کاربر:Khosro/صفحه تمرین3 - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Alireza k h: جایگزینی صفحه با '1148x1148px'

2026-01-10T08:41:25Z

جایگزینی صفحه با 'بندانگشتی|1148x1148px'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|1148x1148px]]		[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|1148x1148px]]
	~~{{جعبه زندگینامه~~
	~~\|نام_شخص=بهمن فتاحی (میلاسی)~~
	~~\|تصویر=بهمن فتاحی1.jpg~~
	~~\|عرض_تصویر=260px~~
	~~\|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، بهمن فتاحی~~
	~~\|تاریخ_تولد=~~
	~~\|محل_تولد=لردگان~~
	~~\|تاریخ_مرگ=~~
	~~\|ملیت=~~
	~~\|محل_مرگ=لردگان~~
	~~\|مدفن=~~
	~~\|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن~~
	~~\|شناخته‌شده برای=~~
	~~\|همسر=~~
	~~\|والدین=~~
	~~\|تاریخ تولد=نامشخص~~
	~~\|تاریخ مرگ=۱۷ دی ۱۴۰۴}}~~
	'''بهمن فتاحی'''، متاهل و پدر دو فرند اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر بهمن فتاحی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌های نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.

	شمار [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، تا ۱۷ دی‌ماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بوده‌اند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شده‌اند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگ‌های جنگی استفاده کرده‌اند.<ref>[https://hengaw.net/fa/news/2026/01/article-60 گزارش هه‌نگاو از کشته شدن هفت شهروند لُر توسط نیروهای حکومتی در لردگان - سازمان حقوق بشری هه‌نگاو]</ref>

	~~== زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==~~
	اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

	طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

	واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.<ref>[https://www.hra-news.org/2026/hranews/a-e22c7813/ گزارش تفصیلی از روز دهم اعتراضات؛ ۳۶ جان باخته در ۲۸۵ اعتراض - هرانا]</ref>

	مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

	~~== منابع ==~~

Khosro در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۹

2026-01-09T20:59:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|~~887x887پیکسل~~]]		[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|1148x1148px]]
			{{جعبه زندگینامه
			\|نام_شخص=بهمن فتاحی (میلاسی)
			\|تصویر=بهمن فتاحی1.jpg
			\|عرض_تصویر=260px
			\|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، بهمن فتاحی
			\|تاریخ_تولد=
			\|محل_تولد=لردگان
			\|تاریخ_مرگ=
			\|ملیت=
			\|محل_مرگ=لردگان
			\|مدفن=
			\|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن
			\|شناخته‌شده برای=
			\|همسر=
			\|والدین=
			\|تاریخ تولد=نامشخص
			\|تاریخ مرگ=۱۷ دی ۱۴۰۴}}
			'''بهمن فتاحی'''، متاهل و پدر دو فرند اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر بهمن فتاحی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌های نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.

			شمار [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، تا ۱۷ دی‌ماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بوده‌اند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شده‌اند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگ‌های جنگی استفاده کرده‌اند.<ref>[https://hengaw.net/fa/news/2026/01/article-60 گزارش هه‌نگاو از کشته شدن هفت شهروند لُر توسط نیروهای حکومتی در لردگان - سازمان حقوق بشری هه‌نگاو]</ref>

			== زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==
			اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

			طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

			واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.<ref>[https://www.hra-news.org/2026/hranews/a-e22c7813/ گزارش تفصیلی از روز دهم اعتراضات؛ ۳۶ جان باخته در ۲۸۵ اعتراض - هرانا]</ref>

			مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

			== منابع ==

Alireza k h: جایگزینی صفحه با '887x887پیکسل'

2025-09-20T05:44:21Z

جایگزینی صفحه با 'بندانگشتی|887x887پیکسل'

نمایش تغییرات

Alireza k h: ویراستار نهایی مقاله قبل از انتشار

2025-09-20T05:42:34Z

ویراستار نهایی مقاله قبل از انتشار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۴۲
خط ۶۴:		خط ۶۴:
	}}		}}

	'''عطیه محررخوانساری'''، (متولد ۱۳۴۲، اصفهان - درگذشته ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، زندان اوین) یکی از ~~زنان مبارز ایران~~ بود که در سن ۱۸ سالگی و با مدرک دیپلم در ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ توسط رژیم جمهوری اسلامی در زندان اوین اعدام شد. او در تظاهرات [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] شرکت فعال داشت و به دلیل تعهدش به آرمان آزادی، توسط پدر حزب‌اللهی‌اش به [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی\|پاسداران]] تحویل داده شد. در زندان، با وجود سن کم، به عنوان تکیه‌گاه همبندانش شناخته شد و با نظم، صلابت و مهربانی، به نیازهای مادی و روحی آن‌ها پاسخ داد. خاطرات همبندانش، از جمله اعظم حاج حیدری و مهری حاجی‌نژاد، شخصیت استوار و فداکار او را برجسته می‌کند که حتی در برابر شکنجه‌ها و فشار برای ندامت، با شجاعت مقاومت کرد. اعدام او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ همراه با ۶۰ مجاهد دیگر، بخشی از سرکوب گسترده رژیم بود.<ref name=":0">[https://freedomfori.blogspot.com/2024/11/blog-post_25.html عطیه محررخوانساری: قهرمان جوان و تکیه‌گاه همرزمان - پیشتازان راه آزادی ایران]</ref>		'''عطیه محررخوانساری'''، (متولد ۱۳۴۲، اصفهان - درگذشته ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، زندان اوین) یکی از دختران مجاهد خلق بود که در سن ۱۸ سالگی و با مدرک دیپلم در ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ توسط رژیم جمهوری اسلامی در زندان اوین اعدام شد. او در تظاهرات [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] شرکت فعال داشت و به دلیل تعهدش به آرمان آزادی، توسط پدر حزب‌اللهی‌اش به [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی\|پاسداران]] تحویل داده شد. در زندان، با وجود سن کم، به عنوان تکیه‌گاه همبندانش شناخته شد و با نظم، صلابت و مهربانی، به نیازهای مادی و روحی آن‌ها پاسخ داد. خاطرات همبندانش، از جمله اعظم حاج حیدری و مهری حاجی‌نژاد، شخصیت استوار و فداکار او را برجسته می‌کند که حتی در برابر شکنجه‌ها و فشار برای ندامت، با شجاعت مقاومت کرد. اعدام او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ همراه با ۶۰ مجاهد دیگر، بخشی از سرکوب گسترده رژیم بود.<ref name=":0">[https://freedomfori.blogspot.com/2024/11/blog-post_25.html عطیه محررخوانساری: قهرمان جوان و تکیه‌گاه همرزمان - پیشتازان راه آزادی ایران]</ref> <ref name=":1">[https://martyrs.mojahedin.org/i/martyrs/11769 به یاد مجاهدشهید عطیه محررخوانساری]</ref>

	= زندگی‌نامه، تحصیلات و فعالیت‌ها =		= زندگی‌نامه، تحصیلات و فعالیت‌ها =
خط ۷۵:		خط ۷۵:

