درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Khosro (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
   <div class="box-content">
   <div class="box-content">


<div>[[پرونده:نعیم عبداللهی1.jpg|جایگزین=نعیم عبداللهی|بندانگشتی|175x175پیکسل|نعیم عبداللهی]]</div>
<div>[[پرونده:اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران.jpg|جایگزین=اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بندانگشتی|170x170پیکسل|اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران]]</div>
   <div>
   <div>
'''نعیم عبداللهی'''، (زاده‌ی حدود ۱۳۷۰، جان‌باخته‌ی ۱۸دی ۱۴۰۴)، دکترای حقوق و علوم سیاسی، استادیار سابق دانشگاه تهران و فعال سیاسی وابسته به [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]]، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در نازی‌آباد تهران با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد. او در اعتراضات پیشین دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ نقش فعال داشت، در دی ۱۳۹۶ چهار ماه در زندان اوین بازداشت بود و پس از ۱۴۰۱ از دانشگاه اخراج شد.
'''اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران'''، یکی از مهم‌ترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را به‌عنوان پلی برای گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی معرفی کرد.


در قیام ۱۴۰۴ فرماندهی یکی از یکان‌های [[کانون‌های شورشی|کانون شورشی]] را برعهده داشت و نوشته‌ها و سوگندنامه‌هایش بر تعهد به آرمان آزادی و سازمان مجاهدین تأکید دارد. سازمان مجاهدین او را در زمره شهیدان راه آزادی و ادامه‌دهنده مسیر کشته‌شدگان پیشین توصیف می‌کند.  
این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاح‌های خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند.


[[نعیم عبداللهی|بیشتر بخوانید...]]
مریم رجوی به جامعه بین‌المللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آینده‌ای برای ایران از بیرون تحقق نمی‌یابد و تنها توسط مردم ایران ساخته می‌شود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰ماده‌ای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیت‌ها و آزادی‌های اساسی را تضمین می‌کند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است.
 
[[اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۲۲: خط ۲۴:
  <div class="box-content">
  <div class="box-content">


<div>[[پرونده:سمانه میرزایی1.jpg|جایگزین=سمانه میرزایی|بندانگشتی|170x170پیکسل|سمانه میرزایی]]</div>
<div>[[پرونده:علی معزی ۲.jpg|جایگزین=علی معزی|بندانگشتی|170x170پیکسل|علی معزی]]</div>
   <div>
   <div>
'''سمانه میرزایی'''، دختر جوان ایرانی بود که در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] در تهران با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی جان باخت. وی شهروندی عادی بود که ویدیوهایی از رقص و لحظات شاد زندگی‌اش پس از مرگ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادی از نسل جوان معترض گردید.
'''علی معزی'''، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیت‌های اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شود. او علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبت‌های پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد.
سمانه میرزایی متولد ۱۹ آبان ۱۳۷۲ بود و اطلاعات دقیقی از شغل یا پیشینه تحصیلی او در منابع عمومی موجود نیست. نزدیکان و گزارش‌های منتشرشده او را جوانی پرجنب‌وجوش و شاد توصیف کرده‌اند. ویدیوهایی از رقص و لحظات زندگی روزمره‌اش پس از جان‌باختن در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید که نشان‌دهنده علاقه او به زندگی و شادی بود.
 
در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سمانه میرزایی شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در تهران، در محدوده مسجد لولاگر، خیابان نواب یا منطقه سلسبیل هدف شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان باخت.  
علی معزی در نامه‌ها و پیام‌های متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانون‌های شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است.
پس از جان‌باختن، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر از خانواده مبلغ ۵۰۰ میلیون تومان مطالبه کردند و تعهد کتبی گرفتند که علت مرگ را «تصادف» اعلام کنند و از اطلاع‌رسانی یا پیگیری مستقل خودداری نمایند.


[[سمانه میرزایی|بیشتر بخوانید...]]
[[علی معزی|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>
خط ۳۸: خط ۳۹:


   <div class="box-content">
   <div class="box-content">
<div>[[پرونده:یزدان افروغ1.jpg|جایگزین=یزدان افروغ|بندانگشتی|200x200پیکسل|یزدان افروغ]]</div>
<div>[[پرونده:مجتبی خامنه‌‌ای-۱.jpg|جایگزین=مجتبی خامنه‌‌ای|بندانگشتی|170x170پیکسل|مجتبی خامنه‌‌ای]]</div>
   <div>
   <div>


