عماد رام - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Safa در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۰

2026-05-24T07:10:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۰
خط ۸:		خط ۸:
	\| نام_اصلی =عماد رام		\| نام_اصلی =عماد رام
	\| نام_مستعار =		\| نام_مستعار =
	\| تولد = ۱۳۰۹ ~~خورشیدی~~		\| تولد = ۱۱ اسفند ۱۳۰۹
	\| مرگ = ۳ خرداد ۱۳۸۲ خورشیدی آلمان		\| مرگ = ۳ خرداد ۱۳۸۲ خورشیدی آلمان
	\|علت مرگ =		\|علت مرگ =

Safa در ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۹

2026-05-24T07:09:22Z

Safa: /* خروج از ایران */

2026-05-23T17:54:31Z

خروج از ایران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۴
خط ۹۱:		خط ۹۱:

	== خروج از ایران ==		== خروج از ایران ==
	پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای ~~آف این کارم شتاب~~ (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های ~~کودکان…~~ امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجام آن شد.		پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای آفتاب (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های کودکان، تمام سعی‌ام بر آن بود که ضمن اشاعه فرهنگ غنی ایران، از این راه رابطه‌ام با خانواده‌ها قطع نگردد. امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجام آن شد.

	ضمناً در این گیرودار از مزاحمت‌های مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده‌ام را درهم می‌ریختند.		ضمناً در این گیرودار از مزاحمت‌های مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده‌ام را درهم می‌ریختند.

	در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا ~~دیرنشده~~ و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم.		در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا دیر نشده و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم.

	کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده‌یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود.		کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده‌یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود.

Safa: /* دستگیری */

2026-05-23T14:40:40Z

دستگیری

نمایش تغییرات

Khosro در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۷

2026-05-22T06:57:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۷
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	}}		}}

	'''عماد رام،''' (زاده ۱۳۰۹ ساری - درگذشته ۱۳۸۲ آلمان) عماد‌ رام نوازنده فلوت، خواننده و آهنگساز برجسته‌ی ایرانی است.او در شهر ساری متولد شد و از ۶ سالگی با نی‌‌ نیزارها به نواختن فلوت می‌پرداخت در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون را نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای مهم منصوب شد. عماد‌ رام پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به ضبط و پخش نوارهای «وطن با شبانه» پرداخت اما در همین رابطه دستگیر و محکوم به زندان و شلاق شد. او پس از آزادی به آلمان مهاجرت کرد و در ~~کنسرتهای~~ بزرگ در نقاط مختلف اروپا و آمریکا برنامه اجرا کرد. عماد رام سال ۱۳۷۳ به شورای ملی مقاومت ایران پیوست. او بارها در میان مجاهدین و رزمندگان ارتش آزادی برنامه اجرا کرد.عماد رام در سوم خرداد ۱۳۸۲ در آلمان درگذشت. همسر او فلور صدودی همچنان عضو شورای ملی مقاومت است.		'''عماد رام،''' (زاده ۱۳۰۹ ساری - درگذشته ۱۳۸۲ آلمان) عماد‌ رام نوازنده فلوت، خواننده و آهنگساز برجسته‌ی ایرانی است.او در شهر ساری متولد شد و از ۶ سالگی با نی‌‌ نیزارها به نواختن فلوت می‌پرداخت.

			عماد رام در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون را نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای مهم منصوب شد. عماد‌ رام پس از [[انقلاب ضد سلطنتی\|انقلاب ضدسلطنتی]] سال ۱۳۵۷ به ضبط و پخش نوارهای «وطن با شبانه» پرداخت اما در همین رابطه دستگیر و محکوم به زندان و شلاق شد.

			او پس از آزادی به آلمان مهاجرت کرد و در کنسرت‌های بزرگ در نقاط مختلف اروپا و آمریکا برنامه اجرا کرد. عماد رام سال ۱۳۷۳ به [[شورای ملی مقاومت ایران]] پیوست. او بارها در میان [[سازمان مجاهدین خلق ایران\|مجاهدین]] و رزمندگان [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران\|ارتش آزادی]] برنامه اجرا کرد. عماد رام در سوم خرداد ۱۳۸۲ در آلمان درگذشت. همسر او فلور صدودی همچنان عضو شورای ملی مقاومت است.