	= دستگیری و زندان =		= دستگیری و زندان =
	عطیه محررخوانساری توسط پدرش، که از حامیان حزب‌اللهی رژیم بود، به پاسداران تحویل داده شد. طبق اظهارات مهری حاجی‌نژاد، پدر عطیه او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تسلیم کرد. اعظم حاج حیدری نیز گزارش داده که عطیه هنگام ورود به بند ۲۴۰ قدیم اوین اظهار داشت: «به‌وسیله پدرم» ~~دستگیرشده است،~~ که این اقدام به دلیل فشار مقام‌های رژیم برای تحویل مخالفان انجام شد. مقام‌ها به پدر عطیه اطمینان داده بودند که در صورت تسلیم فرزندانش، آن‌ها اعدام نخواهند شد، اما این وعده نقض شد.		عطیه محررخوانساری توسط پدرش، که از حامیان حزب‌اللهی رژیم بود، به پاسداران تحویل داده شد. طبق اظهارات مهری حاجی‌نژاد، پدر عطیه او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تسلیم کرد. اعظم حاج حیدری نیز گزارش داده که عطیه هنگام ورود به بند ۲۴۰ قدیم اوین اظهار داشت: «به‌وسیله پدرم» دستگیرشده‌ام، که این اقدام به دلیل فشار مقام‌های رژیم برای تحویل مخالفان انجام شد. مقام‌ها به پدر عطیه اطمینان داده بودند که در صورت تسلیم فرزندانش، آن‌ها اعدام نخواهند شد، اما این وعده نقض شد.

	=== شرایط زندان ===		=== شرایط زندان ===
	عطیه در بند ۲۴۰ قدیم اوین زندانی شد، جایی که حدود ۱۵۰ زندانی سیاسی در دو اتاق فشرده بودند. اعظم حاج حیدری توصیف کرده که شرایط زندان شامل مشکلات بهداشتی شدید، از جمله شپش و قارچ، بود که به دلیل انتقال زندانیان دادگستری به اوین رخ داد. عطیه با حوصله و بردباری به همبندانش کمک می‌کرد و اظهار داشت: «از این‌که می‌توانم برای دوستانم کاری بکنم، لذت می‌برم.» او ساعاتی را صرف جدا کردن شپش از موهای همبندانش می‌کرد و آن را «شیرین‌ترین لحظه‌های زندگی‌ام» توصیف کرد. همچنین به افراد مسن و بیمار کمک می‌کرد و از نیازهای شخصی خود صرف‌نظر می‌نمود، که او را به تکیه‌گاه همبندانش تبدیل کرد.

	~~=== رفتار در بازجویی ===~~
	عطیه در بازجویی‌ها با شهامت و آرامش در برابر دژخیمان ایستادگی کرد. همبندانش گزارش داده‌اند که پس از بازگشت از بازجویی، او مانند مجاهدی با تجربه و جاافتاده، بدون شکایت از شکنجه‌ها، شاداب‌تر به بند برمی‌گشت. آرامش او قوت قلب همبندانش را فراهم می‌کرد و از وقار و صلابتش احساس سربلندی می‌کردند. شکنجه‌گران از او ندامت از مواضع مجاهدین را خواستار شدند، اما عطیه با شجاعت این درخواست را رد کرد و مرگ را بر تسلیم ترجیح داد.		عطیه در بازجویی‌ها با شهامت و آرامش در برابر دژخیمان ایستادگی کرد. همبندانش گزارش داده‌اند که پس از بازگشت از بازجویی، او مانند مجاهدی با تجربه و جاافتاده، بدون شکایت از شکنجه‌ها، شاداب‌تر به بند برمی‌گشت. آرامش او قوت قلب همبندانش را فراهم می‌کرد و از وقار و صلابتش احساس سربلندی می‌کردند. شکنجه‌گران از او ندامت از مواضع مجاهدین را خواستار شدند، اما عطیه با شجاعت این درخواست را رد کرد و مرگ را بر تسلیم ترجیح داد.

	~~=== زمینه تاریخی سرکوب ===~~
	دستگیری و اعدام عطیه محررخوانساری در چارچوب سرکوب گسترده رژیم جمهوری اسلامی پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ رخ داد. ایدئولوژی رژیم، به رهبری [[روح‌الله خمینی\|خمینی]]، به نابودی عاطفه‌ها و حرمت خانواده منجر شد. به عنوان مثال، مقام‌های رژیم به پدران و مادران، از جمله پدر عطیه، اطمینان داده بودند که در صورت تحویل فرزندانشان، آن‌ها اعدام نخواهند شد، اما این وعده نقض شد. این سیاست، که نمونه‌های بارزی از شقاوت و کینه را نشان می‌دهد، پیوندهای خانوادگی را شکست و محبت را ممنوع کرد.

	= خاطرات و نقل‌قول‌ها =		= خاطرات و نقل‌قول‌ها =
خط ۹۰:		خط ۸۴:

	=== خاطرات اعظم حاج حیدری ===		=== خاطرات اعظم حاج حیدری ===
	اعظم حاج حیدری در کتاب ''بهای انسان بودن'' به توصیف ورود عطیه محررخوانساری به بند ۲۴۰ قدیم اوین در شهریور ۱۳۶۰ پرداخته است. او گزارش می‌دهد که عطیه، دختری ۱۶ تا ۱۷ ساله با قدی بلند، چهره‌ای زیبا و صلابت، وارد بند شد و رفتار و وقارش توجه همه را جلب کرد. حاج حیدری یادآور شده که پس از معرفی خود، عطیه با لبخند گرمی خود را معرفی کرد و گفت: «عطیه محررخوانساری.» هنگامی که از دلیل دستگیری پرسیده شد، عطیه پاسخ داد: «به‌خاطر دوست‌داشتن آزادی!» که حاج حیدری آن را وجه مشترک همه زندانیان دانست. عطیه همچنین توضیح داد که توسط پدرش دستگیرشده و گفت: «به‌وسیله پدرم! وقتی وارد خانه خودمان شدم او مرا به پاسدارها تحویل داد.» این وجه مشترک با تجربه خود حاج حیدری (دستگیری توسط برادر) منجر به دوستی آن‌ها شد. حاج حیدری عطیه را دختری فوق‌العاده توصیف کرده که با مهربانی، فداکاری و مایه‌گذاری، به‌رغم سن کم، تکیه‌گاه همبندانش بود. او در شرایط دشوار بند، که ۱۵۰ نفر در دو اتاق فشرده بودند، با صبر و وقار به نیازهای مادی و روحی دیگران پاسخ می‌داد، از جمله کمک به افراد مسن و بیماران. حاج حیدری گزارش داده که عطیه در مواجهه با مشکلات بهداشتی مثل شپش اظهار داشت: «از این‌که می‌توانم برای دوستانم کاری بکنم، لذت می‌برم»، و ساعاتی را صرف جدا کردن شپش از موهای همبندان می‌کرد، که آن را «شیرین‌ترین لحظه‌های ~~زندگی‌ام»~~ نامید. پس از بازجویی‌ها، عطیه با آرامش و شادابی بازمی‌گشت و وقارش قوت قلب همبندان را فراهم می‌کرد. حاج حیدری همچنین به واکنش عاطفی خود پس از شنیدن صدای رگبار مسلسل در شب اعدام عطیه اشاره کرده و می‌نویسد: «صدای مهیب رگبار مسلسل، گویی بر روی قلب من خالی شده است.» او از سرود مجاهد بعد از اعدام یاد کرده که نشان‌دهنده مقاومت بود.		اعظم حاج حیدری در کتاب ''بهای انسان بودن'' به توصیف ورود عطیه محررخوانساری به بند ۲۴۰ قدیم اوین در شهریور ۱۳۶۰ پرداخته است. او گزارش می‌دهد که عطیه، دختری ۱۶ تا ۱۷ ساله با قدی بلند، چهره‌ای زیبا و صلابت، وارد بند شد و رفتار و وقارش توجه همه را جلب کرد. حاج حیدری یادآور شده که پس از معرفی خود، عطیه با لبخند گرمی خود را معرفی کرد و گفت: «عطیه محررخوانساری.» هنگامی که از دلیل دستگیری پرسیده شد، عطیه پاسخ داد: «به‌خاطر دوست‌داشتن آزادی!» که حاج حیدری آن را وجه مشترک همه زندانیان دانست. عطیه همچنین توضیح داد که توسط پدرش دستگیرشده و گفت: «به‌وسیله پدرم! وقتی وارد خانه خودمان شدم او مرا به پاسدارها تحویل داد.» این وجه مشترک با تجربه خود حاج حیدری (دستگیری توسط برادر) منجر به دوستی آن‌ها شد. حاج حیدری عطیه را دختری فوق‌العاده توصیف کرده که با مهربانی، فداکاری و مایه‌گذاری، به‌رغم سن کم، تکیه‌گاه همبندانش بود. او در شرایط دشوار بند، که ۱۵۰ نفر در دو اتاق فشرده بودند، با صبر و وقار به نیازهای مادی و روحی دیگران پاسخ می‌داد، از جمله کمک به افراد مسن و بیماران. حاج حیدری گزارش داده که عطیه در مواجهه با مشکلات بهداشتی مثل شپش اظهار داشت: «از این‌که می‌توانم برای دوستانم کاری بکنم، لذت می‌برم»، و ساعاتی را صرف جدا کردن شپش از موهای همبندان می‌کرد، که آن را «شیرین‌ترین لحظه‌های زندگی‌» نامید. پس از بازجویی‌ها، عطیه با آرامش و شادابی بازمی‌گشت و وقارش قوت قلب همبندان را فراهم می‌کرد.

