صفحه تمرین ۲ مصطفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: برگردانده‌شده
Mostafa (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| اندازه جعبه = ۳۰۰px
| اندازه جعبه = ۳۰۰px
| عنوان =
| عنوان =
| عنوان ۲ = فیزیکدان و برنده جایزه نوبل فیزیک
| عنوان ۲ = شیمی‌دان و برنده جایزه نوبل شیمی
| نام = فرانسوا انگلر
| نام = هارتموت میشل
| تصویر = François_Englert.jpg
| تصویر = Hartmut_Michel.jpg
| اندازه تصویر = ۲۵۰px
| اندازه تصویر = ۲۵۰px
| عنوان تصویر = فرانسوا انگلر، برنده نوبل فیزیک ۲۰۱۳
| عنوان تصویر = هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸
| زادروز = ۶ نوامبر ۱۹۳۲
| زادروز = ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸
| زادگاه = اتربک، بلژیک
| زادگاه = لودویگسبورگ، آلمان
| ملیت = بلژیکی
| ملیت = آلمانی
| تابعیت = بلژیکی
| تابعیت = آلمانی
| تحصیلات = دانشگاه آزاد بروکسل (دکترا)
| تحصیلات = دانشگاه توبینگن (دکترا)
| پیشه = فیزیکدان نظری، استاد دانشگاه
| پیشه = شیمی‌دان، بیوشیمی‌دان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی
| شناخته‌شده برای = ارائه مکانیسم شکست خودبه‌خودی تقارن پیمانه‌ای (مکانیسم هیگز)
| شناخته‌شده برای = اولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن
| نقش‌های برجسته = برنده نوبل فیزیک ۲۰۱۳ · استاد دانشگاه آزاد بروکسل
| نقش‌های برجسته = برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت
| جوایز = جایزه نوبل فیزیک (۲۰۱۳)
| جوایز = جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸)
| پانویس =
| پانویس =
}}
}}
'''فرانسوا انگلر''' (فرانسوی: '''François Englert''') (زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۳۲) فیزیکدان نظری بلژیکی و استاد دانشگاه آزاد بروکسل است. او به‌خاطر ارائه مکانیسم شکست خودبه‌خودی تقارن پیمانه‌ای شهرت دارد و در سال ۲۰۱۳ جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.<ref name="nobel">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/physics/2013/englert/biographical/|عنوان=François Englert – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۱۴ اوت ۲۰۲۶}}</ref>
'''هارتموت میشل،''' (آلمانی: '''Hartmut Michel''') (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمی‌دان و بیوشیمی‌دان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او به‌خاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۲۵ اوت ۲۰۲۶}}
== زندگی اولیه ==
== زندگی اولیه ==
فرانسوا انگلر در ۶ نوامبر ۱۹۳۲ در اتربک، بلژیک، در خانواده‌ای یهودی متولد شد. در دوران هولوکاست، به‌عنوان کودک یهودی در خانواده‌های بلژیکی مخفی شد و از نازی‌ها جان سالم به در برد. او فیزیک را در دانشگاه آزاد بروکسل خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.<ref name="nobel" />
هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.
== فعالیت علمی ==
== فعالیت علمی ==
در سال ۱۹۶۴، انگلر به همراه روبر بروت مکانیسم شکست خودبه‌خودی تقارن پیمانه‌ای را ارائه داد که بعدها به «مکانیسم هیگز» شهرت یافت. این نظریه توضیح می‌دهد چگونه ذرات بنیادین جرم پیدا می‌کنند. کشف بوزون هیگز در سال ۲۰۱۲ در CERN نظریه او را تأیید کرد.
میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سه‌بعدی پروتئین‌های غشایی را فراهم ساخت.
== دریافت جایزه نوبل فیزیک ==
== دریافت جایزه نوبل شیمی ==
در سال ۲۰۱۳، فرانسوا انگلر همراه با پیتر هیگز، جایزه نوبل فیزیک را برای کشف نظری مکانیسمی که به درک منشأ جرم ذرات بنیادی کمک می‌کند، دریافت کرد.<ref name="nobel" />
در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.
== فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی ==
== فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی ==
انگلر به‌عنوان بازمانده هولوکاست، تجربه شخصی از ظلم فاشیسم دارد و از حقوق بشر و مبارزه با تبعیض و نفرت حمایت می‌کند.
میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاری‌های علمی بین‌المللی حمایت می‌کند.
=== حمایت از مقاومت ایران ===
=== حمایت از مقاومت ایران ===
فرانسوا انگلر امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) و نامه ۸۰ برنده نوبل (آوریل ۲۰۲۴) در حمایت از مقاومت ایران است.<ref name="iran">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran|تاریخ بازبینی=۱۴ اوت ۲۰۲۶}}</ref>
هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.
== منابع ==
== منابع ==


{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/physics/2013/englert/biographical/|عنوان=François Englert – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}}
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}}
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.ncr-iran.org/en/news/human-rights/nobel-laureates-urge-action-on-iran-as-114-signatories-condemn-killings-and-execution-surge/|عنوان=Nobel Laureates Urge Action on Iran|وبگاه=NCR-Iran}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰

هارتموت میشل
شیمی‌دان و برنده جایزه نوبل شیمی
هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸
زادروز۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸
لودویگسبورگ، آلمان
ملیتآلمانی
تابعیتآلمانی
تحصیلاتدانشگاه توبینگن (دکترا)
پیشهشیمی‌دان، بیوشیمی‌دان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی
شناخته‌شده برایاولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن
نقش‌های برجستهبرنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت
جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸)

هارتموت میشل، (آلمانی: Hartmut Michel) (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمی‌دان و بیوشیمی‌دان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او به‌خاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.«Hartmut Michel – Biographical». بازبینی‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۲۶. 

زندگی اولیه

هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.

فعالیت علمی

میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سه‌بعدی پروتئین‌های غشایی را فراهم ساخت.

دریافت جایزه نوبل شیمی

در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سه‌بعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.

فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی

میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاری‌های علمی بین‌المللی حمایت می‌کند.

حمایت از مقاومت ایران

هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.

منابع

«Hartmut Michel – Biographical».