'''یزدان افروغ'''، (زاده ۱۳۸۶، الیگودرز لرستان – جان‌باخته ۱۹ دی ۱۴۰۴، تهران) یکی از شهدای نوجوان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]] و قهرمان کشتی تهران در رده‌های سنی جوانان بود. او اصالتاً اهل الیگودرز استان لرستان است و به عنوان ورزشکاری با استعداد و پشتکار در مسابقات استانی و شهری کشتی شرکت می‌کرد و به دلیل مهارتش مورد توجه قرار گرفته بود.
'''مجتبی خامنه‌ای''' (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد)، دومین پسر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران و همسر دختر غلامعلی حداد عادل است. وی تحصیلات حوزوی دارد و از سال‌ها پیش به عنوان یکی از قدرتمندترین چهره‌های پشت‌پرده رژیم شناخته می‌شد. پس از کشته شدن علی خامنه‌ای در جریان جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل علیه ایران در اسفند ۱۴۰۴، مجتبی خامنه‌ای در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجمع خبرگان رهبری به عنوان ولی فقیه سوم و رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب شد و این انتخاب، نخستین انتقال موروثی قدرت در ساختار ولایت فقیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب می‌شود.[۱][۲] مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ مجتبی خامنه‌ای را متهم به دخالت در آرا و کمک به پیروزی محمود احمدی‌نژاد کرد. وی از چهره‌های شاخص دفتر علی خامنه‌ای بود و بسیاری او را فرد بسیار قدرتمند در پشت پرده می‌دانستند که در انتخاب چهره‌های امنیتی منصوب رهبری نقش دارد. در تظاهرات ۱۳۸۸ مردم معترض فریاد می‌زدند که «مجتبی بمیری، رهبری را نبینی». مجتبی خامنه‌ای مافیای بنیاد ایثارگران و انصار را اداره می‌کرد و تشکیلات لباس شخصی‌ها را نیز هدایت می‌نمود. بسیاری معتقدند که او به عنوان مهره وصل بیت و حزب‌الله عمل می‌کرد و رد پایش در بسیاری از پروژه‌های حزب‌الله دیده می‌شد. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ دارایی مجتبی خامنه‌ای بالغ بر ۴.۵ میلیارد دلار را بلوک و ضبط کرد.[۳] همچنین در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانه‌داری آمریکا علیه ۹ فرد نزدیک به خامنه‌ای از جمله مجتبی تحریم‌های جدیدی وضع کرد.[۴]
شامگاه جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، یزدان افروغ در جریان اعتراضات مردمی محله شادآباد تهران (منطقه هفده شهریور) مورد اصابت شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. وی ابتدا با گلوله مجروح شد و بر زمین افتاد، سپس مأموران با تیر خلاص دو گلوله به قلب و شکمش او را به شهادت رساندند.
خانواده‌اش برای تحویل پیکر تحت فشار قرار گرفتند تا او را بسیجی جلوه دهند، اما گزارش‌ها این ادعا را رد کرده و مرگش را بخشی از سرکوب گسترده معترضان می‌دانند. یزدان افروغ نمادی از نسل جوان ورزشکار قیام ۱۴۰۴ شد که با حضور در خیابان‌ها، فداکاری خود را برای آزادی نشان داد.




[[یزدان افروغ|بیشتر بخوانید...]]
[[مجتبی خامنه‌ای|بیشتر بخوانید...]]


  <div>
  <div>

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۸

نوشتارهای جدید هفته
اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران
اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران

اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران، یکی از مهم‌ترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را به‌عنوان پلی برای گذار مسالمت‌آمیز به دموکراسی معرفی کرد.

این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاح‌های خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند.

مریم رجوی به جامعه بین‌المللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آینده‌ای برای ایران از بیرون تحقق نمی‌یابد و تنها توسط مردم ایران ساخته می‌شود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰ماده‌ای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیت‌ها و آزادی‌های اساسی را تضمین می‌کند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است.

بیشتر بخوانید...



علی معزی
علی معزی

علی معزی، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمی‌ترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیت‌های اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شود. او علی‌رغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبت‌های پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد.

علی معزی در نامه‌ها و پیام‌های متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانون‌های شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است.

بیشتر بخوانید...



مجتبی خامنه‌‌ای
مجتبی خامنه‌‌ای

مجتبی خامنه‌ای (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد)، دومین پسر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران و همسر دختر غلامعلی حداد عادل است. وی تحصیلات حوزوی دارد و از سال‌ها پیش به عنوان یکی از قدرتمندترین چهره‌های پشت‌پرده رژیم شناخته می‌شد. پس از کشته شدن علی خامنه‌ای در جریان جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل علیه ایران در اسفند ۱۴۰۴، مجتبی خامنه‌ای در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجمع خبرگان رهبری به عنوان ولی فقیه سوم و رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب شد و این انتخاب، نخستین انتقال موروثی قدرت در ساختار ولایت فقیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب می‌شود.[۱][۲] مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ مجتبی خامنه‌ای را متهم به دخالت در آرا و کمک به پیروزی محمود احمدی‌نژاد کرد. وی از چهره‌های شاخص دفتر علی خامنه‌ای بود و بسیاری او را فرد بسیار قدرتمند در پشت پرده می‌دانستند که در انتخاب چهره‌های امنیتی منصوب رهبری نقش دارد. در تظاهرات ۱۳۸۸ مردم معترض فریاد می‌زدند که «مجتبی بمیری، رهبری را نبینی». مجتبی خامنه‌ای مافیای بنیاد ایثارگران و انصار را اداره می‌کرد و تشکیلات لباس شخصی‌ها را نیز هدایت می‌نمود. بسیاری معتقدند که او به عنوان مهره وصل بیت و حزب‌الله عمل می‌کرد و رد پایش در بسیاری از پروژه‌های حزب‌الله دیده می‌شد. وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ دارایی مجتبی خامنه‌ای بالغ بر ۴.۵ میلیارد دلار را بلوک و ضبط کرد.[۳] همچنین در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانه‌داری آمریکا علیه ۹ فرد نزدیک به خامنه‌ای از جمله مجتبی تحریم‌های جدیدی وضع کرد.[۴]


بیشتر بخوانید...