	=== خاطرات مهری حاجی‌نژاد ===		=== خاطرات مهری حاجی‌نژاد ===
	مهری حاجی‌نژاد در کتابش نقل کرده که از سال ۱۳۵۸ با عطیه آشنا بود و او را از خانواده مرفهی در شمال تهران می‌شناخت. در زندان، با تعجب مشاهده کرد که عطیه با نام اصلی‌اش صدا زده می‌شود، برخلاف عرف مخفی‌کاری آن زمان. او از عطیه پرسید: «عطیه چی شده؟ مگه لو رفتی؟» و عطیه پاسخ داد که پدرش او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تحویل داده است.		مهری حاجی‌نژاد در کتابش نقل کرده که از سال ۱۳۵۸ با عطیه آشنا بود و او را از خانواده مرفهی در شمال تهران می‌شناخت. در زندان، با تعجب مشاهده کرد که عطیه با نام اصلی‌اش صدا زده می‌شود، برخلاف عرف مخفی‌کاری آن زمان. او از عطیه پرسید: «عطیه چی شده؟ مگه لو رفتی؟» و عطیه پاسخ داد که پدرش او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تحویل داده است.<ref name=":1" />

	= اعدام و واکنش‌ها =		= اعدام و واکنش‌ها =
خط ۱۰۱:		خط ۹۵:
	پس از خروج عطیه از بند برای بازجویی در ساعت ۱۲ شب ۲۴ شهریور ۱۳۶۰، همبندانش در انتظار بازگشت او بودند. اعظم حاج حیدری گزارش داده که با شنیدن صدای رگبار مسلسل در ساعت چهار بامداد، بند در ماتم فرو رفت و توصیف کرده: «صدای مهیب رگبار مسلسل، گویی بر روی قلب من خالی شده است.» همبندان شروع به شمارش تک‌تیرها کردند که تا ۶۰ ادامه یافت، نشان‌دهنده تعداد اعدام‌شدگان. ابتدا امید به بازگشت عطیه وجود داشت، اما با ورود خواهرزاده‌اش به بند و تأیید سکوت او، واقعیت اعدام عطیه پذیرفته شد. خانم شوری، همبند دیگر، اظهار داشت: «عطیه سرود مجاهد خواند و رفت!» این سرود توسط همرزمانش در بند تکرار شد: <blockquote>«مجاهد! مجاهد! مجاهد به‌فرمان یزدان خود… تویی نقطه آرزوهای خلق، تویی شعله راه فردای خلق.» </blockquote>پس از سرود، همبندان یکدیگر را در آغوش گرفتند و اشک‌ها را فرو خوردند، که نشان‌دهنده اتحاد و مقاومت در برابر سرکوب بود.		پس از خروج عطیه از بند برای بازجویی در ساعت ۱۲ شب ۲۴ شهریور ۱۳۶۰، همبندانش در انتظار بازگشت او بودند. اعظم حاج حیدری گزارش داده که با شنیدن صدای رگبار مسلسل در ساعت چهار بامداد، بند در ماتم فرو رفت و توصیف کرده: «صدای مهیب رگبار مسلسل، گویی بر روی قلب من خالی شده است.» همبندان شروع به شمارش تک‌تیرها کردند که تا ۶۰ ادامه یافت، نشان‌دهنده تعداد اعدام‌شدگان. ابتدا امید به بازگشت عطیه وجود داشت، اما با ورود خواهرزاده‌اش به بند و تأیید سکوت او، واقعیت اعدام عطیه پذیرفته شد. خانم شوری، همبند دیگر، اظهار داشت: «عطیه سرود مجاهد خواند و رفت!» این سرود توسط همرزمانش در بند تکرار شد: <blockquote>«مجاهد! مجاهد! مجاهد به‌فرمان یزدان خود… تویی نقطه آرزوهای خلق، تویی شعله راه فردای خلق.» </blockquote>پس از سرود، همبندان یکدیگر را در آغوش گرفتند و اشک‌ها را فرو خوردند، که نشان‌دهنده اتحاد و مقاومت در برابر سرکوب بود.

