درگاه:اصلی/نوشتارهای برگزیده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
Alireza k h (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class="main-box"> | <div class="main-box"> | ||
<div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | <div class="box-header">[[پرونده:Pecile.png|45px|alt=|پیوند=]] نوشتارهای جدید هفته</div> | ||
| خط ۵: | خط ۶: | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران.jpg|جایگزین=اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بندانگشتی|170x170پیکسل|اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
''' | '''اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران'''، یکی از مهمترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ مادهای مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را بهعنوان پلی برای گذار مسالمتآمیز به دموکراسی معرفی کرد. | ||
او در | این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاحهای خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند. | ||
مریم رجوی به جامعه بینالمللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آیندهای برای ایران از بیرون تحقق نمییابد و تنها توسط مردم ایران ساخته میشود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰مادهای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیتها و آزادیهای اساسی را تضمین میکند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است. | |||
[[ | [[اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | <div> | ||
<!-- نوشتار ۲ --> | <!-- نوشتار ۲ --> | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | |||
<div>[[پرونده:علی معزی ۲.jpg|جایگزین=علی معزی|بندانگشتی|170x170پیکسل|علی معزی]]</div> | |||
<div> | <div> | ||
'''علی معزی'''، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیتهای اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری میشود. او علیرغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبتهای پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد. | |||
علی معزی در نامهها و پیامهای متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانونهای شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است. | |||
[[ | [[علی معزی|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | <div> | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۹: | ||
<div class="box-content"> | <div class="box-content"> | ||
<div>[[پرونده: | <div>[[پرونده:مجتبی خامنهای-۱.jpg|جایگزین=مجتبی خامنهای|بندانگشتی|170x170پیکسل|مجتبی خامنهای]]</div> | ||
<div> | <div> | ||
'''مجتبی خامنهای''' (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد)، دومین پسر علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران و همسر دختر غلامعلی حداد عادل است. وی تحصیلات حوزوی دارد و از سالها پیش به عنوان یکی از قدرتمندترین چهرههای پشتپرده رژیم شناخته میشد. پس از کشته شدن علی خامنهای در جریان جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل علیه ایران در اسفند ۱۴۰۴، مجتبی خامنهای در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجمع خبرگان رهبری به عنوان ولی فقیه سوم و رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب شد و این انتخاب، نخستین انتقال موروثی قدرت در ساختار ولایت فقیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب میشود.[۱][۲] مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ مجتبی خامنهای را متهم به دخالت در آرا و کمک به پیروزی محمود احمدینژاد کرد. وی از چهرههای شاخص دفتر علی خامنهای بود و بسیاری او را فرد بسیار قدرتمند در پشت پرده میدانستند که در انتخاب چهرههای امنیتی منصوب رهبری نقش دارد. در تظاهرات ۱۳۸۸ مردم معترض فریاد میزدند که «مجتبی بمیری، رهبری را نبینی». مجتبی خامنهای مافیای بنیاد ایثارگران و انصار را اداره میکرد و تشکیلات لباس شخصیها را نیز هدایت مینمود. بسیاری معتقدند که او به عنوان مهره وصل بیت و حزبالله عمل میکرد و رد پایش در بسیاری از پروژههای حزبالله دیده میشد. وزارت خزانهداری آمریکا در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ دارایی مجتبی خامنهای بالغ بر ۴.۵ میلیارد دلار را بلوک و ضبط کرد.[۳] همچنین در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانهداری آمریکا علیه ۹ فرد نزدیک به خامنهای از جمله مجتبی تحریمهای جدیدی وضع کرد.[۴] | |||
< | [[مجتبی خامنهای|بیشتر بخوانید...]] | ||
<div> | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۸
نوشتارهای جدید هفته
اعلام دولت موقت توسط شورای ملی مقاومت ایران، یکی از مهمترین تصمیمات استراتژیک شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) بود که برای انتقال حاکمیت به مردم ایران و برپایی جمهوری دموکراتیک اعلام شد. این اعلام در چارچوب برنامه ۱۰ مادهای مریم رجوی، رئیسجمهور برگزیده مقاومت، صورت گرفت و دولت موقت را بهعنوان پلی برای گذار مسالمتآمیز به دموکراسی معرفی کرد.
