صلح را «برای مبارزه علیه سرکوب کودکان و نوجوانان و حق تحصیل همه کودکان» دریافت کردند. کمیته نوبل تلاشهای او برای پایان دادن به کار کودکان و دفاع از حقوق کودکان را برجسته کرد.[۱]
فعالیتهای بینالمللی
ساتیارتی بارها مورد تهدید به مرگ و حملات قرار گرفته، اما از مبارزه خود دست نکشیده است. او نماد مقاومت علیه بردگی مدرن و دفاع از محرومترین کودکان جامعه است. فعالیتهای او همچنان در سطح جهانی برای حقوق کودکان و آموزش ادامه دارد.
حمایت از مقاومت ایران
کایلاش ساتیارتی از حامیان جنبشهای آزادیخواهی و حقوق بشر بوده و در نامههای مهم زیر را امضا کرده است:
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۷۵ برندهٔ نوبل (ژوئن ۲۰۲۳)
- امضاکنندهٔ نامهٔ ۱۰۳ برندهٔ نوبل (ژوئیه ۲۰۲۵) در حمایت از مقاومت ایران.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ «Kailash Satyarthi – Biographical». بازبینیشده در ۳۰ مه ۲۰۲۶.