	~~= میراث و تأثیر عطیه محررخوانساری =~~		عطیه محررخوانساری با شهامتش و مقاومت در برابر شکنجه‌گران، تأثیری عمیق در میان همبندانش به جای گذاشت.<ref name=":0" /> <ref name=":1" />
	عطیه محررخوانساری با شهامتش و مقاومت در برابر شکنجه‌گران، ~~میراثی از پایداری و فداکاری~~ در میان همبندانش به جای گذاشت. پس از اعدام او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، همبندانش در بند ۲۴۰ اوین با سرود مجاهد به یاد او ادای احترام کردند. این سرود که با متن «مجاهد! مجاهد! مجاهد به‌فرمان یزدان خود… تویی نقطه آرزوهای خلق، تویی شعله راه فردای خلق» اجرا شد، نشان‌دهنده اتحاد و روحیه مقاومت در برابر سرکوب بود. اعظم حاج حیدری گزارش داده که پس از شنیدن صدای رگبار مسلسل، همبندان یکدیگر را در آغوش گرفتند و اشک‌ها را فرو بردند، که این عمل نمادی از همبستگی و ادامه مبارزه تلقی شد. تأثیر عطیه به‌عنوان تکیه‌گاه و مظهر نظم و مهربانی، همچنان در خاطرات همبندانش زنده مانده است.<ref name=":0" />

	== منابع ==		== منابع ==

Khosro در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۰۵

2025-09-19T16:05:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه
	\| اندازه جعبه =		\| اندازه جعبه =
	\| عنوان = ~~عطیه محررخوانساری~~		\| عنوان =
	\| نام = عطیه محررخوانساری		\| نام = عطیه محررخوانساری
	\| تصویر = عطیه محرر خوانساری.jpg		\| تصویر = عطیه محرر خوانساری.jpg
	\| اندازه تصویر = ۲۴۰px		\| اندازه تصویر = ۲۴۰px
	\| عنوان تصویر =		\| عنوان تصویر =عطیه محررخوانساری
	\| زادروز = ۱۳۴۲		\| زادروز = ۱۳۴۲
	\| زادگاه = اصفهان		\| زادگاه = اصفهان
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	\| longEW =		\| longEW =
	\| محل زندگی = شمال تهران		\| محل زندگی = شمال تهران
	\| ملیت = ~~ایرانی~~		\| ملیت =
	\| نژاد =		\| نژاد =
	\| تابعیت =		\| تابعیت =
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	\| لقب =		\| لقب =
	\| حزب =		\| حزب =
	\| جنبش =		\| جنبش =سازمان مجاهدین خلق ایران
	\| مخالفان =		\| مخالفان =نظام جمهوری اسلامی
	\| هیئت =		\| هیئت =
	\| دین =		\| دین =اسلام
	\| مذهب =		\| مذهب =
	\| منصب =		\| منصب =
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	\| وبگاه =		\| وبگاه =
	\| پانویس =		\| پانویس =
	\| اتهام‌ها =		\| اتهام‌ها =عضویت در سازمان مجاهدین خلق
	\| مجازات = اعدام		\| مجازات = اعدام
	\| وضعیت پزشکی =		\| وضعیت پزشکی =

Khosro: اصلاح املا، اصلاح سجاوندی، اصلاح ارقام

2025-09-19T16:02:59Z

اصلاح املا، اصلاح سجاوندی، اصلاح ارقام

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۵۵

2025-09-19T15:55:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۵
خط ۱:	خط ۱:
		[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|887x887پیکسل]]


		'''عطیه محررخوانساری'''، (متولد ۱۳۴۲، اصفهان - درگذشته ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، زندان اوین) یکی از زنان مبارز ایران بود که در سن ۱۸ سالگی و با مدرک دیپلم در ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ توسط رژیم جمهوری اسلامی در زندان اوین اعدام شد. او در تظاهرات [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] شرکت فعال داشت و به دلیل تعهدش به آرمان آزادی، توسط پدر حزب‌اللهی‌اش به [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی\|پاسداران]] تحویل داده شد. در زندان، با وجود سن کم، به عنوان تکیه‌گاه همبندانش شناخته شد و با نظم، صلابت و مهربانی، به نیازهای مادی و روحی آن‌ها پاسخ داد. خاطرات همبندانش، از جمله اعظم حاج حیدری و مهری حاجی‌نژاد، شخصیت استوار و فداکار او را برجسته می‌کند که حتی در برابر شکنجه‌ها و فشار برای ندامت، با شجاعت مقاومت کرد. اعدام او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ همراه با ۶۰ مجاهد دیگر، بخشی از سرکوب گسترده رژیم بود. <ref name=":0">[https://freedomfori.blogspot.com/2024/11/blog-post_25.html عطیه محررخوانساری: قهرمان جوان و تکیه‌گاه همرزمان - پیشتازان راه ازادی ایران]</ref>

		= زندگی‌نامه، تحصیلات و فعالیت‌ها =
		عطیه محررخوانساری در سال ۱۳۴۲ در شهر اصفهان متولد شد. او که در سن ۱۸ سالگی در ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ توسط رژیم جمهوری اسلامی در زندان اوین اعدام شد، از خانواده‌ای مرفه در شمال تهران شناخته می‌شد. خواهر او، طاهره محررخوانساری، نیز در هفته‌های ابتدایی پس از [[تظاهرات ۳۰ خرداد ۱۳۶۰\|۳۰ خرداد ۱۳۶۰]] در خیابان توسط پاسداران زخمی و تحت شکنجه به شهادت رسید.

		عطیه تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد.

		=== فعالیت‌ها ===
		عطیه محررخوانساری در تظاهرات و قیام‌های انقلاب ضدسلطنتی شرکت فعال داشت. او به دلیل تعهد عمیقش به آزادی دستگیر شد. اعظم حاج حیدری در کتاب ''بهای انسان بودن'' یادآور شده که عطیه هنگام ورود به بند ۲۴۰ قدیم اوین گفت: «به‌خاطر دوست‌داشتن آزادی» دستگیر شده است، که این را وجه مشترک همه زندانیان سیاسی آن بند توصیف کرد. مهری حاجی‌نژاد نیز تأیید می‌کند که عطیه از سال ۱۳۵۸ در فعالیت‌های مرتبط با آرمان‌های آزادی‌خواهانه مشارکت داشت. او با وجود سن کم، به دلیل نظم، انضباط، و فداکاری‌اش، به‌عنوان تکیه‌گاه همبندانش شناخته می‌شد و با مهربانی و عاطفه به نیازهای مادی و روحی آن‌ها پاسخ می‌داد، از جمله کمک به افراد مسن یا بیمار در شرایط دشوار زندان.

		= دستگیری و زندان =
		عطیه محررخوانساری توسط پدرش، که از حامیان حزب‌اللهی رژیم بود، به پاسداران تحویل داده شد. طبق اظهارات مهری حاجی‌نژاد، پدر عطیه او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تسلیم کرد. اعظم حاج حیدری نیز گزارش داده که عطیه هنگام ورود به بند ۲۴۰ قدیم اوین اظهار داشت: «به‌وسیله پدرم» دستگیر شده است، که این اقدام به دلیل فشار مقام‌های رژیم برای تحویل مخالفان انجام شد. مقام‌ها به پدر عطیه اطمینان داده بودند که در صورت تسلیم فرزندانش، آن‌ها اعدام نخواهند شد، اما این وعده نقض شد.

		=== شرایط زندان ===
		عطیه در بند ۲۴۰ قدیم اوین زندانی شد، جایی که حدود ۱۵۰ زندانی سیاسی در دو اتاق فشرده بودند. اعظم حاج حیدری توصیف کرده که شرایط زندان شامل مشکلات بهداشتی شدید، از جمله شپش و قارچ، بود که به دلیل انتقال زندانیان دادگستری به اوین رخ داد. عطیه با حوصله و بردباری به همبندانش کمک می‌کرد و اظهار داشت: «از این‌که می‌توانم برای دوستانم کاری بکنم، لذت می‌برم.» او ساعاتی را صرف جدا کردن شپش از موهای همبندانش می‌کرد و آن را «شیرین‌ترین لحظه‌های زندگی‌ام» توصیف کرد. همچنین به افراد مسن و بیمار کمک می‌کرد و از نیازهای شخصی خود صرف‌نظر می‌نمود، که او را به تکیه‌گاه همبندانش تبدیل کرد.

