|
|
| (۱۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{جعبه زندگینامه
| |
| |نام_شخص=مهدی لواسانی
| |
| |تصویر=مهدی لواسانی1.jpg
| |
| |عرض_تصویر=260px
| |
| |توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، مهدی(میلاد)لواسانی
| |
| |تاریخ_تولد=
| |
| |محل_تولد=تهران
| |
| |تاریخ_مرگ=۱۸ دی ۱۴۰۴
| |
| |ملیت=ایرانی
| |
| |محل_مرگ=تهران، نارمک
| |
| |مدفن=
| |
| |علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی
| |
| |شناختهشده برای=شهید اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴
| |
| |همسر=متاهل پدر یک فرزند
| |
| |والدین=
| |
| |تاریخ تولد=۱۳۶۹
| |
| |تاریخ مرگ=۱۸دی ۱۴۰۴
| |
| }}
| |
| درحال ویرایش
| |
|
| |
|
| '''میلاد (مهدی) لواسانی''' (زاده ۱۳۶۹ – شهادت ۱۸ دیماه ۱۴۰۴) یکی از [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات ۱۴۰۴]] است. او که مربی فوتبال ردههای پایه در تهران بود، در جریان اعتراضات محله نارمک (دردشت) بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی توسط نیروهای امنیتی جان سپرد.
| |
|
| |
| == زندگی و فعالیتها ==
| |
| مهدی که میان دوستان و نزدیکانش به «میلاد» شهرت داشت، شیفته فوتبال بود. او از ۲۵ سالگی قدم در مسیر مربیگری گذاشت و در سالهای اخیر، مدرسه فوتبال خود را با نام «ماهان نوین» راهاندازی کرد. میلاد ساکن محله پاسداران و پدر فرزندی دو ساله بود.
| |
|
| |
| تمرکز اصلی او در زندگی، علاوه بر تربیت نسل جدید فوتبالیستها، یاریرسانی به کودکان مناطق محروم بود. او پیش از حضور در اعتراضات، به یکی از نزدیکانش گفته بود که ابتدا برای دیدار با خانواده به نارمک میرود و سپس به صف معترضان خواهد پیوست.
| |
|
| |
| == جزئیات شهادت ==
| |
| در جریان اعتراضات محله دردشتِ نارمک، نیروهای امنیتی پس از شلیک گاز اشکآور و پراکندن جمعیت، با سلاح جنگی اقدام به تیراندازی رگباری کردند که در این میان، میلاد هدف گلوله قرار گرفت.
| |
|
| |
| خانواده او از طریق تماسی ناشناس با تلفن یکی از اقوام، از مجروح شدن وی مطلع شدند. زمانی که خانواده به محل حادثه رسیدند، میلاد هنوز علائم حیاتی داشت، اما متأسفانه در مسیر انتقال به بیمارستان بر اثر شدت جراحات جان باخت.
| |
|
| |
| نام او در فهرست [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴|جانباختگان اعتراضات ۱۴۰۴]] در ردیف۱۱۶ به ثبت رسیده است.
| |
|
| |
| === ''مربی فوتبالی که صدای مردم شد'' ===
| |
| حضور فعال میلاد لواسانی در کف خیابان و هویت ورزشی او به عنوان مربی محبوب کودکان، او را به یکی از چهرههای نمادین قیام دی ۱۴۰۴ تبدیل کرده است. بازتاب داستان زندگی او در گزارشهای حقوقبشری و رسانهها، با تأکید بر حرفه، تعهد اجتماعی و نحوه کشته شدنش، بار دیگر نگاهها را به سرکوب معترضان جلب کرد.
| |