صفحه تمرین ۲ مصطفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: برگردانده‌شده
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| اندازه جعبه = ۳۰۰px
| اندازه جعبه = ۳۰۰px
| عنوان =
| عنوان =
| عنوان ۲ = فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک
| عنوان ۲ = شیمی‌دان و برنده جایزه نوبل شیمی
| نام = پیر آگوستینی
| نام = هارتموت میشل
| تصویر = Pierre_Agostini.jpg
| تصویر = Hartmut_Michel.jpg
| اندازه تصویر = ۲۵۰px
| اندازه تصویر = ۲۵۰px
| عنوان تصویر = پیر آگوستینی، برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۳
| عنوان تصویر = هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸
| زادروز = ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱
| زادروز = ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸
| زادگاه = تونس (تونس فرانسوی)
| زادگاه = لودویگسبورگ، آلمان
| ملیت = فرانسوی
| ملیت = آلمانی
| تابعیت = فرانسوی
| تابعیت = آلمانی
| تحصیلات = دانشگاه اکس-مارسی (دکترا)
| تحصیلات = دانشگاه توبینگن (دکترا)
| پیشه = فیزیکدان، استاد دانشگاه
| پیشه = شیمی‌دان، بیوشیمی‌دان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی
| شناخته‌شده برای = توسعه روش‌های تولید پالس‌های اتوثانیه‌ای نور
| شناخته‌شده برای = اولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن
| نقش‌های برجسته = برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۳ · استاد دانشگاه ایالتی اوهایو
| نقش‌های برجسته = برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت
| جوایز = جایزه نوبل فیزیک (۲۰۲۳)
| جوایز = جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸)
| پانویس =
| پانویس =
}}
}}
'''پیر آگوستینی''' (فرانسوی: '''Pierre Agostini''') (زادهٔ ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱) فیزیکدان فرانسوی و استاد دانشگاه ایالتی اوهایو است. او به‌خاطر توسعه روش‌های تولید پالس‌های اتوثانیه‌ای نور شهرت دارد و در سال ۲۰۲۳ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.<ref name="nobel">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/physics/2023/agostini/biographical/|عنوان=Pierre Agostini – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۲۰ اوت ۲۰۲۶}}</ref>
'''هارتموت میشل،''' (آلمانی: '''Hartmut Michel''') (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمی‌دان و بیوشیمی‌دان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او به‌خاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۲۵ اوت ۲۰۲۶}}
== زندگی اولیه ==
== زندگی اولیه ==
پیر آگوستینی در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۱ در تونس (تحت حکومت فرانسه) متولد شد. او در فرانسه تحصیل کرد و دکترای خود را از دانشگاه اکس-مارسی دریافت کرد. سال‌ها در CEA ساکله فرانسه تحقیق کرد و سپس به دانشگاه ایالتی اوهایو پیوست.<ref name="nobel" />
هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.
== فعالیت علمی ==
== فعالیت علمی ==
آگوستینی روش‌های تجربی پیشگامانه‌ای برای تولید پالس‌های اتوثانیه‌ای (یک‌میلیاردیم یک‌میلیاردیم ثانیه) نور توسعه داد. این فناوری امکان مشاهده حرکت الکترون‌ها درون اتم‌ها و مولکول‌ها را فراهم ساخت و افق‌های تازه‌ای در فیزیک اتمی و مولکولی گشود.
میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سه‌بعدی پروتئین‌های غشایی را فراهم ساخت.
== دریافت جایزه نوبل فیزیک ==
== دریافت جایزه نوبل شیمی ==
در سال ۲۰۲۳، پیر آگوستینی همراه با فرانس کراوس و آن لویلیه، جایزه نوبل فیزیک را برای روش‌های تجربی تولید پالس‌های نوری اتوثانیه‌ای برای مطالعه دینامیک الکترون در ماده دریافت کرد.<ref name="nobel" />
در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.
== فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی ==
== فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی ==
آگوستینی از پیشرفت تحقیقات در حوزه فیزیک لیزر و کاربردهای آن حمایت می‌کند.
میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاری‌های علمی بین‌المللی حمایت می‌کند.
=== حمایت از مقاومت ایران ===
=== حمایت از مقاومت ایران ===
پیر آگوستینی امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.<ref name="iran">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran|تاریخ بازبینی=۲۰ اوت ۲۰۲۶}}</ref>
هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.
== منابع ==
== منابع ==


{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/physics/2023/agostini/biographical/|عنوان=Pierre Agostini – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}}
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}}
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰

هارتموت میشل
شیمی‌دان و برنده جایزه نوبل شیمی
هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸
زادروز۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸
لودویگسبورگ، آلمان
ملیتآلمانی
تابعیتآلمانی
تحصیلاتدانشگاه توبینگن (دکترا)
پیشهشیمی‌دان، بیوشیمی‌دان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی
شناخته‌شده برایاولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن
نقش‌های برجستهبرنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت
جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸)

هارتموت میشل، (آلمانی: Hartmut Michel) (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمی‌دان و بیوشیمی‌دان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او به‌خاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.«Hartmut Michel – Biographical». بازبینی‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۲۶. 

زندگی اولیه

هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.

فعالیت علمی

میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سه‌بعدی پروتئین‌های غشایی را فراهم ساخت.

دریافت جایزه نوبل شیمی

در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.

فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی

میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاری‌های علمی بین‌المللی حمایت می‌کند.

حمایت از مقاومت ایران

هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.

منابع

«Hartmut Michel – Biographical».