		=== رفتار در بازجویی ===
		عطیه در بازجویی‌ها با شهامت و آرامش در برابر دژخیمان ایستادگی کرد. همبندانش گزارش داده‌اند که پس از بازگشت از بازجویی، او مانند مجاهدی با تجربه و جاافتاده، بدون شکایت از شکنجه‌ها، شاداب‌تر به بند برمی‌گشت. آرامش او قوت قلب همبندانش را فراهم می‌کرد و از وقار و صلابتش احساس سربلندی می‌کردند. شکنجه‌گران از او ندامت از مواضع مجاهدین را خواستار شدند، اما عطیه با شجاعت این درخواست را رد کرد و مرگ را بر تسلیم ترجیح داد.

		=== زمینه تاریخی سرکوب ===
		دستگیری و اعدام عطیه محررخوانساری در چارچوب سرکوب گسترده رژیم جمهوری اسلامی پس از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ رخ داد. ایدئولوژی رژیم، به رهبری [[روح‌الله خمینی\|خمینی]]، به نابودی عاطفه‌ها و حرمت خانواده منجر شد. به عنوان مثال، مقام‌های رژیم به پدران و مادران، از جمله پدر عطیه، اطمینان داده بودند که در صورت تحویل فرزندانشان، آن‌ها اعدام نخواهند شد، اما این وعده نقض شد. این سیاست، که نمونه‌های بارزی از شقاوت و کینه را نشان می‌دهد، پیوندهای خانوادگی را شکست و محبت را ممنوع کرد.

		= خاطرات و نقل‌قول‌ها =
		همبندیان عطیه محرر خوانساری، خاطرات زیادی از او نقل کرده‌اند. اعظم حاج‌حیدری و مهری حاجی‌نژاد که در آن زمان که خودشان در زندان اوین و همبندیان عطیه بودند، خاطراتی از او را در کتاب «بهای انسان بودن» و کتاب «آخرین خنده‌ی لیلا» نقل کرده‌اند.

		=== خاطرات اعظم حاج حیدری ===
		اعظم حاج حیدری در کتاب ''بهای انسان بودن'' به توصیف ورود عطیه محررخوانساری به بند ۲۴۰ قدیم اوین در شهریور ۱۳۶۰ پرداخته است. او گزارش می‌دهد که عطیه، دختری ۱۶ تا ۱۷ ساله با قدی بلند، چهره‌ای زیبا و صلابت، وارد بند شد و رفتار و وقارش توجه همه را جلب کرد. حاج حیدری یادآور شده که پس از معرفی خود، عطیه با لبخند گرمی خود را معرفی کرد و گفت: «عطیه محررخوانساری.» هنگامی که از دلیل دستگیری پرسیده شد، عطیه پاسخ داد: «به‌خاطر دوست‌داشتن آزادی!» که حاج حیدری آن را وجه مشترک همه زندانیان دانست. عطیه همچنین توضیح داد که توسط پدرش دستگیر شده و گفت: «به‌وسیله پدرم! وقتی وارد خانه خودمان شدم او مرا به پاسدارها تحویل داد.» این وجه مشترک با تجربه خود حاج حیدری (دستگیری توسط برادر) منجر به دوستی آن‌ها شد. حاج حیدری عطیه را دختری فوق‌العاده توصیف کرده که با مهربانی، فداکاری و مایه‌گذاری، به‌رغم سن کم، تکیه‌گاه همبندانش بود. او در شرایط دشوار بند، که ۱۵۰ نفر در دو اتاق فشرده بودند، با صبر و وقار به نیازهای مادی و روحی دیگران پاسخ می‌داد، از جمله کمک به افراد مسن و بیماران. حاج حیدری گزارش داده که عطیه در مواجهه با مشکلات بهداشتی مثل شپش اظهار داشت: «از این‌که می‌توانم برای دوستانم کاری بکنم، لذت می‌برم»، و ساعاتی را صرف جدا کردن شپش از موهای همبندان می‌کرد، که آن را «شیرین‌ترین لحظه‌های زندگی‌ام» نامید. پس از بازجویی‌ها، عطیه با آرامش و شادابی بازمی‌گشت و وقارش قوت قلب همبندان را فراهم می‌کرد. حاج حیدری همچنین به واکنش عاطفی خود پس از شنیدن صدای رگبار مسلسل در شب اعدام عطیه اشاره کرده و می‌نویسد: «صدای مهیب رگبار مسلسل، گویی بر روی قلب من خالی شده است.» او از سرود مجاهد بعد از اعدام یاد کرده که نشان‌دهنده مقاومت بود.

		=== خاطرات مهری حاجی‌نژاد ===
		مهری حاجی‌نژاد در کتابش نقل کرده که از سال ۱۳۵۸ با عطیه آشنا بود و او را از خانواده مرفهی در شمال تهران می‌شناخت. در زندان، با تعجب مشاهده کرد که عطیه با نام اصلی‌اش صدا زده می‌شود، برخلاف عرف مخفی‌کاری آن زمان. او از عطیه پرسید: «عطیه چی شده؟ مگه لو رفتی؟» و عطیه پاسخ داد که پدرش او را همراه با خواهرش نفیسه، خاله‌اش نسرین، و عمویش عماد به دادستانی تحویل داده است.

		= اعدام و واکنش‌ها =
		عطیه محررخوانساری در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰ در زندان اوین به همراه ۶۰ مجاهد دیگر توسط رژیم جمهوری اسلامی تیرباران شد. پیش از اعدام، در آخرین بازجویی، شکنجه‌گر به او تا ساعت چهار صبح فرصت داد تا سازمان مجاهدین را محکوم کند یا با اعدام مواجه شود. عطیه با پاسخ «فکر برای چی؟» این درخواست را رد کرد. در دفتر مرکزی زندان از او خواستند وصیت‌نامه بنویسد، اما او اظهار داشت: «من که دادگاه نرفتم! من باور نمی‌کنم!» محمدی گیلانی (حاکم شهر و رئیس دادگاه‌های انقلاب) با کینه‌توزی پاسخ داد: «دو ساعت دیگر باورت می‌شود.» پس از دو ساعت، پاسداران به دستور او عطیه و دیگر مجاهدان را به جوخه اعدام سپردند.

