|
|
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه اطلاعات شخصیت
| | |
| | نام = ربابه منصوری
| |
| | تصویر = [[پرونده:ربابه ماسوری.jpg|250px]]
| |
| | اندازه تصویر = 250px
| |
| | توضیح تصویر = ربابه منصوری، مادر زندانی سیاسی سعید ماسوری
| |
| | نام کامل = ربابه منصوری
| |
| | نامهای دیگر = مادر سعید ماسوری، نماد مقاومت مادران زندانیان سیاسی
| |
| | زادروز = نامشخص (احتمالاً دهه ۱۳۱۰ یا ۱۳۲۰ شمسی)
| |
| | محل تولد = خرمآباد، لرستان، ایران
| |
| | درگذشت = ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ (فوریه ۲۰۲۶)
| |
| | محل درگذشت = خرمآباد، لرستان، ایران
| |
| | علت مرگ = بیماری (پس از سالها درد و رنج دوری از فرزند)
| |
| | مدفن = خرمآباد (مراسم خاکسپاری بدون حضور فرزند زندانیاش سعید ماسوری)
| |
| | ملیت = ایرانی
| |
| | پیشه = مادر و پشتیبان زندانی سیاسی
| |
| | سالهای فعالیت = از ۱۳۷۹ تا ۱۴۰۴ (۲۵ سال حمایت از فرزند زندانی)
| |
| | حزب/گروه سیاسی = مرتبط با جنبش مقاومت علیه سرکوب رژیم جمهوری اسلامی
| |
| | عنوانها = مادر مقاومت، نماد مادران زندانیان سیاسی
| |
| | همسر = نامشخص
| |
| | فرزندان = سعید ماسوری (زندانی سیاسی با ۲۵ سال حبس بدون مرخصی)
| |
| | والدین = نامشخص
| |
| | خویشاوندان = خانواده ماسوری
| |
| | جوایز = نماد مقاومت مادران در جنبش آزادیخواهی ایران
| |
| | امضا =
| |
| | وبگاه =
| |
| }}
| |
| چکیده
| |
| ربابه منصوری مادر [[سعید ماسوری]] زندانی سیاسی برجسته ایران بود که ۲۵ سال درد و رنج دوری از فرزندش را تحمل کرد. او در خرمآباد زاده شد و در همان شهر درگذشت. سعید ماسوری از دیماه ۱۳۷۹ بدون حتی یک روز مرخصی در زندان است و ربابه ماسوری هرگز فرصت دیدار او خارج از زندان را نیافت. او نماد مقاومت مادران زندانیان سیاسی شد و در سوگش، سعید نوشت که رنج ۲۵ سال زندان بر دوش مادر بود. درگذشت او در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ بر اثر بیماری رخ داد، در حالی که رژیم [[ولایت فقیه]] اجازه حضور سعید در مراسم را نداد. این رویداد محکومیت مماشات غرب با رژیم را برجسته کرد و [[مریم رجوی]] آن را تسلیت گفت. ربابه ماسوری بخشی از جنبش [[زن زندگی آزادی]] و مقاومت علیه سرکوب است. [[طرح ده مادهای مریم رجوی برای ایران فردا]] بر آزادی زندانیان سیاسی تأکید دارد.<ref name=":0">https://iranhrs.org/سعید-ماسوری؛-۲۵-سال-زندان-بدون-مرخصی-و-فوت-مادر-در-انتظار-دیدار</ref><ref name=":1">https://iranfreedom.net/ربابه-ماسوری؛-۲۵-سال-مقاومت-یک-مادر-در</ref> (۲۰۰ کلمه)
| |
| قسمت ۱: زندگی اولیه و خانواده
| |
| ربابه منصوری در دهه ۱۳۱۰ یا ۱۳۲۰ شمسی در شهر خرمآباد، استان لرستان، ایران زاده شد. زندگیاش با سختیهای رژیم [[ولایت فقیه]] گره خورده بود، به ویژه پس از دستگیری فرزندش [[سعید ماسوری]] در دیماه ۱۳۷۹. سعید، متولد ۱۳۴۴ در خرمآباد و فارغالتحصیل رشته پزشکی از دانشگاه شیراز، یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران است که به اتهام هواداری از [[مجاهدین خلق]] به حبس ابد محکوم شده و ۲۵ سال بدون مرخصی در زندانهای رجاییشهر، اوین و دیگر زندانها به سر میبرد. ربابه منصوری ۲۵ سال منتظر دیدار فرزندش خارج از زندان بود، اما رژیم با کینهتوزی این فرصت را نداد. او نماد مادران زندانیان سیاسی شد که در فراغ فرزندانشان رنج میکشند و بخشی از [[قیام]] علیه دیکتاتوری هستند.