Khosro در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۴

2026-05-22T06:54:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۴
خط ۵:		خط ۵:
	\| اندازه_تصویر =		\| اندازه_تصویر =
	\| دورنما =		\| دورنما =
	\| پس‌زمینه =		\|اندازه تصویر=240\| پس‌زمینه =
	\| نام_اصلی =عماد رام		\| نام_اصلی =عماد رام
	\| نام_مستعار =		\| نام_مستعار =
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	عماد رام پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] به ضبط و پخش نوارهای «وطن با شبانه» پرداخت که از شعر، کلام و آهنگهای ملی و وطنی سرشار بود.		عماد رام پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] به ضبط و پخش نوارهای «وطن با شبانه» پرداخت که از شعر، کلام و آهنگهای ملی و وطنی سرشار بود.
	[[پرونده:عماد رام در یکی از کنسرتهایش.jpg\|جایگزین=عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|بندانگشتی\|عماد رام در یکی از کنسرتهایش]]		[[پرونده:عماد رام در یکی از کنسرتهایش.jpg\|جایگزین=عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|بندانگشتی\|عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|271x271پیکسل]]
	عمادرام در بزرگترین کنسرتها در نقاط مختلف اروپا و آمریکا با ارکسترهای بزرگ جهانی شرکت داشت و تحسین همگان را برانگیخت.		عمادرام در بزرگترین کنسرتها در نقاط مختلف اروپا و آمریکا با ارکسترهای بزرگ جهانی شرکت داشت و تحسین همگان را برانگیخت.