		=== واکنش‌ها در زندان ===
		پس از خروج عطیه از بند برای بازجویی در ساعت ۱۲ شب ۲۴ شهریور ۱۳۶۰، همبندانش در انتظار بازگشت او بودند. اعظم حاج حیدری گزارش داده که با شنیدن صدای رگبار مسلسل در ساعت چهار بامداد، بند در ماتم فرو رفت و توصیف کرده: «صدای مهیب رگبار مسلسل، گویی بر روی قلب من خالی شده است.» همبندان شروع به شمارش تک‌تیرها کردند که تا ۶۰ ادامه یافت، نشان‌دهنده تعداد اعدام‌شدگان. ابتدا امید به بازگشت عطیه وجود داشت، اما با ورود خواهرزاده‌اش به بند و تأیید سکوت او، واقعیت اعدام عطیه پذیرفته شد. خانم شوری، همبند دیگر، اظهار داشت: «عطیه سرود مجاهد خواند و رفت!» این سرود توسط همرزمانش در بند تکرار شد: <blockquote>«مجاهد! مجاهد! مجاهد به‌فرمان یزدان خود... تویی نقطه آرزوهای خلق، تویی شعله راه فردای خلق.» </blockquote>پس از سرود، همبندان یکدیگر را در آغوش گرفتند و اشک‌ها را فرو خوردند، که نشان‌دهنده اتحاد و مقاومت در برابر سرکوب بود.

		= میراث و تأثیر عطیه محررخوانساری =
		عطیه محررخوانساری با شهامتش و مقاومت در برابر شکنجه‌گران، میراثی از پایداری و فداکاری در میان همبندانش به جای گذاشت. پس از اعدام او در شامگاه ۲۹ شهریور ۱۳۶۰، همبندانش در بند ۲۴۰ اوین با سرود مجاهد به یاد او ادای احترام کردند. این سرود که با متن «مجاهد! مجاهد! مجاهد به‌فرمان یزدان خود... تویی نقطه آرزوهای خلق، تویی شعله راه فردای خلق» اجرا شد، نشان‌دهنده اتحاد و روحیه مقاومت در برابر سرکوب بود. اعظم حاج حیدری گزارش داده که پس از شنیدن صدای رگبار مسلسل، همبندان یکدیگر را در آغوش گرفتند و اشک‌ها را فرو بردند، که این عمل نمادی از همبستگی و ادامه مبارزه تلقی شد. تأثیر عطیه به‌عنوان تکیه‌گاه و مظهر نظم و مهربانی، همچنان در خاطرات همبندانش زنده مانده است.<ref name=":0" />

		== منابع: ==

Khosro: صفحه را خالی کرد

2019-11-05T21:00:30Z

صفحه را خالی کرد

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۰

2019-10-28T10:20:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۰
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	==مبارزات یاسرعرفات==		==مبارزات یاسرعرفات==

	یاسر عرفات در سن ۱۹ سالگی با شروع جنگ اعراب و اسرائیل، تحصیلات خود را در دانشگاه رها کرد و راهی جبهه جنگ در مناطق اشغالی و غزه شد. و با درجه ستوانی در ارتش مصر به خدمت پرداخت. در این دوره عرفات در زمینه مواد منفجره و تخریب تخصص پیدا کرد که بعدها در تشکیل شاخه نظامی جنبش فتح بنام «العاصفه» این تجربیات را بکار گرفت. بعد از اینکه در مناطق اشغالی اوضاع نسبتاً آرام شد، عرفات برای تشکیل کشور مستقل فلسطین، دوباره به دانشگاه بازگشت و به تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۶، با مدرک کارشناسی در رشته مهندسی از دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد. بعد از اتمام تحصیلات جهت کار عازم کویت شد و یک شرکت مهندسی تاسیس نمود. ولی بیشتر اوقات او صرف مسائل سیاسی می‌شد در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹ به همراه صلاح خلف و فاروق قدومی و خلیل الوزیر و خالد الحسن جنبش فتح را که فعالیت زیر زمینی داشت تأسیس کرد و همزمان به چاپ یک مجله سیاسی مبادرت ورزید، در سال ۱۹۶۴، با هدف گسترش جنبش انقلابی فلسطین به اردن رفت و به توسعه و تقویت الفتح در اردن پرداخت. یاسر عرفات در سال ۱۹۶۵، به عنوان دبیر کل سازمان آزادی بخش فلسطین انتخاب شد و از همان زمان آموزش اعضاء سازمان الفتح را آغاز کرد، در سال ۱۹۶۸ با پیروزی در نبرد شهر کرامه در اردن بر علیه نیروهای اسرائیلی نامش زبانزد عام و خاص در جهان عرب و دنیای سیاست شد. با گسترش الفتح این نیرو به لبنان هم راه پیدا کرد،		یاسر عرفات در سن ۱۹ سالگی با شروع جنگ اعراب و اسرائیل، تحصیلات خود را در دانشگاه رها کرد و راهی جبهه جنگ در مناطق اشغالی و غزه شد. و با درجه ستوانی در ارتش مصر به خدمت پرداخت. در این دوره عرفات در زمینه مواد منفجره و تخریب تخصص پیدا کرد که بعدها در تشکیل شاخه نظامی جنبش فتح بنام «العاصفه» این تجربیات را بکار گرفت. بعد از اینکه در مناطق اشغالی اوضاع نسبتاً آرام شد، عرفات برای تشکیل کشور مستقل فلسطین، دوباره به دانشگاه بازگشت و به تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۶، با مدرک کارشناسی در رشته مهندسی از دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد. بعد از اتمام تحصیلات جهت کار عازم کویت شد و یک شرکت مهندسی تاسیس نمود. ولی بیشتر اوقات او صرف مسائل سیاسی می‌شد در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹ به همراه صلاح خلف و فاروق قدومی و خلیل الوزیر و خالد الحسن جنبش فتح را که فعالیت زیر زمینی داشت تأسیس کرد و همزمان به چاپ یک مجله سیاسی مبادرت ورزید، در سال ۱۹۶۴، با هدف گسترش جنبش انقلابی فلسطین به اردن رفت و به توسعه و تقویت الفتح در اردن پرداخت. یاسر عرفات در سال ۱۹۶۵، به عنوان دبیر کل سازمان آزادی بخش فلسطین انتخاب شد و از همان زمان آموزش اعضاء سازمان الفتح را آغاز کرد، در سال ۱۹۶۸ با پیروزی در نبرد شهر کرامه در اردن بر علیه نیروهای اسرائیلی نامش زبانزد عام و خاص در جهان عرب و دنیای سیاست شد. با گسترش الفتح این نیرو به لبنان هم راه پیدا کرد،[[پرونده:جوانی عرفات.jpg\|جایگزین=جوانی یاسر عرفات\|بندانگشتی\|جوانی یاسر عرفات]]با وجود قرارداد آتش بس ميان لبنان و اسرائيل، اين كشور به بهانه كشته شدن سفير كشورش در لندن، در سال ۱۹۸۲ ميلادى به لبنان هجوم برد و غرب اين كشور، يعنى جايى كه ياسر عرفات و ديگر رهبران «سازمان آزادیبخش فلسطین»، مستقر بودند را اشغال كرد.

	با وجود قرارداد آتش بس ميان لبنان و اسرائيل، اين كشور به بهانه كشته شدن سفير كشورش در لندن، در سال ۱۹۸۲ ميلادى به لبنان هجوم برد و غرب اين كشور، يعنى جايى كه ياسر عرفات و ديگر رهبران «سازمان آزادیبخش فلسطین»، مستقر بودند را اشغال كرد.

