آرزو عابدی
آرزو عابدی، حدوداً ۲۵ ساله اهل شهرستان سقز استان کردستان، یکی از جانباختگان زن اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بود. او در روز چهارشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان تظاهرات مردمی در سقز، بر اثر شلیک مستقیم گلوله به سر و گردن توسط نیروهای سرکوبگر حکومتی جان باخت.
گزارشهای سازمان حقوق بشری ههنگاو و شبکه حقوق بشر کردستان تأیید کردهاند که آرزو عابدی در خیابانهای مرکزی سقز هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفت و این رویداد بخشی از سرکوب شدید در مناطق کردنشین بود که چندین زن و شهروند دیگر را نیز قربانی کرد.
اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ از ۷ دیماه با اعتصاب گسترده کسبه تهران آغاز شد و به سرعت به شهرهای کردنشین مانند سقز گسترش یافت. ریشه این خیزش در بحرانهای عمیق اقتصادی، تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش ریال به بیش از ۱۴۰ هزار تومان و نارضایتی گسترده از حاکمیت بود. در سقز، معترضان با شعارهای ضدحکومتی به خیابانها آمدند و نیروهای امنیتی با خشونت شدید پاسخ دادند.
جان باختن آرزو عابدی به عنوان زنی شجاع، نمادی از نقش زنان کرد در این قیام و ادامه راه زنان پیشین مانند مهسا امینی شد. مراسم خاکسپاری او در فضایی سنگین امنیتی برگزار شد و خانوادهاش تحت فشار نهادهای حکومتی قرار گرفتند.
زندگینامه مختصر و نحوه جان باختن
آرزو عابدی، زن جوان حدوداً ۲۵ ساله اهل شهرستان سقز از توابع استان کردستان بود. وی در روز چهارشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، بر اثر شلیک مستقیم گلوله به سر و گردن توسط نیروهای حکومتی جان باخت.[۱][۲]
بر اساس گزارشهای حقوق بشری، در روز ۱۸ دی، اعتراضات در سقز شدت گرفت و زنان نقش برجستهای داشتند. نیروهای امنیتی با تیراندازی مستقیم به سوی معترضان، آرزو عابدی را هدف قرار دادند و او بلافاصله جان باخت. منابع محلی او را زنی شجاع و فعال در دفاع از حقوق زنان توصیف کردهاند که برای آزادی و عدالت به خیابان آمده بود.[۳]
مراسم خاکسپاری آرزو عابدی در فضایی امنیتی برگزار شد و نهادهای حکومتی خانواده را تحت فشار قرار دادند تا از تجمع جلوگیری شود. با این حال، حضور زنان معترض در مراسم خشم عمومی را نشان داد.[۴]
زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماههای اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به دیگر اقشار جامعه و شهرهای مختلف از جمله سقز گسترش یافت.
طی روزهای بعدی، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیماییها و پیوستن زنان ادامه پیدا کرد. در مناطق کردنشین مانند سقز، شعارهای ضدحکومتی و حقوق زنان با شدت بیشتری شنیده شد و سرکوب نیز شدیدتر بود.
واکنش نیروی انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشکآور، تیراندازی مستقیم و بازداشت گسترده شهروندان همراه بوده که منجر به کشتهشدگان و زخمیهای متعدد در شهرهای مختلف از جمله سقز شد. جان باختن زنانی مانند آرزو عابدی در کردستان، نشاندهنده نقش برجسته زنان در این خیزش بود. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتیهای انباشته در جامعه ایران است و ادامه آن اراده مردم برای تغییر را نشان میدهد.[۵][۶]
منابع
- ↑ سقز؛ کشته شدن آرزو عابدی زن جوان کرد با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی - سازمان حقوق بشری ههنگاو
- ↑ سقز؛ کشته شدن آرزو عابدی با شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران - شبکه حقوق بشر کردستان
- ↑ سقز؛ کشته شدن آرزو عابدی زن جوان کرد با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی - سازمان حقوق بشری ههنگاو
- ↑ احراز هویت هفت زن دیگر از کشته شدگان اعتراضات مردمی در تهران، شیراز، اراک و اصفهان
- ↑ سقز؛ کشته شدن آرزو عابدی زن جوان کرد با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی - سازمان حقوق بشری ههنگاو
- ↑ سقز؛ کشته شدن آرزو عابدی با شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران - شبکه حقوق بشر کردستان