خط ۷۱:		خط ۷۱:
	*منحنی هنر نسبت به پیشینیان سقوط کرده‌بود، کار اساتیدی همچون درویش‌خان، رکن‌الدین خان و صبا و … چون مکتبی بود پس از سال‌ها همچنان پابرجا مانده‌است و کار بعضی از شبه هنرمندان چون سرابی بود، اثری از آثارشان باقی نمانده. مکتبی‌ها به دنبال هنر بودند، دود چراغ می‌خوردند و دو زانو دستِ ادب بر سینه در برابر استادان می‌نشستند، لذا آثارشان نیز پایدار ماند و شبه هنرمندان از لوح دلها زدوده شدند. من گاهی برای اینکه آموزش فرهنگی و اخلاقی بگیرم نزد شادروان اسماعیل مهرتاش می‌رفتم، روزی نقل کرد در هنگام جوانی که من و علی اکبر شهنازی برای مشق تار خدمت درویش‌خان می‌رفتیم، روزی از قسمت روابط فرهنگی ایران و فرانسه پاکتی آوردند که محتوی یکصد تومان بود. در آن زمان یکصد تومان فوق‌العاده ارزش داشت و اگر کسی در کوچه‌ای صد تومان پول داشت آن کوچه به کوچه صد تومانی‌ها معروف می‌شد.		*منحنی هنر نسبت به پیشینیان سقوط کرده‌بود، کار اساتیدی همچون درویش‌خان، رکن‌الدین خان و صبا و … چون مکتبی بود پس از سال‌ها همچنان پابرجا مانده‌است و کار بعضی از شبه هنرمندان چون سرابی بود، اثری از آثارشان باقی نمانده. مکتبی‌ها به دنبال هنر بودند، دود چراغ می‌خوردند و دو زانو دستِ ادب بر سینه در برابر استادان می‌نشستند، لذا آثارشان نیز پایدار ماند و شبه هنرمندان از لوح دلها زدوده شدند. من گاهی برای اینکه آموزش فرهنگی و اخلاقی بگیرم نزد شادروان اسماعیل مهرتاش می‌رفتم، روزی نقل کرد در هنگام جوانی که من و علی اکبر شهنازی برای مشق تار خدمت درویش‌خان می‌رفتیم، روزی از قسمت روابط فرهنگی ایران و فرانسه پاکتی آوردند که محتوی یکصد تومان بود. در آن زمان یکصد تومان فوق‌العاده ارزش داشت و اگر کسی در کوچه‌ای صد تومان پول داشت آن کوچه به کوچه صد تومانی‌ها معروف می‌شد.
	*درویش‌خان گفت: گمان نمی‌کنم که فرهنک و کار فرهنگی پاداش داشته باشد و از پول امتناع ورزید. پس از ساعتی در همان جلسه رو کرد به حاجی علی‌اکبر‌خان که نسبتآ ثروتمند بود و ماهانه سه تومان بابت حق‌التدریس می‌پرداخت و گفت: پول‌ داری حق‌التدریس ماه آینده خود را بپردازی؟ و پس از اینکه سه تومان را که مبلغ نسبتا قابل توجهی بود گرفت، نوکرش را صدا زد و گفت: این سه تومان را بده این همسایه ارمنی که امروز زنش مرده و پول کفن و دفنش را ندارد. حالا شما این را مقایسه کنید با کسانی که اسم خود را هنرمند گذاشته بودند و شبها به کاباره‌ها و … هجوم می‌آوردند برای انباشتن جیب خود؛ و این تفاوت بود که هنر امثال درویش‌خان را ماندنی کرد.		*درویش‌خان گفت: گمان نمی‌کنم که فرهنک و کار فرهنگی پاداش داشته باشد و از پول امتناع ورزید. پس از ساعتی در همان جلسه رو کرد به حاجی علی‌اکبر‌خان که نسبتآ ثروتمند بود و ماهانه سه تومان بابت حق‌التدریس می‌پرداخت و گفت: پول‌ داری حق‌التدریس ماه آینده خود را بپردازی؟ و پس از اینکه سه تومان را که مبلغ نسبتا قابل توجهی بود گرفت، نوکرش را صدا زد و گفت: این سه تومان را بده این همسایه ارمنی که امروز زنش مرده و پول کفن و دفنش را ندارد. حالا شما این را مقایسه کنید با کسانی که اسم خود را هنرمند گذاشته بودند و شبها به کاباره‌ها و … هجوم می‌آوردند برای انباشتن جیب خود؛ و این تفاوت بود که هنر امثال درویش‌خان را ماندنی کرد.
	[[پرونده:عماد رام در دوران جوانی.jpg\|جایگزین=عماد رام در دوران جوانی\|بندانگشتی\|عماد رام در دوران جوانی]]		[[پرونده:عماد رام در دوران جوانی.jpg\|جایگزین=عماد رام در دوران جوانی\|بندانگشتی\|عماد رام در دوران جوانی\|276x276پیکسل]]

	== دستگیری ==		== دستگیری ==
خط ۷۹:		خط ۷۹:
	== خروج از ایران ==		== خروج از ایران ==
	پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای آف این کارم شتاب (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های کودکان… امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجام آن شد. ضمناً در این گیرودار از مزاحمتهای مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده‌ام را درهم می‌ریختند. در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا دیرنشده و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم. کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده‌یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود. او ضمن بحث و گفتگو با من، کتابها و فیلمهایی از مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت را در اختیارم قرار می‌داد. رفته رفته پی بردم که گمشدهٌ خود را باز خواهم‌یافت لذا، به مبارزهٌ سی سالهٌ سازمان مجاهدین خلق و اعضای شورای ملی مقاومت پی بردم. به خصوص، در فیلمهای اوایل انقلاب ـ که حاوی سخنان آقای رجوی در امجدیه، تبریز و شمال ایران بودـ آتش حقیقت مردم‌خواهی و ایران‌دوستی را در وجود ایشان شعله‌ور دیدم و یقینم شد ایشان رهبر جنبشی است که منشاٌ مبارزه‌اش همان صداقت، فداکاری به خاطر مردم ایران می‌باشد.		پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای آف این کارم شتاب (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های کودکان… امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجام آن شد. ضمناً در این گیرودار از مزاحمتهای مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده‌ام را درهم می‌ریختند. در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا دیرنشده و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم. کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده‌یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود. او ضمن بحث و گفتگو با من، کتابها و فیلمهایی از مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت را در اختیارم قرار می‌داد. رفته رفته پی بردم که گمشدهٌ خود را باز خواهم‌یافت لذا، به مبارزهٌ سی سالهٌ سازمان مجاهدین خلق و اعضای شورای ملی مقاومت پی بردم. به خصوص، در فیلمهای اوایل انقلاب ـ که حاوی سخنان آقای رجوی در امجدیه، تبریز و شمال ایران بودـ آتش حقیقت مردم‌خواهی و ایران‌دوستی را در وجود ایشان شعله‌ور دیدم و یقینم شد ایشان رهبر جنبشی است که منشاٌ مبارزه‌اش همان صداقت، فداکاری به خاطر مردم ایران می‌باشد.
	[[پرونده:مجسمه‌ی عماد رام.jpg\|جایگزین=مجسمه‌ی عماد رام\|بندانگشتی\|مجسمه‌ی عماد رام- رضا اولیا]]		[[پرونده:مجسمه‌ی عماد رام.jpg\|جایگزین=مجسمه‌ی عماد رام\|بندانگشتی\|مجسمه‌ی عماد رام- رضا اولیا\|380x380پیکسل]]

	== پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران ==		== پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران ==
خط ۱۰۸:		خط ۱۰۸:

	«عماد‌جان» که در سراسر زندگی بی‌قرار و آرامش، همواره آرزومند و جان ـ شیفته آزادی ایران زمین و سامان گرفتن زندگی مردم این زیباترین وطن بود، اینک، به ظاهر، در میان ما نیست، اما یادها و یادگارها و خاطرات و جای پای او، برای همیشه در دل و جان تک تک مشتاقان آزادی ایران، جاودانه، باقی خواهد‌ماند. عمادجان، همیشه با ماست، ایران و ایرانی که او یه عمر براشون ترانه خوند و به عشق ایران رو صحنه موند، هرگز او را تنها نخواهدگذاشت.		«عماد‌جان» که در سراسر زندگی بی‌قرار و آرامش، همواره آرزومند و جان ـ شیفته آزادی ایران زمین و سامان گرفتن زندگی مردم این زیباترین وطن بود، اینک، به ظاهر، در میان ما نیست، اما یادها و یادگارها و خاطرات و جای پای او، برای همیشه در دل و جان تک تک مشتاقان آزادی ایران، جاودانه، باقی خواهد‌ماند. عمادجان، همیشه با ماست، ایران و ایرانی که او یه عمر براشون ترانه خوند و به عشق ایران رو صحنه موند، هرگز او را تنها نخواهدگذاشت.
	[[پرونده:زنده یاد عماد رام.jpg\|جایگزین=زنده یاد عماد رام\|بندانگشتی\|زنده یاد عماد رام]]		[[پرونده:زنده یاد عماد رام.jpg\|جایگزین=زنده یاد عماد رام\|بندانگشتی\|زنده یاد عماد رام\|267x267پیکسل]]
	این هم دو بیت از ترانه خاطره‌انگیز «گذشته‌های شیرین» «عمادجان»، که خواننده و نوازنده‌اش خود او بود:		این هم دو بیت از ترانه خاطره‌انگیز «گذشته‌های شیرین» «عمادجان»، که خواننده و نوازنده‌اش خود او بود:

Khosro در ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۴۰

2026-05-22T06:40:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی		{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی
	\| نام =عماد رام		\| نام =عماد رام
	\| تصویر =عماد ~~رام~~.jpg		\| تصویر =عماد رام،هنرمند.jpg
	\| توضیح_تصویر =عماد رام نوازنده فلوت و خواننده پاپ		\| توضیح_تصویر =عماد رام نوازنده فلوت و خواننده پاپ
	\| اندازه_تصویر =		\| اندازه_تصویر =