این تصمیم در روز ۹اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر مورد تأکید قرار گرفت و مریم رجوی رئیس جمهوری برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران گذار پیامی در این رابطه صادر کرد. او در این پیام تأکید کرد که مسیر مقاومت به سوی آینده و جمهوری دموکراتیک است، نه بازگشت به دیکتاتوری مدفون گذشته. وی پرسنل مردمی ارتش را به پیوستن به مردم فراخوانده و از نیروهای سپاه و سایر نهادهای سرکوب خواسته سلاحهای خود را بر زمین بگذارند و تسلیم مردم شوند.
مریم رجوی به جامعه بینالمللی اعلام کرد که تنها مردم ایران مشروعیت تعیین آینده سیاسی کشور خود را دارند و ایران، مردم آن است؛ هیچ آیندهای برای ایران از بیرون تحقق نمییابد و تنها توسط مردم ایران ساخته میشود. این اعلام، بر پایه طرح ۱۰مادهای استوار است که جمهوری دموکراتیک، سکولار، برابری زن و مرد، لغو اعدام، خودمختاری ملیتها و آزادیهای اساسی را تضمین میکند و نماد اراده ملت ایران برای پایان دادن به هرگونه استبداد است.
علی معزی، (زاده ۱۳۳۲، قم) زندانی سیاسی ایرانی و یکی از قدیمیترین زندانیان سیاسی ایران است که بیش از ۱۲ سال از عمر خود را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده است. او به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق ایران و فعالیتهای اعتراضی بارها دستگیر و زندانی شده و در آخرین پرونده به ۷۵ ماه حبس محکوم گردیده است. علی معزی در حال حاضر در زندان قزلحصار کرج نگهداری میشود. او علیرغم سن بالا (حدود ۷۳ سال) و سابقه بیماری سرطان و آرتروز شدید زانو، از درمان و مراقبتهای پزشکی محروم مانده است. فرزندان او در اشرف ۳ (آلبانی) هستند و همین موضوع یکی از اتهامات اصلی علیه او بوده است. مادرش در آبان ۱۴۰۴ در سن ۹۰ سالگی در قم درگذشت و برادرش محمدتقی معزی در سال ۱۳۶۰ اعدام شد.
علی معزی در نامهها و پیامهای متعدد خود از داخل زندان، از مقاومت و کانونهای شورشی حمایت کرده و نسبت به احتمال تکرار جنایاتی مشابه تابستان ۱۳۶۷ هشدار داده است.
مجتبی خامنهای (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۸ در مشهد)، دومین پسر علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران و همسر دختر غلامعلی حداد عادل است. وی تحصیلات حوزوی دارد و از سالها پیش به عنوان یکی از قدرتمندترین چهرههای پشتپرده رژیم شناخته میشد. پس از کشته شدن علی خامنهای در جریان جنگ مستقیم آمریکا و اسرائیل علیه ایران در اسفند ۱۴۰۴، مجتبی خامنهای در ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ توسط مجمع خبرگان رهبری به عنوان ولی فقیه سوم و رهبر جدید جمهوری اسلامی انتخاب شد و این انتخاب، نخستین انتقال موروثی قدرت در ساختار ولایت فقیه پس از انقلاب ۱۳۵۷ محسوب میشود.[۱][۲] مهدی کروبی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ مجتبی خامنهای را متهم به دخالت در آرا و کمک به پیروزی محمود احمدینژاد کرد. وی از چهرههای شاخص دفتر علی خامنهای بود و بسیاری او را فرد بسیار قدرتمند در پشت پرده میدانستند که در انتخاب چهرههای امنیتی منصوب رهبری نقش دارد. در تظاهرات ۱۳۸۸ مردم معترض فریاد میزدند که «مجتبی بمیری، رهبری را نبینی». مجتبی خامنهای مافیای بنیاد ایثارگران و انصار را اداره میکرد و تشکیلات لباس شخصیها را نیز هدایت مینمود. بسیاری معتقدند که او به عنوان مهره وصل بیت و حزبالله عمل میکرد و رد پایش در بسیاری از پروژههای حزبالله دیده میشد. وزارت خزانهداری آمریکا در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ دارایی مجتبی خامنهای بالغ بر ۴.۵ میلیارد دلار را بلوک و ضبط کرد.[۳] همچنین در ۱۳ آبان ۱۳۹۸، وزارت خزانهداری آمریکا علیه ۹ فرد نزدیک به خامنهای از جمله مجتبی تحریمهای جدیدی وضع کرد.[۴]