	عرفات به همراه بسيارى از يارانش از طريق كشتى خود را به تونس رساندند و بعد از مدتی مرکز این سازمان به تونس منتقل شد،		عرفات به همراه بسيارى از يارانش از طريق كشتى خود را به تونس رساندند و بعد از مدتی مرکز این سازمان به تونس منتقل شد،
خط ۷۴:		خط ۷۲:

	== یاسر عرفات در نگاه دیگران ==		== یاسر عرفات در نگاه دیگران ==
	<blockquote>آمانون کاپلیوک (نویسنده اسرائیلی - فرانسوی) می‌گوید:</blockquote>[[پرونده:~~جوانی عرفات~~.jpg\|جایگزین=~~جوانی~~ یاسر عرفات\|بندانگشتی\|~~جوانی~~ یاسر عرفات]]<blockquote>«من آنچه را که باور دارم می‌گویم، و وظیفه‌ی مطبوعاتی خود را انجام می‌دهم. تنها خطای من شاید، گفتن حقیقت پیش از دیگران است و اضافه کنم که من عرفات را ستایش نمی‌کنم، من این مرد را بسیار خوب می‌شناسم و به او توجه دارم؛ زیرا او در سختی‌ها و خوشی‌ها، مظهر خلق فلسطین است. نه می‌شود قابلیت‌هایش را منکر شد و نه پراگماتیسم استثنایی‌اش را» یاسر عرفات، دارای نوعی حس ششم در برابر خطر است؛ وی مردی مبارز، پراگماتیک، تعادل گرا، و عموماً دور‌اندیش بوده و ایمان به آرمانش و نیز قابلیت‌هایش بارها به یاری اش شتافته است . شخصیت عرفات به جنبش ملی فلسطین دوام بخشیده و تلاش‌هایش موجب شناسایی این جنبش و حقوق خلق فلسطین در سطح جهانی شده است؛ شم سیاسی وی همیشه به سودش تمام نشد و به خصوص از زمانی که در فلسطین و در رأس تشکیلات خودگردان قرار گرفت ؛ بیش از دو سال که دولت اسرائیل او را در رام‌الله عملاً زندانی کرد اجحاف‌ها و رفتارهای تحقیرآمیز اسرائیل، چون پتک بر سر او و مردمش فرود آمد نا امیدی‌ها، ممنوعیت‌ها و رنج‌های پس از شکست نویدهای صلح، بعد از ۱۹۹۳، بر نارضایتی و سرخوردگی‌هایش افزود. اسرائیل، آمریکا و چند محفل اروپایی علیه عرفات یک جنگ روانی در پیش گرفته‌اند، باقی جهان برعکس، روش برخورد آمریکا و اسرائیل را با او محکوم کردند. عرفات نسبت به تیره بختی‌های مردم یهودی بسیار حساس بوده و همیشه علاقه‌مند به کسب اطلاع بود. زشت نشان دادن چهره یاسر عرفات به اراده‌ی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در سال ۱۹۹۷ آغاز شد؛ او که نمی‌خواست قرارداد اسلو با به اجرا بگذارد، راه توطئه علیه عرفات را پیش گرفت. در قرارداد کمپ دیوید در سال ۲۰۰۰، باراک کوچک‌ترین امتیازی در مورد بیت‌المقدس و پناهندگان نداد و بیل کلینتون به عرفات خیانت کرد. بازدید آریل شارون از صحن مسجدالاقصی موجب آغاز انتفاضه دوم گردید و باراک علی‌رغم اخطار عرفات، کوچک‌ترین اقدامی برای مخالفت با این کار انجام نداد. زندگی عرفات در مصر، با مبارزه‌ی افسران آزاد و نیز اخوان المسلمین جهت کسب قدرت هم‌زمان بود و شاید به خاطر وقایع آن زمان است که عرفات همواره کوشش کرده، این دوقطب متضاد یعنی اسلام گرایی و ناسیونالیسم عرب را با هم آشتی دهد. نلسون ماندلا در پیش‌گفتار کتاب آمنون کاپلیوک می‌نویسد: «شرایط سختی را که در دو سال گذشته در رام‌الله بر عرفات تحمیل کرده‌اند، بیش از این‌که او را تحقیر نماید، آنانی را که مسبب این وضع هستند، بی آبرو می‌کند... پرزیدنت یاسر عرفات تا ابد، نماد قهرمانی برای تمام خلق‌های جهان که در راه عدالت و آزادی مبارزه می‌کنند، خواهد بود».</blockquote>~~[[پرونده:ابو عمار.jpg\|جایگزین=یاسر عرفات ملقب به ابو عمار\|بندانگشتی\|<blockquote>یاسر عرفات ملقب به ابو عمار</blockquote>]]~~<blockquote>عرفات این رهبر سازش ناپذیر بر سر آرمان‌های اساسی خلق خود کوتاه نخواهد آمد؛ آرمان‌هایی که در تشکیل دولتی مستقل در سرزمین‌های کرانه‌ی باختری رود اردن و غزه که پایتختش بیت‌المقدس باشد و شناسایی اصولیِ حق بازگشتِ پناهندگان خود را نشان می‌دهد.<ref>[http://www.peykarandeesh.org/felestin/201-kapelioukamnon-arafat.html معرفی کتاب زندگی نامه یاسر عرفات، وب سایت اندیشه و کار]</ref></blockquote>		<blockquote>آمانون کاپلیوک (نویسنده اسرائیلی - فرانسوی) می‌گوید:</blockquote>[[پرونده:ابو عمار.jpg\|جایگزین=یاسر عرفات ملقب به ابو عمار\|بندانگشتی\|<blockquote>یاسر عرفات ملقب به ابو عمار</blockquote>]]<blockquote>«من آنچه را که باور دارم می‌گویم، و وظیفه‌ی مطبوعاتی خود را انجام می‌دهم. تنها خطای من شاید، گفتن حقیقت پیش از دیگران است و اضافه کنم که من عرفات را ستایش نمی‌کنم، من این مرد را بسیار خوب می‌شناسم و به او توجه دارم؛ زیرا او در سختی‌ها و خوشی‌ها، مظهر خلق فلسطین است. نه می‌شود قابلیت‌هایش را منکر شد و نه پراگماتیسم استثنایی‌اش را» یاسر عرفات، دارای نوعی حس ششم در برابر خطر است؛ وی مردی مبارز، پراگماتیک، تعادل گرا، و عموماً دور‌اندیش بوده و ایمان به آرمانش و نیز قابلیت‌هایش بارها به یاری اش شتافته است . شخصیت عرفات به جنبش ملی فلسطین دوام بخشیده و تلاش‌هایش موجب شناسایی این جنبش و حقوق خلق فلسطین در سطح جهانی شده است؛ شم سیاسی وی همیشه به سودش تمام نشد و به خصوص از زمانی که در فلسطین و در رأس تشکیلات خودگردان قرار گرفت ؛ بیش از دو سال که دولت اسرائیل او را در رام‌الله عملاً زندانی کرد اجحاف‌ها و رفتارهای تحقیرآمیز اسرائیل، چون پتک بر سر او و مردمش فرود آمد نا امیدی‌ها، ممنوعیت‌ها و رنج‌های پس از شکست نویدهای صلح، بعد از ۱۹۹۳، بر نارضایتی و سرخوردگی‌هایش افزود. اسرائیل، آمریکا و چند محفل اروپایی علیه عرفات یک جنگ روانی در پیش گرفته‌اند، باقی جهان برعکس، روش برخورد آمریکا و اسرائیل را با او محکوم کردند. عرفات نسبت به تیره بختی‌های مردم یهودی بسیار حساس بوده و همیشه علاقه‌مند به کسب اطلاع بود. زشت نشان دادن چهره یاسر عرفات به اراده‌ی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در سال ۱۹۹۷ آغاز شد؛ او که نمی‌خواست قرارداد اسلو با به اجرا بگذارد، راه توطئه علیه عرفات را پیش گرفت. در قرارداد کمپ دیوید در سال ۲۰۰۰، باراک کوچک‌ترین امتیازی در مورد بیت‌المقدس و پناهندگان نداد و بیل کلینتون به عرفات خیانت کرد. بازدید آریل شارون از صحن مسجدالاقصی موجب آغاز انتفاضه دوم گردید و باراک علی‌رغم اخطار عرفات، کوچک‌ترین اقدامی برای مخالفت با این کار انجام نداد. زندگی عرفات در مصر، با مبارزه‌ی افسران آزاد و نیز اخوان المسلمین جهت کسب قدرت هم‌زمان بود و شاید به خاطر وقایع آن زمان است که عرفات همواره کوشش کرده، این دوقطب متضاد یعنی اسلام گرایی و ناسیونالیسم عرب را با هم آشتی دهد. نلسون ماندلا در پیش‌گفتار کتاب آمنون کاپلیوک می‌نویسد: «شرایط سختی را که در دو سال گذشته در رام‌الله بر عرفات تحمیل کرده‌اند، بیش از این‌که او را تحقیر نماید، آنانی را که مسبب این وضع هستند، بی آبرو می‌کند... پرزیدنت یاسر عرفات تا ابد، نماد قهرمانی برای تمام خلق‌های جهان که در راه عدالت و آزادی مبارزه می‌کنند، خواهد بود».</blockquote><blockquote>عرفات این رهبر سازش ناپذیر بر سر آرمان‌های اساسی خلق خود کوتاه نخواهد آمد؛ آرمان‌هایی که در تشکیل دولتی مستقل در سرزمین‌های کرانه‌ی باختری رود اردن و غزه که پایتختش بیت‌المقدس باشد و شناسایی اصولیِ حق بازگشتِ پناهندگان خود را نشان می‌دهد.<ref>[http://www.peykarandeesh.org/felestin/201-kapelioukamnon-arafat.html معرفی کتاب زندگی نامه یاسر عرفات، وب سایت اندیشه و کار]</ref></blockquote>