Safa در ‏۳۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۵۴

2024-01-30T20:54:37Z

نمایش تغییرات

Rah: /* پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران */

2023-05-22T13:16:07Z

پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۶
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	== خروج از ایران ==		== خروج از ایران ==
	پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای آف این کارم شتاب (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های کودکان… امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجامد. ضمناً در این گیرودار از مزاحمتهای مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده ام را درهم می‌ریختند. در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا دیرنشده و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم. کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود. او ضمن بحث و گفتگو با من، کتابها و فیلمهایی از مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت را در اختیارم قرار می‌داد. رفته رفته پی بردم که گمشدهٌ خود را باز خواهم یافت لذا، به مبارزهٌ سی سالهٌ سازمان مجاهدین خلق و اعضای شورای ملی مقاومت پی بردم. به خصوص، در فیلمهای اوایل انقلاب ـ که حاوی سخنان آقای رجوی در امجدیه، تبریز و شمال ایران بودـ آتش حقیقت مردم خواهی و ایران دوستی را در وجود ایشان شعله‌ور دیدم و یقینم شد ایشان رهبر جنبشی است که منشاٌ مبارزه اش همان صداقت، فداکاری به خاطر مردم ایران می‌باشد.		پس از آزادی از زندان به این فکر افتادم که در برابر چنین حکومتی نباید لب فروبست و آرام نشست، لذا به تهیه و پخش نوارهایی دست زدم به نامهای حافظ، همتای آف این کارم شتاب (دربارهٌ مولوی) و قصه‌های کودکان… امّا، متأسّفانه باز هم حکومت مانع انجامد. ضمناً در این گیرودار از مزاحمتهای مأموران رژیم در امان نبودم. آنها هر وقت دلشان می‌خواست بدون اطلاع قبلی در ساعات مختلف آرامش زندگی من و خانواده ام را درهم می‌ریختند. در این روزهای سیاه می‌شنیدم که جوانان رشید ما را به جرم آزادیخواهی گروه گروه تیرباران می‌کردند یا به چوبه دار می‌سپردند. به ناچار تصمیم گرفتم تا دیرنشده و اقدام به دستگیریم نکردند، برخلاف تمایلم، ایران را ترک کنم و با همسر و فرزندانم در آلمان رَحلِ اقامت افکنم… با ورودم به آلمان سعی کردم تاحدّ ممکن در اغلب اجتماع هموطنانم برای تظاهرات ضد رژیم شرکت کنم. کما این که در اغلب تظاهرات حضور داشتم. اما دیری نپایید که همین اجتماعات از هم پاشیده شد و دیگر این‌گونه تظاهرات به ندرت برپا می‌شد و من مجبور شدم دوسالی از مباره دست برداشته کنج عُزلت اختیار کنم. در این فاصلهٌ دوسال همیشه به دنبال گمشده یی می‌گشتم که عاشق ملت و وطن باشد که من در شعاع حمایت او بتوانم به مبارزهٌ خود ادامه دهم و همین‌طور هم شد. دوستی داشتم که عضو شورای ملی مقاومت بود. او ضمن بحث و گفتگو با من، کتابها و فیلمهایی از مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت را در اختیارم قرار می‌داد. رفته رفته پی بردم که گمشدهٌ خود را باز خواهم یافت لذا، به مبارزهٌ سی سالهٌ سازمان مجاهدین خلق و اعضای شورای ملی مقاومت پی بردم. به خصوص، در فیلمهای اوایل انقلاب ـ که حاوی سخنان آقای رجوی در امجدیه، تبریز و شمال ایران بودـ آتش حقیقت مردم خواهی و ایران دوستی را در وجود ایشان شعله‌ور دیدم و یقینم شد ایشان رهبر جنبشی است که منشاٌ مبارزه اش همان صداقت، فداکاری به خاطر مردم ایران می‌باشد.
	[[پرونده:عماد رام ~~اسطوره معاصر عضو شورای ملی مقاومت ایران1~~.jpg\|جایگزین=~~تندیس~~ عماد رام ~~-اثر استاد رضا اولیا~~\|بندانگشتی\|~~تندیس~~ عماد رام -~~اثر استاد~~ رضا اولیا]]		[[پرونده:مجسمه‌ی عماد رام.jpg\|جایگزین=مجسمه‌ی عماد رام\|بندانگشتی\|مجسمه‌ی عماد رام- رضا اولیا]]

	== پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران ==		== پیوستن به شورای ملی مقاومت ایران ==

Rah: /* درگذشت */

2023-05-16T20:32:12Z

درگذشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۳۲
خط ۹۶:		خط ۹۶:

	== درگذشت ==		== درگذشت ==
	~~قلب بی قرار و آرام «عماد رام»،~~ پس از هفتاد و دو سال ~~شور و تپشی دریاوار،~~ سرانجام در سوم ~~خرداد۱۳۸۲، از تپش بازماند~~ و ~~به آرامشی ابدی فروخفت~~ و یاران و همرزمان و ~~دوستدارانش را به ماتمی پایان ناپذیر فروبرد~~.		عماد رام پس از هفتاد و دو سال سرانجام در سوم خرداد۱۳۸۲ درگذشت. مراسم تشییع و خاکسپاری او صبح روز ۹ خرداد ۱۳۸۲با حضور خانوادهٌ رام و صدها تن از یاران و همرزمان و دوستداران این هنرمند بزرگ در گورستان بریف هوف شهر دوسِلدُرف آلمان برگزار شد.

	مراسم تشییع و خاکسپاری، جاودانه یاد، عماد رام، هنرمند و استاد نامدار موسیقی ایران و عضو شورای ملی مقاومت، صبح روز ۹ خرداد ۱۳۸۲با حضور خانوادهٌ رام و صدها تن از یاران و همرزمان و دوستداران این هنرمند بزرگ در گورستان بریف هوف شهر دوسِلدُرف آلمان برگزار شد.		==پیام تسلیت مریم رجوی==

	~~پیام تسلیت مسئول شورای ملی مقاومت~~		[[مریم رجوی]] پس از درگذشت عماد رام طی پیامی گفت:

	~~در فقدان استاد نامدار موسیقی و هنر ایران عماد رام~~

	~~«لبم چو گل خندان ـ دو دیده‌ام دریاست~~

	~~لب از برون خندد ـ دل از درون گرید~~

	~~ز برق چشمانم ـ نشانه‌ای پیداست~~

	~~ز برق چشمانم ـ نشانه یی پیداست~~[[پرونده:عماد رام در یکی از کنسرتهایش در مقاومت ایران.jpg\|جایگزین=عماد رام در یکی از کنسرتهایش در مقاومت ایران\|بندانگشتی\|عماد رام در یکی از کنسرتهایش در مقاومت ایران]]
	~~پیام خانم مریم رجوی،به مناسبت~~ درگذشت ~~هنرمند بزرگ مقاومت و ملت، شادروان~~ عماد رام:

	«درگذشت عماد رام، استاد نامدار موسیقی، هنرمند محبوب مردم و عضو شورای ملی مقاومت ایران را به هموطنان، به جامعه هنری کشور و به خانوادهٌ محترم رام به ویژه همسر ارجمندش خانم فلور صدودی عضو شورای ملی مقاومت و همچنین به همهٌ یاران شورایی و اعضای خانوادهٌ بزرگ مقاومت تسلیت می‌گویم.		«درگذشت عماد رام، استاد نامدار موسیقی، هنرمند محبوب مردم و عضو شورای ملی مقاومت ایران را به هموطنان، به جامعه هنری کشور و به خانوادهٌ محترم رام به ویژه همسر ارجمندش خانم فلور صدودی عضو شورای ملی مقاومت و همچنین به همهٌ یاران شورایی و اعضای خانوادهٌ بزرگ مقاومت تسلیت می‌گویم.
خط ۱۳۴:		خط ۱۲۳:

	به عشق ایرانه، هنوز رو صحنه موندم».		به عشق ایرانه، هنوز رو صحنه موندم».

