صفحه تمرین ۲ مصطفی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: برگرداندهشده |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| اندازه جعبه = ۳۰۰px | | اندازه جعبه = ۳۰۰px | ||
| عنوان = | | عنوان = | ||
| عنوان ۲ = | | عنوان ۲ = شیمیدان و برنده جایزه نوبل شیمی | ||
| نام = | | نام = هارتموت میشل | ||
| تصویر = | | تصویر = Hartmut_Michel.jpg | ||
| اندازه تصویر = ۲۵۰px | | اندازه تصویر = ۲۵۰px | ||
| عنوان تصویر = | | عنوان تصویر = هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ | ||
| زادروز = | | زادروز = ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ | ||
| زادگاه = | | زادگاه = لودویگسبورگ، آلمان | ||
| ملیت = | | ملیت = آلمانی | ||
| تابعیت = | | تابعیت = آلمانی | ||
| تحصیلات = | | تحصیلات = دانشگاه توبینگن (دکترا) | ||
| پیشه = | | پیشه = شیمیدان، بیوشیمیدان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی | ||
| شناختهشده برای = | | شناختهشده برای = اولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن | ||
| نقشهای برجسته = برنده نوبل | | نقشهای برجسته = برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت | ||
| جوایز = جایزه نوبل | | جوایز = جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸) | ||
| پانویس = | | پانویس = | ||
}} | }} | ||
''' | '''هارتموت میشل،''' (آلمانی: '''Hartmut Michel''') (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمیدان و بیوشیمیدان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او بهخاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org|تاریخ بازبینی=۲۵ اوت ۲۰۲۶}} | ||
== زندگی اولیه == | == زندگی اولیه == | ||
هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد. | |||
== فعالیت علمی == | == فعالیت علمی == | ||
میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سهبعدی پروتئینهای غشایی را فراهم ساخت. | |||
== دریافت جایزه نوبل | == دریافت جایزه نوبل شیمی == | ||
در سال | در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سهبعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد. | ||
== فعالیتهای اجتماعی و سیاسی == | == فعالیتهای اجتماعی و سیاسی == | ||
میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاریهای علمی بینالمللی حمایت میکند. | |||
=== حمایت از مقاومت ایران === | === حمایت از مقاومت ایران === | ||
هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/ | {{یادکرد وب|نشانی=https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/1988/michel/biographical/|عنوان=Hartmut Michel – Biographical|وبگاه=NobelPrize.org}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۰
| هارتموت میشل شیمیدان و برنده جایزه نوبل شیمی | |
|---|---|
 هارتموت میشل، برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ | |
| زادروز | ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ لودویگسبورگ، آلمان |
| ملیت | آلمانی |
| تابعیت | آلمانی |
| تحصیلات | دانشگاه توبینگن (دکترا) |
| پیشه | شیمیدان، بیوشیمیدان، مدیر مؤسسه تحقیقاتی |
| شناختهشده برای | اولین بلورسازی پروتئین غشایی و پایه بیولوژی ساختاری مدرن |
| نقشهای برجسته | برنده نوبل شیمی ۱۹۸۸ · مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت |
| جایزه نوبل شیمی (۱۹۸۸) | |
هارتموت میشل، (آلمانی: Hartmut Michel) (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸) شیمیدان و بیوشیمیدان آلمانی و مدیر مؤسسه ماکس پلانک بیوفیزیک فرانکفورت است. او بهخاطر اولین بلورسازی یک پروتئین غشایی شهرت دارد و در سال ۱۹۸۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.«Hartmut Michel – Biographical». بازبینیشده در ۲۵ اوت ۲۰۲۶.
زندگی اولیه
هارتموت میشل در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ در لودویگسبورگ، آلمان متولد شد. او بیوشیمی را در دانشگاه توبینگن خواند و دکترای خود را از همان دانشگاه دریافت کرد.
فعالیت علمی
میشل اولین کسی بود که یک پروتئین غشایی (مرکز واکنش فتوسنتزی باکتریایی) را بلورسازی کرد. این دستاورد پایه بیولوژی ساختاری مدرن را بنا نهاد و امکان تعیین ساختار سهبعدی پروتئینهای غشایی را فراهم ساخت.
دریافت جایزه نوبل شیمی
در سال ۱۹۸۸، هارتموت میشل همراه با یوهان دایزنهوفر و روبرت هوبر، جایزه نوبل شیمی را برای تعیین ساختار سهبعدی مرکز واکنش فتوسنتزی دریافت کرد.
فعالیتهای اجتماعی و سیاسی
میشل از پیشرفت تحقیقات بیوفیزیکی و همکاریهای علمی بینالمللی حمایت میکند.
حمایت از مقاومت ایران
هارتموت میشل امضاکننده بیانیه ۱۱۳ برنده جایزه نوبل (ژانویه ۲۰۲۶) در حمایت از مقاومت ایران است.