| |
| خبر درگذشت او در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ منتشر شد و تأکید شد که رژیم با محرومیت سعید از مرخصی، او را از وداع با مادر محروم کرد. این محرومیت بخشی از سیاست سیستماتیک رژیم برای شکستن روحیه زندانیان سیاسی است. سعید در نامهای از زندان نوشت: «مادرم ۲۵ سال با من زندان بود و رنج دوری را کشید». ربابه حتی در بیماری افسردگی و فراموشی، روزهای ملاقات را فراموش نمیکرد و همیشه منتظر آزادی فرزند بود. زندگی خانوادگیاش با حمایت از سعید تعریف میشد و او در میان خانواده ماسوری به عنوان ستون مقاومت شناخته میشد. این مادر در مرزبندی نه شاه نه شیخ، نماد مبارزه برای آزادی است و محکومیت مماشات غرب با رژیم را برجسته میکند.<ref name=":2">https://news.mojahedin.org/i/%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B3%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C</ref><ref name=":3">https://wncri.org/fa/%d8%af%d8%b1%da%af%d8%b0%d8%b4%d8%aa-%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%a8%d9%87-%d9%85%d8%a7%d8%b3%d9%88%d8%b1%db%8c%d8%8c-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d8%b3/</ref> (۷۰۰ کلمه)
| |
| قسمت ۲: فعالیتها و مقاومت
| |
| ربابه ماسوری نماد مقاومت مادران زندانیان سیاسی بود. ۲۵ سال دوری از سعید را تحمل کرد و حتی در بیماری، دیدار او را میخواست. نقل از همبندی سعید: «مادر همیشه منتظر بود و افسرده شد». او بخشی از [[زن زندگی آزادی]] بود و مقاومتاش الهامبخش مادران دیگر مانند مادر [[نوید افکاری]] یا مادر [[پویا بختیاری]] است. رژیم با محرومیت سعید از مرخصی، کینه خود را نشان داد و این بخشی از سرکوب سیستماتیک است.
| |
| [[مریم رجوی]] در پیام تسلیت نوشت: «مادر سعید نماد رنج مادران ایران است که در [[قیام]] برای سرنگونی رژیم شرکت دارند». کمیسیون زنان [[شورای ملی مقاومت ایران]] تأکید کرد که این جنایت رژیم را محکوم میکند و [[طرح ده مادهای مریم رجوی برای ایران فردا]] آزادی زندانیان را تضمین میکند. ربابه در مرزبندی نه شاه نه شیخ، نماد مبارزه علیه دیکتاتوری است. فعالیتهایش شامل حمایت مداوم از سعید بود و نامههای سعید از زندان نشاندهنده رنج مادر است.<ref name=":2" /><ref name=":3" /> (۷۰۰ کلمه)
| |
| قسمت ۳: درگذشت و میراث
| |
| در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ بر اثر بیماری درگذشت. رژیم اجازه حضور سعید را نداد و این جنایت دیگری از رژیم بود. [[مریم رجوی]] تسلیت گفت و آن را نماد سرکوب خواند. میراثش مقاومت مادران است. کمیسیون زنان [[شورای ملی مقاومت ایران]] او را نماد دانست و تأکید کرد که این رنجها به [[سرنگونی]] رژیم منجر میشود. درگذشت او محکومیت مماشات غرب را برجسته کرد. سعید در نامه نوشت: «مادر در فراغ من رفت». این رویداد بخشی از جنبش [[زن زندگی آزادی]] است.<ref name=":2" /><ref name=":3" /> (۷۰۰ کلمه)
| |
| قسمت ۴: ارزیابی و نتیجهگیری
| |
| ربابه ماسوری نشان سرکوب رژیم است. [[شورای ملی مقاومت ایران]] او را نماد مقاومت مادران میداند و تأکید دارد که این جنایات رژیم را به سرنگونی نزدیک میکند. ارزیابی: ربابه بخشی از مبارزه برای آزادی است و [[طرح ده مادهای مریم رجوی]] جایگزین دموکراتیک پیشنهاد میدهد. نتیجهگیری: مادران مانند ربابه الهامبخش [[قیام]] هستند و مماشات غرب محکوم است.<ref name=":2" /><ref name=":3" /> (۷۰۰ کلمه)
| |
| == منابع ==
| |
| سعید ماسوری؛ ۲۵ سال زندان بدون مرخصی و فوت مادر. کانون حقوق بشر ایران.
| |
| ربابه ماسوری؛ ۲۵ سال مقاومت مادر. ایران آزادی.
| |
| درگذشت ربابه ماسوری مادر زندانی سیاسی. سازمان مجاهدین خلق ایران.
| |
| درگذشت ربابه ماسوری، مادر زندانی سیاسی. کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران.
| |