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	}}		}}

	'''عماد رام،''' (زاده ۱۳۰۹ ساری - درگذشته ۱۳۸۲ آلمان) عماد‌ رام نوازنده فلوت، خواننده و آهنگساز برجسته‌ی ایرانی است.او در شهر ساری متولد شد و از ۶ سالگی با نی‌‌ نیزارها به نواختن فلوت می‌پرداخت.		'''عماد رام،''' (زاده ۱۱ اسفند ۱۳۰۹ ساری - درگذشته ۳ خرداد ۱۳۸۲ آلمان) عماد‌ رام نوازنده فلوت، خواننده و آهنگساز برجسته‌ی ایرانی است.او در شهر ساری متولد شد و از ۶ سالگی با نی‌‌ نیزارها به نواختن فلوت می‌پرداخت.

	عماد رام در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون را نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای مهم منصوب شد. عماد‌ رام پس از [[انقلاب ضد سلطنتی]] سال ۱۳۵۷ به ضبط و پخش نوارهای «شبانه یا شب‌زنده‌داران» پرداخت اما در همین رابطه دستگیر و محکوم به زندان و شلاق شد.		عماد رام در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون را نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای مهم منصوب شد. عماد‌ رام پس از [[انقلاب ضد سلطنتی]] سال ۱۳۵۷ به ضبط و پخش نوارهای «شبانه با شب‌زنده‌داران» پرداخت اما در همین رابطه دستگیر و محکوم به زندان و شلاق شد.

	او پس از آزادی به آلمان مهاجرت کرد و در کنسرت‌های بزرگ در نقاط مختلف اروپا و آمریکا برنامه اجرا کرد. عماد رام سال ۱۳۷۳ به [[شورای ملی مقاومت ایران]] پیوست. او بارها در میان [[سازمان مجاهدین خلق ایران\|مجاهدین]] و رزمندگان [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران\|ارتش آزادی]] برنامه اجرا کرد. عماد رام در سوم خرداد ۱۳۸۲ در آلمان درگذشت. همسر او فلور صدودی همچنان عضو شورای ملی مقاومت است.		او پس از آزادی به آلمان مهاجرت کرد و در کنسرت‌های بزرگ در نقاط مختلف اروپا و آمریکا برنامه اجرا کرد. عماد رام سال ۱۳۷۳ به [[شورای ملی مقاومت ایران]] پیوست. او بارها در میان [[سازمان مجاهدین خلق ایران\|مجاهدین]] و رزمندگان [[ارتش آزادی‌بخش ملی ایران\|ارتش آزادی]] برنامه اجرا کرد. عماد رام در سوم خرداد ۱۳۸۲ در آلمان درگذشت. همسر او فلور صدودی همچنان عضو شورای ملی مقاومت است.
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. مدتی نزد نورعلی برومند و حاج آقا محمد ایرانی مجرد آموزش دید. در سال ۱۳۳۹ برای اولین بار در ارکستر حسن رادمرد کنسرت داد. در تلویزیون، ارکستر سه نفره‌ای متشکل از حسین تهرانی، فرامرز پایور و عماد رام پا‌گرفت… از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای فرهنگ و هنر منصوب شد.		در سال ۱۳۳۵ به تهران آمد و به اداره هنرهای زیبا رفت. نت، سازشناسی و ارکستراسیون نزد محمدعلی خادم میثاق، و ردیف‌ها را نزد حسن رادمرد فرا گرفت. مدتی نزد نورعلی برومند و حاج آقا محمد ایرانی مجرد آموزش دید. در سال ۱۳۳۹ برای اولین بار در ارکستر حسن رادمرد کنسرت داد. در تلویزیون، ارکستر سه نفره‌ای متشکل از حسین تهرانی، فرامرز پایور و عماد رام پا‌گرفت… از سال ۱۳۵۰ به سرپرستی یکی از ارکسترهای فرهنگ و هنر منصوب شد.

