کاربر:Khosro/صفحه تمرین NOINDEX: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل]]
[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg|بندانگشتی|1148x1148پیکسل]]
{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|نام_شخص=لطیف کریمی
|نام_شخص=ابوالفضل خالدی
|تصویر=لطیف کریمی1.jpg
|تصویر=ابوالفضل خالدی1.jpg
|عرض_تصویر=260px
|عرض_تصویر=260px
|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، لطیف کریمی
|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، ابوالفضل خالدی
|تاریخ_تولد=  
|تاریخ_تولد=  
|محل_تولد=ملکشاهی، ایلام
|محل_تولد=لردگان
|تاریخ_مرگ=
|تاریخ_مرگ=
|ملیت=
|ملیت=
|محل_مرگ=ملکشاهی، ایلام
|محل_مرگ=لردگان
|مدفن= آرامستان ملکشاهی
|مدفن=  
|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن
|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن
|شناخته‌شده برای=
|شناخته‌شده برای=
|همسر=
|همسر=
|والدین=
|والدین=
|تاریخ تولد=نامشخص
|تاریخ تولد=حدود ۱۳۸۰
|تاریخ مرگ=۱۳ دی ۱۴۰۴}}
|تاریخ مرگ=۱۷ دی ۱۴۰۴}}
'''لطیف کریمی'''، شهروند کُرد و سرتیپ بازنشسته اهل شهرستان ملکشاهی از توابع استان ایلام، در روز شنبه ۱۳ دی‌ماه در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴]]، این شهر، در حالی که در میان معترضان حضور داشت، با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی|سپاه پاسداران]] مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان [[روح‌الله خمینی|خمینی]] ایلام، بر اثر شدت جراحات جان باخت.  
'''ابوالفضل خالدی'''، ۲۴ ساله اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر ابوافضل خالدی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌های نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.  


رسانه‌های حکومتی تلاش کردند وی را به عنوان عضوی از نیروهای وابسته به حکومت که توسط معترضان کشته شده معرفی کنند، اما پسرش عماد کریمی در صفحه شخصی اینستاگرام خود تأکید کرد که پدرش توسط نیروهای حکومتی کشته شده و جرم او تنها گفتن «به مردم شلیک نکنید» بوده است. شاهدان عینی این ادعای حکومتی را رد کرده‌اند. این رویداد بخشی از الگویی تکراری در اعتراضات جاری و سال‌های گذشته است که نهادهای حکومتی با روایت‌سازی رسانه‌ای، مسئولیت کشتار معترضان را انکار می‌کنند.<ref name=":0">[https://hengaw.net/fa/news/2026/01/article-31 گزارش هه‌نگاو از جانباختن لطیف کریمی با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی/ تلاش حکومت برای مصادره و وارونه‌سازی واقعیت - سازمان حقوق بشری هه‌نگاو]</ref>  
شمار [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، تا ۱۷ دی‌ماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بوده‌اند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شده‌اند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگ‌های جنگی استفاده کرده‌اند.<ref>[https://hengaw.net/fa/news/2026/01/article-60 گزارش هه‌نگاو از کشته شدن هفت شهروند لُر توسط نیروهای حکومتی در لردگان - سازمان حقوق بشری هه‌نگاو]</ref><ref>[https://negah.org/7975 کشته شدگان اعتراضات اخیر شهرستان لردگان - نگاه]</ref>


== زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==
== زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==
خط ۲۶: خط ۲۶:
طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.
طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.


واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است. مردم معترض شهرستان ... نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.<ref>[https://www.hra-news.org/2026/hranews/a-e22c7813/ گزارش تفصیلی از روز دهم اعتراضات؛ ۳۶ جان باخته در ۲۸۵ اعتراض - هرانا]</ref>
واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.<ref>[https://www.hra-news.org/2026/hranews/a-e22c7813/ گزارش تفصیلی از روز دهم اعتراضات؛ ۳۶ جان باخته در ۲۸۵ اعتراض - هرانا]</ref>


== حضور در اعتراضات و جان باختن ==
مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.
لطیف کریمی شهروند کُرد اهل شهر ملکشاهی از توابع استان ایلام و سرتیپ بازنشسته بود. جزئیات بیشتری از زندگی شخصی یا سابقه حرفه‌ای وی موجود نیست. لطیف کریمی در روز شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴ (۳ ژانویه ۲۰۲۶)، در جریان تظاهرات مردمی شهرستان ملکشاهی در میان معترضان حضور داشت. وی هدف تیراندازی مستقیم نیروهای سپاه پاسداران قرار گرفت و مجروح شد.
 
پس از مجروح شدن، لطیف کریمی به بیمارستان خمینی ایلام منتقل گردید، اما بر اثر شدت جراحات جان خود را از دست داد. شاهدان عینی تأیید کرده‌اند که وی در میان مردم معترض بوده و مستقیماً توسط نیروهای حکومتی هدف قرار گرفته است. عماد کریمی، پسر لطیف کریمی، در استوری صفحه شخصی اینستاگرام خود تأکید کرد که پدرش توسط نیروهای حکومتی کشته شده و نوشت: <blockquote>«جرم پدرم صرفاً این بود که گفته به مردم شلیک نکنید.» </blockquote>
 
=== روایت‌سازی رسانه‌ای حکومتی ===
بلافاصله پس از کشته شدن لطیف کریمی، رسانه‌های حکومتی و وابسته به نهادهای امنیتی با انتشار تصاویری از لطیف کریمی، مدعی شدند که وی «در اثر درگیری با معترضان» کشته شده و عضوی از نیروهای وابسته به حکومت بوده است. این ادعا توسط اظهارات شاهدان عینی در گفتگو با سازمان حقوق بشری هه‌نگاو رد شده است.
 
=== الگوی مشابه در اعتراضات جاری و گذشته ===
نهادهای حکومتی در مورد جان‌باختگان دیگر اعتراضات جاری، مانند [[امیرحسام خدایاری‌فرد]] در کوهدشت و علی عزیزی در هرسین، نیز با روایت‌سازی رسانه‌ای تلاش کردند آنان را به عنوان نیروهای وابسته به حکومت معرفی کنند و مرگ‌شان را به معترضان نسبت دهند، در حالی که شواهد نشان‌دهنده کشته شدن مستقیم توسط نیروهای حکومتی با گلوله جنگی است.
 
در سال‌های گذشته، سیاست نهادهای حکومتی جمهوری اسلامی در مواجهه با اعتراضات سراسری، علاوه بر خشونت گسترده، شامل تلاش برای مصادره جان‌باختگان و نسبت دادن آنان به نیروهای وابسته به حکومت بوده است. این رویکرد برای پوشاندن مسئولیت قتل معترضان، انکار جنایت و فرار از مسئولیت مستقیم نیروهای حکومتی به کار گرفته شده است.<ref name=":0" />


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۸

ابوالفضل خالدی
شهید قیام سراسری، ابوالفضل خالدی
زادروزحدود ۱۳۸۰
لردگان
درگذشت۱۷ دی ۱۴۰۴
لردگان
علت مرگشلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن

ابوالفضل خالدی، ۲۴ ساله اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر ابوافضل خالدی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌های نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.

شمار جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، تا ۱۷ دی‌ماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بوده‌اند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شده‌اند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگ‌های جنگی استفاده کرده‌اند.[۱][۲]

زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.[۳]

مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

منابع