	== گزیده سخنرانی عرفات در ملل متحد ==		== گزیده سخنرانی عرفات در ملل متحد ==

Safa در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۱۱

2019-10-13T13:11:38Z

نمایش تغییرات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|1148x1148px]]		[[پرونده:برای صفحه تمرین.jpg\|بندانگشتی\|1148x1148px]]
	~~{{جعبه زندگینامه~~
	~~\|نام_شخص=بهمن فتاحی (میلاسی)~~
	~~\|تصویر=بهمن فتاحی1.jpg~~
	~~\|عرض_تصویر=260px~~
	~~\|توضیح_تصویر=شهید قیام سراسری، بهمن فتاحی~~
	~~\|تاریخ_تولد=~~
	~~\|محل_تولد=لردگان~~
	~~\|تاریخ_مرگ=~~
	~~\|ملیت=~~
	~~\|محل_مرگ=لردگان~~
	~~\|مدفن=~~
	~~\|علت مرگ=شلیک مستقیم نیروهای حکومتی به بدن~~
	~~\|شناخته‌شده برای=~~
	~~\|همسر=~~
	~~\|والدین=~~
	~~\|تاریخ تولد=نامشخص~~
	~~\|تاریخ مرگ=۱۷ دی ۱۴۰۴}}~~
	'''بهمن فتاحی'''، متاهل و پدر دو فرند اهل لرگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، در شامگاه چهارشنبه ۱۷ دی‌ماه در جریان [[اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر حکومتی جان خود را از دست داد. خشونت نیروهای حکومتی به حدی شدید بود که علاوه بر بهمن فتاحی بیش از ۶ شهروند معترض دیگر مورد اصابت شلیک مستقیم گلوله‌های نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند و کشته شدند.

	شمار [[جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴]]، تا ۱۷ دی‌ماه به بیش از ۴۲ تن رسیده است که ۹ تن از این جانباختگان از شهروندان لردگان بوده‌اند. در جریان اعتراضات لردگان شمار بسیاری نیز مجروح شده‌اند. ویدئوهای منتشرشده در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که نیروهای حکومتی برای سرکوب مردم معترض از فشنگ‌های جنگی استفاده کرده‌اند.<ref>[https://hengaw.net/fa/news/2026/01/article-60 گزارش هه‌نگاو از کشته شدن هفت شهروند لُر توسط نیروهای حکومتی در لردگان - سازمان حقوق بشری هه‌نگاو]</ref>

	~~== زمینه اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ ==~~
	اعتراضات سراسری ایران در سال ۱۴۰۴، ریشه در بحران عمیق اقتصادی، معیشتی و حکمرانی دارد که طی ماه‌های اخیر با سقوط مستمر ارزش پول ملی، جهش نرخ ارز به بیش از ۱۴۰ هزار تومان، افزایش تورم، رکود گسترده بازار و کاهش شدید قدرت خرید شهروندان تشدید شده است. اعتراضات از اعتصاب بازار تهران در روز نخست (۷ دی ۱۴۰۴) آغاز شد و به سرعت به اعتراضات در دیگر اقشار جامعه در شهرهای مختلف گسترش یافت.

	طی روزهای دوم تا کنون، اعتراضات به شکل تجمعات خیابانی، راهپیمایی‌ها، اعتصاب کسبه و پیوستن دانشجویان در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران، شهید بهشتی، صنعتی شریف و اصفهان ادامه پیدا کرد. شیوه‌های اعتراض شامل اعتصاب، اعتراض، تظاهرات خیابانی و سردادن شعارهای ضدحکومتی تمرکز دارد.

	واکنش نیروهای انتظامی و امنیتی با افزایش حضور نیروها، استفاده از گاز اشک‌آور، تیراندازی (از جمله با سلاح ساچمه‌ای) و بازداشت شهروندان همراه بوده، که منجر به خشونت، کشته‌شدگان و زخمی‌ها در شهرهای مختلف شده است. در جریان این اعترضات شماری از شهروندان کشته و بسیاری نیز مجروح و دستگیر شده‌اند. این اعتراضات بیانگر عمق نارضایتی‌های انباشته در جامعه ایران است.<ref>[https://www.hra-news.org/2026/hranews/a-e22c7813/ گزارش تفصیلی از روز دهم اعتراضات؛ ۳۶ جان باخته در ۲۸۵ اعتراض - هرانا]</ref>

	مردم معترض شهرستان لردگان نیز مانند شهرهای دیگر به اعتراضات سراسری پیوستند و خیابان‌های این شهر صحنه‌ی درگیری بین مردم معترض و نیروهای سرکوبگر حکومتی بود.

	~~== منابع ==~~