	عماد رام پس از [[انقلاب ضدسلطنتی]] به ضبط و پخش نوارهای ~~«وطن~~ با ~~شبانه»~~ پرداخت که از شعر، کلام و ~~آهنگهای~~ ملی و وطنی سرشار بود.		عماد رام پس از [[انقلاب ضدسلطنتی\|انقلاب ضد سلطنتی]] به ضبط و پخش نوارهای «شبانه با شب زنده‌داران» پرداخت که از شعر، کلام و آهنگ‌های ملی و وطنی سرشار بود.
	[[پرونده:عماد رام در یکی از کنسرتهایش.jpg\|جایگزین=عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|بندانگشتی\|عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|271x271پیکسل]]		[[پرونده:عماد رام در یکی از کنسرتهایش.jpg\|جایگزین=عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|بندانگشتی\|عماد رام در یکی از کنسرتهایش\|271x271پیکسل]]
	عمادرام در بزرگترین کنسرتها در نقاط مختلف اروپا و آمریکا با ارکسترهای بزرگ جهانی شرکت داشت و تحسین همگان را برانگیخت.		عمادرام در بزرگترین کنسرتها در نقاط مختلف اروپا و آمریکا با ارکسترهای بزرگ جهانی شرکت داشت و تحسین همگان را برانگیخت.
خط ۷۳:		خط ۷۳:

	== نقل قول‌ها از عماد رام==		== نقل قول‌ها از عماد رام==
	* من عقیده دارم هنرمند باید راه آزادگی پیشه‌کند و بازگو‌کننده ~~رنجها~~ خوشی‌ها و هر آنچه که بر مردم جامعه‌اش می‌گذرد باشد.		* من عقیده دارم هنرمند باید راه آزادگی پیشه‌کند و بازگو‌کننده رنج‌ها خوشی‌ها و هر آنچه که بر مردم جامعه‌اش می‌گذرد باشد.
	*منحنی هنر نسبت به پیشینیان سقوط کرده‌بود، کار اساتیدی همچون درویش‌خان، رکن‌الدین خان و صبا و … چون مکتبی بود پس از سال‌ها همچنان پابرجا مانده‌است و کار بعضی از شبه هنرمندان چون سرابی بود، اثری از آثارشان باقی نمانده. مکتبی‌ها به دنبال هنر بودند، دود چراغ می‌خوردند و دو زانو دستِ ادب بر سینه در برابر استادان می‌نشستند، لذا آثارشان نیز پایدار ماند و شبه هنرمندان از لوح دلها زدوده شدند.		*منحنی هنر نسبت به پیشینیان سقوط کرده‌بود، کار اساتیدی همچون درویش‌خان، رکن‌الدین خان و صبا و … چون مکتبی بود پس از سال‌ها همچنان پابرجا مانده‌است و کار بعضی از شبه هنرمندان چون سرابی بود، اثری از آثارشان باقی نمانده. مکتبی‌ها به دنبال هنر بودند، دود چراغ می‌خوردند و دو زانو دستِ ادب بر سینه در برابر استادان می‌نشستند، لذا آثارشان نیز پایدار ماند و شبه هنرمندان از لوح دلها زدوده شدند.
	*من گاهی برای اینکه آموزش فرهنگی و اخلاقی بگیرم نزد شادروان اسماعیل مهرتاش می‌رفتم، روزی نقل کرد در هنگام جوانی که من و علی اکبر شهنازی برای مشق تار خدمت درویش‌خان می‌رفتیم، روزی از قسمت روابط فرهنگی ایران و فرانسه پاکتی آوردند که محتوی یکصد تومان بود. در آن زمان یکصد تومان فوق‌العاده ارزش داشت و اگر کسی در کوچه‌ای صد تومان پول داشت آن کوچه به کوچه صد تومانی‌ها معروف می‌شد.		*من گاهی برای اینکه آموزش فرهنگی و اخلاقی بگیرم نزد شادروان اسماعیل مهرتاش می‌رفتم، روزی نقل کرد در هنگام جوانی که من و علی اکبر شهنازی برای مشق تار خدمت درویش‌خان می‌رفتیم، روزی از قسمت روابط فرهنگی ایران و فرانسه پاکتی آوردند که محتوی یکصد تومان بود. در آن زمان یکصد تومان فوق‌العاده ارزش داشت و اگر کسی در کوچه‌ای صد تومان پول داشت آن کوچه به کوچه صد تومانی‌ها معروف می‌شد.